Poëzie van Phil Bosmans.


De zon gaat onder
De zon gaat onder in een doolhof van steen en beton.
Het westen is in de koude greep van onzichtbare machten.
Alles wordt dor en dood in dode structuren,
geteisterd door de schrale winden van menselijke waanzin.
De computer woekert over de wereld.
Mensen zijn over alle horizonten zonder gezicht en zonder hart,
een grijze massa zonder licht en zonder liefde.
Phil Bosmans




























































