Welkom op de blog van Natuurvereniging DEN BUNT. Onze vereniging is gestart in 1981 en bestaat nu dus meer dan 40 jaar en telt ruim 200 leden in de Kempense regio. Alles wat te maken heeft met milieu, natuur en natuurfotografie, activiteiten van onze vereniging...enz. vind je terug op deze blog. En deze blog is er voor en door de leden. Wil je een bericht plaatsen, dan kan dat door mij een mailtje te sturen met de te plaatsen tekst en foto's. Volg ons ook op onze Facebookpagina.
Opening “Natuurmuseum Den Bunt – Zondag 8 juni 2025
We mogen terugblikken op een meer dan geslaagde eerste opendeurdag van onze tentoonstelling ter gelegenheid van Sinksenkermis in Dessel. Op zondag 8 juni kon iedereen proeven van wat Den Bunt in petto heeft. Het enthousiasme van de bezoekers, zowel jong als oud, was voelbaar.
Iedereen bedankt om langs te komen en om er een topdag van te maken! We kijken reeds uit naar onze tweede opendeurdag op 28 juni ter gelegenheid van het zomerfeest in de Alfons Smet Residenties.
Huismussen zijn volop actief in tuinen, parken en steden. Ze maken hun nesten in holtes van bomen, gebouwen en struiken. Het constante gekwetter van mussen is een typisch geluid voor deze tijd van het jaar. Ze zijn bijzonder sociaal en leven vaak in grote groepen. Begin mei is ook de tijd dat je de eerste jonge mussen kunt zien, nog niet helemaal bedreven in vliegen, maar al wel druk in de weer. Ze zitten maar twee en een halve week in het nest, dan vliegen ze al uit. De jongen worden nog een paar weken gevoerd door hun ouders, maar die beginnen al snel weer aan een nieuw legsel.
De argusvlinder is na de eeuwwisseling in korte tijd nagenoeg helemaal verdwenen uit Vlaanderen, op een paar plekken in de duinen, het Antwerpse havengebied en de Voerstreek na. Oorzaak is de klimaatverandering en de toename van de hoeveelheid stikstof in de lucht. Onderstaand exemplaar werd door mij gefotografeerd op 17 september 2011 tijdens een Bunt-daguitstap naar Kanne en de Sint Pietersberg. Het is dan ook de enige foto die ik van deze vlinder heb! Ook in Nederland is de argusvlinder de laatste jaren met 98% verminderd. Om een nieuw onderzoek te doen organiseerde de "Vlinderstichting" vorige week nog een nieuwe telling.
Argusvlinder - Lasiommata megera - Wall brown (Foto: Karel VERBRUGGEN)
Waterdunen is een uniek getijdengebied waar alles samenkomt: zilte getijdennatuur, recreatie, kunstverdediging en een proeftuin voor zilte teelten. Het kunstmatig natuurgebied is in 2022 geopend, een gamma aan planten is nog steeds in ontwikkeling. Schelpeneilanden vormen een ideale broedplaats voor o.a. kokmeeuwen, sternen en kluten. Hét grote schelpeneiland, waarop de meest genoemde vogels broeden, situeert zich een heel eind van het wandelpad, mogelijk ook om de vos te weren door de grote omringende waterpartij. Verschillende vogelkijkhutten en kijkschermen garanderen ongestoorde waarnemingen. Foto’s met teksten informeren over de unieke natuur. Drie wandelroutes zijn uitgezet: vogelroute (5,5km), de golfroute (9km) en de zeekraalroute (4,5km). De paden zijn rolstoelvriendelijk, honden zijn niet toegelaten. Er is begrazing met runderen, er wordt elk jaar gemaaid en struikvorming wordt beheerd.
Waterdunen staat in verbinding met de zee om getijdenwerking te verzekeren. In de oestergeul test men verschillende kweekmethodes. Drie schoepenraderen zorgen voor een constante aanvoer van vers water waarin algen als voedsel voor de oesters. Sturing van de schoepenraderen gebeurt door zonnepanelen.
Als je de duinen oversteekt kom je in de strandzone ‘Zwarte Gat 23’. Hier heb je een prachtig zicht op de monding van de Schelde en de duinen van Walcheren. Info panelen zijn meertalig: Nederlands, Duits, Engels en Frans. Als we in strandpaviljoen Beachhouse 25 smikkelen van de kibbeling wanen we ons in Duitsland. Buiten het noorden van Duitsland zoeken de Duitsers hier kustvermaak. Er zijn in Breskens en de buurt veel ‘chaletparken’. Toerisme scheert hier hoge toppen. Maar helemaal anders dan in België met zijn betonnen kustlijn en wolkenkrabbers.
Gefotografeerde vogels: kleine zilverreiger, lepelaar, kokmeeuw, kluut, rietgors, grote stern, tureluur en Canadese gans.
Roger DAMEN.
Klik op de "play-knop" om filmpje te bekijken (Geluid aan ) MP4 Klik daarna op het vierkantje rechtsonder in beeld om beeldvullend verder te gaan. En klik op de pauze-toets als je teksten wil lezen.
Waarom hoor je kikkers nu dikwijls kwaken….. (Uit: Nieuwsbrief van Natuurmonumenten)
Kikkers kwaken er vanaf eind april tot en met juni overal op los. Gewoon in sloten, plassen en poelen bij jou in de buurt, maar ook in natuurreservaten. Dat mag je echt niet missen! De kikkerconcerten zijn een groot natuurspektakel waarmee mannetjes indruk willen kwaken op de vrouwtjes. Neem een picknickkleed, hapjes en drankjes mee. En luister naar de koelste kikkerhits uit vele kikkerkelen. Meekwaken mag!
Kikkerconcert (Geluid aan) MP4 – Opname Leo PEETERS Klik op de "play-knop" om filmpje te starten.
Bevers zijn vegetariërs en eten ’s zomers allerlei waterplanten. In de winter zijn die niet beschikbaar en schakelen bevers over op het eten van twijgen en bast van struiken en bomen. Bevers kunnen niet klimmen, dus knagen ze bomen en struiken om zodat ze de verse jonge twijgen in de toppen kunnen opeten. Wie nu op zoek gaat in beverleefgebieden kan de sporen bijna niet missen. Behalve knaagsporen, zijn dat ook looppaadjes van en naar het water, pootafdrukken in de modder en houtsnippers op plekken waar takken afgeknaagd werden.
Knaagsporen van de bever langs kanaal Dessel-Schoten (Foto's: Leo PEETERS)
Op zondag 8 juni is het Sinkenskermis en Sinksenmarkt in Dessel. Bij deze bijzondere gelegenheid zal ook ons natuurmuseum in het oud gemeentehuis geopend zijn van 9 tot 17 uur. Familieleden, vrienden, kennissen..... iedereen is er uiteraard welkom!
Klik op onderstaande afbeelding en wij linken U door naar de pagina van "Uit in Vlaanderen" waar U alle nuttige info kan vinden.
De lissnuitkever, ook wel lissenboorder genoemd (Mononychus punctum-album) is een kever die behoort tot de familie snuitkevers.
De kever heeft een zeer gedrongen, bijna rond lichaam met omlaag gebogen kop en een opvallend lange snuit. De totale lengte is slechts 4 millimeter. De kleur is donkerbruin tot zwart, de onderzijde en poten zijn lichter door een fijne, fluweelachtige beharing. De tasters zitten op het midden van de snuit, de poten hebben stevige klauwtjes. De lissnuitkever leeft van plantensappen van verschillende iris-soorten, waaronder de gele lis en zuigt deze op middels de lange snuit.
Lissnuitkever of lissenboorder (Foto: Karel VERBRUGGEN)
Als je het laatste Buntblad nog eens bekijkt blz. 30 en 31 dan vind je een beeldige uitleg over de officiële opening van onze Bunt-tentoonstelling. Een eerste lentedag met heel wat belangstelling. Ook Digicat was uitgenodigd voor het maken van een filmreportage, maar helaas waren ze belet. Ook met de Bunters willen we maar al te graag de tentoonstelling officieel openen met een soortgelijk scenario, maar dan wel met de aanwezigheid van Digicat..... en dat is gelukt!
Fotografie: Karel VERBRUGGEN.
Klik op de "play-knop" om het filmpje te bekijken (Geluid aan) MP4 Klik daarna op het vierkantje rechtsonder in beeld om beeldvullend verder te gaan. En klik op de pauze-toets als je teksten wil lezen.
Wanneer je in de natuur grasachtige planten vindt met grote wolharige pluimen kun je te doen hebben met éénarig wollegras. Als dan bij nadere beschouwing blijkt dat er eigenlijk slechts sprake is van een bloeiwijze die uit slechts één enkele aar bestaat, heb je vrijwel zeker te doen met deze soort. Je vindt de soort vaak in natuurgebieden waar hoogveen in stand gehouden wordt.
Eénarig wollegras (links) en veenpluis (rechts) Foto: Roger DAMEN.
Bezoek aan Blegny Mine - Zaterdag 24 mei 2025 (NM)
Na de middag brengt de bus ons naar Blegny Mine. Daar wordt de groep in twee gesplitst: - de ene helft daalt af in de 60 m diepe mijn, en de andere helft maakt een rondrit met het toeristisch treintje. Daarna bezoeken we allemaal samen nog het mijnmuseum en gebruiken nog het avondmaal: Luikse gehaktballen met frieten.
Fotografie: Leo PEETERS - Roger DAMEN - Karel VERBRUGGEN
Klik op de "play-knop" om het filmpje te bekijken (Geluid aan) MP4 Klik daarna op het vierkantje rechts onderaan in Uw beeld om op volledig scherm te bekijken.
Smeer jullie kuiten alvast maar in want we gaan, naar jaarlijkse gewoonte, weer een dagje fietsen. Deze fietstocht zal doorgaan op zaterdag 21 juni 2025. Ik heb de zon reeds besteld. Het wordt een trip door bossen, langs kanalen en rustig gelegen Kempische landschappen. Gewoon genieten dus.
Nancy
Klik op onderstaande afbeelding om de omzendbrief nog eens na te lezen (WordDoc)
Op zaterdag 24 mei 2025 maakten we een daguitstap met de bus naar Blegny. Na een koffiestop in Blegny bracht de bus ons naar Barchon voor een wandeling langs de Berwin (2,5 of 4 km). De voormiddag werd afgesloten met een hapje in een wegrestaurant in Barchon.
Fotografie: Roger DAMEN en Karel VERBRUGGEN.
Klik op de "play-knop" om het filmpje te bekijken (Geluid aan) MP4 Klik daarna op het vierkantje rechts onderaan in Uw beeld om op volledig scherm te bekijken.
Mezen hebben nu jongen. De ouders houden zich nu bezig met het voeren van de kuikens. Ze stoppen het voedsel, vooral rupsen, direct in het snaveltje van een kuiken. De ouders kiezen zorgvuldig welk kuiken het voedsel krijgt. Ook zijn de vogels bezig met het opruimen van parasieten, poepzakjes, gevallen voedsel en eierschalen. Het vrouwtje eet de eierschalen op als de kuikens zijn uitgekomen. Deze is namelijk voor een groot gedeelte gemaakt van calciumcarbonaat. Zo kan ze haar tekorten aanvullen voor een eventueel volgend legsel.
Mezen hebben nu jongen (Alle foto's: Karel VERBRUGGEN)
Verkenning daguitstap BLEGNY - Maandag 24 maart 2025
Op 24 maart 2025 gingen Leo PEETERS, Adri VERSTEYNEN en Roger DAMEN op verkenning naar Blegny voor onze daguitstap van 24 mei 2025. VM: - korte (2,5 km) of lange ((4,5 km) wandeling NM: - afdaling in de mijn of rondrit toeristisch treintje - nadien bezoek aan het mijnmuseum.
Klik op de "play-knop om het filmpje te bekijken (Geluid aan) MP4 Klik daarna rechts onder in Uw beeld op het vierkantje (=volledig scherm)
Nog maar vier keer gezien in ons land: zeldzame kleine torenvalk lokt meteen veel vogelliefhebbers naar vliegveld Malle
Woensdag 21 mei merkte iemand op het vliegveld van Malle een kleine torenvalk op. Deze zeer zeldzame dwaalgast zorgde direct voor een rush van vogelaars, want het gaat om een zeer bijzondere waarneming. Het is slechts de vierde keer dat de kleine torenvalk in ons land opduikt.
Klik op de "play-knop" om het korte filmpje (Jan VANWYNSBERGHE) te bekijken
Ook met de Bunters willen we maar al te graag de tentoonstelling officieel openen zoals we al deden met diverse officiele instanties..... en DIGICAT zal ook aanwezig zijn om dit gebeuren te filmen.
Graag verwelkomen we jullie, Bunters, op vrijdag 30 mei te 13u50 in het historisch gemeentehuis te Dessel. Gezelligheid troef! Gelieve je aanwezigheid te melden voor 25 mei aan Annie/Charlie ( 014 / 37 14 58 of 0472 58 49 45 )
Klik op onderstaande afbeelding om de omzendbrief nog eens na te lezen. (WordDoc)
Nieuw: Genieten van Kleine Netemomentjes op 30 locaties
(Uit : Nieuwsbrief Regionaal Landschap Kleine en Gote Nete)
Ze zijn er! Meer dan 30 Kleine Netemomentjes sieren vanaf nu de Kempen. Gezellige onthaal- en beleefplekken om samen te genieten van het omliggende landschap. Van een wiebelende touwhangbrug tot zalige ligzetels (langs het Buntpad!) en avontuurlijke kinderwandelingen. Ontdek de Kleine Netemomentjes in de vallei van de Kleine Nete: meer dan 30 sfeervolle rust- en beleefplekjes aan de rivier tussen Dessel en Lier. Elk Kleine Netemomentje is een kans om te vertragen, te genieten en het landschap op een bijzondere manier te beleven.
En het Buntpad is één van deze “Kleine Netemomentjes ! En het Regionaal Landschap Kleine en Grote Nete (RLKGN) heeft bij deze gelegenheid een drietalige (Engels – Frans – Duits) folder uitgegeven met de nodige info…. en twee foto’s van mij (rivierdonderpad en kleine modderkruiper) !!
Klik op onderstaande afbeelding om een drietalige folder van het Buntpad te downloaden.
Koollangpootmug of groentelangpootmug- Tipula oleracea
De koollangpootmug wordt tot 26 mm lang en heeft een donker, gestreept rugschild. In rust houdt de koollangpootmug de vleugels gespreid. De voorrand van de vleugels is steenrood. Het achterlijf is grijs tot okergeel. De vleugels van de mannetjes hebben een spanbreedte van 3-4 cm en die van de vrouwtjes 4-5 cm. De vleugels van het vrouwtje zijn langer dan haar achterlijf. De mug heeft zeer lange achterpoten en zoals alle langpootmuggen 13-delige antennen.
De geslachten zijn uiterlijk door de bouw van het achterlijf te onderscheiden. De mannetjes hebben aan het eind een duidelijke, knotsvormige verdikking, het hypopygium. De vrouwtjes hebben een spits toelopende legbuis. (boven: het vrouwtje – onder: het mannetje)
Parende koollangpootmuggen (Foto: Karel VERBRUGGEN)
Een bezoek aan Mimi in Pellenberg….. gecombineerd met een wandeling !
Samen met Walter Valgaeren heeft Roger een wandeling uitgestippeld van 5,5 km door het Walenbos die vertrekt aan de kerk van Houwaart. Een volledige omschrijving van deze wandeling (met vermelding van de knooppunten) vind je op bijgevoegd document. Hou met de planning van deze wandeling wel rekening met het feit dat een bezoek aan Mimi alleen plaats kan vinden na 16:00 uur.
Klik op onderstaande afbeelding om het document van Roger te lezen (WordDoc)
Klik op de "play-knop" om filmpje van de wandeling te bekijken (Geluid aan) MP4 Klik daarna op het vierkantje rechts onder in beeld om "volledig scherm" te bekijken. Fotografie: Roger DAMEN.
Zuringrandwantsen zijn bruin van kleur en vrij groot voor een wants (tot 15 mm), met een wat afgeplatte ovale vorm. De randen van het achterlijf steken duidelijk uit aan de zijkanten, wat hem de naam "randwants" geeft. Voedt zich vooral met het sap van planten, met name zuring (vandaar ook de naam). Komt ook in ons land voor op plekken met veel vegetatie. Onderstaand exemplaar heb ik gefotografeerd in het Molderbroek, een natuurgebied met moerassige broekbossen langs de Molse Nete.
We hebben U reeds wat foto’s getoond van het spinsel van de spinselmot. Maar ik kon het niet laten en ben nog eens terug geweest om dit wonderlijke schouwspel nog eens gaan te bekijken.
Het spinsel dat je op de foto’s ziet is afkomstig van de spinselmot, ook wel stippelmot genoemd. Het wordt gemaakt door de rupsen van de spinselmot.
Deze rupsen spinnen grote hoeveelheden zijdeachtige draden waarmee ze hele struiken of bomen kunnen omhullen. Dit doen ze als bescherming tegen vijanden (zoals vogels en parasieten) en weersinvloeden terwijl ze in groepen de bladeren van de plant eten. De volwassen nachtvlinder (de spinselmot zelf) legt de eitjes in de zomer op de waardplant, waarna de rupsen in het voorjaar uitkomen en aan hun spinselwerk beginnen.
Alle foto’s zijn genomen in het vrij toegankelijke deel van Natuurreservaat “De Maat” in Mol.
Spinselmot of stippelmot (Alle foto's: Karel VERBRUGGEN)
De veldparelmoervlinder is een dagvlinder uit de familie van de aurelia’s. De vleugels hebben een oranje ondergrond met een patroon van zwarte vlekken en lijnen en een spanwijdte van 35-50 mm. De onderkant van de achtervleugels is kenmerkend met een wit en oranje patroon dat lijkt op parelmoer. Hij komt voor in bloemrijke graslanden, ruigten en schrale weiden. In Nederland en België is hij vrij zeldzaam en sterk gebonden aan specifieke habitats. Dit exemplaar is gefotografeerd in het Molderbroek, een natuurgebied met broekbossen langs de Molse Nete.
Op één of andere manier is er iets misgelopen zodat ik de omzendbrief voor deze daguitstap niet heb ontvangen..... en bijgevolg ook niet op de blog heb kunnen plaatsen. Gelukkiglijk hebben jullie hem wel ontvangen en ingeschreven.
Klik op onderstaande afbeelding om de omzendbrief nog eens na te lezen.
Een ree kan verschillende geluiden maken. Zo kan hij blaffen, klagen en fiepen. Het klagen en fiepen klinkt als piepgeluidjes. Het blaffen lijkt echt op het blaffen van een hond. Het is een laag, kort en hees geluid dat de ree maakt als hij iets bijzonders waarneemt. Als hij niet helemaal zeker is wat het is, blaft de ree om andere reeën te alarmeren of om de mogelijke indringer te imponeren. Onderstaand filmpje werd gemaakt door Roger DAMEN op 10 mei 2025 en je hoort de ree twee maal “blaffen”.
Blaffende ree (Fotografie: Roger DAMEN) Geluid aan (MP4)
Een vos die meer donker is gekleurd, een melanistisch exemplaar, wordt ook wel eens brandvos genoemd. Bij deze is de onderzijde donkergrijs tot bijna zwart en heeft geen witte punt aan de pluimstaart.
Slanke, sierlijke roofvogel met lange, geknikte vleugels en lange, diep gevorkte staart. Oranjebruin lichaam met lichte kop grote witte vleugelvelden. Hij is 60-70 cm groot en heeft een spanwijdte van 140 tot 170 cm. Meestal te zien in halfopen, laag gelegen of heuvelachtige bosrijke gebieden, liefst in combinatie met landbouwgebieden met extensieve beweiding met vee, of met heide. In ons land vrij zeldzaam!
Terwijl Roger hem fotografeerde werd de rode wouw gepest door een kraai die hem wou wegjagen…. maar dat lukte niet want de rode wouw was al druk bezig met het bouwen van zijn nest in een hoge boom (laatste foto: twijgjes tussen zijn klauwen)
Kom dit zeldzame tafereel zeker eens bewonderen…..
( Nieuwsbrief Gemeente Mol - Vrijdag 9 mei 2025 )
De bomen en struiken langs de 12-urendreef in natuurreservaat De Maat lijken compleet ingepakt in spinnenwebben. Wie hier de voorbije weken langs wandelde, heeft het zeker al gezien. Maar er is geen reden tot paniek, het fenomeen hoort bij de natuur. Het gaat hier niet om spinnen of processierupsen, wél om de rupsen van de spinselmot, een onschuldige nachtvlinder. Nadat de rupsen zich verpoppen, herstellen de bomen zich vanzelf. Kom dit zeldzame tafereel zeker eens bewonderen. Het levert een mysterieus en bijna sprookjesachtig beeld op.
De spinselmot of stippelmot is een onschuldige nachtvlinder met witte vleugels en zwarte stippen. In haar rupsenstadium maakt ze opvallende, zijdeachtige webben rond bomen en struiken. Die dienen als bescherming terwijl ze de bladeren opeten. Hoewel de rupsen het verse lentegroen verorberen, raken bomen en struiken niet blijvend beschadigd. Na 4 tot 6 weken verpoppen de rupsen zich tot nachtvlinders en verdwijnen de webben vanzelf. Daarna groeien de bladeren opnieuw aan en herstelt de natuur zich volledig.
De rupsenmassa vormt een feestmaal voor vogels. Ze dienen als voedsel voor jonge mezen en zangvogels. De jonge vogels zijn momenteel talrijk aanwezig. De rupsen zijn dan ook een zegen voor de vogelpopulatie.
Spinselmot of stippelmot (Alle foto's: Karel VERBRUGGEN)
Natuurpunt Kempen zet huiszwaluw in de kijker als soort van het jaar (Uit: Het Nieuwsblad - Donderdag 8 mei 2025)
In de maanden mei en juni vestigt Natuurpunt Kempen de aandacht op de huiszwaluw, een prachtige vogel die na zijn overwintering in Afrika sinds begin april weer in de Kempen te bewonderen is.
Klik op onderstaande afbeelding om het volledige krantenbericht te lezen (WordDoc)
Roger DAMEN, onze voorzitter was onlangs op bezoek in "Ouden Doel" en bezocht onder meer hetPolderMAS, een charmant museum vol archeologische vondsten, kunst en lokale geschiedenis.
PS: Roger had mij gevraagd om nog wat foto's toe te voegen van een bezoek met Den Bunt aan diezelfde zaak. Blijkbaar heb ik verkeerde foto's toegevoegd nl. foto's van café "Het Verdronken Land" gelegen aan de Scheldedijk in Het Verdronken Land van Saeftinge in Nieuw Namen (NL)..... waarvoor mijn excuses!
Klik op onderstaande foto om zijn verslag te lezen (WordDoc)
Klik op de "play-knop" om een kort filmverslag te bekijken (Geluid aan) MP4 Klik daarna rechts onder op het vierkantje om "volledig scherm" in te schakelen.
Roodborsttapuit - Saxicola rubicola - European stonechat
De roodborsttapuit is teruggekeerd uit het zuiden. Je kan ze herkennen aan hun roep, een opgewekt, scherp, ‘wie-tak’ of een fluitende ‘wiet’-roep vanuit de top van een struik. Dat eerste klinkt als of er twee kiezelsteentjes tegen elkaar worden getikt. Zowel mannetjes als vrouwtjes hebben een oranje borst, maar bij de mannetjes valt hij het meest op. De meeste kans om ze te zien maak je op de heide, in de duinen, in ruige, open moerasgebieden en in halfopen boerenland.
Vraag aan ChatGPT: De den op bijgaande foto heeft enkele ringen met opstaande schors. Wat is hier de oorzaak van?
De opstaande ringen op de boomschors op de foto zijn zeer waarschijnlijk het gevolg van boombooractiviteiten met tappen voor het oogsten van hars of oud onderzoek waarbij inkepingen of ringen zijn gemaakt. Er zijn een paar mogelijke verklaringen:
1. Harswinning (oud gebruik)
De regelmatige, horizontale ringen met opstaande schors wijzen erop dat iemand opzettelijk inkepingen heeft gemaakt in de bast. Dit werd vroeger gedaan om hars uit naaldbomen te winnen (voor gebruik in o.a. vernis, lijm en medicijnen). De bast werd opengesneden in horizontale ringen, zodat de hars eruit kon stromen en opgevangen worden.
2. Inoculatie of enting
In sommige gevallen wordt een boom opzettelijk geïnfecteerd of geënt met schimmels of bacteriën, bijvoorbeeld voor wetenschappelijk onderzoek. Dit kan resulteren in afwijkende groeivormen of wondreacties.
3. Insecten of schimmel (minder waarschijnlijk)
Sommige insecten of schimmels veroorzaken schade die ringvormig lijkt, maar de regelmaat en symmetrie in dit geval wijzen eerder op menselijke activiteit.
Conclusie: De structuur op de foto is het meest waarschijnlijk het gevolg van menselijke ingrepen, vermoedelijk voor harswinning of experimenteel gebruik. De typische horizontale ringen duiden niet op natuurlijke oorzaken zoals ziekte of wildvraat.
Het gewei van reebokken is een fascinerend onderwerp…..!
Groei en ontwikkeling: Alleen mannelijke reeën (reebokken) dragen een gewei. Het gewei begint te groeien in hun eerste levensjaar. Na het afwerpen van hun eerste kleine gewei in januari of februari, begint de groei van hun eerste "echte" gewei.
Bast en vegen: Tijdens de groei is het gewei bedekt met een fluweelachtige huid, de bast, die rijk is aan bloedvaten en zenuwen. Zodra het gewei volledig volgroeid is (tussen maart en juni), stopt de bloedtoevoer en begint de reebok de bast af te schuren door tegen boomstammen te wrijven. Dit proces heet "vegen".
Functie: Het gewei wordt voornamelijk gebruikt om indruk te maken op rivalen en om hun territorium af te bakenen. Hoewel reebokken soms vechten met hun gewei, zijn deze gevechten meestal niet gewelddadig.
Afwerpen: Na de paartijd (bronsttijd), die van half juli tot half augustus loopt, neemt het testosterongehalte van de reebok af. Hierdoor lost het benige materiaal aan de basis van het gewei op, en valt het gewei vanzelf af. Oudere bokken werpen hun gewei meestal eerder af dan jongere.
Deze meikever had zijn kalender niet goed in de gaten gehouden. Hij kwam reeds te voorschijn op 30 april..... en Leo PEETERS maakte er een foto van. Het is één van onze bekendste en grootste inheemse kevers. Meikevers vind je vooral op eiken en beuken. De mannetjes zijn gemakkelijk te herkennen aan de antennes op hun hoofd, want die bestaan uit zeven lange lamellen.... terwijl de vrouwtjes er maar zes hebben die bovendien veel korter zijn.
We gingen onlangs op verkenning naar het grensgebied tussen Nederland en Duitsland, reisdoel van onze vijfdaagse in september. Daar gingen we ondermeer eens kijken naar de oude steengroeve van Sibelco in Winterswijk. Deze oude groeve is al lang bekend omwille van de nestplaats van een stel oehoe's. En we hebben ze uitgebreid kunnen bekijken. En tijdens diezelfde uitstap hebben we ook heel wat fouragerende en baltsende ooievaars gespot.
Roger DAMEN.
Klik op onderstaande afbeelding om Power Point te downloaden. Daarna klikken op download om PPS te openen en dan op eigen tempo om de voorstelling te bekijken.
Kleine parelmoervlinder - Issoria lathonia - Queen of Spain fritillary
Ook de kleine parelmoervlinder is een trekvlinder. Deze soort staat bekend om zijn vermogen om grote afstanden af te leggen. In de zomer migreert hij vanuit Zuid-Europa naar noordelijkere gebieden, zoals Nederland en België, waar hij zich voortplant.
De kleine parelmoervlinder is een prachtige vlinder en herkenbaar aan de opvallende zilverkleurige vlekken op de onderkant van zijn vleugels, die lijken op kleine parels. De bovenkant van de vleugels is oranje met zwarte stippen, wat hem een opvallend uiterlijk geeft. Deze soort komt voor in droge, bloemrijke graslanden en duinen, waar viooltjes groeien. De rupsen voeden zich namelijk met verschillende soorten viooltjes, zoals het duinviooltje en het driekleurig viooltje. In Vlaanderen is de kleine parelmoervlinder vooral te vinden aan de kust en in de Kempen.
Kleine parelmoervlinder (Foto's: Karel VERBRUGGEN)
De oranje luzernevlinder is een prachtige dagvlinder uit de familie van de witjes. Deze vlinder heeft een opvallende oranjegele kleur met donkere banden langs de vleugelranden. Ook dit is een trekvlinder die elk voorjaar vanuit Zuid-Europa en Noord-Afrika naar het noorden vliegt. De vlinder leeft voornamelijk op klaver- en luzernevelden, en de rupsen voeden zich met verschillende soorten vlinderbloemigen. In ons land varieert de aanwezigheid van deze vlinder sterk per jaar, afhankelijk van de weersomstandigheden en migratiepatronen
Oranje luzernevlinder (Alle foto's: Karel VERBRUGGEN)
Ook de distelvlinder is een trekvlinder die vaak in België wordt waargenomen. Deze vlinder heeft oranje vleugels met zwarte en witte vlekken, en een spanwijdte van ongeveer 5 tot 6 centimeter. De distelvlinder migreert jaarlijks en is vooral actief in de Benelux van april tot oktober. Ze leggen hun eitjes op waardplanten zoals distels, klit en brandnetels. In het najaar trekken ze terug naar warmere gebieden.
Dat vogels trekken, wist je misschien al. Maar wist je dat ook vlinders echte globetrotters kunnen zijn? De Atalanta is er daar eentje van. In het voorjaar arriveren hier vlinders uit zuidelijkere streken, die zich hier voortplanten, en waarvan de nakomelingen in de zomer rondvliegen. Van de laatste generatie trekken veel dieren opnieuw weg naar het zuiden. Volgens literatuur is de Atalanta een trekvlinder, die dus in de winter niet in onze streken blijft. Maar toch worden er de laatste jaren in februari en maart vaak gezien omwille van klimaatverandering, dus blijven ze toch vaker overwinteren
Ik bewandelde het deel van het Buntpad dat langs de Witte Neet loopt (via Broekstraat) altijd maar rechtdoor tot aan hoeve Boeretang. Daar het nieuwe bruggetje over en op naar Groeve Donk met de mooie uitkijkheuvel.
Klik op de "play-knop" om het filmpje te starten (Geluid aan) MP4 Na het starten helemaal onderaan rechts klikken op "volledig scherm"
Het bont zandoogje heeft geen winterslaap gehouden, maar zat de afgelopen maanden nog in de pop. Als de dagen gaan lengen en de temperatuur oploopt, kruipt deze bruine vlinder met gele spikkels naar buiten. Naast voedsel zoeken is er nog een belangrijke taak: voortplanting. De mannetjes bewaken een territorium in een bosrand of langs een zandpad en verjagen alles wat voorbijvliegt. Je ziet ze dan ook druk rondfladderen en steeds weer terugkeren naar hetzelfde uitkijkpunt.
Ik was er al een hele tijd niet meer geweest maar met dit prachtig lenteweer trok ik er toch nog eens naartoe. Zowat halfweg de wandeling, langsheen de "Kleine Nete"merkte ik een nieuw informatiebord.... en twee ligzetels! Als de wandeling een beetje te lang is en je wat vermoeid bent kan je hier rustig weer op adem komen.
Op het nieuwe infobord (geplaatst door de Vlaamse Overheid) vind je bijkomende info over Tabloo, het Buntpad en enkele bijzondere dieren die leven in de Kleine Nete, zoals de kleine modderkruiper en de rivierdonderpad..... en de toegevoegde foto's waren van mijzelf!
NATUURMUSEUM
Rivierdonderpad (Foto: Karel Verbruggen)
