In 1989 was ik in de ban van een bijzondere plaat van Yello, een Zwitserse elektronische band opgericht in 1979 in Zürich. Carlos Peron verliet de groep in 1983. Enkel Boris Blank en Dieter Meier bleven toen nog over.
'The Race' (13:22) / 'Another Race' (3:42) werd reeds in 1988 uitgebracht. Ik kocht de plaat een tijdje later en betaalde daar toen 259 BEF voor, een stevig bedrag!
Vroem, vroem!
Maxi-single nr. 34
De volgende plaat die ik in 1989 kocht was nog duurder: 270 BEF! Ze kwam dan ook uit Zuid-Afrika.
1. 'We Are Growing' (Original) (4:10) 2. 'We Are Growing' (12 Inch Remix) (6:05) 3. 'Hamba Bikhele' (3:44)
Tracks 1 & 2 komen uit "Shaka Zulu" (Original Soundtrack) (1986).
De uitvoerders zijn Margaret Singana & Shaka Zulu.
Maxi-single nr. 35
De warme zomer van 1989 was het seizoen van de 'Lambada' en een tijdje later deed Kaoma daar nog een schepje bovenop met 'Dançando Lambada' / 'Lamba Caribe'.
Kaoma was een groep bijeengebracht door Jean Karakos en Olivier Lorsac om de track 'Lambada' te promoten, oorspronkelijk een muziekje dat gebruikt werd in een reclamespot voor de frisdrank Orangina. De Braziliaanse zangeres Loalwa Braz Vieira zong in het Portugees, een heerlijke taal om in te zingen!
Ik kocht de dansschijf in 1990 en betaalde daar toen 250 BEF voor.
Maxi-single nr. 36
In 1992 had Prince (alias "zijne purperen hoogheid") zijn begeleidingsgroep The Revolution al lang achter zich gelaten en nu omringde hij zich met The New Power Generation.
'Cream' 'Horny Pony' 'Gangster Glam'
Deze zeer dansbare plaat werd reeds in 1991 uitgebracht en ik kocht de vinylschijf een tijdje later voor het bedrag van 267 BEF.
Ondertussen zijn we aanbeland in 1984, het jaar van George Orwell.
Bonnie Pointer (echte naam: Patricia Eva Pointer) was een Amerikaanse R&B- en discozangeres en stichtend lid van de Pointer Sisters.
'Heaven Must Have Sent You' (New Version) 7:12 A.1 Intro/Vocal Lead-In 0:47 A.2 'Heaven Must Have Sent You' 2:13 A.3 Instrumental 1:58 A.4 Refrain 2:14 B 'My Everything'
Deze maxi-single werd oorspronkelijk uitgebracht in 1979 maar ik kocht de plaat vijf jaar later voor het bedrag van 151 BEF.
De a-kant werd geschreven door het befaamde MOTOWN-trio Holland-Dozier-Holland en was in 1966 een hit voor The Elgins. De b-kant is een rustige compositie van Donald Baldwin en Jeffrey Bowen.
Maxi-single nr. 30
Geen maxi-single in 1985 maar wel in 1986: Boys Don't Cry, een Britse pop/rock-band opgericht in 1983.
Met een stevig prijskaartje van 250 BEF maar drie liedjes die in sommige landen al een jaar voordien was uitgebracht.
A 'I Wanna Be A Cowboy' 5:59 B1 'I Wanna Be A Cowboy' (7" Version) 3:54 B2 'Josephine' 4:00
Maxi-single nr. 31
Drie jaar later dan de oorspronkelijke uitgave kocht ik de speciale 12 inch remix (want ik had de gewone vinylsingle al) die Urbanus had uitgebracht m.m.v. Kris Kastaar, scratcher. Jean Blaute was de producer.
De elpeeversie van de a-kant had ik ook al op 33 toeren op de verzamelplaat 'Urbanus' Plezantste' (1985). Kortom, ik kon er maar niet genoeg van krijgen.
'The Scratchin' Zwaantjes' 8:07 'Le Massacre' (Instrumentaal) 6:15
In 1987 betaalde ik voor die bijzondere uitgave 199 BEF.
Mijn zoon Jeroen, die toen vier jaar, was kreeg het grappig lied ook heel vaak te horen en was meteen enthousiast. Enkele jaren later tekende hij zelfs de hoes na, speciaal voor zijn grootvader!
Goeiemorgen Jeroen, en Kris en Jean, mijn facebookvrienden!
Maxi-single nr. 32
Met de volgende plaat die ik in 1988 kocht voor de prijs van 199 BEF was het ook lachen geblazen.
Oorspronkelijk uitgebracht in 1961 en een hit in 1962 voor The Jaye Brothers was 'Ain’t Nobody Here But Us Chickens'.
Op deze maxi-single stond het grappig lied in drie versies: een 'Long "Chicken" Version', een 'Chicken Version' en tenslotte de originele versie uit 1961 die ik hieronder plaats want die andere versies heb ik niet teruggevonden op het internet.
The Jaye Bros hadden in 1959 ook al succes met het bekende 'Rag Mop', en dat hoor je heel goed in dit "kippenlied"!
'Hungry Like The Wolf' 'Rio' 'Planet Earth' 'Girls On Film' (Night Version).
Het is een bijzondere maxi-single met remixes en "extended versions", de zogenaamde "night versions". Op 'Girls On Film' bijvoorbeeld kun je de camera's horen klikken bij de intro.
Ik kocht die schijf uit 1982 samen met de vorige ('Is There Something I Should Know?') in 1983 voor de prijs van 195 BEF.
Maxi-single nr. 26
De volgende schijf bevatte drie liedjes.
The Maisonettes was een Britse popgroep met ex-City Boy zanger Lol Mason als opperhoofd. De band bracht slechts één elpee uit en een paar singles, waarvan één geweldige hitsingle met 'Heartache Avenue'.
De achtergrondzangeressen op podiup waren de modellen Elaine Williams en Denise Ward die echter enkel playbackten. Toen de LP in 1983 werd uitgebracht waren ze al vervangen door Carla Mendonca en Elisa Richards. De echte vocalisten die hoorbaar waren achter de schermen op de songs waren Cathy Evans, Sue Smythe en Kim Pickett van Proper Little Madams, een meidentrio.
Ik betaalde in 1983 voor 'Heartache Avenue' / 'The Last One To Know' / 'Nightmares' 195 BEF.
Maxi-single nr. 27
De volgende single had net als de vorige een kenmerkend geluid van de gouden jaren zestig: 'Have I The Right' (Vocal) / 'Have I The Right' (Instrumental) van Lee Prentiss, een discozangeres waarover heel weinig geweten is!
De song daarentegen kende ik al van 1964 toen The Honeycombs daarmee een geweldige hit hadden. Gecomponeerd door het bekend duo Ken Howard en Alan Blaikley, twee Britten die ook menige hit schreven voor o.a. Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich, The Herd, Lulu, Petula Clark en zelfs voor Elvis Presley ('I've Lost You' uit 1970)!
Ik kocht die discoversie die uitgebracht werd in 1982 een jaartje later en betaalde daar toen slechts 30 BEF voor dankzij een koopjesperiode.
Maxi-single nr. 28
De laatste single voor vandaag is van Belgische makelij.
Pierre Rapsat (echte naam: Pierre Raepsaet) was een Belgische singer-songwriter, muzikant en producer die in volgende groepen speelde: Jenghiz Khan, Laurelie, Transfert, Paul Simul & Co, en The V-Team. Maar hij had ook een mooie solocarrière.
Ik zie hem nog altijd 'Judy et Cie' live zingen op tv tijdens het Eurovisiesongfestival van 1976 waar hij een uitstekend resultaat boekte: 8ste op 18 deelnemende landen.
In 1982 bracht hij 'Cover girl, quel est ton nom?' / 'Lâchez les fauves' uit met een stevig prijskaartje in 1983: 205 BEF!
Ondertussen zijn we aanbeland in het 1983, het geboortejaar van mijn zoon.
ABC – 'All Of My Heart' / 'Overture' (From The Lexicon Of Love) uit 1982 kocht ik enkele maanden later voor het bedrag van 195 BEF.
ABC is een Britse popgroep uit Sheffield, opgericht in 1980, en vooral bekend voor romantische liedjes zoals 'The Look Of Love' en 'When Smokey Sings' in de jaren 1980. Vanaf 1991 is ABC het soloproject geworden van zanger en oprichter Martin Fry, die met verscheidene muzikanten werkt. De band neemt tot op de dag van vandaag nog altijd muziek op en gaat zelfs nog op tournee.
'The Lexicon Of Love' is het debuutalbum van de Britse band ABC. Het verscheen in juni 1982 en werd geproduceerd door Trevor Horn.
Beide kanten van de maxi-single werden netjes na elkaar op YouTube geplaatst.
Maxi-single nr. 22
Op de volgende 45-toerenplaat (op het formaat van een elpee) staan drie liedjes van Culture Club, een Britse popgroep met Boy George, zang (George O'Dowd), Jon Moss, drums, Roy Hay, gitaar en toetsen, en Michael Craig (alias Mikey Craig), bas. De groep splitte in 1986 en werd in 1998 opnieuw opgericht.
A - 'Church Of The Poison Mind' B1 - 'Mystery Boy' ('Suntori Hot Whiskey Song') B2 - 'Man Shake'
Ik betaalde er in 1983 zelfs 195 BEF voor. Met plezier, want de geluidskwaliteit was merkelijk beter dan op een klein 45 rpm formaat.
En ook hier mijn dank aan diegene die de drie liedjes na elkaar in één videoclip heeft geplaatst.
Maxi-single nr. 23
De volgende maxi-single werd in Nederland al eens uitgebracht in 1980 en in 1982. Ik kocht de plaat van Cindy in 1983 en betaalde daar toen, tijdens een uitverkoop, slechts 35 BEF voor.
Cindy (echte naam: Gonda De Bruecker), is een Belgische zangeres uit Aalst, Nieuwerkerken, geboren op 26 februari 1957. Ze is getrouwd met Romain De Smet alias Ramon Smith en woont in Bazel, niet in Zwitserland maar in de provincie Oost-Vlaanderen in het oosten van het Waasland, aan de linkeroever van de Schelde. Ze staat ook bekend onder de pseudoniemen Cindy Cinderella, Cindy Nelson, en Laura D.
In 1995 zong William Souffreau (ex-Irish Coffee) zelfs live een geweldig duet met Cindy Nelson in de blues 'Fool To Love'!
'Young And In Love' (Disco Version) / 'Young And In Love' (Slow Version) werd uitgebracht door platenmaatschappij Hans Kusters Music. De trage versie heb ik jammer genoeg niet teruggevonden op het internet. Misschien kunnen mijn facebookvrienden Camiel of Eddy mij hierbij helpen?
Maxi-single nr. 24
De laatste plaat voor vandaag komt uit 1983 en is van Duran Duran, een Britse pop-, newwave-, en synthpop-groep opgericht in Birmingham in 1978. De groepsnaam komt van het karakter Dr. Durand Durand uit de film 'Barbarella' met Jane Fonda uit 1968.
Ze staan ook bekend als The Krush Brothers.
'Is There Something I Should Know?' (Monster Mix) 'Is There Something I Should Know?' (Short Version) 'Faith In This Colour'
Opgericht door Nick Rhodes en John Taylor. Niet veel later sloot Roger Taylor zich aan bij de groep, in 1980 gevolgd door Andy Taylor (geen familie) en zanger Simon le Bon.
Ik betaalde er toen voor die drie liedjes 205 BEF voor! Mijn voorkeur gaat uit naar de korte versie. De b-kant is volledig instrumentaal.
In 1981 kocht ik 'Backfired' / 'Military Rap' van Debbie Harry voor 170 BEF.
Deborah Harry (geboren als Angela Trimble, alias Debbie Harry, is een Amerikaanse zangeres, liedjesschrijfster, model, Playboy bunny en actrice. Vooral bekend als de leadzangeres van de new wave band Blondie. Voorheen werkte ze ook als serveerster. Ze wordt vaak onterecht aangesproken als Blondie.
Op deze plaat kreeg ze steun van Nile Rodgers en Bernard Edwards, allebei producers. Maar Chris Stein was ook van de partij. Hij had tot 1989 een romantische relatie met Debbie. In 1999 trouwde hij verrassend genoeg met Barbara Sicuranza!
Uit de elpee 'KooKoo' met die raadselachtige hoes ontworpen door de Zwitser Hans Rudolf Giger.
Maxi-single nr. 18
'Celebration' / 'Morning Star' van Kool & The Gang uit 1980 kocht ik een jaartje later en betaalde daar toen 162 BEF voor.
Geproducet door Kool & The Gang en Eumir Deodato.
Ondertussen een ware classic geworden die niet mag ontbreken op een of ander feestje, al dan niet opgevrolijkt met een barbecue!
Maxi-single nr. 19
De winnares van het Eurovisiesongfestival van 1982 bedankte iedereen met haar vredesboodschap 'Ein bisschen Frieden' / 'Thank You, Merci, Danke'. Ik kocht de maxi-single voor 88 BEF.
Nicole (echte naam Nicole Seibert, geboren als Nicole Hohloch) is een Duitse schlagerzangeres, geboren op 25 oktober 1964.
Het Eurovisiesongfestival 1982 was het zevenentwintigste liedjesfestival en het vond plaats op 24 april 1982 in Harrogate, Engeland. Opmerkelijk was de inzending van Spanje. Nota bene terwijl het gastland verwikkeld was in de Falklandoorlog kwam Spanje met een tango het Britse toneel op, wat gezien de Argentijnse wortels van die stijl uiteraard gevoelig lag. Het lied werd tiende, het Verenigd Koninkrijk gaf nul punten. Toen was de politiek al in het liedjesfestival binnengeslopen!
België werd vertegenwoordigd door Stella Maessen, die verdienstelijk vierde werd met 'Si tu aimes ma musique'. Het was haar derde deelname aan het festival: in 1970 voor Nederland met Hearts of Soul en in 1977 voor België met Dream Express!
Op de b-kant zingt Nicole haar vredesboodschap in verschillende talen maar de mensheid heeft haar blijkbaar nog altijd niet begrepen!
Maxi-single nr. 20
Rod Stewart, een van mijn vele favoriete artiesten en een man die van alle (muzikale) markten thuis is, vind je ook terug in deze reeks.
'Tonight I'm Yours (Don't Hurt Me)' / 'Young Turks', uitgebracht in 1981 in een beperkte oplage speciaal voor de Benelux, kocht ik een jaartje later en betaalde daar toen de som van 191 BEF voor.
Patrick Hernandez (echte naam: Patrick Pierre Hernandez) is een discozanger, geboren op 6 april 1949 in Le Blanc-Mesnil, Frankrijk. Zijn vader was een Spanjaard en zijn moeder een Oostenrijks-Italiaanse.
In 1978 bracht hij de single 'I Give You Rendez-Vous' / 'Born To Be Alive' uit. In de discotheken werd voornamelijk de b-kant gedraaid zodat de platenmaatschappij al snel besliste de volgorde om te draaien en zo werd 'Born To Be Alive' een wereldhit!
Ik kocht de maxi-single in 1979 voor 125 BEF met de twee liedjes in een gewijzigde volgorde.
Toen Hernandez eind jaren zeventig in Aalbeke (België) woonde, schreef hij zijn enige grote discohit: 'Born To Be Alive'. Wereldwijd bracht de single ongeveer 25 miljoen dollar op en werden er meer dan 20 miljoen exemplaren van verkocht. Het betreffende nummer wordt jaarlijks nog steeds meer dan een miljoen keer gedownload via officiële sites (onder andere iTunes). Het succes was formidabel en in januari 1979 ontving Hernandez zijn eerste gouden plaat van Italië. Het nummer werd verspreid over heel Europa en werd in april 1979 een nummer 1-hit in Frankrijk.
Madonna zou volgens de legende bij de backing danseressen geweest zijn. Hierdoor kon Madonna doorgroeien in de wereld van de muziek.
De man die hem destijds lanceerde, was de Belg Jean Vanloo, die zijn manager werd.
Maxi-single nr. 14
Plasmatics was een Amerikaanse punkrock- en heavymetalband, opgericht door Rod Swenson en Wendy O. Williams in New York City in 1978. Ze waren een controversiële groep, bekend om hun chaotische, destructieve liveshows en buitensporige theatrale optredens met wilde live optredens waarin gitaren en auto's met een kettingzaag vernield werden, luidsprekers die werden opgeblazen en televisietoestellen die met een moker werden platgeslagen en wagens die volledig werden gesloopt.
In 1980 werd een maxi-single uitgebracht met daarop drie liedjes:
Niet mijn favoriete muziek maar HUMO maakte mij toen nieuwsgierig met hun goede recensie. Ik betaalde er 160 BEF voor.
Maxi-single nr. 15
Richard Ace, een Jamaicaanse pianist/zanger alias Lloyd "Beardy" Richards, bracht in 1978 deze single uit die ik in 1980 kocht voor het bedrag van 125 BEF.
'Stayin' Alive' / 'If I Can't Have You', twee heel bekende nummers van de Bee Gees uit de soundtrack van 'Saturday Night Fever' (1977).
De muzikant speelde ook in volgende groepen: Sound Dimension, The Rhythm Aces, en Richard Ace & His Band.
Maxi-single nr. 16
In 1981 gaf het viertal ABBA zich ook over aan de discorage met 'Lay All Your Love On Me' / 'On And On And On', een zeer dansbare schijf die toen te koop stond voor 192 BEF.
Beide tracks komen uit de LP 'Super Trouper' en oorspronkelijk was het niet de bedoeling ze uit te brengen als single. 'Lay All Your Love On Me' werd uitgebracht op 10 juli 1981, als zesde en laatste single uit die elpee. In sommige landen werd de plaat enkel uitgebracht als 12-inch single met de vermelding 'Exclusive 12' Collector's Item'. Agnetha zingt lead op de a-kant, op de b-kant zingt Frida mee.
De plaat werd in 1979 uitgebracht en in Brussel verkocht tegen de prijs van 117 BEF.
New Paradise was een Frans studio discoproject opgericht door Leo Carrier, een zanger en producer. De drie meiden werden over de jaren vaak vervangen als je afgaat op de coverfoto's.
Zelfs Paul McCartney waagde zich in 1979 aan een vleugje disco met deze zeer dansbare single. Ik betaalde er met veel plezier 135 BEF.
De klank van maxi-singles was altijd veel beter dan de gewone schijfjes op 45 toeren.
Maxi-single nr. 11
De single 'Ring My Bell' / 'If I Could Feel That Old Feeling Again' van Anita Ward kocht ik in 1979 voor het bedrag van 135 BEF.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik het liedje ondertussen beu gehoord ben. Ik heb ooit ergens gelezen dat men een deuntje na ongeveer 1.000 beluisteringen moe is. En dat kan kloppen want dit was een grote discohit eind jaren zeventig/begin jaren tachtig!
♫♫♫ Tingelingeling, tingelingeling! ♫♫♫ ...
Maxi-single nr. 12
Mijn geliefkoosde jazz, funk / soul en soul-jazzgroep de Crusaders (ooit in de vroege jaren zestig begonnen als The Jazz Crusaders) waagde zich in 1979 ook aan disco.
De Amerikaanse muzikanten brachten toen de single 'Street Life' / 'The Hustler' uit. Op de a-kant kregen ze bijstand van zangeres Randy Crawford die toen nog niet heel bekend was in onze contreien.
Het bedrag van 159 BEF vond ik toen een hele goede investering want ik heb de plaat bij wijze van spreken grijsgedraaid!
In 1977 kocht ik een plaat van de groep Daniel Jackson Explosion, een eenmalig Italiaans discoproject o.l.v. D.B. (Daniele Baima) Besquet en Ronald Jackson. De laatstgenoemde schreef o.a. ook voor Adriano Celentano.
De naam van het project was makkelijk gevonden: de voornaam van Besquet en de familienaam van Ronald.
'Cinderella (Queen Of The Dance)' / 'Hymn For Africa' werd toen verkocht voor 135 BEF.
Maxi-single nr. 6
De volgende plaat kwam uit Frankrijk: Ecstasy, een discoproject van Chris Dobat (echte naam: Robert Valentin Dobat) alias Chris Tabod, Mister Ecstasy, of Robert Dobat.
Voor de a-kant haalde hij een classic van Ray Charles van onder het stof. Op de b-kant schreef Ringo mee onder het pseudoniem Growl (de ex van de Franse zangeres Sheila). Zijn echte naam is Guy Bayle. Waarschijnlijk bedoeld als soundtrack voor Halloween feestjes.
'What'd I Say' / 'Hey Frankenstein' uit 1977 kostte toen ook 135 BEF.
Maxi-single nr. 7
We blijven in Frankrijk met de groep Capitole (Producer – Laurent Rossi): 'Capitole Dancin''
A1.1 'All Right Now' A1.2 'Do You Wanna Dance' A1.3 'Groovin' With Mister Blue' B 'I'll Be There'
Jaartal 1978, kostprijs 169 BEF.
De b-kant heb ik niet gevonden op YouTube maar het is niet de bekende hit van de Jackson 5 want het gelijknamig lied werd geschreven door Eric Bouard en Michel Simonet, twee Franse artiesten.
Maxi-single nr. 8
De laatste plaat voor vandaag is er een van Amanda Lear (echte naam: Amanda Tapp of Tap), een Franse zangeres, model, TV-presentatrice, actrice en schilderes. Ooit was ze de "muze" van Salvador Dali.
Ze was goed "bevriend" met o.a. Brian Jones, Bryan Ferry (ze poseerde als "the lady with the panther" op de LP-hoes 'For Your Pleasure' van Roxy Music) en na een korte affaire met David Bowie raadde hij haar aan zangeres te worden.
'The Sphinx' / 'Hollywood Flashback' werd in 1978 uitgebracht en ik kocht de plaat voor 125 BEF.
De reeks "Mijn oudste singles" is sinds gisteren afgelopen. Wie iets gemist heeft kan nog altijd surfen naar mijn muzikale blog via de unieke link https://blog.seniorennet.be/djmico1951deel2 - Vanaf vandaag bespreek ik mijn 41 maxi-singles op 45 rpm maar op LP-formaat die ik kocht tussen 1976 en 1993.
Maxi-single nr. 1
André Carr (echte naam: Vincenzo Tempera) is een Italiaanse muzikant, componist, arrangeur, platenproducer en dirigent, ook bekend onder de namen Gneo Pompeo of Vincenzo Tempera.
Op mijn maxi-single die ik in 1976 kocht staat als uitvoerder The Sound of André Carr vermeld. Ik moest er toen wel een stevig bedrag van 199 BEF voor neertellen.
A1 Disco Frisco Medley: B1 'Island Man' B2 'Mr. Hit Man'
Maxi-single nr. 2
Ook uit 1976 een instrumentale plaat van Lalo Schifrin (echte naam: Boris Claudio Schifrin) uit Argentinië, componist van film- en TV-thema's, arrangeur, dirigent en pianist.
'Flamingo' / 'Quiet Village' / 'Jaws' (Theme From The Universal Picture "Jaws") kocht ik vooral voor de laatste track. Bedrag: 100 BEF.
Hij won vele prijzen en wereldwijde erkenning voor o.m. "Mission: Impossible" (TV series 1966-73, en de latere films uit 1996), alsook voor "Cool Hand Luke" (1967), "Bullitt" (1968), "Dirty Harry" (1971) en "Enter The Dragon" (1973).
Maxi-single nr. 3
In 1977 bracht ene Tommi een medley uit van nummers van The Rolling Stones (Jagger/Richards). Niets gaat natuurlijk boven de originele uitgaven maar op een barbecue telt alleen maar het lekkere eten en af en toe eens de beentjes uit te slaan.
A-kant: Disco Satisfaction (Medley) (10:47) (I Can't Get No) Satisfaction She's A Rainbow Honky Tonk Woman Let's Spend The Night Together Ruby Tuesday Sympathy For The Devil Jumpin' Jack Flash It's Only Rock 'N' Roll (But I LIke It)
B-kant: Angie & Medley (5:33) Angie Fool To Cry Lady Jane
Een mini elpee op 33 toeren maar op formaat van een 45 toeren vinylsingle. De titel is "Various – 6 Top Hits From England" (17:34 minuten)!
Met coverversies van 'Lola'; ''Me And My Life'; ''Band Of Gold'; 'Montego Bay'; 'Black Night'; 'Sweetheart', de nieuwste hits uit die periode van The Kinks, The Tremeloes, Freda Payn, Bobby Bloom, Deep Purple en The Bee Gees.
Dit bijzonder zeldzaam plaatje kreeg ik in 2022; het werd oorspronkelijk uitgebracht in 1970 en 'Lola', 'Montego Bay' en 'Sweetheart' (geschreven door Barry en Maurice Gibb) werden gezongen door David Byron van Uriah Heep, die ook bijkluste als sessiezanger. De andere zangers/zangeressen werden niet gecrediteerd.
In die periode zong en speelde Elton John ook piano op covers van bekende hits en daar heb ik een cd van.
Mark Lindsay is een Amerikaanse muzikant die de frontman en medeoprichter was van de groep Paul Revere & The Raiders. Vanaf 1969 koos hij voor een solocarrière en bracht hij een zestal singles uit die in onze contreien geen grote hits werden.
Zijn single 'Arizona' / 'Man From Houston' werd in 1969 uitgebracht en de a-kant was in 1970 hier enkele malen op de radio te horen.
Lindsay verliet officieel de groep in 1975 toen hij en Paul Revere blijkbaar verschillende visies hadden op de band en hun eigen individuele bezigheden.
Ik kreeg het plaatje in 2022.
In 2022 kreeg ik een vinylsingle van The Maryans, een Belgische groep waarover bijna niets is bekend. Maar ze hadden wel een contract bij Ronnex!
Ronnex Records is een voormalig Belgisch platenlabel en platenmaatschappij, opgericht door Albert Van Hoogten in 1951. Soms ook weergegeven als "Ronnex". De maatschappij werd vernoemd naar zijn platenwinkel "Ronny", tevens de naam van zijn zoon. De meeste opnames gebeurden in de studio van het Brussels label Olympia. Bekendste artiesten waren: Corry Brokken, Fonseca, Jack Hammer, Brian, Freddy Sunder, The Shake Spears, Les Têtes Blanches, Nelly Wijsbek, e.v.a. Het studio orkest en ensemble: Ronnex Orchestra en Ronnex Ensemble.
De single 'Blue Melody' (instrumental) / 'When' (vocal) werd uitgebracht in het jaar 1958 toen de Wereldtentoonstelling in Brussel plaatsvond,
De laatste single die ik in 2022 kreeg was een E.P. van The Platters met vier nummers. Ook uitgegeven in het jaar 1958.
A1 'Smoke Gets In Your Eyes' A2 'No Matter What You Are' B1 'Lie - Low' B2 'It's Raining Outside'
The Platters zongen 51 jaar geleden op de openingsdans van mijn huwelijk met Chantal een zeer toepasselijk lied: 'Only You'!
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
De laatste vinylsingle in deze reeks "Mijn oudste singles" kocht ik in 2023.
Het was de allerlaatste Beatles-single: The Beatles – 'Now And Then' / 'Love Me Do'.
De A-kant 'Now And Then' werd oorspronkelijk als demo opgenomen door John Lennon in 1977. De cassetteband werd aan Paul McCartney gegeven door Lennons weduwe Yoko Ono. Tijdens de sessies voor de "Anthology" CD-boxsets in 1994 werkten McCartney, Ringo Starr en George Harrison aan de tape met producer Jeff Lynne, maar ze lieten het nummer snel vallen vanwege de mindere geluidskwaliteit en Harrison, die het nummer naar verluidt niet leuk vond. Ze maakten echter nog twee andere Lennon-demo's af, 'Free As A Bird' en 'Real Love', die als single werden uitgebracht.
McCartney en Starr gingen begin 2023 weer aan het werk aan het nummer, nadat filmregisseur Peter Jackson erin slaagde Lennons zang van de demotape te isoleren met behulp van "machine learning-technologie". Het werd uitgebracht op donderdag 2 november 2023 als de laatste single van The Beatles, dubbele A-kant met een stereomix van de debuutsingle van de groep, 'Love Me Do'.
En ik kocht de vinylsingle voor mijn 72ste verjaardag (27-11-2023) voor het stevig bedrag van € 23,99! Daarmee nam ik een emotioneel afscheid van mijn favoriete groep!
En in 2024, 2025 en 2026 kocht of kreeg ik geen singles meer.
Vanaf morgen bespreek ik mijn maxi singles op 45 toeren die ik kocht tussen 1976 en 1993.
In 2013 kreeg ik drie vinylsingles. De eerste twee kwamen uit een heel bekende soundtrack en werden uitgebracht in 1974. De film zelf werd al ingeblikt in 1973.
De uitvoerders zijn Ivonne Elliman met 'I Don't Know How To Love Him' en Larry T. Marshall met 'Simon Zealotes' uit de soundtrack van "Jesus Christ Superstar", dus niet uit de musical van 1970. Tekst/muziek van de producers Andrew Lloyd Webber en Tim Rice.
Yvonne Elliman is een pop- en soulzangeres die het levenslicht zag in Hawaï. Zij brak door als Maria Magdalena in de originele Londense productie van "Jesus Christ Superstar". Later werd ze lid van Eric Clapton's live band alvorens solo te gaan. Larry T. Marshall is een Amerikaanse zanger en acteur, geboren in Spartanburg, South Carolina. Hij maakte ook deel uit van The Sierras. Hij speelde de rol van Simon de Zeloot in de filmversie van de rockopera "Jesus Christ Superstar".
Ivonne Elliman (zoals op het hoesje staat maar meestal weergegeven als Yvonne Elliman) zong het lied van Maria Magdalena zowel in de rockopera als in de film.
De tweede single die ik in 2013 kreeg en die ook uit de soundtrack van de film "Jesus Christ Superstar" (1973) kwam, was Carl Anderson / Yvonne Elliman met 'Superstar' / 'I Don't Know How To Love Him'.
Carl Anderson (echte naam: Carlton Earl Anderson) was een Amerikaanse zanger, film- en theateracteur, vooral bekend als "Judas Iscariot" in de Broadway- en filmversies van de rockopera "Jesus Christ Superstar".
Yvonne Elliman staat met haar welbekend klaaglied ook op de a-kant van de vorige single.
'Superstar' in de versie van Murray Head & The Trinidad Singers uit eind 1969 vond ik beter. Die single was de voorbode van de rockopera die pas in 1970 zou verschijnen.
De volgende single die ik in 2013 kreeg komt uit Hongarije. Dűvő Group (echte naam: Dűvő Zenekar) alias The Five Virtuoses met als leden Albert Mohácsy, Andrássy Ferenc, Hrúz Dénes, Hrúz Szabolcs, Kubinyi Júlia, Nagy István, en Terék József.
Zij brachten in 1988 de single 'Esik Eső, Esik...' uit met daarop vijf liedjes:
De echte uitvoerders heb ik niet altijd teruggevonden op YouTube maar wel de muziek van gelijkaardige volksgroepen uit Hongarije.
In 2014, 2015 en 2016 kocht of kreeg ik geen vinylsingles tot ik op 22 juli 2017 op het Sint-Baafsplein in Gent op een rommelmarkt een E.P. van The Beatles, mijn geliefkoosde groep, op de kop kon tikken. Na een halfuurtje afdingen kon ik het plaatje voor slechts € 10 kopen.
Met deze vier fantastische nummers:
A1 'Strawberry Fields Forever' A2 'And Your Bird Can Sing' B1 'Penny Lane' B2 'I'm Only Sleeping'
Merkwaardig detail: op de single staat 'Penny Lane' op de a-kant en 'Strawberry Fields Forever' op de b-kant. Op de E.P. is het net andersom!
En blij dat ik was met die vondst, zie bovenstaande foto!
Volgens Discogs is de E.P. in goede staat tussen € 3 en € 800 waard!
In de reeks "Mijn oudste singles" maak ik een sprong van 2005 naar 2012 want in de periode tussen 2006 en 2011 kocht of kreeg ik geen enkele vinylsingle. Ik was toen druk bezig de hiaten in mijn muziekverzameling op te vullen met cd's. In 2012 (op 28 augustus om precies te zijn) kreeg ik van mijn Facebookvriend Stroff zijn single 'Je t'aime bien' / 'Incendiaire teenager' die hij in 1983 had uitgebracht op het POGO platenlabel.
Ik klasseerde het plaatje, na beluistering natuurlijk, meteen naast 'Wild Cat Daddy', een single die ik in 1997 had gekregen.
Helaas niet gevonden op YouTube maar het hoesje plaats ik wel hieronder.
'Je t'aime bien' is een vertaling van 'Ik heb je graag' van Raymond van het Groenewoud en 'Incendiaire teenager' is een tekst van wijlen Milou Boelens waar Stroff muziek op schreef.
Goeiemorgen, Stroff (mijn facebookvriend)!
Op 24 oktober 2012 kreeg ik van ene H.H. uit Nederland een bijzondere E.P. met de post toegestuurd! Die persoon had mijn blog op het Seniorennet ontdekt via de unieke link https://blog.seniorennet.be/djmico1951.
Het was een plaatje met Keltische muziek dat onder de naam "Sonj Euz Breiz" (Liederen uit Bretagne) was uitgebracht door Bagad Morgaz (soms ook Bagad Mor Gaz). Jaartal onbekend en met veel doedelzakmuziek!
A1: Bal De Jugon A2: Jabadao A3: An Dro B1: An Aotrou Koad Ar Scorn B2: Gavotte Rouzig
De groepsnaam betekent letterlijk "groupe la pieuvre" of "octopussy band", inktvisgroep in feite. Misschien was het een achtkoppige groep?
Ik heb slechts twee tracks van de band teruggevonden op YouTube. Als derde plaats ik hieronder 'Gavotte Rouzig', een traditionele dans uit Bretagne, van een andere groep.
Het tweede plaatje dat ik op 24 oktober 2012 vanuit Nederland door H.H. kreeg toegestuurd was een soundtrack op E.P. van Daniel White (componist): "Belle et Sebastien" (1965). Het jongetje dat hier heel ontroerend zingt is Mehdi El Glaoui. De teksten zijn van Cécile Aubry.
Er staan vijf liedjes op: 'Belle' 'Je pars' 'Belle et Sébastien' 'Un jour tu sauras' 'Générique'.
Het derde en laatste plaatje dat ik op 24 oktober 2012 van H.H. uit Nederland kreeg was ook een bijzondere single met slechts één liedje: Corry Brokken en De Hi-Five introduceren de BP Super Mix Song, een zogenaamde novelty song uit 1962.
Het is een promotionele plaat om de verkoop van de nieuwe BP Super Mix benzine te stimuleren! Niet bepaald milieuvriendelijk als je het mij nu vraagt. Maar misschien was die Super Mix benzine minder vervuilend?
Corry Brokken (echte naam: Cornelia Maria Brokken) was een Nederlandse zangeres, radio- en TV-presentatrice en juriste. Zij vertegenwoordigde Nederland op het Eurovisiesongfestival in 1956, 1957 (Winnares met 'Net als toen') en in 1958.
De Hi-Five was een Nederlandse vocale groep die actief was van 1959 tot 1973. De achtergrondzangers waren Dick Doorn, Harry de Groot, Jan Ceulemans (niet onze voormalige Rode Duivel!), Pierre Biersma, en Wim Scholte.
Vandaag maak ik een sprong van 1997 naar 2005 want van 1998 t.e.m. 2004 kocht of kreeg ik geen enkele vinylsingle want sinds 1993 was ik muziek aan het kopen op compact disc, in het begin vooral liedjes die in mijn verzameling nog ontbraken.
In 2005 kreeg ik dus een zeldzaam schijfje van twee artiesten uit de jaren vijftig. Op kant A stond Gene Kelly (echte naam: Eugene Curran Kelly), een Amerikaanse danser, acteur, zanger, choreograaf, regisseur en producer. Hij werd geboren op 23 augustus 1912 in Pittsburgh, Pennsylvania. Het liedje dat hij vertolkte in een film kent iedereen: 'Singin' In The Rain' en op de keerzijde staat Debbie Reynolds met 'You Are My Lucky Star'. Beide liedjes komen uit de film "Singin' in the Rain" (1952).
De single is een heruitgave uit het jaar 1972, waarschijnlijk uitgebracht n.a.v. de twintigste verjaardag van de film of zou het gebruik van 'Singin' In The Rain' in de film "A Clockwork Orange" (1971) daarmee te maken hebben gehad?
De volgende single die ik in 2005 kreeg was een E.P. (Extended Play), een plaatje op 45 toeren maar met vier liedjes i.p.v. twee.
Marie Laforêt bracht in 1969 zo'n E.P. uit. Haar echte naam was Maïténa Marie Brigitte Douménach, een Franse actrice, zangeres, schrijfster en tekstschrijfster, eigenares van een galerij en veilingmeesteres. In 1978 verhuisde ze naar Genève en bekwam ze de Zwitserse nationaliteit.
De vier liedjes zijn 'Mon amour, mon ami' / 'Sébastien' / 'Je suis folle de vous' / 'Mon village au fond de l'eau'.
Los Incas was een folkgroep opgericht in 1956 door de Argentijnen Carlos Ben-Pott, Ricardo Galeazzi, Jorge Milchberg en de Venezolanen Elio Riveros en Narciso Debourg. Andere leden waren: Mariano Uña Ramos, Jorge Cumbo, Juan Dalera, Carlos Arguedas, Julio Arguedas, Alfredo De Robertis, Emilio Arteaga, Hernán Pagola, Martín Torres, Pablo Trosman, Lucho González, Chango Farías Gómez, Rob Yaffee, Olivier Milchberg.
Zij werden bekend in West-Europa en de rest van de wereld door Paul Simon die in 1970 een instrumentale track uit 1963 van de band gebruikte voor 'El Condor Pasa (If I Could)' van Simon & Garfunkel.
N.a.v. dat wereldsucces bracht de Nederlandse platenmaatschappij Philips de single van Los Incas uit in 1970: 'El Cóndor Pasa' / 'O'Cangaceiro'. En dat plaatje kreeg ik in 2005 van iemand die geen platenspeler meer had.
Het laatste plaatje voor vandaag is ook een bijzonder schijfje voor mij want de muziek is bluegrass en komt uit een merkwaardige film die ik meermaals zag!
Eric Weissberg & Steve Mandel waren de uitvoerders van die instrumentale muziek.
Eric Weissberg was een Amerikaanse zanger en bespeler van de banjo, gitaar, dobro en fiddle (een soort viool). Steve Mandel was een Amerikaanse bluegrass-gitarist en banjospeler. Als studiomuzikant is hij o.a. te horen op platen van Judy Collins en John Denver.
'Dueling Banjos' (from "Deliverance") / 'End Of A Dream' uit 1972 kreeg in 2005 een bijzonder plaatsje in mijn verzameling vinyl op 45 toeren.
De volgende single die ik in 1997 kreeg kwam van een "supergroep" genaamd Supertramp.
Supertramp was een Brits/Amerikaanse rockband, opgericht in Londen in 1969. Opgeheven in 1988, herenigd met tussenpozen van 1996 tot 2002, en heropgericht in 2010/11 voor een Europese tournee.
De groep heb ik nooit live gezien maar wel John Helliwell (houtblazers, keyboards, backing vocals) toen hij deel uitmaakte van de Nederlandse groep E. Derix Quartet ft. J.A. Helliwell op een jazzconcert in Blankenberge op 22 november 2013. Met een "meet and greet" achteraf en hij was zo vriendelijk zijn cd 'Crème Anglaise' die ik toen kocht te signeren. Hij bespeelde toen op meesterlijke wijze de saxofoon, dat heerlijk Belgisch instrument dat wij danken aan Adolphe Sax uit Dinant.
Die single was 'It's Raining Again' / 'Bonnie' uit 1982 waarvan de a-kant heel vaak gedraaid wordt op de radio als de weerman regenachtig weer heeft voorspeld.
Visage was een groep pioniers van het "New Romantic movement". De synth-popgroep Visage zag het levenslicht in 1978 in de Londense club Blitz, een verzamelpunt van neo-glam muzikanten dat in sterk contrast stond met de overwegende punkmentaliteit die op dat ogenblik overheerste.
Maakten ooit deel uit van die veelkoppige groep: Andy Barnett, Barry Adamson, Billy Currie, Dave Tomlinson, Gary Barnacle, John McGeoch, Lauren Duvall, Logan Sky, Lorraine, Midge Ure, Robin Simon, Ross Tregenza, Rusty Egan, Steve Barnacle, en Steven Harrington.
De single 'Fade To Grey' / 'The Steps' uit 1980 kreeg ik van een kameraad die in 1997 samen met mij deel uitmaakte van onze gymclub. Hij had geen platenspeler meer en besliste toen zijn kleine verzameling 45-toeren plaatjes dan maar van de hand te doen.
"Devenir gris" zongen de Britten en dat was heel toepasselijk want sinds mijn vijftigste kreeg ik te maken met dat fenomeen. Mijn grijze haarkleur is nu na haast vijfentwintig jaar helemaal wit geworden.
De b-kant is een bizar stukje instrumentale muziek van Midge Ure dat perfect zou passen in de soundtrack van een griezelfilm.
Het duo Yarborough & Peoples had in 1980 een grote hit met 'Don't Stop The Music' / 'You're My Song', een single die ik pas in 1997 kreeg van een kameraad die geen platenspeler meer had.
Hun debuutsingle was meteen een schot in de roos. Yarbrough & Peoples kwam uit Dallas, Texas. Toetsenist/liedjesschrijver Cavin Yarbrough en Alisa Peoples kenden elkaar al sinds hun prille jeugd toen ze als kinderen samen pianoles kregen. Als volwassenen vormden ze een muzikaal partnerschap en d.m.v. The Gap Band ontmoetten ze elkaar en tekenden ze een contract in Los Angeles met de muzikale ondernemer Lonnie Simmons van Total Experience Productions.
Op 18 januari 1987 trouwden Cavin en Alisa in Las Vegas (Nevada) en gingen terug van Los Angeles naar Dallas. In 2009 waren ze nog in de musical 'Blind Lemon Blues' in een theater in New York te zien. Het echtpaar leidde als muziekproducenten het bedrijf "Yarbrough and Peoples Productions".
De laatste vinylsingle voor vandaag en tevens de laatste die ik in 1997 kreeg was een heel bijzondere uit 1981. 'Wild Cat Daddy' / 'Rockabilly Music' stak in een hoesje getekend door Ever Meulen, de huistekenaar van HUMO!
Stroff (echte naam: Freddy Denis) was een Belgische rock-'n'-roll artiest uit de jaren zestig in de Brusselse scene. Alhoewel er geen opnames zijn uit die periode, bracht hij slechts één elpee uit en een handvol singles begin jaren tachtig. Hij heeft enkele pseudoniemen zoals Denis Vinson, zijn eerste artiestennaam als zanger van The Fellows (1964) of Wolff, maar ik ken hem vooral als Stroff Denis, mijn facebookvriend sinds 2011. Hij is nu actief als kunstenaar.
Beide songs van de single staan ook op zijn album 'Stroff' en daarop speelden volgende muzikanten mee: Yvan De Souter (bas); Jean Pierre Onraedt (drums); Burt Blanca (gitaar, saxofoon); en zanger Stroff natuurlijk. Producer van de elpee was Burt Blanca.
Tot zover alle 14 singles die ik in 1997 kreeg, want ik kocht er toen geen enkele ... zelfs geen kerstsingle!
Beide kanten van de single staan netjes na elkaar op YouTube!
Bonjour Stroff Denis et Jean-Pierre Onraedt (allebei mijn facebookvrienden)!
De volgende single die ik in 1997 kreeg was er een van Nik Kershaw (echte naam: Nicholas David Kershaw), een Britse zanger, componist en multi-instrumentalist.
'I Won't Let The Sun Go Down On Me', met op de b-kant 'Dark Glasses', was een grote hit in 1983.
Op het hoesje staat gewoon 'I Won't Let The Sun Go Down' gedrukt. Kwestie van een beetje inkt te besparen? 😜
Tussen dat pakketje van 14 singles dat ik in 1997 kreeg stak ook een schijfje van John & Yoko uit eind 1983.
Op de a-kant John Lennon met 'Nobody Told Me' en geflankeerd op de b-kant door Yoko Ono met 'O' Sanity'.
Beide songs komen uit 'Milk and Honey', het zesde en laatste collaboratieve album van John Lennon en Yoko Ono, uitgebracht in januari 1984. De single was de voorloper van die elpee.
De b-kant duurt slechts iets meer dan één minuut en het lied wordt abrupt afgebroken. Het staat als laatste op kant A van de langspeelplaat.
Rheingold was een Duitse New Wave groep die bestond uit Bodo Staiger (zang, gitaar), Lothar Manteuffel (teksten) en Brigitte Kunze (toetsen). De band werd vernoemd naar de opera van Richard Wagner.
De single 'Dreiklangs-Dimensionen' / 'Rendezvous' werd in sommige landen al in 1980 uitgebracht maar met een andere b-kant.
Op 'Rendezvous' zingen de Duitsers zowaar een paar zinnen in het Frans! De song doet mij een beetje denken aan 'Euro-Vision' van Telex (Belgische inzending op het Eurovisiesongfestival van 1980).
Het mooie hoesje is van de hand van Bodo Staiger.
De laatste single voor vandaag die ik in 1997 kreeg is een curiosum uit 1981. In sommige landen werd het schijfje al in 1980 uitgebracht: 'Double Dutch Bus' / 'Double Dutch (Instrumental)'.
Frankie Smith (echte naam: Franklyn Leon Smith) was een Amerikaanse soul- en funkzanger, liedjesschrijver, en producer die begon als songwriter voor The O'Jays en The Spinners.
Zijn 'Double Dutch Bus' was enorm populair bij de toenmalige jeugd door het gebruik van een nonsensicale tekst die bestond uit dieventaal (of straattaal) die later rappers als Snoop Dogg en E-40 sterk zou beïnvloeden.
Tussen die 14 singles die ik in 1997 kreeg stak een plaatje van Gemini, een alias van Kick Dandy (echte naam: Frans De Schrijver, geboren in Teralfene) die het meest bekend was onder zijn pseudoniem Tony Winter.
In 1975 toerde hij met Frédéric François als diens licht- en geluidstechnicus. In 1977 ging hij zich toeleggen op productie en ontmoette hij Emly Starr, die even beroemd werd toen zij België mocht vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival in 1981. Zij zong daar 'Samson', dat Frans voor haar geschreven had onder zijn producerspseudoniem Kick Dandy. Emly Starr werd mevrouw Winter.
In 1977 werd de single 'L'Amour Interdit' / 'I Miss You So' uitgebracht die twintig jaar later in mijn verzameling belandde. Het is een "hijgplaat", voor 70% instrumentaal met hier en daar een kreunend meisje dat het accent van Jane Birkin probeert te imiteren, zoals op 'Je t'aime ... moi non plus'. De b-kant is helemaal instrumentaal. Beide kanten zijn hieronder na elkaar te beluisteren.
Niet mijn ding maar het spreekwoord zegt: "Een gegeven paard niet in de bek kijken"!
Joe Jackson's Jumpin' Jive was een gelegenheidsformatie van de Britse vocalist, instrumentalist en componist, Joe Jackson.
Deze band nam in 1981 onder die naam een elpee op met covers van swingnummers en gingen datzelfde jaar op tournee in het Verenigd Koninkrijk en in de Verenigde Staten.
Maakten deel uit van die band: Dave Bitelli, Graham Maby, Joe Jackson, Larry Tolfree, Nick Weldon, Pete Thomas, en Raul D'Oliveira.
De single 'Jack, You're Dead' / 'Five Guys Named Moe' stak ook tussen die 14 schijfjes op 45 toeren die ik in 1997 kreeg.
De hoogtijdagen van dat muziekgenre lagen in de jaren 1930 en begin jaren 1940 (het zogenaamde Swing Era). Belangrijke artiesten waren Benny Goodman (Bekend als de "King of Swing"), Count Basie (Pionier van de Kansas City-swingstijl), Duke Ellington (Meesterbrein achter vernieuwende bigband-arrangementen), Glenn Miller en zijn befaamd orkest, Cab Calloway, Louis Jordan, en vele andere.
La Toya Jackson is een Amerikaanse singer-songwriter, muzikante, auteur, televisiepersonaliteit en actrice. Zij is het vijfde kind uit de beroemde familie Jackson. Zij is dus de zus van Rebbie Jackson; Jackie Jackson; Tito Jackson; Jermaine Jackson; Marlon Jackson; Michael Jackson; Randy Jackson; en Janet Jackson. Soms wordt haar naam geschreven als LaToya Jackson.
Haar single 'If You Feel The Funk' / 'Lovely Is She' werd uitgebracht in 1980 onder de noemer "soul/funk/disco" en belandde in 1997 in mijn vinylcollectie.
De volgende single die ik in 1997 kreeg was een formidabele dansplaat van Rick James (echte naam: James Ambrose Johnson, Jr.) een Amerikaanse vocalist, multi-instrumentalist, componist, en producer. Hij hielp The Mary Jane Girls bij het lanceren van hun carrière in het midden van de jaren 1980. Rick James is ook verantwoordelijk voor de zogenaamde “Punk Funk” stijl.
Het was 'Super Freak' (Part 1) / 'Super Freak' (Part 2) waarop de legendarische Temptations de achtergrondzang verzorgen! Met ook een geweldige saxofoonsolo van Daniel LeMelle, een lid van zijn backing groep, The Stone City Band.
Het nummer werd genomineerd voor de Grammy voor "Best Male Rock Vocal Performance" op de Grammy's van 1982. De song werd gesampled door MC Hammer in 1990 als 'U Can't Touch This', Jay-Z in 2006, en Nicki Minaj in 2022.
Hieronder heeft iemand het zalige idee gehad op YouTube om beide kanten naadloos aan elkaar te plakken!
Ondertussen zijn we aanbeland in het jaar 1996. Ik kocht toen al enkele jaren cd's maar toch was ik nog op zoek naar moeilijk te vinden artiesten op vinyl.
Zo kon ik in een bijzondere Brusselse platenwinkel een single op de kop tikken van The Hep Stars (ook wel The Hepstars genoemd).
Deze Zweedse popgroep werd in 1963 opgericht onder de naam Quartet Yep. De groep was een van de meest succesrijke bands in Zweden in de jaren 1960. Ze gingen uiteen in 1973, maar maakten een herstart in de late jaren 1980. Verscheidene leden hebben op hun manier bijval gekend in andere groepen, zoals o.a. Svenne Hedlund als solo artiest maar ook met zijn vrouw als het duo Svenne & Lotta en Benny Andersson in Abba!
De single 'Let It Be Me' / 'Music Box' is een heruitgave uit 1979 want zowel de a- als de b-kant waren in 1968 al eens uitgegeven op 45 toeren maar elk met een andere b-kant.
Voor dit curiosum, uitgebracht op het Dureco Benelux platenlabel, betaalde ik toen 150 BEF!
De a-kant is een vertaling van 'Je t'appartiens' van Gilbert Bécaud.
De tweede (en meteen laatste) single die ik in 1996 kocht was de Britse inzending naar het Eurovisiesongfestival van 1973 van Cliff Richard. Die uitzending heb ik toen niet gezien want ik was gelegerd in West-Duitsland en had geen verlof. Achteraf kwam ik te weten dat mijn favoriet niet gewonnen had (slechts derde) maar wel een onbekende zangeres die het Groothertogdom Luxemburg vertegenwoordigde: Anne-Marie David met 'Tu te reconnaîtras' en 'Eres tu' van Mocedades werd tweede. De Belgische inzending, het duo Nicole & Hugo met 'Baby Baby' (in hun legendarische mauve pakjes), werd afgestraft met een laatste plaats.
Voor de single 'Power To All Our Friends' / 'Come Back Billie Jo' betaalde ik in 1996 in dezelfde platenwinkel nabij de Beurs slechts 50 BEF.
Dit was het laatste plaatje uit 1996 en dat jaar kocht ik ook geen kerstsingle!
In 1997 had ik weer het geluk dat een van mijn kennissen 14 singles van de hand deed.
De eerste was een muzikale samenwerking uit 1985: David Bowie / Pat Metheny Group met 'This Is Not America' (Theme From The Motion Picture "The Falcon And The Snowman") met op de keerzijde Pat Metheny Group en 'This Is Not America' (Instrumental).
En blij dat ik daarmee was!
De tweede single die ik in 1997 kreeg was een mij onbekend schijfje van Chic, de Amerikaanse dance groep bij uitstek, opgericht door het fantastisch duo Bernard Edwards en Nile Rodgers!
Maakten ooit deel uit van de groep: Alfa Anderson, Audrey Martells, Bernard Edwards, Bill Holloman, Curt Ramm, David Lasley, Diva Gray, Folami, Fonzi Thornton, Gerardo Velez, Jenn Thomas, Jerry Barnes, Jessica Wagner-Cowan, Jill Jones, Kenny Lehman, Kimberly Davis, Luci Martin, Luther Vandross, Michelle Cobbs, en Nile Rodgers.
'Soup For One' / 'Burn Hard' werd oorspronkelijk uitgebracht in 1982.
Vandaag komt er een einde aan de 64 singles die ik in 1995 kreeg van iemand die zijn vinylcollectie van de hand deed.
Er stak een single tussen van een groep waar ik nog nooit van gehoord had.
Discogs leert mij nu het volgende: "The Fatal Flowers was een invloedrijke rockband opgericht in Amsterdam in 1984 door Henk Jonkers, Richard Janssen, Dirk Heuff en Marco Braam. De groep werd al snel een van de leidinggevende alternatieve rockbands in Nederland gedurende de jaren tachtig, dankzij hun energieke live optredens en goede kritieken van beroepsmensen."
De single 'Rock And Roll Star' (Producer Mick Ronson)/ 'No Expectations' (Mick Jagger/Keith Richards) werd uitgebracht in 1988.
De b-kant heb ik enkel teruggevonden in een live versie van het radioprogramma "2 Meter Sessie" van 22 juni 1987 en gekoppeld aan het nummer 'Fun Fun Fun'.
De sound en de haardracht uit de jaren zeventig waren opnieuw "in"!
Cerise Ferrié is een Franse zangeres van de jaren 1980, waar zelfs Discogs niets weet over te zeggen, enkel dat haar onderstaande single tussen €2 en €7 waard is.
Op het internet heb ik dit gevonden: "Ze is hoofdzakelijk bekend om haar nummers die een mengeling zijn van funk, boogie en synthpop."
En ja hoor, haar single 'Matin Matin' / 'Stand By' uit 1988 stak ook tussen die "erfenis" van 64 plaatjes op 45 toeren die ik in 1995 kreeg.
Niet bepaald mijn kopje thee, maar ja ...
Bij de laatste singles uit die zogenaamde erfenis van 64 schijfjes die ik in 1995 kreeg zijn er twee van Fleetwood Mac, niet de Britse groep uit de periode 1967-1973 maar de Amerikaanse band uit de tweede helft van de jaren 1980. De blues werden achterwege gelaten en de groep sloeg een populaire muzikale richting in, vooral door de komst van Lindsey Buckingham en Stevie Nicks.
In 1987 hadden ze enorm veel succes met 'Everywhere' / 'When I See You Again'.
De voorlaatste single uit die zogenaamde erfenis van 64 plaatjes die ik in 1995 kreeg was er ook een van Fleetwood Mac.
In 1988 bracht de groep 'Isn't It Midnight' / 'Mystified' uit, net als de vorige single getrokken uit de elpee 'Tango In The Night' (1987).
Lindsey Buckingham verliet de groep net na die langspeelplaat en het is Christine McVie (Perfect) die op beide kanten de zang voor haar rekening nam.
Het jaar 1995 was een bijzonder jaar want niet alleen kreeg ik toen 64 singles en op de koop toe kocht ik dat jaar geen enkel 45-toerenplaatje, zelfs geen kerstsingle!
De allerlaatste single uit die "erfenis" was 'One More Night' / 'I Like The Way' van Phil Collins.
Hij werd geboren als Philip David Charles Collins en is een Britse pop/rock muzikant (drummer, zanger, pianist), liedjesschrijver en acteur, die in 1970 lid werd van Genesis als drummer en na het vertrek van Peter Gabriel in 1975 er ook de zanger van werd. Vanaf 1981 combineerde hij een solocarrière met zijn taak bij Genesis.
In 1964 woonde hij als veertienjarige knaap het optreden van The Beatles mee dat te zien (en vooral te horen is: Beatlemania!) in de zwart/wit film 'A Hard Day's Night' en hij speelde zelfs in 1970 mee op de elpee 'All Things Must Pass' van George Harrison. Zijn percussiewerk werd echter tot grote teleurstelling van Collins niet op het album gebruikt.
En daarmee is er een eind gekomen aan het bespreken van die 64 singles die ik in 1995 kreeg! Op naar het jaar 1996.
Eric B. & Rakim is een Amerikaans hiphop duo uit Long Island, New York, dat bestaat uit DJ Eric B. (Eric Barrier) en MC Rakim (William Michael Griffin, Jr.). Actief van 1986 tot 1993 en opnieuw samen in 2018.
De single 'Follow The Leader' / 'Follow The Leader (Dub)' zat ook tussen die 64 plaatjes die ik in 1995 "erfde". Oorspronkelijk werd het uitgebracht in 1988.
Van dat duo kende ik toen alleen 'Paid In Full' uit 1987. Niet bepaald mijn favoriet muziekgenre maar "een gegeven paard ..." enz.
The Escape Club werd opgericht in 1983 en bestond uit leden van de Mad Shadows: leadzanger/ritmegitarist Trevor Steel en gitarist John Holliday, samen met voormalige leden van de Expressos: bassist Johnnie Christo (alias John Christoforou) en drummer Milan Zekavica.
De single 'Wild, Wild West' / 'We Can Run' maakte ook deel uit van die zogenaamde erfenis uit 1995. Ook dit plaatje kwam uit het jaar 1988. Mijn gulle schenker was in dat jaar heel bedrijvig geweest in het aankopen van vinyl. Beide liedjes werden geschreven door ene John Luongo, mij onbekend maar dit genre ligt mij meer.
De a-kant is vooral niet te verwarren met de gelijknamige song van Will Smith uit die knotsgekke film (1999).
Everything But The Girl met de single 'I Always Was Your Girl' / 'Hang Out The Flags' uit 1988 zat ook tussen die 64 plaatjes die ik in 1995 kreeg.
Tracey Thorn en Ben Watt verdienden hun sporen als pioniers in de "lite-jazz music scene" in het begin van de jaren tachtig. Ze verfijnden hun jazz- versus elektronica sound doorheen acht albums tot ze meer bekendheid kregen in 1994 door een samenwerking met Massive Attack. De twee die ook met elkaar getrouwd zijn scoorden hun grootste hit door een remix van het nummer 'Missing', oorspronkelijk uitgebracht op single in het Verenigd Koninkrijk en Ierland op 13 oktober 1994, heruitgave als de Todd Terry Club Mix en wereldwijd op single uitgebracht in juni 1995. En zo leerde ik het duo ook kennen want in 1988 had ik er nog nooit over gehoord.
De groepsnaam wordt vaak afgekort tot EBTG en dit is een muziekgenre waar ik heel veel van hou.
De laatste single voor vandaag is er ook een uit 1988 die ik pas in 1995 kreeg dankzij een gulle gever die van vinyl overschakelde op compact disc.
Het was Everything But The Girl (EBTG) met 'Love Is Here Where I Live' / 'Living On Honeycomb'.
Lekkere relaxte muziek voor een zonnige zondag in het begin van september 2026. Zou er een nazomer op ons afkomen?
Christopher Cross (echte naam: Christopher Charles Geppert), geboren op 3 mei 1951 in San Antonio, Texas, is een Amerikaanse singer-songwriter, muzikant en winnaar van een Oscar, een Golden Globe en 5 Grammy Awards. Een uniek feit dat in 2020 geëvenaard werd door Billie Eilish.
De single 'I Will (Take You Forever)' (Duet With Frances Ruffelle) / 'Just One Look' (LP Version) uit 1988 zou ik nooit gekocht hebben (wegens onbekend voor mij) ware het niet dat ik het schijfje in 1995 kreeg samen met nog 63 andere. Iemand had toen het idee gekregen afstand te doen van zijn vinylverzameling op 45 toeren om voortaan alleen nog cd's te kopen.
Cross kende ik enkel van 'Arthur's Theme (Best That You Can Do)'; 'Sailing'; 'Ride Like The Wind' en 'All Right'. Maar deze single mag er ook beslist zijn.
The Spinners is een Amerikaanse soulgroep, oorspronkelijk uit de regio Detroit, met de Motown soul sound in de jaren 1960, alsook met Thom Bell's Philadelphia soul sound in de jaren 1970. Voor het Verenigd Koninkrijk werd de groep "The Detroit Spinners" of "The Motown Spinners" om verwarring te vermijden met de Brits folkgroep The Spinners. Kan iemand nog volgen?
De single 'Working My Way Back To You' (Remix) / 'I`ll Be Around', uitgebracht in 1988 kwam in mijn bezit in 1995, ook via die zogenaamde "erfenis". Het viel mij op dat de meeste singles uit die verzameling uit 1987 of 1988 kwamen.
En plots was de sound van de jaren zeventig dankzij de remixes van de jaren tachtig weer "in"!
Barbara Dickson (echte naam: Barbara Cookson) is een Schotse zangeres die vaak duetten zingt.
In 1977 bracht ze solo de single 'I Could Fall' / 'He's A Fireman' uit die ik in 1995 kreeg want die maakte ook deel uit van die "erfenis" van 64 vinylsingles die ik toen kreeg.
Zelf zou ik die single nooit gekocht hebben. Alhoewel ze heel goed kan zingen vind ik dit genre te afgeborsteld. Maar een gekregen paard kijk je niet in de bek.
Geef mij dan maar iets stevigers zoals muziek van Earth And Fire, de Nederlandse pop- en progressieve rockgroep uit Voorschoten / Voorburg.
De band had zangeres Jerney Kaagman als frontvrouw, met de tweelingbroers Chris en Gerard Koerts (Chris op gitaar en Gerard op toetsen: Hammondorgel en synthesizers), bassist Hans Ziech, en drummer Ton van der Kleij. In de loop der jaren waren er vele personeelswisselingen.
Maakten ooit deel uit van Earth And Fire: Ab Tamboer, Age Kat, Bert Ruiter, Cees Kalis, Chris Koerts, Gerard Koerts, Hans Ziech, Jerney Kaagman, Jons Pistoor, Lysett, Mark Stoop, Ronnie Meyjes, Theo Hurts, Ton Scherpenzeel, en Ton van der Kleij!
In 1974 werd de single 'Love Of Life' / 'Tuffy The Cat' uitgebracht. De b-kant heb ik altijd leuk gevonden want dat is een instrumental met het heerlijk geluid van de mellotron. Ook dit schijfje stak tussen die zogenaamde erfenis die ik in 1995 kreeg.
Na 1975 was het vet van de soep met als enige uitschieter 'Weekend' uit 1979, een zeer commerciële popsingle.
Maxi-singles (9)
