Qwerty klavier: hoe instellenEen pleidooi voor Qwerty
Azerty, een verwerpelijk gallicismeDe digidoos en het milieu'Je kan het toestel toch afzetten?' zult u opmerken. Zeer juist, er is een standby knop. Maar hoeveel bedraagt het zogenaamde sluipverbruik in standby? Ik geloof mijn ogen niet: 37 Watt. Precies even veel als in normale werking. Zo bruin heb ik het nog nooit zien bakken, bij geen enkel toestel. De zorgzame gebruiker die trouw elke avond zijn digidoos op standby zet, wordt hier wel heftig bij de neus genomen.
Wat gedaan? Er wordt aangeraden een toestel via een tijdschakelaar volledig af te zetten als het niet in gebruik is. Wil je dan toch snel even het middagnieuws meepikken, dan kijk je gewoon eventjes analoog zoals vroeger. Je kan ook de tijdschakelaar manueel inschakelen, maar dan is het nieuws gedaan tegen dat de digidoos opgestart is. Dus toch analoog. Maar wat blijkt? Je ziet niets dan sneeuw. Hoezo? De digidoos moet aanstaan om analoog te kunnen kijken. Hoe bedenken ze het?
Maar de aanhouder wint. Na enkele uren experimenteren met gerief dat ik nog had liggen, kwam de oplossing: een antenneversterker. De binnenkomende kabel gaat naar de versterker, en die heeft 2 uitgangen. Eén gaat naar de digidoos, de andere naar de TV. Op die manier heeft het TV toestel steeds ontvangst, of de digibox aanstaat of niet. Eindelijk werkt het zoals ik het wou. Hoe ruiger het pad, des te groter de voldoening. De voldoening was groot, dank u. Maar ongetwijfeld denkt de niet technische gebruiker liever aan andere paden. Niet iedereen wil door hoepels springen om een probleem op te lossen dat niet zou mogen bestaan: het schandelijk hoog standby-verbruik.
Geachte kabelmaatschappij: los dat op, liever dan ons een vijftigste zender te geven waarop niemand zit te wachten!
Het autonome uurwerk
Drie mannen zitten een biertje te drinken en het gesprek gaat over uurwerken. 'Kijk, dit is mijn Rolex'. 'Mooi, ik heb een Omega Seamaster. Waterdicht tot 2000 meter diep'. En u? Een... eh... Junghans. Men bekijkt me met een beleefd afgrijzen. 'Is dat geen merk van wekkers en -godbetert- koekoeksklokken?' Euh, koekoeksklokken weet ik niet zeker.
Maar dit merk maakt ook high tech polshorloges. Techniek in dienst van de gebruiker in plaats van omgekeerd, zoals we te vaak zien. Volledig autonoom, geen instellingen, altijd de juiste tijd. Zomertijd, wintertijd, kijk ma zonder handen. Geen gepruts met batterijtjes vervangen.
Hoe hebben ze het probleem van altijd de juiste tijd opgelost? Met een radio-ontvanger. Elke nacht om twee uur wordt het uurwerk wakker en zoekt verbinding met DCF77, een tijdsein-zender in Duitsland. Bij de minste afwijking worden de wijzers tot op de seconde juist gezet. Gaan slapen met de wijzers op zomertijd en bij het wakker worden op wintertijd, het heeft nog altijd iets magisch.
Wie de actualiteit volgt zal bij het horen van het woord zender wellicht uitroepen 'om mijn pols geen GSM stralen!'. En je kan moeilijk een kwantummechanische antistralings-chip plakken op de wijzerplaat, want dan zie je niet meer hoe laat het is. Geen nood, het uurwerk bevat enkel een ontvanger en zendt geen enkel signaal uit.
En de batterij? Heel eenvoudig: er is er geen. De wijzerplaat is gemaakt van zonnecellen die het uurwerk van energie voorzien; een speciale opslagcomponent kan het uurwerk maanden lang draaiende houden, zelfs in het donker. Maar af en toe heeft het uurwerk wel licht nodig; zoals wij, de gebruikers.
De Milieubox
Lang geleden gebeurden er in het land vele ongelukken met giftige stoffen: mensen lieten ze vaak achteloos in huis rondslingeren, binnen het bereik van hun kinderen; deze, nieuwsgierig als ze zijn, proefden ervan en werden ziek of lieten zelfs het leven. Dit kwam de keizer ter ore. Hij riep zijn minister in audiëntie en zei 'Ik wil dat ieder gezin een kist krijgt waarin men alle giftige stoffen kan bewaren. Geen kinderhand mag in staat zijn haar te openen'.
De minister vertrok terstond naar China, een land dat beroemd is voor zijn tangrams en driedimensionele puzzels. Hij wendde zich tot een meester-schrijnwerker en zei 'Maak voor mijn volk kisten die door geen kinderhand kunnen geopend worden. Een rijke beloning zal uw deel zijn'. De meester antwoordde 'Ik zal uw opdracht vervullen binnen de drie maanden'.
Na drie maanden keerde de minister vol verwachting terug. De meester-schrijnwerker zei: 'U zult zeer tevreden zijn; het ontwerp voldoet niet enkel aan uw vereisten, maar overtreft deze zelfs. Niet enkel kinderhanden kunnen de kist niet openen, maar zelfs volwassenen niet'. De minister, die een wijs man is, dacht na. 'Indien zelfs volwassenen er niet in slagen de kist te openen, dan moet ze voor kinderen des te veiliger zijn'. Hij dankte verheugd de meester, en liet de kisten verschepen naar zijn land en uitdelen aan het volk.
Maar het volk morde: 'Hoe kunnen wij onze kinderen beschermen tegen giftige stoffen als we de kist niet open krijgen om ze op te bergen?' De minister was geïrriteerd door zo veel ondankbaarheid en antwoordde in een communiqué: 'er is in grote oplage een gebruiksaanwijzing verspreid waarin de procedure in detail beschreven staat. In elke kist zit er een'.
Antivirus legt computer lam
Het menselijk organisme beschikt over een arsenaal van verdedigingslinies tegen de inval van bacteriën en virussen. Dit afweersysteem doet het meestal uitstekend, maar soms gaat het mis: het afweersysteem beschouwt dan het eigen organisme als de vijand en probeert het te vernietigen. De gevolgen zijn zogenaamde auto-immuun ziektes, zoals rheumatoïde artritis.
Computers staan sinds de opkomst van het internet evneens bloot aan aanvallen van buitenaf: computervirussen. Hoesten of niezen doen besmette computers niet, maar ze geven vrij spel aan hackers die uit zijn op uw persoonlijke gegevens, of uw kredietkaartnummer.
Antivirusprogramma's zijn het afweersysteem van de computer. Dit controleert voortdurend uw bestanden op mogelijke besmetting. Deze programma's worden vrijwel dagelijks aangepast, want hackers produceren nieuwe virussen in een onwaarschijnlijk tempo. Maar in elke aanpassing of update schuilt een dodelijk gevaar: het risico dat een legitiem bestand een signatuur heeft die er uitziet als dat van een virus.
Vorig weekend bracht antivirusmaker AVG een routine-update uit. Na minder dan een uur werd de helpdesk overspoeld door oproepen van wanhopige gebruikers. Hun computer startte niet meer op. Bij AVG werd groot alarm geslagen, en de technici werden uit bed gebeld om de uitslaande brand te bestrijden. De oorzaak was snel gevonden: het antivirusprogramma herkende verkeerdelijk een essentieel systeembestand als een virus, en vernietigde het terstond. Het immuunsysteem had het eigen organisme aangevallen. Niet met rheumathoïde artritis maar met een hartstilstand.
Weinige uren later was bij AVG de fout gecorrigeerd. Er werd ijlings een nieuwe update op het internet geplaatst. Maar voor degenen die de foutieve update hadden gedownload, was het te laat. Geen internet meer, dus geen update. Trouwens, hoe krijg je een update op een computer die niet meer start?
Het goede nieuws is dat gedupeerde systemen vrij snel en zonder verlies van gegevens kunnen hersteld worden. Krijgt u het advies uw systeem vanaf nul opnieuw te installeren, doe het niet! Neem contact met een computerspecialist. Met mij bijvoorbeeld 
Het kookvuur en de Wintertijd
Tweemaal per jaar wacht ons een zware taak: het verzetten van alle klokken van winter- naar zomertijd en omgekeerd. Het is ongelooflijk hoeveel apparaten we in huis hebben die moeten weten hoe laat het is. Van de telefoon tot de thermostaat, de video, de auto, de GSM en GPS. En dan vergeet ik nog de digitale camera en tal van andere technicalia. En ons uurwerk uiteraard.
Bij ouderwetse mechanische uurwerken is de handeling eenvoudig: aan het knopje achteraan draaien tot de wijzers goed staan. Maar bij digitale klokken zijn de obstakels ontzaglijk. De ontwerpers van deze machines sparen kosten noch moeite om steeds meer obscure middelen te bedenken om de tijd in te stellen. Bij sommige moet u op een welbepaald uitsteeksel drukken gedurende lange tijd, of moet u op twee uitsteeksels gelijktijdig drukken.
Ons kookfornuis is in dit opzicht een meesterwerk. Ik heb lang geleden tevergeefs gepoogd de formule te vinden met dewelke de Poort naar de Tijd kan ontsloten worden. Vele wegen door het labyrint leiden tot niets; bij andere licht een geheimzinnig symbool op. De betekenis ervan verwijst naar magische elementen uit de oudheid: Vuur, Water en Tijd. Maar de Tijd laat zich niet manipuleren door oningewijden.
Na deze queeste langs obscure paden heb ik de strijd moeten staken. Gelukkig stond de formule in het Boek der Voorschriften waar alleen de Vrouw zeggenschap over heeft. Ik heb de formule op een stuk perkament neergeschreven en dit op een geheime plaats bewaard. Maar bij de laatste Overgang naar de Wintertijd was het kostbaar geschrift verdwenen. Ik was verloren. Mijn zoon, wiens krachten de mijne overstijgen, vond de formule terug in minder dan duizend tellen. Maar sinds dat ogenblik is er tussen de uren en de minuten een mysterieus symbool verschenen. Sommigen zien er een dampende kookpot in. Volgens mij is het een symbool van bedreiging: waag het niet om de formule te stelen, of gij zult koken op het vuur.Digitale TV updateGedaan met analoge TV?
Op 3 November stopt de VRT met analoge televisie-uitzendingen. Wat betekent dit voor u, de gebruiker? Is ons TV toestel goed voor het containerpark?Stop Plaagreclame
Web pagina's beginnen er meer en meer uit te zien als pagina's uit een tijdschrift of ander drukwerk, met grote aandacht voor vormgeving. Daarenboven hebben webpagina's een groot bijkomend voordeel: er kunnen bewegende beelden getoond worden, zoals filmpjes en animaties. Dit is een belangrijk voordeel tegenover papier, en het heeft tal van nuttige toepassingen.