Een echt bedrijf.

Donderdag 3 mei vertrokken naar Uden,om daar vrijdagmorgen vroeg te vertrekken naar Meindersdorf  in Duitsland vlak bij de Tjechiesche grens.
Daar vierden we de bruiloft van de ouders van onze schoondochter Dana.
Gelijk de omgeving leren kennen,in één woord fantastische.
Maandag 7 mei om 10 uur s'avonds waren we weer thuis.
Vrijdag 11 mei haddden we weer een bruiloft van John zijn neef Johan en a.s vrouw Carmen.
Daarvoor maakte ik zelf deze taart,waar we het kado in hadden verstopt.
s'Nachts in een hotel blijven slapen en zaterdag weer thuis.
Zondag heb ik me even heerlijk laten verwennen met een heerlijk ontbijtje op bed,en hele lieve kado,s van de kinderen...een echte moederdag.

Wat hebben wij genoten vandaag!
We mochten mee naar de zwemles van onze kleindochter.
Want het was Opa en Oma dag.
Werelds!
Wat hebben wij genoten van deze pretletter van 5 maanden oud.

Morgen wordt een topdag hoop ik!
Wij gaan samen met mijn vriendin en haar man naar één van de laatste concerten van BZN
Het bijzondere aan deze dag is dat mijn vriendin jarig is,en wij dan ook 35 jaar vriendin zijn.
Ik vind dat wij daarom ook wel recht hebben op een etentje vooraf!
BZN stopt na 42 jaar spelen,op 16 juni van dit jaar!
Wat zullen wij ze missen,maar hun muziek blijft voortleven bij ons.
Het wordt dus ook een beetje een emotioneel afscheid van een mooie periode uit ons vriendinnen bestaan.

Hier de uitslag!
Mandy heeft een ruim jaar met een plooi in haar meniscus gelopen.
De chirurg vertelde dat je het moet zien als een te grote sok in je schoen.
Er komt dan een rol in en bij lange afstanden gaat die rol in je schoen iriteren.
En dat klopt ook precies want bij lange wandelingen, fietsen en veel traplopen kreeg ze pijn en vocht in haar knie!
De chirurg is er in geslaagd de plooi weg te halen.
Dus Mandy heeft gelukkig haar meniscus nog, en we hopen met z'n allen dat ze nu weer bewegen mag als een gezonde meid van 12.
Dinsdag 5 december gaan we voor controle.
De chirurg krijgt van Mandy 5 chocolade letters de D A N K  en de U.

Wat ben ik toch een raar mens!
Ik verga van de zenuwen,omdat Mandy morgen naar de narcotiseur moet,
en vrijdag de operatie is.
Als moeder gun je dit je kind niet!
Ik hoop voor haar dat de chirurg haar knie nog kan maken.
Ik hou jullie op de hoogte.

Vorige week kwam Esther vragen of ik het weekend op Yvanka wilde passen,want het stel wilde er weer eens uit met zijn twee!
Eén maal raden wat mijn antwoord was.
Natuurlijk,graag,ga maar lekker,en breng haar maar lekker bij Oma.
Yvanka is nu 11 weken op deze wereld,en ze wordt aan mij toe vertrouwd.
Wat een geweldig gevoel,en reken maar dat we genoten hebben van elkaar!
Ik hoop dat er nog heeeeeeel veel van deze oppas uurtjes gaan komen!
Want wat is het een zoet poppie,nog steeds om op te vreten,maar daar heb ik al eerder over geschreven........doodzonde om dat te doen!