Japanse Tuin Hasselt.

We trekken de Japanse Tuin binnen,ik moet zeggen dat ik ook wat nieuwsgierig ben want het is voor mij de eerste maal dat ik er kom. Mijn eerste indruk is een gevoel van rust dat mij overvalt,ik tracht me een beetje in te leven in het Japanse leven,want in Japan heeft men toch een gans andere cultuur dan wij westerlingen.Ik begin met de eerste foto's te tonen.

WATER,EEN RUSTGEVEND ELEMENT,DAT VEELVULDIG TERUG KOMT.

Zoals ge aan de titel kunt zien,neem ik jullie mee naar de 'Japanse Tuin' één van Hasselts mooiste trekpleisters.

IETS OVER DE TUIN:

De Japanse Tuin in Hasselt (België) is het resultaat van de vriendschapsbanden die de steden Itami (prefectuur Hyogo, Japan) en Hasselt sedert 1985 onderhouden. Hasselt schonk Itami in november 1991 een torenbeiaard, en in Hasselt is de Japanse tuin de blijvende, symbolische aanwezigheid. De Japanse tuin vormt het verlengstuk van het park Kapermolen. Het is met een oppervlakte van 2,5 hectare de grootste Japanse tuin in Europa.

LIGT LANGS DE GOUVERNEUR VERWILGHEN SINGEL?

Ik ben weer klaar om met jullie bezoekers een tocht te gaan maken naar één van onze Limburgse bezienswaardigheden.

Dat was het dan weer voor vandaag,wat morgen of één van de volgende dagen brengen gaat,daar zult u om dit te weten te komen nog eens op bezoek moeten voor komen.







                                                         

Zoals daarnet reeds gezegd toon ik nu de laatste foto's die ik getrokken heb gedurende ons bezoek.













BIJ HET VERLATEN VAN HET MUSEUM LANGS DE ACHTERDEUR,HEB IK DEZE TWEE FOTO'S NOG GETROKKEN IN DE ACHTERTUIN.

Ik trek nu verder richting achterdeur ten huize van Ernest Claes te Zichem.

















ZOU DAAR VEEL IN ZITTEN?

Ik toon nu weer enkele cartoons.

Nog wat van het interieur laten zien.

Ik ga met jullie het laatste vertrek ten huize van het vroegere geboortehuis van Ernest Claes binnen.

Na een dag van niets nieuws te hebben kunnen laten zien,ben ik er vandaag terug om ons bezoek aan het museum van Ernest Claes af te ronden.





ALWEER.

Zo,dat was het dan weer voor vandaag.






STRAKS.

Als laatste voor vandaag toon ik nog een foto met een tekstje op uit het boekje:'Voor prettig gestoorde Verliefden' van Bruce Lansky.

Van de moppen terug naar het museum van Ernest Claes.

Ik ga weer tussendoor enkele moppen vertellen:
Mop  1: Een pas gehuwd paartje zit na de eerste huwelijksnacht 's morgens aan het ontbijt. Na een tijdje zegt de dame: 'Schat, ik heb je al twee jaar iets verzwegen en nu moet het me toch van het hart.' 'Is het erg?'vraagt de echtgenoot. 'Helemaal niet,'zegt de vrouw. 'maar ik ben kleurenblind.' De man antwoordt: 'schatje,dat is toch geen probleem. Om eerlijk te zijn heb ik tegenover jou ook wat verzwegen.' Waarop de dame vraagt: 'Is het erg?' 'Neen,' zegt de man.'Maar ik heb altijd gezegd dat ik van Zelzate ben,en in feite ben ik van Zaïre.'
Mop  2: Komt een man bij zijn garage. Vraagt hij aan de garagist: 'Ik wil graag twee spiegels voor mijn Lada.' De garagehouder: 'Oke,dat lijkt mij een prima ruil.'
Mop  3: Een jong,aantrekkelijk meisje gaat met haar oma naar de Hema. Ze ziet een lippenstift liggen die haar bevalt. Ze gaat ermee naar de kassa en vraagt aan de jongen achter de kassa hoeveel het kost. 'Voor jou maar tien kusjes!' 'Oké,dan neem ik er twee....Oma,betaal jij even?'

Andermaal een stukje verder om de nu volgende foto's te kunnen nemen.

We gaan weer wat verder door de woonvertrekken van het geboortehuis van Ernest Claes dat nu als museum te bezoeken is.

Ik toon nu weer enkele cartoons.