Archief

Doodskopzweefvlieg - Myathropa florea – Batman hoverfly

De doodskopzweefvlieg is een soort zweefvlieg die je kunt waarnemen van april tot oktober, in één of twee generaties. Deze vlieg heeft een opvallende tekening op het borststuk die lijkt op een doodskop, vandaar de naam. De doodskopzweefvlieg komt voor in heel Europa en voedt zich met nectar en stuifmeel van verschillende bloemen. Je kunt de doodskopzweefvlieg vinden in tuinen, bosranden, parken en bermen met beschutting in de buurt. Het is een stevige, grote zweefvlieg die ongeveer 10-14 mm lang wordt.

Doodskopzweefvlieg (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Lantaarntje – Ischnura elegans – Common bluetail

 Het lantaarntje  is een zeer algemene waterjuffer, die je overal in het land kunt tegenkomen. Vliegtijd van mei tot september. Het achterlijf van het lantaarntje is grotendeels zwart, behalve het 8e segment dat volledig blauw gekleurd is, zowel bij de mannetjes als de vrouwtjes.. Het lijkt een beetje op een lantaarntje aan een stokje, waar de juffer ook zijn naam aan te danken heeft. Het eerste segment bij de mannetjes is eveneens blauw. Bij de vrouwtjes zijn er wel vijf kleurvarianten (groen, blauw, paars, roze, of bruin).

Lantaarntje M - V (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Paringswiel lantaarntje (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Herik – Sinapis arvensis

Herik is een algemeen voorkomende, eenjarige plant uit de kruisbloemenfamilie die bekendstaat om zijn heldergele bloemen. Hoewel de plant vaak als onkruid wordt gezien op akkers, is hij ecologisch waardevol en zelfs eetbaar.
De plant wordt 30 tot 80 cm hoog en heeft een stijf behaarde, ruwe stengel. De onderste bladeren zijn liervormig en diep ingesneden. De plant bloeit van mei tot september met trossen gele bloemen. Je vindt de herik vooral op open, vochtige en voedselrijke grond, zoals in bermen, op dijken en braakliggende terreinen.

Herik (Foto's: Karel VERBRUGGEN)

Ringtaling - Callonetta leucophrys

De ringtaling, ook wel bekend als de roodschoudertaling, is een kleine, kleurrijke eend die oorspronkelijk uit Zuid-Amerika komt. In Nederland en België wordt hij vooral gehouden als siervogel, maar er worden ook regelmatig ontsnapte exemplaren in het wild gespot. 

Het is een opvallende verschijning met een roze borst met zwarte vlekjes, grijze flanken en karakteristieke kastanjebruine "schouders". Hij heeft een zwarte streep die over de bovenkant van zijn kop tot in de nek loopt.

Ringtaling (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Wandeling Buitengoor-Meergoor - Zondag 06 september 2026

Laarzen zijn nuttig ! 
Gids: Danny VAN DER VEKEN
Duurtijd: van 09:00 tot 12:00 uur
Samenkomst: Ecocentrum De Goren, Postelsesteenweg 71, MOL

Buitengoor - Ecocentrum De Goren (Foto's: Karel VERBRUGGEN)

Klokjesgentiaan - Gentiana pneumonanthe

De klokjesgentiaan is een zeldzame, vaste plant uit de gentiaanfamilie die bekendstaat om haar opvallende, diep hemelsblauwe klokvormige bloemen. De plant groeit voornamelijk op vochtige, schrale en licht zure gronden, zoals natte heidevelden en blauwgraslanden. Ze speelt bovendien een cruciale rol als de enige waardplant voor de zeldzame vlinder het gentiaanblauwtje. De plant bloeit in de nazomer, grofweg van juli tot september. Bij somber weer blijven de bloemen gesloten.

De klokjesgentiaan heeft een unieke ecologische relatie met het bedreigde gentiaanblauwtje. Deze vlinder zet haar eitjes uitsluitend af op de bloemknoppen van deze plant. De rupsen eten eerst van de vruchtbeginsels, laten zich daarna op de grond vallen en worden vervolgens door steekmieren meegenomen naar hun nest, waar ze overwinteren. Zonder de klokjesgentiaan kan deze vlindersoort niet overleven.

Klokjesgentiaan (Alle foto's: Karel VERBRUGGEN)

De bever heeft een slijkgordel gebouwd….. en gaat daarna eten zoeken…..

In het eerste deel van het filmpje kan je zien hoe de bever een slijkgordel heeft gebouwd. Met zijn voorpoten krabbelt hij modder, slijk, dode bladeren en takjes van de waterbodem op elkaar tot een klein hoopje op de oever. Omdat bevers de grenzen van hun gebied continu controleren, leggen ze vaak een hele reeks van deze slijk- en geurhoopjes aan langs de waterkant, wat biologen en natuurgidsen ook wel een 'slijkgordel' noemen. Vervolgens klimt de bever op deze slijkgordel en scheidt er een sterke, olieachtige substantie overheen uit zijn geurklieren. Deze vloeistof staat bekend als castoreum of bevergeil. Bevers zijn erg gesteld op hun eigen leefgebied. De sterke geur van castoreum waarschuwt indringers en andere beverfamilies dat deze plek al bezet is.

In het tweede deel kan je zien dat de bever een echte vegetariër is die uitsluitend plantaardig voedsel eet. Bevers eten dus geen vis, vlees of insecten. Hun dieet wisselt sterk per seizoen. In het voorjaar en de zomer eten ze veel groene planten, bloemen en grassen langs de waterkant. In het najaar en de winter schrapen met hun scherpe tanden de energierijke schors van stammen en takken af. Ze eten het harde kale hout zelf dus niet op.

Roger DAMEN.

Klik op de "play-knop" om het filmpje te starten.
Klik daarna rechts onderaan op de twee pijltjes om beeldvullend te kijken. (MP4)

Ontbijt met thema-wandeling - Zondag 23 augustus 2026

Gids: Jef ADRIAENSEN

Vorige zondag ging Jef nog eens op verkenning.... en hij stuurde ons enkele mooie foto's van de bloeiende heide. En wij kijken al uit naar volgende zondag !!

Alle foto's: Jef ADRIAENSEN

Weetjes over de groene specht

(Uit: Nieuwsbrief ROOTS)

Wie aan een specht denkt, ziet vaak een vogel voor zich die tegen boomstammen opklimt en erop hamert. Maar als er een opvallende olijfgroene vogel met rode kop laag over het gazon schiet en in het gras gaat zitten, dan is de groene specht op bezoek. Landleven zet 12 opvallende weetjes over deze vogel op een rij.

1. 1. De groene specht heeft een opvallende roep die lachend klinkt. Die roep laat hij regelmatig horen.
   2. Daarentegen hoor je de groene specht niet vaak roffelen op takken, zoals bonte spechten veel doen.
   3. Favoriete voedsel: mieren, vooral rode bosmieren en wegmieren. Zo’n zeventig tot negentig procent van het dieet kan uit mieren bestaan.
   4. De groene specht heeft een lange tong die tot tien centimeter kan uitsteken en bedekt is met kleverige speekselklieren. Perfect om mieren uit hun nest mee te peuteren.
   5. Hakt nesten vooral uit in zachtere houtsoorten zoals wilg of populier, omdat hij minder krachtig hakt dan andere spechten.
   6. De broedperiode begint vaak al in april en soms zelfs al eind maart. Een nest bevat meestal vier tot zes eieren die twee weken worden bebroed.
   7.  Na ongeveer drieënhalf tot vier weken vliegen de jongen uit. Ze blijven daarna nog wel enkele weken in de buurt van de ouders.
   8. Territoriale gevechten zijn zeldzaam, groene spechten houden vooral afstand door te roepen en kunnen daarbij behoorlijk luidruchtig zijn.
   9. Heeft een sterke voorkeur voor graslanden, grote tuinen in bosrijk gebied, boomgaarden en bosranden; ideaal voor zowel mieren als nestbomen.
   10. Vliegen vaak vlak boven de grond en meestal geen lange afstanden. Hun lage, golvende vlucht maakt ze herkenbaar van grote afstand.
   11. Beide geslachten hebben een rode kruin, maar de man heeft een rode snorstreep (een vlek onder het oog), terwijl die bij de vrouw zwart is met heel soms een kleine rode rand.
   12. Na een dip in de jaren zestig en zeventig door pesticiden en habitatverlies is de soort sterk hersteld. De populatie in Nederland is meer dan verdubbeld sinds de jaren negentig.
       
       Groene specht (Foto: Karel VERBRUGGEN)
       
       

Groene specht (Foto: Achiel CLAESSEN)

Groene specht (Foto: Wim MARTENS)

De warmte lokt: Europese bidsprinkhaan breidt in sneltempo uit
(Nieuwsbrief Natuurpunt)

Tot voor kort was de Europese bidsprinkhaan in België een zeldzaamheid, beperkt tot het warmste, meest zuidelijke puntje van het land. Die tijd is definitief voorbij. Als gevolg van steeds warmere zomers en mildere winters, breidt deze iconische roofjager in sneltempo uit richting het noorden. Zo werd in de (na)zomer van 2025 een recordaantal waarnemingen gemeld, die de vestiging op tal van nieuwe locaties in ons land bevestigen. De bidsprinkhaan is daarmee getransformeerd van een zeldzame zuiderling naar een zich snel uitbreidend, gevestigd deel van onze insectenfauna. 

Europese bidsprinkhaan (Foto: Roger DAMEN)

​​