Toon Hermans.


GEDICHT:
TOCH.
Ze zijn klein
mijn gedachten
als belletjes
uit porcelein
en belleblaaspijpjes
met van die breekbare steeltjes
en de woorden uit mijn pen
zijn dunne krasjes op het ijs van de eindeloze
rivier
toch schuilt er
in mijn belletjesbolletje
een zielevonk
die méér licht geeft
dan alle zonnen van alle zomers bij elkaar
en het licht is eeuwig
en lichter dan het lichtste belletje
uit mijn porceleinen belleblaaspijpje
en ik schaats
op het ijs
van Gods eindeloze rivier
tussen de bijna onzichtbare krasjes
van mijn pen
TOON HERMANS






















EERSTE DAG VAN EEN NIEUWE WEEK.













































