Een kort berichtje
Het is weer een tijdje geleden dat ik nog eens een berichtje de wereld heb ingestuurd. Maar dat had zo zijn redenen en nu zijn we er helemaal klaar voor. Ook mijn FB-pagina is wat in onbruik geraakt maar ook hier komt er verandering in.
Alles is in het niets verdwenen door het overlijden van mijn schoonmoeder. Dementie en geen zin meer in het leven hebben het proces allemaal een beetje versneld. Gelukkig hebben mijn vrouwtje en onze dochter haar tot de laatste adem kunnen bijstaan. Vrijdag is ze dan in alle sereniteit in Lier begraven en na de begrafenis hebben we stevig geklonken op de "bomma". Haar aanstekelijke lach zal voor altijd in mijn geheugen gegrifd staan. Het ga je goed bomma, je allerliefste schoonzoon.
Voor de rest heb ik bitter weinig gepresteerd. Toch nog een poging tot lopen gewaagd en dat viel al bij al nog mee. Wandelen is er niet van gekomen en ook de kookclub is aan mij voorbij gegaan. Mijn vrouwtje en ik (en onze dochter) zijn wel een paar keer op bistro-bezoek geweest maar dat was mede door de omstandigheden.
Zelfs gedichtendag is donderdag aan mijn gedachten gepasseerd maar ik wil dit hier goedmaken door een kort maar tot de orde behorend gedichtje.
" De woorden geluk en verdriet,
een scheidingslijn die is er niet
tranen van geluk
tranen van verdriet
de scheidingslijn verdwijnt in het niet(s) "
Vanaf volgende week zijn we weer terug paraat om te melden hoe het met me staat (hahaha)
Groetjes en geniet van elk moment dat je levenslot passeerd.






















het meisjeskoor olv de broers Kolacny, gaf een leuk optreden weg. Allemaal liedjes met 'Meisjesnamen', geplukt vnl uit de kleinkunstwereld, van Buurman tot Vernimmen. Het geleuter (zinloos gepraat) tussen de liedjes in en het moeten mee handjes zwaaien en meezingen was er voor mij persoonlijk wel te veel aan. Ik haat zulke toestanden. Ik ga naar muziek luisteren voor de muziek niet om de onnozelaar uit te hangen. 












