Altijd onderweg

Brief aan de heer Peersman, Universiteit Gent 

Geachte Heer,

Mag het dat ik me stoor aan een man, die waarschijnlijk tien keer slimmer is dan ik, die zegt te  spreken in naam van de huidige generatie? Mag het dat ik me stilaan begin te ergeren, om als babyboomer, de schuld te krijgen van alle ellende?

Ik heb ooit een film gezien “Soylent Green” (met Ch. Heston) waarin ouderen (60-jarigen) naar een laatste rustplaats gevoerd worden om nog een keer, via een film, te genieten van de pracht van onze aarde. Een aarde, die in deze film, leidt aan een ongelooflijk voedseltekort. De ouderen krijgen een spuitje om in schoonheid te sterven en worden dan, luguber maar waar, tot groene koekjes omgevormd om de nog levenden te voederen.

Misschien, mijnheer Peersman, moeten we onszelf opofferen om de pensioenen betaalbaar te houden?

Waarom moet het steeds benadrukt worden dat wij, de babyboomers, de schuld van alle ellende zijn?  

Ten eerste is het niet de man in de straat die hiervoor gezorgd heeft maar de politiek uit het verleden. U geeft dit deels toe maar u verwijt ons deel uit te maken van het systeem, ja u beweert dat wij het zijn die dit systeem in leven willen houden. “Als de 50-ers en 60-ers van nu tenminste al eens bereid zouden zijn om tot de wettelijke pensioenleeftijd te werken, zouden ze kunnen meewerken aan een oplossing voor het probleem dat ze mee geschapen hebben”, dat zijn letterlijk u woorden (GVA zaterdag 9 maart)!  

Het is wel deze generatie die een land uit de blubber van de Tweede Wereldoorlog heeft gehaald. Het is wel deze generatie die met “hard” werken er voor gezorgd heeft dat onze kinderen nu al meer reisjes hebben ondernomen dan wij ooit zullen ondernemen. Het is wel deze generatie die er mee voor zorgt dat onze kinderen aan kant-en-klare woningen kunnen denken nog voor ons eigen huisje afbetaald is. Niets is ons in de schot geworpen, met vallen en opstaan hebben we bereikt wat er nu voorhanden is. Dat telt tenminste voor mezelf en mijn vriendenkring (en daar zitten geen ekonomen, hoogwaardigheidsbekleders of politici tussen, maar simpele arbeiders en bedienden)

Het is ook deze generatie die eerst aan de deur wordt gezet als er een herstrukturering plaatsvindt. Het is deze generatie die bij een ontslag, als 50- of 60-jarige, niet meer aan de bak komt omdat hij te “oud” is. Er zij er voldoende die hun steentje willen bijdragen, maar je moet wel de mogelijkheden hebben of tenminste krijgen.

Het is wel de jongere generatie die geijverd heeft om er eens een jaartje tussenuit te knijpen. Wij zijn gaan werken vanaf 18 jaar, hebben het beste van onszelf gegeven, nooit de kans gehad om even op adem te komen. Als wij 58 jaar oud zijn hebben wij al 40 jaar gewerkt, daar zullen vele van de huidige jongeren niet eens toe komen. Laat staan de politici die na enkele politieke dienstjaren al mogen profiteren van een pensioen (en een “goed” pensioen). Is het dan niet logisch dat zij langer moeten werken?

Dat iedereen nu elk moment van de dag bereikbaar moet zijn, met alle gevolgen vandien is zeker niet de schuld van de babyboomers, zij hadden geen gsm`s, geen i-pods en pads. De jongere generatie klaagt dat ze door hun “bazen” niet meer gerust gelaten worden, stress is het nieuwe “codewoord”, is dat onze schuld?

Daarbij komt nog wie zorgt voor de kleinkinderen, de babyboomgeneratie! Wie houdt, als vrijwilliger, clubs en verenigingen in leven, de babyboomers! Als onze generatie deze taken niet meer wil opnemen, wie gaat dit wel doen en ja wie gaat dit betalen. Het is een “gratis bijdrage” aan een inderdaad vernieuwde maatschappij.

Maar geachte heer Peersman, u moet geen generatieconflict kweken neen u moet er mee voor zorgen dat alle generaties hun steentje bijdragen om deze wereld leefbaar te maken.

Een beetje meer respect voor een “grijze kop” zou zeker op zijn plaats zijn en met zijn allen aan hetzelfde zeel trekken om een schitterende toekomst te bewerkstelligen voor iedereen.

Op dit kleine A4-tje heb ik getracht, in al mijn naïviteit, waarvoor sorry, een beetje neer te schrijven dat niemand schuld moet pleiten, niemand zich schuldig moet voelen maar dat enkel door “solidariteit” er nog een fantastische toekomst voor iedereen is weggelegd.  

Met vriendelijke groeten

Rony Van Oosterwijck, 58 jaar, vader en toekomstig grootvader   

Vandaag is mijn blogje tekstueel iets langer dan normaal, maar dank aan diegenen die de moeite hebben gedaan om het te lezen. En reageren mag ditmaal absoluut!!!    

Het werd een min of meer politieke week maar ook amusement ontbrak niet. Over de finale begroteing van onze stad zal ik het in een later artikel nog over hebben maar deze week twee maal naar Brussel. Een dagje federaal parlement en een dagje vlaams parlement.
Maandag na de bib een koffietje gaan drinken met mijn broers waar hij vertelde dat zijn zoon een rake klap in het aangezicht had gehad van een Tsjetseen. Zonder reden, elkaar tegenkomen en baf, kloppen maar. Tegenwoordig hoor je niets anders, niemand ligt er blijkbaar ook nog van wakker. Je zou zeggen dat het normaal is. Heeft iemand zich al eens afgevraagd hoe dat komt? De verzuring van de maatschappij wordt door een bepaald soort mensen in stand gehouden en zelfs nog aangemoedigd. Maar o wee als je daar tegen ageert.
Dinsdag een "politieke" dag in het federaal parlement. Met stevige discussies tot gevolg. Ouderen hebben en moeten een mening hebben maar soms is die toch verschillend van anderen. Maar door discussie en compromissen kom je ver (neen wij slaan elkaar niet in elkaar). Uitleg door  Stefan Van Hecke (vooral over de NMBS), uitleg door  Elisabeth Meuleman en door  Mieke Vogels (over wonen). Voor 55-plussers interessante materies en aanluiding tot bovenvermelde discussies. 
Mijn goede vriend Bruno heeft me een bezoek gebracht en we hebben er samen een zeer, zeer, aangename dag van gemaakt. Wat eten, een wandelingetje in onze stad, iets gaan drinken wat moet een mens nog meer.
Vrijdag naar het federaal parlement voor een colloqium "Publieke ruimte ook voor senioren" (http://www.groen-plus.be/activiteitenkalender/Publieke%20ruimte%20ook%20voor%20senioren.pdf). Een verslag zal nog volgen op onze website, www.groen-plus.be.
Vlug naar huis en wat eten want het was "Nacht van de Sport" (verslag zie onderstaand artikel).
Lopen is eigenlijk niet meer aan mij besteed, maar "mijn" natuurlopen kan of wil ik niet missen. Dus stond ik, zoals 750 anderen, aan de start van de 4de loop in de 10de reeks.  De wind was ijzig en ik was blij dat ik mezelf goed gelaagd had, ik heb niet echt kou gehad. Snelheid heb ik totaal niet meer (heb ik die trouwens ooit gehad???) en mijn uithouding is ook niet meer je dat maar ik heb het 10km volgehouden. Thuisgekomen en gedoucht en ik was alweer een tevreden man. Mijn vrouwtje had verse soep bereid en daar bekomt een mens helemaal van. 
Zondag ging mijn vrouwtje met haar vriendinnen op stap en ik zou er een aangename sportnamiddag (beperkt tot kijken!!!) van maken. Bij gebrek aan wielrennen (buiten de veldrijders) heb ik naar langlaufen, Noordse combinatie (voor de leken onder jullie dit is een combinatie van schansspringen en langlaufen) en biathlon gekeken. Om 6u op weg om naar de Chiro-spaghetti-avond te gaan. Lekker gegeten in aangenaam gezelschap (!!!) en naar huis om een hoop nichtjes op te vangen die met onze dochter een weekendje Disneyland hadden bezocht.
De nu op gang getrokken nieuwe week zal iets rustiger zijn, amper één vergadering op donderdag. Maar dan starten de weg-van-huis-zijn-weekends, te beginnen met Leuven.
Groetjes aan ieder dit de moed heeft om mijn artikeltjes te blijven lezen.
En misschien tot ergens ten velde. 

foto`s : eigen materiaal en AC Lyra



We hebben lekker gegeten in het Fed. Parlement

Confrontatie

                                                             `s morgens

                                                                                  bij het opstaan

                                                               even voor de spiegel staan

                                                               is dit nu “het”

                                                                                         waarvan ik droom

                                                               gedacht  en zonder schroom

                                                               confrontatie

                                                                                       netjes uitgebeeld

                                                               mezelf, mijn eigen spiegelbeeld

                                                               tsjaka

            het codewoord                                                                    ik ben de man

zorgt dat mijn treintje niet ontspoord                             die zichzelf spiegelen kan


Een gedicht waarvan het einde tweeledig is, ik laat jullie de keuze welk van de twee jullie best verteren!!!
Jullie mogen gerust reageren met een eigen gedicht. Tenslotte is het vandaag
GEDICHTENDAG