Zaterdag 28 november 2009
Moppen.
Nu eerst nog enkele moppen vertellen.( Humor uit de Hemel )
Mop 1:De afgestudeerde meisjes van een strenge nonnenschool krijgen een handje van de directrice,een non van de oude stempel.Aan ieder meisje vraagt ze naar de toekomstplannen.Ook Bettie krijgt te horen:' Wat wil jij later worden? 'O,'zegt Bettie,'Ik wordt prostitué?' 'Waaaaat,' roept de geschokte directrice uit.' 'Nu,gewoon prostitué,'herhaalt het jonge wicht. 'O',zegt de directrice,'neem me niet kwalijk: ik had verstaan :protestant.'
Mop 2:Een pastoor wordt ondervraagd over de verdeling van de zondagcollecte. 'O,dat is heel eenvoudig,legt hij uit, ik verdeel het geld in twee even grote stapeltjes.Het ene stapeltje is voor mij.Het andere gooi ik in de lucht en wat boven blijft,komt God toe.
Mop 3:Een niet meer zo piepjonge vrouw,die er niet te appetijtelijk uitziet,beschuldigt zichzelf in de biechtstoel ven een bijna onoverwinnelijke ijdelheid. De biechtvader vraagt haar hoe zich deze zonde dan manifesteert. Ach,vader, zucht ze, ik sta mezelf soms urenlang in de spiegel te bewonderen en ik kan me slechts met de grootste moeite van de aanblik van mijn schoonheid losrukken. De biechtvader spiedt door het luikje,leunt dan tevreden terug en zegt mild: U mag gerust zijn, mevrouwtje, dat is géén zonde,alleen maar een vergissing.
Mop 1:De afgestudeerde meisjes van een strenge nonnenschool krijgen een handje van de directrice,een non van de oude stempel.Aan ieder meisje vraagt ze naar de toekomstplannen.Ook Bettie krijgt te horen:' Wat wil jij later worden? 'O,'zegt Bettie,'Ik wordt prostitué?' 'Waaaaat,' roept de geschokte directrice uit.' 'Nu,gewoon prostitué,'herhaalt het jonge wicht. 'O',zegt de directrice,'neem me niet kwalijk: ik had verstaan :protestant.'
Mop 2:Een pastoor wordt ondervraagd over de verdeling van de zondagcollecte. 'O,dat is heel eenvoudig,legt hij uit, ik verdeel het geld in twee even grote stapeltjes.Het ene stapeltje is voor mij.Het andere gooi ik in de lucht en wat boven blijft,komt God toe.
Mop 3:Een niet meer zo piepjonge vrouw,die er niet te appetijtelijk uitziet,beschuldigt zichzelf in de biechtstoel ven een bijna onoverwinnelijke ijdelheid. De biechtvader vraagt haar hoe zich deze zonde dan manifesteert. Ach,vader, zucht ze, ik sta mezelf soms urenlang in de spiegel te bewonderen en ik kan me slechts met de grootste moeite van de aanblik van mijn schoonheid losrukken. De biechtvader spiedt door het luikje,leunt dan tevreden terug en zegt mild: U mag gerust zijn, mevrouwtje, dat is géén zonde,alleen maar een vergissing.
Geschreven door Jos om 20:46
Reageer op dit bericht
GE ZIET,IK BEN ER KLAAR VOOR.
