Poëzie van Edith Oeyen.


Winterrust zal me vertellen
dat verzwegen stemmen weer
zullen klinken in de lente.
Nauwelijks kan je hen ontlopen
omdat je niet vluchten kan....
Seizoenen zijn de golfslag
van je bestaan
en vervuld van pijnschreeuwen
teken ik nachtsporen
probeer te begrijpen
wat je roert.
Eindeloos wieg je me in je schoot
vertederd is dit moment.
Edith Oeyen.




































































