Roodborsttapuit - Saxicola rubicola -  European stonechat

De roodborsttapuit is teruggekeerd uit het zuiden. Je kan ze herkennen aan hun roep, een opgewekt, scherp, ‘wie-tak’ of een fluitende ‘wiet’-roep vanuit de top van een struik. Dat eerste klinkt als of er twee kiezelsteentjes tegen elkaar worden getikt. Zowel mannetjes als vrouwtjes hebben een oranje borst, maar bij de mannetjes valt hij het meest op. De meeste kans om ze te zien maak je op de heide, in de duinen, in ruige, open moerasgebieden en in halfopen boerenland.

Roodborsttapuit (Alle foto's: Wim MARTENS)

"Waterville" in de "valley van de Visbeek"

Alle foto's: Leo PEETERS

Vraag aan ChatGPT: 
De den op bijgaande foto heeft enkele ringen met opstaande schors. Wat is hier de oorzaak van?

De opstaande ringen op de boomschors op de foto zijn zeer waarschijnlijk het gevolg van boombooractiviteiten met tappen voor het oogsten van hars of oud onderzoek waarbij inkepingen of ringen zijn gemaakt. Er zijn een paar mogelijke verklaringen:

1. Harswinning (oud gebruik)

De regelmatige, horizontale ringen met opstaande schors wijzen erop dat iemand opzettelijk inkepingen heeft gemaakt in de bast. Dit werd vroeger gedaan om hars uit naaldbomen te winnen (voor gebruik in o.a. vernis, lijm en medicijnen). De bast werd opengesneden in horizontale ringen, zodat de hars eruit kon stromen en opgevangen worden.

2. Inoculatie of enting

In sommige gevallen wordt een boom opzettelijk geïnfecteerd of geënt met schimmels of bacteriën, bijvoorbeeld voor wetenschappelijk onderzoek. Dit kan resulteren in afwijkende groeivormen of wondreacties.

3. Insecten of schimmel (minder waarschijnlijk)

Sommige insecten of schimmels veroorzaken schade die ringvormig lijkt, maar de regelmaat en symmetrie in dit geval wijzen eerder op menselijke activiteit.

Conclusie:
De structuur op de foto is het meest waarschijnlijk het gevolg van menselijke ingrepen, vermoedelijk voor harswinning of experimenteel gebruik. De typische horizontale ringen duiden niet op natuurlijke oorzaken zoals ziekte of wildvraat.

Natuurgebied Scheps in Balen - 30 april 2025

Klik op de "play-knop" om filmpje te starten (MP4 zonder geluid))
Klik daarna eventueel helemaal onderaan rechts op "volledig scherm" 

Het gewei van reebokken is een fascinerend onderwerp…..!

• Groei en ontwikkeling: Alleen mannelijke reeën (reebokken) dragen een gewei. Het gewei begint te groeien in hun eerste levensjaar. Na het afwerpen van hun eerste kleine gewei in januari of februari, begint de groei van hun eerste "echte" gewei.
• Bast en vegen: Tijdens de groei is het gewei bedekt met een fluweelachtige huid, de bast, die rijk is aan bloedvaten en zenuwen. Zodra het gewei volledig volgroeid is (tussen maart en juni), stopt de bloedtoevoer en begint de reebok de bast af te schuren door tegen boomstammen te wrijven. Dit proces heet "vegen".
• Functie: Het gewei wordt voornamelijk gebruikt om indruk te maken op rivalen en om hun territorium af te bakenen. Hoewel reebokken soms vechten met hun gewei, zijn deze gevechten meestal niet gewelddadig.
• Afwerpen: Na de paartijd (bronsttijd), die van half juli tot half augustus loopt, neemt het testosterongehalte van de reebok af. Hierdoor lost het benige materiaal aan de basis van het gewei op, en valt het gewei vanzelf af. Oudere bokken werpen hun gewei meestal eerder af dan jongere.
  
  Reebok (Foto: Karel VERBRUGGEN)
  
  
• 

Reebok (Foto: Wim MARTENS)

Reebok (Foto: Roger DAMEN)

Reebok (J. BROECKX)

Meikever

Deze meikever had zijn kalender niet goed in de gaten gehouden. Hij kwam reeds te voorschijn op 30 april..... en Leo PEETERS maakte er een foto van. Het is één van onze bekendste en grootste inheemse kevers. Meikevers vind je vooral op eiken en beuken. De mannetjes zijn gemakkelijk te herkennen aan de antennes op hun hoofd, want die bestaan uit zeven lange lamellen.... terwijl de vrouwtjes er maar zes hebben die bovendien veel korter zijn.

Meikever (Foto: Leo PEETERS)

Op 1 mei hebben alle vogels een ei ..... of soms al jongen!

Oeverzwaluw (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Merel (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Wilde eend (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Nijlgans (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Meerkoet (Foto: Karel VERRBRUGGEN)

Canadese gans (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Oehoe gespot in steengroeve Winterswijk

We gingen onlangs op verkenning naar het grensgebied tussen Nederland en Duitsland, reisdoel van onze vijfdaagse in september. Daar gingen we ondermeer eens kijken naar de oude steengroeve van Sibelco in Winterswijk. Deze oude groeve is al lang bekend omwille van de nestplaats van een stel oehoe's. En we hebben ze uitgebreid kunnen bekijken. En tijdens diezelfde uitstap hebben we ook heel wat fouragerende en baltsende ooievaars gespot.

Roger DAMEN.

Klik op onderstaande afbeelding om Power Point te downloaden.
Daarna klikken op download om PPS te openen en dan op eigen tempo om de voorstelling te bekijken.

Kleine parelmoervlinder - Issoria lathonia - Queen of Spain fritillary

Ook de kleine parelmoervlinder is een trekvlinder. Deze soort staat bekend om zijn vermogen om grote afstanden af te leggen. In de zomer migreert hij vanuit Zuid-Europa naar noordelijkere gebieden, zoals Nederland en België, waar hij zich voortplant.

De kleine parelmoervlinder is een prachtige vlinder en herkenbaar aan de opvallende zilverkleurige vlekken op de onderkant van zijn vleugels, die lijken op kleine parels. De bovenkant van de vleugels is oranje met zwarte stippen, wat hem een opvallend uiterlijk geeft. Deze soort komt voor in droge, bloemrijke graslanden en duinen, waar viooltjes groeien. De rupsen voeden zich namelijk met verschillende soorten viooltjes, zoals het duinviooltje en het driekleurig viooltje.  In Vlaanderen is de kleine parelmoervlinder vooral te vinden aan de kust en in de Kempen.

Kleine parelmoervlinder (Foto's: Karel VERBRUGGEN)

Oranje luzernevlinder - Colias crocea –  Clouded yellow

De oranje luzernevlinder is een prachtige dagvlinder uit de familie van de witjes. Deze vlinder heeft een opvallende oranjegele kleur met donkere banden langs de vleugelranden. Ook dit  is een trekvlinder die elk voorjaar vanuit Zuid-Europa en Noord-Afrika naar het noorden vliegt. De vlinder leeft voornamelijk op klaver- en luzernevelden, en de rupsen voeden zich met verschillende soorten vlinderbloemigen. In ons land varieert de aanwezigheid van deze vlinder sterk per jaar, afhankelijk van de weersomstandigheden en migratiepatronen

Oranje luzernevlinder (Alle foto's: Karel VERBRUGGEN)

Distelvlinder – Vanessa cardui - Painted lady

Ook de distelvlinder is een trekvlinder die vaak in België wordt waargenomen. Deze vlinder heeft oranje vleugels met zwarte en witte vlekken, en een spanwijdte van ongeveer 5 tot 6 centimeter. De distelvlinder migreert jaarlijks en is vooral actief in de Benelux van april tot oktober. Ze leggen hun eitjes op waardplanten zoals distels, klit en brandnetels. In het najaar trekken ze terug naar warmere gebieden.

Distelvlinder (Alle foto's: Karel VERBRUGGEN)

Atalanta – Vanessa atalanta - Red admiral

Dat vogels trekken, wist je misschien al. Maar wist je dat ook vlinders echte globetrotters kunnen zijn? De Atalanta is er daar eentje van. In het voorjaar arriveren hier vlinders uit zuidelijkere streken, die zich hier voortplanten, en waarvan de nakomelingen in de zomer rondvliegen. Van de laatste generatie trekken veel dieren opnieuw weg naar het zuiden. Volgens literatuur is de Atalanta een trekvlinder, die dus in de winter niet in onze streken blijft. Maar toch worden er de laatste jaren in februari en maart vaak gezien omwille van klimaatverandering, dus blijven ze toch vaker overwinteren

Atalanta (Alle foto's: Karel VERBRUGGEN)

Buntpad en Groeve Donk -  Zaterdag 19 april 2025

Ik bewandelde het deel van het Buntpad dat langs de Witte Neet loopt (via Broekstraat) altijd maar rechtdoor tot aan hoeve Boeretang. Daar het nieuwe bruggetje over en op naar Groeve Donk met de mooie uitkijkheuvel.

Klik op de "play-knop" om het filmpje te starten (Geluid aan) MP4
Na het starten helemaal onderaan rechts klikken op "volledig scherm"

Verschillende soorten brem.....

Leo PEETERS ging wandelen op de heide en zag wel drie soorten brem !

Gewone brem (Foto: Leo PEETERS)

Kruipbrem (Foto: Leo PEETERS)

Stekelbrem (Foto's: Leo PEETERS)

Bont zandoogje - Pararge aegeria - Speckled wood

Het bont zandoogje heeft geen winterslaap gehouden, maar zat de afgelopen maanden nog in de pop. Als de dagen gaan lengen en de temperatuur oploopt, kruipt deze bruine vlinder met gele spikkels naar buiten. Naast voedsel zoeken is er nog een belangrijke taak: voortplanting. De mannetjes bewaken een territorium in een bosrand of langs een zandpad en verjagen alles wat voorbijvliegt. Je ziet ze dan ook druk rondfladderen en steeds weer terugkeren naar hetzelfde uitkijkpunt.

Bont zandoogje (Foto's: Karel VERBRUGGEN)

Pastoorsbos in Lichtaart

LeoPEETERS maakte een lentewandeling in het Pastoorsbos in Lichtaart en stuurde enkele mooie foto's.

Ligzetels langs het Buntpad....

Ik was er al een hele tijd niet meer geweest maar met dit prachtig lenteweer trok ik er toch nog eens naartoe. Zowat halfweg de wandeling, langsheen de "Kleine Nete"merkte ik een nieuw informatiebord.... en twee ligzetels! Als de wandeling een beetje te lang is en je wat vermoeid bent kan je hier rustig weer op adem komen.

Op het nieuwe infobord (geplaatst door de Vlaamse Overheid) vind je bijkomende info over Tabloo, het Buntpad en enkele bijzondere dieren die leven in de Kleine Nete, zoals de kleine modderkruiper en de rivierdonderpad..... en de toegevoegde foto's waren van mijzelf!

Rivierdonderpad (Foto: Karel Verbruggen)

Kleine modderkruiper (Foto: Karel Verbruggen)

Aziatische hoornaar (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Grote toename van schadelijke stierkikkers:
“We vragen iedereen om waarnemingen door te geven”
Uit: Het Nieuwsblad - Donderdag 17 april 2025

Het afgelopen jaar werden er in Vlaanderen meer dan 100.000 stierkikkers gevangen, een grote toename tegenover de start van de metingen in 2020 toen er ‘slechts’ 32.564 in de netten belandden. De Amerikaanse kikkers vormen een grote bedreiging voor lokale fauna en flora. “We vragen iedereen om waarnemingen door te geven, zodat we de verspreiding beter kunnen monitoren.”

Klik op onderstaande afbeelding om volledig krantenartkel te lezen.

Stierkikker of brulkikker (Foto: Prov. Antwerpen)