Gedicht.

Ik plaats nu een zeer mooi gedicht van Mevr. Edith Oeyen,die ik heb leren kennen en ondertussen beschouw als een goede vriendin,ik hoop dat zij over mij ook zo denkt,ik ben haar trouwens zeer dankbaar dat ik mag gebruik maken van haar prachtige poëzie om mijn powerpointjes en mijn blog te verfraaien.Regelmatig kunnen jullie een mooi gedicht verwachten van deze begaafde dichteres op mijn blog.
Hier volgt trouwens het eerste. Toepasselijk op deze dag.
Een stille plek
Ik zoek een plek
waar ik mezelf kan zijn
waar mijn tranen
zich mengen met water
dat naar de zee toevloeit
een plek waar muziek
al mijn wonden heelt
en me weer ademen laat
waar lawaai verstild
door de adem van kinderen
waar vogels sjilpen
in wiegende bomen
een plek waar ik kan
luisteren naar mijn eigen stem
waar ik herinneringen
kan omarmen en loslaten
waar ik kan helen
van zoveel pijn en verdriet
opdat ik weer een mens
kan worden met een glimlach.
Edith Oeyen


































































