Archief

Naar jaarlijkse traditie zakten we ook dit jaar af naar de JH in Westerlo, het Boswachtershuisje bij Elly. Normaal is dit voor vokke en moeke een trapweekend maar ditmaal, omwille van enkele redenen, zijn we met de auto gereden. Gebruikmakend van Waze hebben we een deel van de Kempen doorgereden dat we nog nooit geweest waren. 

Vrijdag, na ons geïnstaleerd te hebben in onze vaste kamer, zijn we met zijn allen, ook de dochter was er bij, gaan zwemmen in het mooie bad van Westerlo. Iedereen uiteraard grote honger en een pizza geen eten in Pizza Point in Oosterwijk. Een aanrader al was het er wel warm binnen. De kids hebben echt goed gegeten, Noud bijna een ganse pizza (op kindermaat) en Fynn een groot bord tagliatella. 

Na een slechte nacht (maar die heb ik altijd) en een lekker ontbijten namen we afscheid van de mama. En wij het Kabouterbos  in voor een stevige wandeling. 's Middags heerlijk gepiknikt en dan naar de 'lekdreef' in Averbode. Het was er nog redelijk rustig maar we hebben wel een stevig cremmeke  achter onze kiezen geslagen. 's Avonds zijn we fritjes gaan eten in frituur 'De Nieuwe Ring'. En ik heb persoonlijk de friteur gaan bedanken want zijn fritjes (goed gebakken, lust geen platte fritten) waren supergoed. Ook het stoofvlees (met een beetje teveel vet) was superlekker van smaak. We hebben met ons vier alles opgegeten dat zegt genoeg. 

De vrije momenten hebben onze 2 kids zich supergeamuseerd in de speeltuin, in het doolhof en het hindernissenparcours. En ondertussen konden wij genieten van een fris duveltje. In de loop van de nacht was er wel veel lawaai maar onze youngsters hebben er geen last van gehad. 

Na een stevig ontbijt nog een laatste wandeling in de Merodebossen en dan alles opruimen, inladen en terug naar huis. Een schitterend weekend was weer veel te vlug voorbij en onze kids zien er naar uit om volgend jaar terug te gaan. Hoe? Dat weten we nog niet maar denkelijk terug met de fiets. 

Geniet er nog van en tot één dezer!!!

Dinsdagmorgen op tijd uit bed. Onze dochter en de kids kwamen ons ophalen om een dagtripje naar Bokrijk te maken. Na een uurtje rijden parkeerden we de auto en mochten we, dankzij de gratis tickets van de gemeente Mol (jawel gratis!!!) binnen. 

We lieten ons registreren om mee te spelen met het Breugelspel, ideaal om kinderen op sleeptouw te nemen. Maar ook voor ons volwassenen was het een schitterend en amusant gebeuren. 

Eerst moesten we ons eigen hoofddeksel kiezen, gebaseerd op de soorten petten in de schilderijen van Breugel ten toon gesteld. Ikzelf koos voor een omgekeerde  kookpot (hahaha). Die moeten we versieren met 10 verschillende ingrediënten die we onderweg konden verdienen. Ondertussen moesten we enkele "games" afwerken, die niet altijd even makkelijk waren. Bier schenken met een ton op je hoofd, wafels opvangen op je pet, krakelingen happen met je  mond, kortom we hebben ongelooflijk hard gelachen. Vooral met de lompe handelingen van een ander. 

Onderweg hebben we heerlijk gepiknikt en af en toe eens iets gaan drinken is een noodzakelijk iets. We hebben nog het gedeelte ivm de sixties bezocht en dan was het stilaan tijd om naar huis te gaan. Eén van de kids was ondertussen al in slaap gevallen in de fietskar. 

Een leuke dag met ons vijven. Wij hebben er van genoten.  

De laatste anderhalve week was er, alweer, eentje om te koesteren. En mede door de hittegolf die hier over Mol raast zit ik nu aan mijn tokkelinstrumentje dit korte verslagje te schrijven.

De kids zijn 4 dagen op congé geweest bij ons terwijl de mama een citytripje naar Berlijn ondernam. Moeke is met de kleinste naar het ziekenhuis geweest voor zijn loopplaaster, we zijn naar de Olmense zoo geweest, naar het Zilvermeer, we hebben lekker gegeten. Wij hebben ongelooflijk veel plezier  gemaakt met ons vier. Kortom die 4 dagen zijn voorbijgevlogen. 

Wat eten betreft heb ik me weer sterk uitgeleefd met als hoogtepunt het nationale Lierse Bootvissers menu, haring in ajuinsaus.  Lekker man, niet te doen al zeg ik het zelf.

Sportief ben ik de laatste weken ook goed bezig. Ben terug met mijn loopschoentjes bezig, het is moeilijk maar men zegt dat moeilijk ook gaat. Met het volgen van het start-to-run schema zou ik nu mijn 5km moeten kunnen lopen maar verder dan 24' geraak ik momenteel niet. Het wandelen daarentegen gaat perfect. Donderdag in de buurt van Chaam en Gilze geweest, de mooiste wandeling die ik, sinds ik in september aansloot, tot op heden gemaakt heb. 

De Tour is ondertussen in zijn derde week en zoals vroeger de gewoonte heb ik mijn coureurekkes van stal  gehaald. Door de verhuis heb ik wel wat moeten zoeken maar de volhouder wint altijd. Elke dag  zet ik ze op de kast in volgorde van aankomst. En de mensen die binnenkomen vinden dit best leuk. 

Hier ga ik maar eindigen en wens ik iedereen een aangenamme doorkomst van de hittegolf. Blijf genieten wij doen dat ook. 

Stokstaartjes onze absolute nummer één 

Wandelen in en rond Chaam

Wat een week, van gebroken benen tot muzikale extases!!!

Mijn jongste kleinkind heeft zijn scheenbeen  gebroken en dat net in het begin van de vakantie. Erger kon toch niet. Maar ja gedane zaken nemen geen keer, 6 weken plaaster en nog tot 15 juli mag hij er niet op steunen. Gelukkig brengt een rolstoel soms wat soelaas. Vrijdag zijn mijn vrouwtje en ik gaan plonsen in hun bad maar met het water sprieten deed hij al lustig mee. 

Donderdag was het weer tijd voor een stevige dagwandeling ditmaal rondom Turnhout. Toch in korte broek geweest ondanks de waarschuwingen voor de processierups. Heb weer eens een speciaal biertje gedronken  en zoals gewoonlijk viel dat ook nu tegen. Maar de duvel na de wandeling maakte alles weer goed. 21km gestapt het was een schitterende wandeling, met dank aan de gids. 

Heb me wel wat geërgerd deze week, niet van mijn gewoonte. En dan nog wel aan een damesclubje, de Belgian Cats.  Ik heb bijna alle 6 de matchen gezien en wie dit goed vondt moet ofwel van tv veranderen ofwel kent hij niets van basket. Op een paar quarters na was het soms ronduit slecht. Verdedigende rebound een ramp, turnovers veel te veel, scoren soms fenomenaal moeilijk. Maar het doel is bereikt ze kunnen nog naar de OS. Ik vrees dat ze dan uit een ander vaatje zullen moeten tappen. 

Na Fir Bolg was weer één groot muzikaal festijn. Na de fanfare van Vorselaar (die speelden wel goed) en een Belgisch-Faroers folkduo was het tijd voor de godfathers  van de Vlaamse folk, "A la Rum". Wiet van der Leest en Paul Rans, een topduo, werden aangevuld met Marc Hauman (wie kent nog Hauman en de Moeite) en Jokke Schreurs op gitaar. Ik heb er van genoten. The Jacquelines brachten ons terug naar de tijd van de Andrew Sisters, een leuke afwisseling. 

En dan OnFIRgetable met een resem Nederlandstalige topsongs. Della Bossiers, Jan De Smet, Jelle Cleymans, Micheline Van Hautum (is zij de vrouw van Zjef, zij zong enkele prachtige nummers van hem?), Barbara Dex, Hans De Booy en 2 mooie meiden (Scala!!!) die echt wel goed konden zingen. Van Bram Vermeulen over Luc De Vos, Wannes van de Velde, Ramses Shaffy, Wim De Craene  en Zjef Vanuytsel, 25 topnummers op één namiddag. 

Afsluiten deden we met ADHD-er Bart Peeters die maar één noot nodig had om het publiek op zijn hand te krijgen. Wat een spirit zit er in die kerel van stagediven tot crowdsurfen toe en ondertussen zijn liedjes verder aan het publiek uitbesteden. Uit volle borst(en) werd er mee gezongen door jong en oud. Topoptreden!!!

Vandaag begint een nieuwe week en hopelijk weer eentje om duimen en vingers bij af te likken. Dit jaar gaan wij niet op vakantie (nieuwe woonst) maar is dat nodig? Het is het alle dagen vakantie. Groetjes aan iedereen. 

Den doolhof in Turnhout

Genieten van een drankje en topmuziek met Bruno.

Formitastisch, beter kan ik ons Pikastro-weekend niet beschrijven. 

Gelegen in een "culinaire bungalow" in park Buitenhof De Leistert in Roggel (met 2 g's). 3 Koppels vanuit Lier, eentje vanuit Mol hadden rond 11u een afspraak in Heythuizen. Na een ochtendkoffietje zijn we gaan eten bij Porto Maurizio een Italiaans restaurant van een zeer goede kwaliteit. Ikzelf had "Guazzetto di mare" (rijk gevulde schaal- en schelpdierensoep) met brood, superlekker. Boodschappen doen, de Heythuizense markt  onveilig gemaakt, ons inchecken en uitladen en het was hoog tijd voor het vrijdagse aperitief. 

De koks, Chrisje en ik,  bereiden het avondeten voor, 2 quiches met rucola en tomaatjes. Dit alles overgoten met de nodige dranken. Om te eindigen banaanbavarois en pruimentaart evt. met een koffietje en voor mezelf een stevige gin-tonic. 

Na een goed ontbijt tijd om de beentjes te strekken en een stevige boswandeling te maken. Ludje, juist geopereerd aan haar knie , bereidde de nodige crocque-monsieurs voor. Na de middag zijn we met drie nog een stevige wandeling gaan maken, de rest beperkte zich tot een zwem- en bubbelbadbeurt. De koks vlogen weer met volle goesting in, peterseliepuree met witloof en fijne tomaatjes en bijna 2kg. pladijsfilet, nog zelf gepaneerd. Iedereen was laaiend enthousiast want het was weer ongelooflijk lekker. Ijskreem of taart met of zonder fruit en crême-fraîche waren de afsluiters. Ondertussen deden onze lachspieren en kaken pijn van het lachen, iedereen was in superform. 

Voor sommigen was het opstaan al iets moeilijker maar een goed ontbijt doet wonderen. Een wandelingetje gemaakt op het domein (is wel groot!!!), soep klaargemaakt en aperitieven. Ik denk dat dat woord het meeste is vernoemd tijdens onze vierdaagse uit(spatting)stap. Met ons drie terug een stevige, en het was een stevige, wandeling gemaakt en de dames gaan bubbelbaden en een beetje zwemmen. Alles klaargemaakt voor de bbq, een electrische. Het was voor mij een primeur want ik vind nog altijd dat je bbq-t met kolen en aanverwanten. Lekkeeeeeeeeeer en veeeeeeeeeeeel, meer moet dat voor ons niet zijn. Ondertussen waren de mannentoch al eens naar het milieupark geweest, vooral met lege flessen maar ook met 3 schoenen  die zich letterlijk en figuurlijk te pletter hadden gelopen.

De zon heeft al die dagen, op enkele druppels na, heerlijk geschenen. Maandagmorgen ontbijt en het was weer tijd om op te ruimen. 's Middags nog lekker gaan eten bij de Kaasboerin in Postel en dan de Lierenaars naar Lier en de Mollenaars naar Mol. 

Het was weer een superweekend, eentje om nooit te vergeten.     

- https://www.roompot.be/vakantieparken/nederland/limburg-nl/buitenhof-de-leistert/vakantieverblijven/bungalow/8b-plus-culinair/560846/?fh_location=//roompot/nl_NL/tab_id%3E{1}/park_filter=559175/site%3E{1}/epi=1

- http://www.portomaurizio.nl

Zondagavond Arenbergeschouwburg!

Met de auto naar Lier, de treinen tussen Mol en ... reden weeral niet, met de trein verder naar Antwerpen. Goed op tijd om, tot mijn eigenste verbazing, mijn beste kameraad Bruno tegen te komen. Mijn vrouwtje zat mee in het complot!!! En dan bijna 2u "genieten" van de onvolprezen, niet oud te krijgen, allerbeste cabaretier van de Lage Landen, mijnheer Paul Van Vliet, hemzelf. Een éénmalig gebeuren tvv 50 jaar Arenberg en hij gaf het beste van zichzelf. "Meisjes van 13" werdt subliem vervangen door "Jongens van 80",  een aantal bekende en minder bekende liedjes passeerden de revue. En dan enkele superleuke sketches  liet hij op het publiek los. Niet één keer heeft hij achter zijn woorden moeten zoeken een ongelooflijke prestatie voor een meneer van 83. Mijn vrouwtje en ik waren unaniem eens, dit is beter dan wie ook in cabaretland. We mochten tot slot nog feestelijk meegenieten van desserthapjes en een glaasje cava. DANK U mijnheer Van Vliet, u simpel taalgebruik leidt tot memorabele sketches en liedjes waar ik nog jaren van zal nagenieten.   

Sportief gezien is het tot op heden bij een éénmalig loopgebeuren gebleven. Wandelen en wat fietsen ben ik wel blijven doen. Vorige week 20km ploeteren door het mulle zand van de Lonense en Drunense  duinen. Gisteren 21km gefietst en 8km gewandeld op de Keiheuvel. Gisteren toch maar besloten om naar de dokter te gaan en mijn vrees is waarheid geworden, een redelijk serieuze bronchitis. Wordt nu opgezadeld met een 6de medicament en een doosje antibiotica. Lopen zal dus de eerstvolgende weken niet aan de orde zijn. En ik had al een vermoeden want eigenlijk loop ik er al bijna een maand mee rond maar echt doorbreken deed het niet, tot nu. Maar we blijven positief er komt een dag dat ik er terug aan begin.

Blijf genieten en ondanks de verkiezingsuitslag blijf positief

De Drunense en Lonense duinen

Een prikkeldraadje houdt de senioren niet tegen

Soms kan het leven al eens minder vrolijk zijn nu ja men moet alles wel een beetje relativeren. Mijn vrouwtje is een ganse week ziek geweest, snotteren en hoesten dat het een lieve lust was. Vandaag is ze wel terug gaan werken. We hebben woensdag en vrijdag 2 zieke kleinkindjes in huis gehad, diarree en overgeven. Dat zijn dan eventjes de minder leuke kindermomentjes maar ook zij zijn vandaag opgewekt en vrolijk terug naar school. Voor onze dochter was het zaterdag ook minder leuk, haar eerste hond, labrador Sado, is overleden. 12 Jaar heeft hij in ons midden vertoeft en dat doet toch wat met een mens.   

Maar...

... er waren ook 2 uitschietertjes deze week.

Onze jongste kleinzoon Noud  is woensdag 4 jaar geworden. Nu is hij echt een grote jongen. Op zijn verjaardag zijn we eerst een cado, hij is gek van Hot Wheels , gaan kopen. Daarna zijn we naar het Zilvermeer gereden, spaghetti (dat was zijn keuze) gaan eten en uiteraard veel gefietst en gespeeld. Zaterdag hadden de mama en de papa een leuk feestje, voor 20 personen, georganiseerd. Hapjes, belegde broodjes en een zelfgemaakte (door onze dochter) dino-taart. Hij is gek van dino's vanwaar die voorliefde ik zou het niet weten. Vokke en moeke en mama en papa hebben het (rustig) feestje voortgezet tot we elkaar niet meer zagen zitten. 

En...

... een persoonlijk uitschietertje, ik ben terug gaan lopen.  Twee jaar heb ik niets gedaan, nu ja wat gewandeld en gefietst, maar geen sportieve uitspattingen. Na contact met mijn vroegere coach, die me aanrade van terug met start-to-run (vanaf week 5) te beginnen, is het na 1,5 maand aanmodderen toch gelukt. Elke reden was wel goed genoeg om niet te starten. Ik voel het weleen beetje maar morgen vliegen we er terug in. Ik ga het proberen vol te houden maar ik beloof niets. 

We blijven genieten en de wereld positief bekijken. Tot één dezer ergens ten velde.   

Wat hebben we weer een geweldige week achter de rug. 

Maandag wandelen, langs de golf (Nuclea) in Mol, met een beetje nattigheid van buiten en op het einde ook van binnen. Dat kan niet ontbreken.

Zoals gewoonlijk zijn er de kindjes en die waren woensdagnamiddag een halve dag bij ons. Containerpark en kringloopwinkel vinden ze geweldige plekken om te vertoeven. Donderdagavond komen slapen en naar school brengen en afhalen zijn wekelijks routine maar superleuk. 

Donderdag ben ik op bedevaart geweest naar Scherpenheuvel, weliswaar vanuit Westerlo maar het was toch nog een leuke 21km via de GR 5 . Supermooi, 5 minuten regen een 2km over beton, de rest door velden  en de bossen van de Merode. Middagmalen hebben we gedaan in Averbode in de nieuwe  taverne. Het eten was lekker maar het zelfgebrouwen bier Averbode blond (8,5°) vond ik niet echt smaakvol. 

Het weekend hebben we doorgebracht in Gent. De tentoonstelling "Lang leve de muziek" (https://langlevedemuziek.be/) was de rode draad. Maar daarover later meer in een apart artikel. Met vrienden zijn we 's avonds gaan eten in Brasserie Ha (http://www.brasserieha.be/). Lekker, voorgerecht 6 oesters, maar geen waaaaaaaw-gevoel bij de  hoofdschotel. Mijn nagerecht was een Magellan-gin-tonic want echte zoetigheid lust ik niet. En het aangename gezelschap is de belangrijkste factor voor een geslaagd etentje. 

Hier ga ik het bij laten want seffens is het weer wandeldag. Blijf genieten en doe niets wat ik ook niet zou doen.   

Vriidag kookclub en soep gemaakt

Beste vrienden, 

Mea culpa, mea maxima culpa.  Het is meer dan een maand geleden dat ik mijn blogje nog eens heb aangevuld. Maar dit is een primeur. Mijn eerste blogartikel in ons bijna-één-maand-oude-nieuw-huis. 

Verhuizen heeft toch een inpakt. In principe gebeurd alles in één dag maar dat is de waarheid geweld aan doen. Na een maand raken we stilaan op onze plaats, tenminste de goederen die we overgebracht hebben. Wij zaten al na 24 uren op onze plaats. 

Mijn vrouwtje ws tijdens de paasvakantie ook thuis en dat heeft het allemaal wat makkelijker gemaakt. Nu ja niet altijd want het heeft me soms wat stress-momenten bezorgd, hahaha!!! Ikea bezocht, verlichting gaan aanschaffen, Gamma's en Hubo's onder de loep genomen, op jacht naar gordijnen (die we niet vinden!!!), kortom alles is wel even aan bod geweest. Maar grotendeels zijn we gesteld geraakt. 

Vandaag wordt het hier nog een drukke dag om nog wat "kleinigheden" aan te passen of aan te brengen. Ook de man van de verlichting komt vanavond nog een kijkje nemen, beneden mag het van een iets betere design-kwaliteit zijn , niet. Onze nieuwe zithoek wordt pas binnen enkele weken geleverd. Maar traag maar zeker komt er orde in de chaos.

Maar er was nog tijd voor ontspanning. Met de kids op amusement naar de Beekse Bergen  en naar Circus Bruul, gaan wandelen maar vooral veel gaan eten. Misschien wel iets te veel. Goed voor mijn 'strakke' lijn was het niet echt. Ik ga er niet verder over uitwijden. Zij die mijn FB-pagina (https://www.facebook.com/rony.vanoosterwijck) volgen weten al genoeg. 

Hier ga ik het maar bij houden. Blijf net als ik genieten van alles wat op je afkomt en ik beloof dat mijn blogje terug wekelijks een beetje zal aangevuld worden. 

Verjaardagsfeestje Lud 60 jaar

Mac Donalds met de kids

De week van de verhuis, een beetje sport en veel rust. 

Na een prachtige vakantie hebben we onze kindjes nog eens mogen vastpakken. Wij blij, hopelijk zij ook. Spijtig genoeg hebben we door het barslechte weer weinig kunnen doen. Maar dat gaan we de volgende weken ruimschoots goedmaken. 

Wandelen is er deze week niet van gekomen. Hoofdoorzaak, het archi-slechte weer maar ook een beetje uit gemakzucht ik geef dat toe. Maar daar komt straks verandering in. Het zonnetje schijnt al. 

Veel sport gekeken, vooral wielrennen maar ook het WK-biathlon in Östersund (Zweden). Voor het eerst een Belgische dame  (54) aan de start gezien. De mannen dat zijn we ondertussen al gewend, zelfs na het stoppen van Roesch vinden ze er nog 4 om ook de estafettes mee te doen. 

De belangrijkste bezeigheid van deze week stond in het teken van onze verhuis. Op 25 maart is het zover. Vanaf dan nemen we definitief onze intrek in de Muysertstraat 14 in Mol-Sluis. Ons appartement staat hier vol dozen en ook de garage in onze nieuwe woonst is volgepropt met dozen en aanverwanten. Vanaf vandaag is de schilder op post, het is dan enkel nog de tuin die moet aangelegd worden. 

Geniet er nog van en waarschijnlijk zal het volgende verslagje opgemaakt worden in de Muysertstraat.  

Overal, zelfs in de Tirenno, kennen ze mij.