Verwelking

Eens een klein minuscuul zaadje

verborgen in diepe vruchtbare aarde

geworden een kiempje met weelderige blaadjes

verder groeiend bloeiend

wordend prachtige bloem prijkend pronkend

in jouw huiskamer vol gezelligheid

omringd met liefde aandacht bewondering

jou schenkend schoonheid vreugde.

Maar o wee o wee

plots op mijn krachten

niet langer jeugdig mooi

de verwelking ingezet

onontkoombaar definitief

verwelking tot vruchtbare grondstof

voor een triestig immer denkend dichtersbrein.

Uit winkelen gaan

Tussen starre winkelrekken

klinkt plots jullie naam

uit moeders schreeuwende stem.

Mijn hart breekt

mijn handen trillen

de melkdoos valt

winkelkar wordt racemachien

ik duw elkeen opzij

neem de bocht

storm naar jullie toe.

Hou halt

bevries dit moment.

Na vier maanden

vier minuten lang

vier kinderarmen om me heen.

Nooit of te nooit

nog één kwaad woord over

uit winkelen gaan.
                                                      

Nu ik

Nu ik er niet zijn mag

niet delen met je vreugde

je zijn

je leven

zal ik sparen

bewaren

deze tijd

tot opnieuw

ik er zijn mag

delen met je vreugde

je zijn

je leven.

Soms zie je

Soms

zie je haar tranen niet

zoals wolken achter de zon

hoor je haar smeken niet

zoals geluid achter klanken

voel je haar pijn niet

zoals verdoving achter een wonde

ken je haar verdriet niet

zoals een vreemde achter een bekende

ruik je haar angsten niet

zoals opgejaagd wild achter het struikgewas.

Vergissen is menselijk.

Dementeren

Mijn hoofd brokkelt weg

en zoekt het spoor van de

wegfladderende woorden.

Corrigeer me niet

troost me

geef zekerheid aan mijn ontschorste hersenen

los mijn vragen op

verdrijf die raadsels

laat mijn dromen

hulpeloos ben ik

machteloos

afhankelijk van wat chemie met me doet

illusie die vrijheid van denken

uit vroegere tijden.

Nu enkel nog

Concert

Stadsfeestzaal

rode loper in goudbrokaat

eeuwen geschiedenis onder kristallen licht

vlaggen poneren macht

de stilte gewijd

stijf deftig de heren dames

gewichtig in eigen dunk.

Dan de tenor zingend zijn ziel

weg uit lijf en leden

de pianist strelend de noten

oefenend zijn vingers

tot vlinders zwevend naar ijle luchten.

Twee kleine hummeltjes

geprangd tussen opvoeders in roerloosheid

rukken zich los

rennen naar grootmoe.

Eindelijk leven in de brouwerij

Sangria

De sangria was lekker

vers fruit en bloedrode wijn

ouderwetse jukebox

nostalgie is troef.

Plots behoor ik tot

de groep der eenzamen

zittend starend

nuttigend de dagschotel

aanklampend wie praten wil

hond als lotgenoot

sigaret als troost

tea for one en een

glossy tijdschrift voedend de illusie.

De wereld overbevolkt?

Surrealistisch

Zacht de herfstzon doorheen het raam

slingers over speelgoeddozen

cadeautjes glinsterend ingepakt

kinderkaarsjes

koningskroon

fier de nieuwe vier

het bloemenhartje rood als liefde

plechtstatig de drie foto’s

verlangend zoekend nummer vier

wachtend de kaarsjes

wachtend de pakjes

wachtend de taart.

Wij, wij warmen elkaar

drinken troost en hoop

Magritte achterna

ceci n’est pas une fête.

De koning, hij  is er niet...

Aan tafel

Groot de tafel

versierd gedecoreerd

feestslingers als jubelende vlinders

dragend helblauw geluk

brandend dansend de kaarsjes.

In mijn zelfgemaakt koninkrijk

dromen geschenken onthulling

kijken de foto’s  mee

vormen de wacht

eisen hun plaats uit een ver verleden

vechten voor vier.

Ik drink de drank der verwachting

tot ondergaat de zon

dooft het licht

vergaat de taart

verbleekt de kleur

breekt het rode hart.

Eens, eens zal hij wederkomen

Terug naar school

Juf, klas?

boekentas, kleurpotloden?

pull, schoenen?

vriendjes, stouterikken?

traantjes, lachen?

blij, droef?

spelen, klauteren?

zingen, springen?

woordjes, cijfers?

boterhammen, koekjes?

banaan, appel?

honger, dorst?

verhaaltjes, tekeningen?

puzzel, blokken?

bank, stoeltjes?

eerste rij, laatste rij?

moe, slaap?

morgen opnieuw?

???

Geen  antwoord voor grootmoe.