Poëzie van Toon Hermans.


Leven
Hij at een takje peterselie
en een stronkje verse bree,
met wat fijn gemalen lelie
en een dronkje saliethee.
Hij at knoflook,hele strengen,
heeft de bermen leeggeplukt
om zijn leven te verlengen,
maar het is hem niet gelukt.
Je kunt het leven nergens eten,
't is geen drank,geen hap,geen beet;
wat het is valt niet te weten
als je dat maar héél goed weet.
Toon Hermans


























































