Een leuke, leerzame, sportieve week is achter de rug.

Maandag en donderdag heb ik mijn inzet voor onze Groene partij met enkele percentjes verhoogd. Wij hebben als Groene senioren een eigen campagneleider, die trouwens deze namiddag tekst en uitleg komt geven in de Chapo in Berchem. Waarvoor dank Luc. Welke politieke partij kan zeggen dat de 55-plussers ook iets zinnigs te vertellen hebben en dat er nog naar geluisterd wordt ook? Vrijdag was het provinciale nieuwjaarsreceptie op mijn eigen geboortegrond. Het was geen overrompeling maar de voornaamste mensen waren aanwezig, ik dus ook!!!  

Onze eerste babysit-dag zit er ook op. Woensdag ganse de dag in Mol, ons geweldig amuseren met onze kleinzoon maar ook met de 2 labradors, Sado en Lex. Nelly is met hen een rondje gaan lopen en dat viel zeker in de smaak.

Wat de titel van mijn leesstukje betreft, het is niet meer wat jullie denken. Lopen is niet meer aan de orde, af en toe nog eens een rondje om de smaak te behouden maar daar blijft het bij. Maar wandelen is de boodschap.                                                                                             Vorige zondag Schriek, vrijdag in K`Hooikt en gisteren in Hemiksem hebben we onze kilometertjes afgemaald. Vanaf deze week komt daar nog een stevige Mol-wandeling bij, wat betekent dat ik minstens 3 keer per week mijn wandelschoenen aantrek. Woensdag Mol, vrijdag met Guy, sport-overdag en zondag ergens ten velde (in organisatie van een wandelclub). We spreken dan van een 35km per week en dat lijkt me wel voldoende om te genieten van de omgeving en om onze (zwakke) conditie toch op peil te houden.

Een nieuwe, hopelijk weer aangename week ligt in het verschiet.

De groetjes aan jullie, lezers en jullie mogen altijd mee komen wandelen.     

Een kasteeltje ergens in Hemiksem (weet iemand de naam???)

De blauwe toren (???)

Langs de Scheldeboorden in Hemiksem

Vandaag is het gedichtendag en neen een dichter ben ik niet maar elk jaar tracht ik mijn steentje bij te dragen.

Eerst wou ik er eentje maken over "Respect" een woord dat nutteloos ronddrijft in onze woordenschat. Weinigen schenken er nog één enkele vorm van waarde aan.

maar ...

Sinds vorig jaar ben ik "vokke" van een schattige kleinzoon en daarvoor zijn woorden wel nog iets waard.

Voor mijn best kleinzoon Fynn 

Schattig is geen toverwoord                                                                                   het hoort

    bij elk pasgeboren kind

Je brengt geluidjes voort                                                                                       het hoort

    bij elk pasgeboren kind

                   maar

 smelten doe ik elk keer                                                                                          als  

ik je lach weer eens verteer                                                                        

Beste Fynn ((vandaag trouwens terug te vinden in de Babyspecial van GVA) hopelijk krijg je ooit de gelegenheid om zelf te lezen wat een fiere vokke over je denkt. Het ga je goed in deze wereld mijn lieve kleinzoon.

Goeie morgen iedereen! 

De week heeft wat rare kronkels gebracht. In ons huis heeft het 2 keer (lichte) overstroming geweest. En er komen spookgeluiden uit de afvoerbuizen. Opkuisen en alles laten drogen zijn de boodschappen die je hier mee krijgt. Wij denken dat het inhalen (nee niet de sint) van een loodgieter een goed idee lijkt. Problemen zijn er om opgelost te worden en als er niets op te lossen is, schep je zelf maar een probleem. Doen politici dit niet alle dagen!!!

Vrijdagmiddag zijn we, één van de eerste keren, in de Karbonkel (http://www.gva.be/regio-antwerpen-zuid/lier/karbonkel-heropent-als-tearoom-ijssalon.aspx) gaan lunchen. Verrassend stond er "tikka masala" (http://www.njam.tv/recepten/kip-tikka-masala) met noedels (en stokbrood) op de kaart. Het was aangenaam, niet-te-pikant, lekker. Een aanrader als je het aan ons zou vragen. En mijn vrouwtje had een slaatje met geitenkaas, ook niet te versmaden en meer dan voldoende. 

 `s Avonds trad Laïs (http://www.maandacht.be/la%C3%AFs) op in de Jezuïtenkerk. We waren redelijk laat gearriveerd en er was enkel nog helemaal bovenaan in de tribune plaats. Maar we hadden een prachtig zicht op het podium. Na een opwarmertje van cello-muziek (niet echt onze meug) had ik na enkele liedjes eigenlijk al goesting om de zaal te verlaten. Wij willen niets afdoen aan de "stemmen" en zangkwaliteiten van de drie dames maar elke liedje leek muzikaal op het voorgaande. En eigenlijk zat er in heel de show weinig afwisseling. Hun 2 a-cappela nummers waren nog het beste uit het ganse repertoire. Neen het waaaw gevoel van vorige week, Freek de Jonge, was ver zoek. het is niet de eerste keer dat we teleurgesteld zijn in Laïs en we begrijpen dat de dames "rijper" zijn geworden en andere dingen willen doen. Maar voor ons hoeft het niet. Schitterende stemmen met stevige folkse muziek is voor ons voldoende.

Zondag, wandeldag was ook gisteren op de afspraak. Schriek was ditmaal the-place-to-be. Wandelklub Neteland uit Duffel (http://www.neteland.be/SCHRIEK.html) waren de organisatoren en meer dan 2000 deelnemers daagden op. Met onze vrienden Lutgard en Jan hebben we een 10km wandeling onder onze zolen geplakt. Prachtig weer, mooie natuur en aangenaam gezelschap wat moet een mens nog meer. Onderweg een heerlijk soepje met een pistoletje verorberd en klaar was kees. Na de middag nog wat "sportief", vanuit mijn luie zetel, genoten en het weekend zat er al weer op.

Groetjes aan jullie en tot een volgende ...   

Zicht op de kerk van Grootlo

Even foefelen en lachen naar de camera

In beheer van Natuurpunt

Maandag (http://www.groen-plus.be/antwerpen/verlorenmaandag2014.htm) en dinsdag in de weer, of in de bres voor mijn partij. Het was een heerlijk weerzien met mijn Groene seniorenvrienden.

Donderdag met onze dochter een bezoek gebracht aan de Dossin-kazerne in Mechelen.     https://plus.google.com/photos/114823277687787326069/albums/5969497099353822337/5969497226055024978?hl=nl&pid=5969497226055024978&oid=114823277687787326069

Vrijdag met mijn vrouwtje een heerlijke lunch en koopnamiddag in onze eigenste stad.

De langverwachte babyborrel voor de geboorte van onze kleinzoon Fynn werd massaal bezocht (meer dan 100 aanwezigen) en was een grandioos succes te noemen. Mijn goede vriend Bruno, een beetje onze "huisfotograaf" heeft voldoende plaatjes geschoten van de festiviteiten. Ik heb er enkele gemaakt van de voorbereidingen.

Zondag was er nog een beetje in de tank om een wandeling te maken op en rond Kessel Fort. Een 8km was voor vandaag meer dan voldoende en dan genieten van het festival Nijs dat maar blijft duren (voor mijn part nog tot in Hoogerheide!!!).  

Aan het kookfornuis ...                                         ... en aan de afwas

Klaar voor een grootste speech

Een boterhammetje om de innerlijke mens te versterken

Fort van Kessel

In Kessel zwemmen alle eendjes in het water

Net mijn krant gelezen en tot de vaststelling gekomen dat bepaalde heiligen nog geëerd worden.

In een ver verleden werd ik in Lier geboren en mijn ouders hadden de plicht mij een naam te geven. Maar niet alles (ver van dat) was toegelaten.

Mijn vader, fier als een gieter, naar het stadhuis om me te laten inschrijven in het geboorteregister. Met de opdracht me "Rony" te noemen, maar dat was buiten de waard, hier de ambtenaar, gerekend. Na wat opzoekingswerk verscheen de toepasselijke naam HiëRONYmus ten tonele. Mijn pa was in alle staten, alles behalve dat. Na veel discussie over en weer werd tenslotte een consensus bereikt met "Ronald". Daar moest ik het dan de rest van mijn leven maar mee doen.

Buiten op school heeft nooit iemand de naam Ronald gebruikt. Ik zou hem er trouwens deftig attent op gemaakt hebben. Ik vertik het zelfs te luisteren als men me zo benoemd.

Maar wat lees ik dan vanmorgen in mijn krant : de heilige Hiëronymus krijgt een tentoonstelling ter zijner ere in het Rockoxhuis(http://www.rockoxhuis.be/nl/) in Antwerpen.

Misschien had mijn pa toch beter deze wonderbaarlijke man zijn naam aan mij gegeven. Ik ga in elk geval de tentoonstelling met veel interesse nekijken en bewonderen.

What`s in a name!!!

De heilige Hiëronymus in woord en beeld.

18 januari 2014 – 13 april 2014

(Jan Sanders van Hemessen, De Heilige Hiëronymus, copyright KBC Erwin Donvil)De Heilige Hieronymus van Jan Sanders van Hemessen, kreeg een ereplaats in Rockox’ kunstkamer of groote saleth, waar ook het beroemde werk van P.P. Rubens, Samson en Delila, een verdiende plaats had en is vandaag het enige werk uit de originele Rockoxcollectie dat vandaag nog in het museum van zijn woning aanwezig is en als het ware ‘in situ’ hangt.

Wij pogen de Heilige Hiëronymus aan de hand van de beeldende kunst te duiden in de renaissance en de barokperiode in West-Europa. Tijdens de 16^de eeuw maakte de Heilige Hiëronymus dertig procent uit van alle heiligenvoorstellingen, maar ook in de 17^de eeuw bleek de heilige nog van grote betekenis in de beeldende kunst en had hij een voorbeeldfunctie in de contrarefromatie en het humanisme.

Mijn blogje is meestal positief ingesteld, net als ikzelf trouwens(!!!), en ik heb er lang over nagedacht of ik onderstaande tekst wel zou verwoorden. Maar het moet mij even van de lever.

Sinds kort ben ik lid van de seniorenraad en vrijdag werd een item "stemmen in een woonzorgcentrum" behandeld. Het negativisme van de grote meerderheid in de groep, zelf senioren,kwam me zeer raar over en toen iemand antwoorde "ze kunnen toch altijd een volmacht geven" ging bij mij het licht even uit. Zijn mensen in een WZC niet meer bekwaam om zelf hun stem uit te brengen? Rare kronkels door rare "mensen"!!!

Maar waar ik het echt wil over hebben.

Ben zelf al jaren kankerpatiënt en het is nu nog, niet altijd even makkelijk om er over te praten. Ondertussen ken ik ook meerdere mensen die kanker hebben en het verbaasd me telkens weer hoe moeilijk ze het hebben om het aan de buitenwereld uit te leggen, kenbaar te maken of hoe je het wil formuleren. maar het omgekeerde is nog meer van toepassing. Je zogenaamde vrienden vermijden je, waarom? Ze durven je niet meer aanspreken, ze vermijden het zelfs om contact met je te nemen. Zaterdag was ik aandachtig toeschouwer op de natuurloop van AC Lyra en ik sprak met een paar mensen over een persoonlijke vriendin van mij, die sinds kort borstkanker heeft. Dat waren zeer, zeer korte gesprekken en ondanks hun vriendschap, denk ik toch, hadden ze nog geen contact gehad. Dit is een verhaal dat ik ondertussen al tientallen keren gehoord heb. Als je geconfronteerd wordt met iemand uit je vriendenkring lijkt het wel of die een besmettelijke ziekte heeft. Terwijl men juist op die momenten zijn vrienden nodig heeft. Na al die jaren hangt er nog steeds een "taboesfeer" rond deze ziekte, een ziekte waar niemand persoonlijk om gevraagd heeft.

Dit moest ik ondanks alle leuke ervaringen van de afgelopen week, toch even kwijt al was het maar voor mezelf.

Het wordt een drukke week, de volgende die er aan komt. Tekst en uitleg in een volgend artikel.

Geniet van elke minuut, van elk uur, van elke dag.   

Beste lezersvrienden voor hen die ik vergeten zou zijn een ongelooflijk 2014 toegewenst. Laat het plezier in het leven door niets of niemand in de weg staan.

De eerste week van mijn zoveelste (tel kwijt???) levensjaar is optimaal verlopen, als dit de voorbode is van de andere 51 weken dan sta ik er zeer goed voor. Moet wel toegeven dat mijn vrouwtje, die 14 dagen vakantie had, daar een grote bijdrage heeft geleverd. Wat is er leuker dan "samen" dingen doen, whatever het ook inhoud. Samen eens lekker gaan eten, samen shoppen, samen met ons kleinkind gaan wandelen, zelfs samen thuiszitten zonder daarom hetzelfde te doen. 

Onze belangen gedurende die eerste 5 dagen lagen vooral bij het nuttigen van een, soms overdreven, hoeveelheid voedsel. Mijn schoonmoeder die paling in het groen (2,5kg en bijna alles was op) gemaakt had, een lunchke hier en gisteren, ter afsluiting, een brunch in de Zuid-West (http://www.zuid-west.be/Home.htm). Lekker, lekker, lekkerst!!! Daardoor heb ik wel de nieuwjaarsreceptie aangeboden door ons stadsbestuur (maar uiteindelijk door onszelf betaald) gemist. De eerste keer zolang ze is doorgegaan. maar ik had er niet direct een boodschap en de aanwezigen zullen ons ook niet gemist hebben dus... .

Vrijdagavond is onze flinke kleinzoon voor de eerste keer hier blijven slapen. En hij deed het goed, zelfs zeer goed, hij mag nog op bezoek komen. Dat zijn pas leuke dingen voor de mensen. Er waait een jonge, frisse wind door je huis. Soms met een apart geurtje (!!!), hahaha. Lachen is zijn hobby en alles wat hij vastkrijgt gooit hij weg. En eten kan hij als de beste.

Het zal stil zijn in huize Merelstraat de volgende dagen. Geen kleinkind en mijn vrouwtje terug aan de slag. Ik zal eventjes tijd nodig hebben om te wennen. Maar vanaf volgende week vliegen we er weer in met het beleven van een resem leuke bezigheden.

Ik hou er mee op tot volgende keer en denk er aan beleef plezier in al wat je onderneemt.