NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Foto
Foto
E-mail mij

Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.

Inhoud blog
  • hartje voor mariposa
  • al het mooie en goede
  • de laatste dag van de bouw
  • dansen in de regen
  • het huis naast dat van mij
  • een avond met mijn lief
  • uitgewist
  • gedachtebriesje
  • even pauze
  • rondreis door Namibië
  • geborgen
  • warmte en zonneschijn
  • alle dagen
  • tú y yo
  • ik mis je zo
  • het slechtste in mij
  • liefdesgezicht
  • ik mis je zo zeer
  • het is een koude, sombere dag
  • al het mooie en goede
  • reuma van de ziel
  • steeds beter
  • een oude droom
  • zomaar naar je kijken
  • het antwoord van de bomen
  • focus
  • ik had je lief
  • ontmoeting aan het meer
  • mijn lief
  • samen bouwen
  • een rijk en bruisend leven
  • de berg af en weer op
  • op engelenvleugels
  • alleen op mijn berg
  • veranderend perspectief
  • voorbij is mijn verdriet
  • eikenblad en beukenblad
  • jouw naam die afgeroepen wordt
  • ik heb je lief
  • gedachtebriesje
  • zagen
  • soms, in eenzame nachten
  • boswandeling
  • je riep me
  • je kwam naast mij zitten
  • de lifstster
  • herfst
  • weg bij mij
  • mijn talent
  • verlof aan zee
  • Vuurtoren
  • gestorven vlinders
  • mooie zomerdag in de tuin
  • op safari
  • herinnering aan het paradijs
  • vakantie in Thailand
  • hoop
  • kom,laten we nog eenmaal dansen
  • jij en ik
  • zwemmen bij maanlicht
  • verdronken
  • gedachtebriesje
  • mijn allerliefste
  • samen varen
  • te laat
  • ik droomde dat ik naar je toeging
  • op reis
  • vakantie in Marokko
  • mijn dierbaarste herinnering aan jou
  • moed om vol te houden
  • genezing
  • verlof op santorini
  • de berg op het eiland
  • verlof in Thailand
  • de ballonvaart
  • langs de maas
  • herinnering
  • ik zag je met haar
  • verdriet
  • het monster
  • op een mooie dag
  • ik droomde over jou
  • de engel
  • het bootje
  • zomeravond aan het strand
  • herinnering aan jou
  • nog niet uitgewist
  • een viool klinkt in de nacht
  • samen bouwen
  • de vuurproef
  • verlof op Koh Sahmet
  • braderie
  • mijn minnaar van het eerste uur
  • de plek, waar de zielen wachten
  • vakantie in Turkije
  • gedachtebriesje
  • blind date
  • picknick op de heide
  • slapeloze nacht
  • samen bouwen
  • verlof in spanje
  • teleurstelling
  • heimwee
  • het lege huis
  • kom, laten we nog eenmaal vliegen
  • mijn onmogelijke liefde
  • afscheid van de bouw
  • ik mis je
  • somberheid
  • verlof in Finland
  • de eerste dag van het verlof
  • je ging studeren..........
  • volle maan
  • zwoele nacht
  • zwemmen bij maanlicht
  • kastanjes
  • ik wil nog zo graag
  • op vlindervleugels
  • opnieuw bloeien de seringen
  • koude winternacht
  • hij zal zo af en toe nog aan mij denken
  • wees gelukkig, zei je
  • de prins op het witte paard
  • appelboom
  • gedachtestraal
  • met blauwe engelenvleugels
  • dwars tegen alle regels in
  • feniks
  • rustig, tevreden en vrij
    Archief
  • Alle berichten
    Zoeken in blog

    Zoeken met Google


    dammieroosa

    14-06-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.samen bouwen

    het is een heerlijke dag

    om tien uur ben ik al bij je op de bouw

    precies op tijd

    ik geef de stenen aan en jij metselt ze

    het is heerlijk om samen met jou op de stelling te staan

    ik geniet van het weidse uitzicht

    van het stenen aangeven

    van het jou zien werken

    ik geniet van het gewoon naast jou zijn, stenen aangeven

    samen werken,samen zijn

    om één uur maak ik de lunch klaar

    spaghetti piri piri

    koele sangria met veel vruchtjes en ijsblokjes

    we blijven gewoon op de stelling zitten

    met ons bord op schoot

    na het eten blijf ik zitten kijken naar het uitzicht

    jij komt met je hoofd in mijn schoot liggen

    ik streel je over je lief bolleke

    geef je tedere kusjes op je oogleden,

    je neus, je mond

    terwijl ik zachtjes je haren streel, val je in slaap

    ik geniet van het mooie uitzicht over de velden

    en van jouw nabijheid

    na anderhalf uur kus ik je voorzichtig wakker

    het is tijd om verder te gaan met metsen

    we werkten tot zes uur

    toen moest ik naar huis

    ik geef je kusje, zeg: tot morgen en ga weg

    je zwaait me na..............
    dammie


    12-06-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de vuurproef

    De Vuurproef

    We zijn al een tijd bevriend, jij en ik en ik weet dat jij lid bent van een besloten club, waar men leuke dingen doet, zoals wildwatervaren, mountainbiken, zweefvliegen, klimmen tegen een bergwand, enfin, allerlei avontuurlijke sporten. Soms zijn jullie een hele week weg, soms een weekend. Je vertelt er nooit veel over, maar hetgeen je me vertelt, maakt dat ik dolgraag lid wil worden van die club.

    Ik ben er al een paar maal over begonnen, over mijn lidmaatschap van jouw club, maar jij geeft altijd ontwijkende antwoorden, probeert van onderwerp te veranderen, of, erger nog, je stapt gewoon op en gaat naar huis, als ik er weer eens naar vraag. Deze avond ben ik vast van plan me niet af te laten schepen.

    Je bent bij me op bezoek, ik heb het gezellig gemaakt, lekker eten gekookt, spaghetti piri piri, sangría erbij, Spaanse muziek op de achtergrond en als we na het eten gezellig samen op de bank zitten, starend in het vuur van de open haard, vraag ik je op de man af: "Waarom wil je niet dat ik bij jouw club kom?"

    Je schrikt een beetje van mijn rechtstreekse vraag en je zegt: "Het is niet zo, dat ik het niet wíl, het is meer zo dat het niet eenvoudig is, om toe te treden. Allereerst al omdat er tot nu toe alleen maar mannen lid zijn, maar daarnaast ook nog omdat je geselecteerd wordt, je kunt niet zomaar binnenstappen."

    Nu ben ik pas écht nieuwsgierig geworden. "Moet ik iets doen? Iets kunnen? Wát moet ik doen?"

    Jij antwoordt: "Het is niet zozeer dat je iets moet dóen, je moet iets ondergáán, een soort van ritueel."

    Ik antwoord vastbesloten: "Ik doe alles wat nodig is om bij die club te komen. Ik wil dolgraag met jullie mee kanovaren, bergbeklimmen, mountainbiken, zweefvliegen en alle andere leuke dingen die jullie doen en bovenal wil ik graag bij je zijn, heel vaak en onder alle omstandigheden."

    Ik zie je weifelende blik zie en gooi ik er nog een schepje bovenop..........

    "Ik weet zéker, dat ik alles wil doen wat nodig is om lid te worden.........Is het een soort ontgroening, waar ik doorheen moet?"

    "Min of meer", antwoord jij, "maar het probleem is, dat ik je niet van te voren mag zeggen, wát de proef precies inhoudt. Het is een soort van Vuurproef en je moet je er niet op verkijken, want het is best zwaar."

    "Heb jij hem gedaan, die vuurproef?" vraag ik. "Ja, natuurlijk", antwoord je, iedereen die lid is van onze club heeft die proef gedaan." "En tot nu toe zijn er alleen maar mannen lid?" vraag ik, "Is het verboden voor vrouwen?" "Nee, dat niet" antwoord jij, "er is gewoon nog nooit een vrouw geweest, die de proef doorstaan heeft, alle vrouwen die zich aangemeld hebben, zagen ervan af, zodra ze hoorden wát de proef inhield, ze liepen gewoon weg. Je moet je er niet op verkijken, het is best zwaar..........."

    "Ik weet zéker dat ik de proef zal doorstaan." antwoord ik, veel meer zelfvertrouwen uitstralend dan ik vanbinnen voel.

    Na een paar weken is het zover.......ik mag de "vuur" proef doen.

    Vooraf heb ik me steeds af lopen vragen, wat het in zal houden......... springen over een kampvuur? over hete kolen lopen? kaarsvet op mijn huid gedruppeld krijgen..........Ik ben best een beetje bang voor de proef, maar ik wil ook heel graag bij jou in de club komen en samen met jou al die leuke, avontuurlijke reisjes maken. Ik heb al lang begrepen, dat jij die club niet op zult geven voor mij, dus als ik bij jou wil zijn, heel vaak bij jou wil zijn, dan zal ik zeker en wis lid moeten worden van die club, waar jij lid van bent, en waarvan ik de naam nog niet mag weten. De naam van de club krijg ik pas te horen, nadat ik de vuurproef doorstaan heb.

    De Grote Avond is aangebroken. Ik ga met je mee naar het clubhuis, een houten gebouw, midden in het bos, aan de rand van een meer. Het gebouw ziet er eerder lieflijk uit dan angstaanjagend. Hier wordt dus de vuurproef gedaan........... ik hoop niet dat het gebouwtje vlam vat, tijdens de vuurproef.

    Eenmaal binnen, word ik welkom geheten door de voorzitter, die me vertelt dat alle leden aanwezig zijn. Ik kijk om me heen en tel, zo in de gauwigheid een man of vijftien.

    Ik zie een ronde ijzeren hoepel, die rechtop staat en vast geankerd is in de vloer. er zitten vier lussen in, twee boven en twee beneden, als je rechte lijnen tussen die vier lussen zou trekken, zou er een vierkant ontstaan, in die cirkel.

    De voorzitter zegt, dat de plechtigheid nu gaat beginnen.

    Hij loopt naar me toe, en als hij vlak voor me staat, zegt hij: "Kleed je uit!"

    Ik ben een beetje verbaasd, maar ik voldoe aan zijn verzoek.

    Ik trek langzaam al mijn kleren uit, mijn mooie rode zijden blouse, mijn zwarte leren rok,mijn lange zwarte laarzen, mijn netkousen, mijn rode kanten bh en mijn rode kanten slip.

    In volle naaktheid sta ik daar tegenover de voorzitter en omringd door alle leden.

    De voorzitter laat me beloven dat  ik niets zal vertellen van wat er hier plaats gaat vinden, ongeacht of ik nu wel of niet doorga met de proef, ik moet over alles wat er vanavond gebeurt, zwijgen als het graf. Ik beloof het en dan legt hij me uit wat er gaat gebeuren.

    Ik moet plaatsnemen in de ijzeren hoepel, met mijn handen en voeten in de lussen.

    Daarna zal ik behandeld worden, gedurende veertien minuten, twee maal zeven minuten, en als ik tijdens die veertien minuten STOP roep, wordt de behandeling onmiddellijk gestopt en moet ik het clubgebouw verlaten om er nooit meer terug te keren. Als ik daarentegen veertien minuten blijf staan in de ijzeren hoepel en de behandeling tot het einde toe uitzing, word ik geaccepteerd als volwaardig lid van de club en krijg ik eindelijk de naam van de club te horen.

    Ik zeg dat ik het begrepen heb en dat ik zeker en wis niet van plan ben om STOP te roepen.

    De voorzitter glimlacht en zegt: "We zullen zien............"

    Ik loop naar de cirkel en plaats mijn handen en voeten in de lussen.

    Dan trekt de voorzitter zwarte lederen handschoenen aan en haalt hij uit een emmer een bos brandnetels.

    Hij gaat achter mij staan en beweegt, tergend langzaam de bos brandnetels over mijn rug......, mijn billen, ........de achterkant van mijn benen.........

    Het prikt, het brandt, het bijt…

     Ik zou dat ene woord uit willen schreeuwen, waarvan ik weet dat het een einde maakt aan deze vuurproef,  maar ik wil ook heel graag deze proef doorstaan........

    dus ik verbijt mijn pijn, ik bijt mijn tanden op elkaar en ik hou vol............

    dan klinkt er een gong, er zijn zeven minuten voorbij.........

    De voorzitter komt nu voor mij staan, hij pakt een nieuwe bos brandnetels en gaat ermee over mijn armen, ..........mijn benen, ..........mijn hals........borsten....... mijn tepels.........over mijn maag, mijn buik..........en zelfs mijn onbehaarde schaamstreek moet eraan geloven...........
    Het brandt waanzinnig en ik versta nu heel goed waarom ze het Vuurproef noemen,

    het brandt, zonder dat er vuur aan te pas komt.

    Mijn lichaam kronkelt alle kanten heen, maar ik geef geen kik, ikbijt mijn tanden op elkaar, hou mijn lippen ferm gesloten, want ik wil niet dat ene woord roepen............

    Ik hou vol, kronkelend, enigszins kreunend, maar niet huilend, niet roepend, niet weeklagend.

    Moedig verdraag ik mijn zelfgekozen lot.

    En dan klinkt de gong voor de tweede maal.

    De veertien minuten zijn voorbij.

    Iedereen roept: "Hoera, je hebt het gehaald. Welkom bij de Brandnetelclub!"

    Jij komt naar me toe, pakt me bij de hand en leidt me door een deur, naar een kleine kamer waar een groot bad staat, met ijskoud water............

    Ik dompel me er helemaal in onder, het helpt tegen het prikken, zolang ik in het koude water zit, voel ik het bijten minder erg.

    Je zegt dat je angst had, dat ik het niet vol zou houden en dat je blij bent dat het me gelukt is.

    Nu ben ik volwaardig lid van de brandnetelclub en mag ik  mee op al jullie reizen.

    Ik stap uit bad, jij droogt me teder af en dan gaan we feestvieren,  met muziek, dans sangria en tapas,

    Nog heel de avond voelt het of er duizend naalden in me gestoken worden, maar dat is ondergeschikt aan het grote gevoel van vreugde, dat ik voel, omdat ik nu bij de club hoor, het is als een vreugdevuur dat hoog in mij oplaait, een overwinningsvuur  en ook een liefdesvuur, omdat ik alles voor je overheb, echt alles!

    Dammie


    10-06-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.verlof op Koh Sahmet

     

    Vandaag maken we een uitstap naar Koh Samet. Ik verheug me er zeer op.

    Eerst heerlijk ontbijten , jij en ik samen aan één tafeltje, dan met de boot naar het tropisch paradijs, we huren een mountainbike en bezoeken het binnenland, het is echt toppie, de fietsen vallen reuze mee, de natuur is prachtig , we hebben een rugzakje bij ons met eten en drinken

    we stoppen op een romantisch plekje, pakken ons lunchpakket uit en genieten van onze boterhammen, als twee reuzenvlinders vlak naast ons neerstrijken.......ze hebben prachtige kleuren en zijn veel groter dan we ons voor hadden gesteld...............ze houden van ons, want ze blijven de hele tijd dicht bij ons........ze willen ons laten genieten van hun schoonheid............ze zijn mooi, zo mooi!

    dan vliegen ze op, een komt op jouw been zitten, op je rechter dijbeen, a.h.w. op je schoot en de ander op mijn linker been ze blijven daar gewoon zitten.......we voelen ons heel bijzonder, omdat deze prachtige dieren ons uitgekozen hebben...............we kijken naar elkaar, naar de vlinders...........we voelen ons gelukkig en blij, ik schuif wat dichter naar jou toe, voorzichtig............de vlinder blijft zitten, ik leg mijn hoofd op je schouder, we genieten, van de omgeving, van de vlinders, van elkaars nabijheid, dan komt er een grote groep mountainbikers luid pratend voorbij en de vlinders schrikken op en vliegen weg, wij ruimen ons rugzakje weer in, nemen uiteraard ons afval mee terug, laten niets rondslingeren, we gaan terug naar het strand, want dat zag er heerlijk romantisch uit.........aldaar gaan we onder een palmboom liggen, ik op mijn rug en jij op je zij, je hoofd rust op mijn borstkast, we voelen het zachte ,witte, warme zand, zien de takken van de palmboom boven ons, er staat een zacht briesje, dit is genieten!

    we blijven zo liggen tot het tijd is om naar de boot te gaan, de dagtocht loopt ten einde

    hand in hand slenteren we naar de boot, gaan als laatsten aan boord, zitten hand in hand, genietend van elkaars aanwezigheid, het eten aan boord is verrukkelijk, in de verte zien we Bangkok opduiken, het ziet er mooi verlicht en sprookjesachtig uit.........ik wil hier altijd blijven, samen met jou.’

    dammie


    07-06-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.braderie
    Het is een mooie dag, er is braderie hier in het dorp, ik ga erheen, ik heb mijn rode rokje aan, mijn zwarte topje en goudkleurige muiltjes.
    Bij de tweede hands boekenkraam blijf ik staan.
    Wellicht is er iets voor mij bij.
    Na een tijdje voel ik dat er iemand naar me kijkt.
    Ik kijk om en hij kijkt ,betrapt, weg.
    Hij draagt een lichtblauw hemd met korte mouw, een lichtgrijze pantalon en zwarte loafers, je hebt korte, donkere haren.
    Ik vind hem mooi, maar dat laat ik natuurlijk niet merken.
    Ik zie een boek met gedichten van Emily Dickinson, waar ik al lang naar zocht; ik reken het af en vervolg mijn weg over de braderie, mezelf beheersend om niet om te kijken.
    Als ik alle kraampjes gezien heb, ga ik nog een stukje fietsen, langs het meer.
    Na een half uurtje fietsen, ga ik op een bankje zitten en kijk naar de bootjes, er zijn veel zeilboten vandaag, de meeste met witte zeilen, een paar met een bruin zeil, ik stel me voor dat ik een boot heb en zo heerlijk over het water zeil.
    Ik soezel weg en word wakker van een paar regendruppels, grote dikke druppels, het weer is omgeslagen, donkere wolken en steeds meer dikke regendruppels, weldra zal het plenzen.
    Ik kijk om me heen, naar een boom om onder te schuilen.
    Nergens een boom te bekennen, wel aan de overkant, maar niet aan deze kant van het meer.
    Iemand in een bootje dat langs de kant ligt aangemeerd, wenkt me,
    ik mag daar schuilen!
    Dankbaar maak ik gebruik van dat aanbod.
    Mijn fiets laat ik tegen het bankje staan en ik hol naar het steigertje, een sterke arm helpt me aan boord en even later sta ik oog in oog met de man van de braderie, wat tof!
    Hij pakt een handdoek en begint me af te drogen,
    eerst mijn haren, dan mijn armen, mijn gezicht, heel lief en teder.
    Dan hoor ik de fluitketel, het warme water voor de thee is klaar.
    Dit is een heerlijke dag, ik ben blij dat die regenbui gekomen is.
    dammie

    05-06-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.mijn minnaar van het eerste uur

    Hij is mijn grote passie,
    mijn minnaar van het eerste uur.
    Zodra hij verschijnt, werp ik me aan zijn voeten.
    Hij is een jaloers minnaar.
    Als hij me zoekt en niet buiten vindt, in het veld, maar binnen in het huis, dan roept hij me en trekt aan me, verleidt me, tot ik me naar buiten spoed om me te koesteren in zijn warmte.
    Hij is............ de Zon

    dammie


    02-06-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de plek, waar de zielen wachten

    Op de plek, waar zielen wachten tot het hun tijd is om geboren te worden, in een mensenleven, op aarde, was er een zieltje, dat heel bang was, om naar de aarde te gaan, want op aarde, zo had ze gehoord, zou ze iemand ontmoeten van wie ze zou gaan houden en die ander zou dan zómaar bij haar weg kunnen gaan.
    Ze wist zeker, dat ze dat niet zou overleven.
    Ze had op voorhand al heel grote angst, paniek zelfs, als ze er alleen maar aan dacht, dat die ander, van wie ze zóveel zou houden, weg zo gaan...........

    Ze was zo bang, dat ze maar liever niet naar de aarde wilde gaan.

    Er was daar nog iemand, die bang was, maar hij was juist bang voor mensen die in paniek raakten.

    Hij had gehoord, dat hij op aarde van iemand zou gaan houden én dat er op aarde heel veel mensen waren, die in paniek raakten.

    Hij was bang dat hij juist van iemand zou gaan houden, die heel vaak in paniek raakte.
    Hij wilde dat niet; hij had een grote hekel aan paniek.

    God, in al zijn wijsheid, stuurde hen op hetzelfde moment naar de aarde, en in het ene zieltje plaatste Hij een magneetje met Angst + en in de andere ziel een magneet met Angst -

    zodat Hij zeker wist, dat ze elkaar aan zouden trekken,

    om samen hun angst te overwinnen.

    Ze konden zich aan elkaar slijpen.

    dammie


    30-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vakantie in Turkije

    Het is een mooie dag in Turkije, vanuit mijn hotel heb ik een schitterend uitzicht over de baai van Içmeler en Marmaris.

    Tientallen kleine zeilbootjes met witte zeilen verlevendigen de baai.

    Het hotel ligt hoog, tegen een berg, zodat ik een mooie uitzicht op de baai heb. 
    Dit is genieten; er staat een zacht briesje; de zon schijnt uitbundig; ik zit onder een parasol, met een drankje onder handbereik.

    Gisteravond was een toffe avond, er was dansmuziek en ik genoot van de Russische mannen en vrouwen, die urenlang prachtig dansten, op alle soorten van muziek.

    Er zat een heel leuke vrouw tussen, die enthousiast en vol vuur danste.

    Ze nodigde me uit om samen met haar te dansen, maar ik zei nee, want ik durfde niet. 
    Ik kan maar een weinig danspassen  en was  bang om voor gek te staan. Ik wou dat ik kon dansen, echt goed dansen, zoals de vrouw van gisteravond.

    Kijk, daar komt ze juist aan.......ze zwaait naar me en ik zwaai terug.

    Dan komt ze naar me toe en ze vraagt me,in het Engels, waarom ik niet wilde dansen, gisteren.

    Ik leg zo goed als ik kan uit, dat ik niet goed, niet mooi, kan dansen. 
    Ze antwoordt, dat het niet gaat om de mooie passen, maar om het plezier.

    Daar heeft ze volkomen gelijk in.

    "Deze avond samen dansen?" vraagt ze en ik zeg: "Ja!"

    "Ik kom je halen", zegt ze nog en dan neemt ze een duik in het water van het zwembad. 
    Dat is ook iets wat ik niet durf, duiken. 
    Ik ga altijd heel voorzichtig van het trapje af, het zwembad in, eigenlijk ben ik een beetje bang voor water.

    Ik richt mijn blik weer op de prachtige zee en droom weg.....

    ik hoor muziek en zwem op de maat van de muziek.........., zonder angst voor water, zonder angst voor mensen.....

    dit is dus duidelijk een droom, want even later schrik ik wakker.

    Het was een heerlijke droom........zon, water, muziek, zwemmen, vrijheid, geen angst om beoordeeld en te licht bevonden te worden, gewoon gelukkig zijn en leven.
    Durfde ik dat maar..........

    Ik besluit een wandeling te gaan maken en alle zorgen en angst van me af te schudden.

    Later die dag, als de schemering is gevallen en mensen nog nagenieten van hun maaltijd, begint de muziek te spelen.

    Hier en daar staat al iemand op om te gaan dansen.

    Na een poosje zie ik de Russische vrouw, Swetlana heet ze, op de dansvloer staan.

    Ik zie dat ze zoekend rondkijkt en wil me klein maken en verstoppen........ik durf immers niet te dansen........
    Als ze me ziet, komt ze naar me toe.

    Ik ga met haar mee, de dansvloer op ook al durf ik eigenlijk niet. Ze ziet mijn angst en stelt me gerust met haar lieve lach. 
    "Ik leer het je", zegt ze.
    We staan tegenover elkaar en ze doet me een paar eenvoudige passen bewegingen voor, en ik doe haar na.

    Ik vind het heel lief van haar dat ze mij wil leren dansen, echt heel tof.

    Na een poosje gaat het dansen vanzelf en let ik niet meer op de mensen die langs de kant zitten; ik denk niet meer daarover na of ik wellicht voor gek sta, omdat ik niet mooi kan dansen.

    Ik ben één met de muziek en geniet. Tot diep in de nacht, gedragen op de muziek, niks geen vermoeidheid, niks geen valse schaamte, gewoon opgaan in de muziek, meegaan met de muziek, helemaal loskomen van mijzelf.

    Dit is een heerlijke avond en zoals deze zullen er nog veel volgen................ 
    het is een tof verlof
    .
    dammie


    27-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gedachtebriesje

    Het is vroeg in de morgen, het is nog donker, je zit in de auto op weg naar je werk en je denkt aan mij.

    Ineens voel je een zacht, warm briesje....... en even later zit ik naast je.

    Ik kijk je stralend aan en zeg: "Wat fijn, dat je me geroepen hebt!"

    "Deed ik dat dan?"vraag je verbaasd.

    "Ja zeker wel" zeg ik, "als je heel sterk aan me denkt, kom ik vanzelf naar je toe, ik kan niet anders........en ik wíll niet anders. Ik ben blij, heel blij, dat je me geroepen hebt. Het is fijn om bij je te zijn."

    Ik leg mijn hand op je dijbeen en mijn hoofd op je schouder.

    We rijden rustig door de donkere ochtend. Je voelt je gelukkig en je wilt dat deze rit heel lang duurt. Als je de parkeerplaats van je werk opdraait, vraag je: "Blijf je bij me?"

    "Graag!" antwoord ik, "ik zorg ervoor dat alleen jij mij kunt zien, ik zal onzichtbaar zijn voor alle anderen."

    Je lacht en zegt: "Mooi zo, dat spaart een heleboel uitleg."

    We lopen samen naar binnen. Mensen groeten je, hebben je nodig, je moet dingen oplossen en onder al die drukke werkzaamheden, zie ik je regelmatig naar me kijken, met een liefdevolle blik; je bent blij dat ik bij je ben.

    Aan het eind van de werkdag zitten we weer samen in de auto.

    Ik zie dat je moe bent en stel voor om even te stoppen op een rustige plek.

    Ik masseer je nek, je rug, streel je lieve gezicht, je zachte haren, geef je kusjes en knuffels,

    tot je je weer helemaal fit en gezond voelt.

    Daarna rijden we verder. Bij jouw huis aangekomen, moet ik afscheid nemen.

    "Tot morgen?" vraag je. "Als je me roept......" antwoord ik.

    Met hetzelfde zachte, warme briesje waarmee ik die ochtend gekomen ben, ga ik nu weg.

    Je weet, dat je me altijd roepen kunt.........

    dammie

     

     

     


    24-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.blind date

    Het is een mooie zomerdag en ik heb een blind date.X

    De man in kwestie klonk heel charmant door de telefoon.

    Om zes uur zal hij bij mij thuis komen en voor mij koken,

    nog niet eerder stelde iemand me zoiets voor op een blind date.

    Het lijkt me leuk, maar ik ben ook een beetje gespannen.......

    zomaar een wildvreemde in mijn huis, in mijn keuken.......

    enfin, ik heb nu eenmaal ingestemd,

    de man had een leuke babbel, een lieve stem.........

    Om precies zes uur gaat de deurbel

    als ik opendoe zie ik een prachtige, lange, gespierde man voor de deur staan, met in zijn ene hand een bos rode rozen en in de andere hand een aantal plastic zakjes.

    Hij geeft me een kusje op de wang en vraagt waar de keuken is.

    Daar aangekomen zet hij de rozen in een vaas, ontkurkt hij de wijn die hij heeft meegebracht en schenkt twee glazen in.

    Ik ga aan de keukentafel zitten en kijk hoe hij aan de slag gaat met de maaltijd.

    Het is lang, heel lang geleden dat er nog iemand voor mij kookte.

    Hij is heel behendig en weldra stijgen er verrukkelijke geuren op vanuit de pannen.

    Hij dekt de tafel in de living ,leidt mij naar mijn stoel en serveert het eten.

    Het is heel, heel gezellig, het kaarslicht weerspiegelt in zijn leuke, lieve ogen.

    Gevoel voor humor heeft hij ook nog, én hij houdt van romantische muziek.

    Na het eten rijden we naar het autostrand bij Oostvoorne,

    we doen onze schoenen uit en wandelen langs de vloedlijn,

    de ondergaande zon tegemoet.

    Als we terug bij de auto komen, zegt hij: Wil jij rijden, ik ben een beetje loom van de wijn

    en ik beken, dat ik helemaal niet kán rijden,

    drie lessen nam ik, ooit, lang geleden, en daarna durfde ik niet verder, ik ben bang van het verkeer.

    Hij kijkt me lachend aan en zegt: dan krijg je nu les, van mij, hier op het strand.

    Even denk ik dat hij een grapje maakt, maar nee hoor, hij is serieus.............

    en ik ben overmoedig, dus stap ik gewoon achter het stuur,

    start de auto en rij weg..........

    wellicht komt het door de wijn, door de ontspannen avond,

    in ieder geval rijd ik pico bello, ik maak geen enkele fout, de motor slaat niet af, mijn metgezel hoeft niet in te grijpen,

    ik rijd gewoon een heel stuk rechtuit, keer dan en rij weer terug.

    Inmiddels is het vloed geworden, de zee komt op, het is donker,

    we verlaten het autostrand, hetgeen betekent dat ik het stuur over moet geven.

    We rijden terug naar mijn huis, waar hij me afzet en bedankt voor de gezellige avond, die zeker en vast een vervolg krijgt........
    dammie

    Dammie


    21-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.picknick op de heide

    Ik zit in de trein en zie dat de heide in bloei staat..........

    ik herinner me, hoe we verliefd we waren, jij en ik,........onze wandelingen, de picknicks...........

    impulsief neem ik de beslissing uit te stappen bij het eerstvolgende station.
    Het is een prachtige, zonovergoten dag.

    Ik wandel een heel stuk over de heide, genietend van de mooie bloemetjes, de zon, het zingen van de vogels, de berken met hun mooie witte stammen.......

    Dan zie ik een lieflijk tafereeltje, een man die in zijn eentje zit te picknicken onder een berk.

    Als ik langs hem wil lopen, nodigt hij me uit om bij hem te komen zitten.

    Even aarzel ik.......zomaar, bij een wildvreemde op het picknickkleed aanschuiven.........kan dat wel.......?

    De man heeft een vriendelijke uitstraling, die maakt dat ik mijn schroom overwin en gewoon bij hem op het kleed ga zitten.

    Hij schenkt me een glas jus d'orange in en geeft me een bruin broodje met kaas, tomaat en komkommer,

    het smaakt heerlijk, we genieten zwijgend van de mooie natuur.

    Hij vertelt over zijn grote liefde, die hem helaas, ontvallen is en ik durf hem over jou te vertellen, jij die mijn grote liefde was.

    We herkennen gevoelens van verdriet, bij elkaar, maar ook van verlangen naar nieuwe liefde.

    Aan het eind van de middag nodigt hij me uit, met hem mee naar huis te gaan, hij woont aan de rand van het heideveld, in een schattig wit huisje, met groen/rode deuren en blinden.

    Hij maakt een eenvoudig maal voor ons beiden,

    hij dekt de tafel buiten met een vrolijk rood/wit geruit kleed.

    Ik voel me zo vertrouwd bij hem, zo veilig en zo gelukkig,

    en ik weet.........dit is een nieuw begin,

    het oude is voorbij, het nieuwe is begonnen....

    dammie


    18-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.slapeloze nacht

    ik beleef mijn zoveelste slapeloze nacht.

    iedereen slaapt.

    het is juist, of ik helemaal alleen op de wereld ben.

    drie uur in de morgen.

    ik voel me eenzaam en alleen,

    loop wat rond in huis

    en dan zie ik haar

    een nachtvlindertje.

    ze fladdert heen en weer

    en landt dan op mijn arm

    "kun je niet slapen?" vraagt ze me

    als ik verdrietig nee schud

    zwaait ze met haar toverstafje

    en maakt mij juist zo klein als zij is, met dezelfde ragfijne vleugels

    "je hoeft niet bang te zijn" zegt ze,

    "straks maak ik je weer groot...........

    vlieg nu maar met me mee,

    slapeloos door het huis dolen is niks gedaan,

    kom.............. "

    voorzichtig probeer ik mijn vleugels,

    het lukt!, ik schater het uit van plezier.

    vliegen is verrukkelijk!

    mijn nieuwe vriendinnetje en ik vliegen het raam uit,

    buitelen over elkaar heen,

    zitten elkaar achterna,

    we hebben het grootste plezier.

    wanneer ze ziet, dat ik helemaal moe en uitgelaten ben,

    brengt ze me terug naar huis,

    als ik in bed lig, zwaait ze met haar toverstafje en word ik weer groot.

    ze geeft me een kusje op mijn voorhoofd en zegt: "slaap wel"

    terwijl ik haar het raam uit zie fladderen, val ik in een diepe, gelukkige slaap.

    dammie


    15-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.samen bouwen

    het is een heerlijke dag

    om tien uur ben ik al bij je op de bouw

    precies op tijd

    ik geef de stenen aan en jij metselt ze

    het is heerlijk om samen met jou op de stelling te staan

    ik geniet van het weidse uitzicht

    van het stenen aangeven

    van het jou zien werken, van het kijken naar je prachtige, sterke lichaam

    ik geniet van het gewoon naast jou zijn, stenen aangeven

    samen werken, samen zijn

    om één uur maak ik de lunch klaar

    spaghetti piripiri

    koele sangria met veel vruchtjes en ijsblokjes

    we blijven gewoon op de stelling zitten

    met ons bord op schoot

    na het eten blijf ik zitten kijken naar het uitzicht

    jij komt met je hoofd in mijn schoot liggen

    ik streel je over je lieve bolleke

    geef je tedere kusjes op je oogleden, je neus, je mond

    terwijl ik zachtjes je haren streel, val je in slaap

    ik geniet van het mooie uitzicht over de velden

    en van jouw nabijheid

    na anderhalf uur kus ik je voorzichtig wakker

    het is tijd om verder te gaan met metselen

    we werken tot zes uur

    dan moet ik naar huis

    ik geef je een kusje, zeg: tot morgen en ga weg

    je zwaait me na.
    morgen is er weer een dag.
    dammie


    13-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.verlof in spanje

    Ik zit op een terrasje in Spanje, er komt iemand langs, hij houdt halt en gaat aan het lege tafeltje tegenover mij zitten.

    Ik observeer hem, hij ziet er prachtig uit, groot, breed, leuke uitstraling.
    Hij draagt een mooi roze overhemd, dat hem heel goed staat.

    Ik ben op slag verliefd en heb moeite om mijn ogen van hem af te houden. Ik moet mijzelf echt forceren om de andere kant op te kijken, quasi nonchalant draai ik me van hem af.

    Even later merk ik dat hij opstaat.

    Ik ben bang dat hij weggaat en voel me heel teleurgesteld en een beetje verdrietig,

    maar direct daarna ben ik heel blij, want hij komt naast mijn tafel staan en zegt:

    "U zit alleen aan tafel, ik ben ook alleen, zou het niet veel prettiger zijn als we sámen de maaltijd gebruikten?"

    Ik ben zó gelukkig, dat ik het niet verbergen kan; ik straal helemaal als ik zeg: "Ja, leuk!"

    De man stelt zichzelf voor, hij heeft een leuke, vlotte naam;

    ik zeg mijn naam en rap daarna komt de ober om de bestelling op te nemen.
    We besluiten paella voor 2 te nemen met een karaf sangria.

    Dit is pas de eerste dag van mijn vakantie en ook van die van mijn tafelgenoot, die een aangename gesprekspartner blijkt te zijn.

    Na het eten slenteren we over de boulevard, ineens horen we vanaf een terrasje mooie dansmuziek, uit onze jeugd: amapola en bésame mucho.
    Hij vraagt me ten dans, ik smelt in zijn armen, figuurlijk natuurlijk, we dansen tot diep in de nacht, daarna maken we nog een strandwandeling, terwijl de volle maan glimlachend op ons neerziet.

    Dit belooft een gouden verlof te worden........

    Dammie


    11-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.teleurstelling

    Hoe gaat men om met een grote teleurstelling…..

    Je had iets gehoopt, verwacht, geloofd en je krijgt het niet, je wordt bedrogen.

    Hoe ga je dan verder met je leven?

    iI ga dan in een hoekje zitten, mijn hoofd omlaag,

    rol me op als een foetus, kruip weg, wil niet meer leven, deze pijn is te groot, te erg.
    Dit wil ik niet voelen, hier kan ik niet mee overweg.

    Na verloop van tijd durf ik de pijn wel te voelen.

    Dat moet wel, als ik verder wil met mijn leven.

    Ik stel me open en laat de pijn toe.

    Het doet immens zeer.

    Ik kronkel van de pijn,

    maar ik hou vol

    en drink de beker tot het einde toe leeg.

    Als alle pijn is weggevloeid, ga ik me baden,

    daarna trek ik mijn wandelschoenen aan

    en maak een wandeling door de natuur,

    ik verbaas me over haar schoonheid

    laaf me aan haar pracht.

    Dan wordt het rustig in mij.

    Het oude is voorbij, ligt achter mij,

    het nieuwe ligt voor mij, in mij, om mij,

    onder mij en boven mij.

    Ik weet: je kunt altijd opnieuw beginnen,

    ook na de allergrootste teleurstelling.

    dammie


    08-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.heimwee

    Ik ben verhuisd; ik woon nu al tien maanden in een nieuwe omgeving.

    Mijn lichaam en mijn verstand wonen hier, maar mijn ziel dwaalt nog steeds door de duinen, langs het strand, over de zee.

    Mijn ziel is nog daar waar ik vandaan kwam.

    Daar waar mijn ziel dwaalt, is het altijd mooi weer, de zon schijnt aan een strakblauwe hemel, de lente is daar net ontsproten, of het is een prachtige zomerdag aan het strand, ofwel een mooie dag vol herfstpracht, ofwel zijn de takken van de kale bomen berijpt en ligt er een dik pak sneeuw.

    Daar waar mijn ziel dwaalt, is de hemel nooit betrokken, is er geen storm en regen.

    Soms roep ik mijn ziel terug en wijs haar op de pracht van de omgeving waar ik nu woon, mijn ziel kijkt rond en beaamt dat het hier ook mooi is, maar dan vliedt zij weer weg van mij, naar de duinen, het strand en de zee van weleer.

    Dammie


    05-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.het lege huis

    Het lege huis.........

    de kale tuin..........

    de omgezaagde bomen..........

    het bord: te koop.........

    Niets hier herinnert nog aan jou.....

    behalve de pijn,

    die in mijn hart is blijven wonen.........
    Dammie

    03-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kom, laten we nog eenmaal vliegen

    Kom, laten we nog eenmaal vliegen.
    Ga je met me mee?
    We stijgen op, hoog boven het dal,
    vliegen over de rivier,
    voelen de kracht van onze vleugels,
    maken een duikvlucht
    en landen in de kruin van onze lievelingsboom.
    We genieten nog eenmaal van het uitzicht
    en vliegen dan terug, langzaam en verdrietig,
    want we weten:
    morgen worden we opgehokt.

    dammie


    01-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.mijn onmogelijke liefde

    mijn onmogelijke liefde.........
    ik hou zielsveel van jou,

    ik zou je teder in mijn armen willen nemen,

    je lieve gezicht tussen mijn handen houden

    je haren strelen,
    je voorhoofd kussen en je lieve ogen

    ik weet dat het onmogelijk is,
    maar,

    ik zou je zo heel graag vasthouden,

    je zomaar in mijn armen nemen,

    en teder tegen me aandrukken,

    je haren strelen en je lief gezicht,

    vlinderkusjes geven op je lieve ogen,

    je neus, je mond,

    zomaar even heel dicht bij je zijn....

    dammie


    29-04-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.afscheid van de bouw

    ik word wakker, veel te vroeg, en heel verdrietig en ik weet ……dit is de dag van het afscheid van de bouw en van jou.

    Het huis waaraan jij twee jaar bouwde is af.

    Een jaar geleden leerde ik je, bij toeval, kennen, omdat ik langs het huis kwam, dat je aan het bouwen was.

    We raakten aan de praat, ik vond je leuk en zo gebeurde het dat ik een jaar lang bijna iedere dag naar je toe kwam, voor een babbeltje en al rap bracht ik eten en drinken mee, voor de gezelligheid.

    Soms hielp ik je met stenen aangeven, maar meestal zat ik gewoon naar je te kijken.

    Ik zag je graag, toen al en dat gevoel is alleen maar gegroeid.

    Je bouwde het huis niet voor jezelf, maar in opdracht en morgen komen de eigenaars het huis in bezit nemen.

    Vandaag leg je er de laatste hand aan, vandaag is de laatste dag dat ik bij je kan zijn, morgen vertrek je naar een ander deel van het land, om daar aan een nieuwe opdracht te beginnen.

    Ik trek mijn mooiste kleedje aan, maak je lievelingseten en kom naar je toe.

    Ik zie, dat je blij bent, dat ik gekomen ben.

    Je neemt me in je armen en omhelst me teder, ik voel het kloppen van je hart, het klopt zo lief voor mij...............

    Na een paar minuten maak je je voorzichtig los van mij, neemt me bij de hand en samen lopen we nog eenmaal het huis door, eerst beneden: keuken, hal, living......... dan de trap op, de slaapkamers, het weidse uitzicht.

    Ik herinner me dat de stelling hier stond en hoe we hier zaten en aten en uitkeken over de weidevelden.

    Het is een prachtig huis geworden, je mag fier zijn op je werk en toch denk ik........was het nog maar vorig jaar, was het  huis nog maar níet klaar, dan hoefde je nog niet weg.

    We hebben al de tijd geweten, dat onze liefde zou eindigen, als het huis af was, je hebt immers elders andere verplichtingen...........

    Ik pak de mand met eten uit en voor de laatste keer eten we samen, drinken we samen,

    na het eten neem ik je, als altijd, in mijn armen,

    kus je teder op je voorhoofd, je lieve ogen, je neus, je mond,

    nog eenmaal liggen we in elkaars armen

    en dan is het sprookje voorbij,

    Ik moet gaan,

    jij moet gaan

    Vaarwel mijn lief, vaarwel

    je woont voor altijd in mijn hart

    dammie


    27-04-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ik mis je

    ik mis je,
    ik mis het dat ik niet meer van je hou......
    ik mis het samen vliegen,
    en in de wolken wiegen,
    de hoge toppen, de diepe dalen,
    waaruit je me kwam halen,
    zodat ik dan weer pijlsnel stijgen zou,
    om hoog in de lucht te zijn bij jou,
    ik mis het fladderen van de vlinders,
    het gelukkig zijn, als waren we nog kinders,
    ik mis het, dat ik niet meer van je hou.......

    Dammie



    >

    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!