Categorie: Gedichten

In mijn hart is een plaatsje

Omdat ik dat graag wil

Even weg in gedachten

Wordt ik van binnen even stil

Jou armen om mij heen

Dicht tegen mij aan

Voor even geborgen voelen

Dan kan ik er weer even tegenaan

Je weet van al mijn ellende en pijn

Door mijn ogen kan je dat zien

Het verbergen is niet meer aan de orde

Maar een knuffel verzacht

Dat zal altijd zo zijn

Een knuffel voelt zo goed

Wees niet bang om die te geven

Een knuffel is zo fijn

Dan kan ik even vergeten

Mijn verdriet en pijn

Een knuffel geeft me warmte

Een gevoel dat je van me houdt

Laat mijn pijn er toch niet tussen komen

Want het geeft me zoveel kracht

De kracht om door te gaan

Alles er voor geven

Door te gaan met de strijd

En niet op te geven

Laat je niet weerhouden

Ik zou er beter mee om kunnen gaan

Om te accepteren

Dat alles niet vanzelf meer zal gaan

Veel heb ik al op moeten geven

Ik kon de hele wereld aan

Samen een mooie toekomst op bouwen

Helaas kunnen we daar niet helemaal meer van op aan

Toch wil ik met jou verder

Hoop dat jij er ook zo over denkt

Misschien dat het straks weer wat beter gaat

Dat de toekomst ons iets beters schenkt

Dus geef alsjeblieft die knuffel eens aan mij

Hou me eens stevig vast

Laat me weten dat je er altijd voor mij zal zijn

Dat geeft me heel veel kracht.

Glimlach........

Glimlach, ook al heb je pijn in je hart

Glimlach zelfs, als je hart breekt

Wanneer er wolken in de lucht zijn

Komt je glimlach door

Wanneer je glimlacht

Door je angst en verdriet heen

Glimlach en misschien morgen

Zul je zien dat de zon gaat schijnen

Ook voor jou.

Light-up, uw gezicht met vreugde

Verberg alle sporen van verdriet

Ook al zijn je tranen nog zo dichtbij

Dit is de tijd

Je moet het blijven proberen

Glimlach, wat is het nut van huilen

Je zult zien dat het leven nog steeds de moeite waard is

Als je gewoon maar glimlacht. 

In zo’n korte tijd ,
Waarin ik je leerde kennen.
Ben je zo speciaal voor Mij geworden,
Jij geeft me dat gevoel; waar ik maar niet aan kan wennen.
Dat gevoel waar ik niet meer zonder kan,
Dat gevoel is zo apart.
De hele dag ben je in mijn gedachten,
Jij woont in mijn hart.
En daar hou ik je vast,
sluit ik je op.
Zodat je nooit meer bij me weg kan,
En bij me zult zijn totdat mijn hartje niet meer klopt!

My Dream

Soms zou ik willen dat ik vleugels had
Soms kruist er zoveel mijn levenspad
Soms ben ik voor mijn problemen op de vlucht
Soms kijk ik dan omhoog naar de lucht

Vrij zijn als een vogel
Stralend als een vlinder

Ik droom ervan zo vrij als een vogel te zijn
Wegvliegen van alles lijkt me soms zo fijn
Ik wil zweven op de golven van de wind
Ik wil geloven in sprookjes net als een kind

Ik draai door het verlangen
tel de vele sterren
en staar de zwarte nacht in
slaak een diepe zucht
het heeft allemaal geen zin

Probeer het licht te vangen
schijnend op mij neer
kan de ziel ontbloten
het zal me weer ontglippen
weet het echt niet meer

Ik blijk onzichtbaar te zijn
zou wel kunnen gillen
alleen door de leegte in mij
kan het niet bereiken
staat een schaduw aan mijn zij

Ik wou dat er een sleutel bestond,
een sleutel voor mijn hart.
Zodat ik je op kon sluiten,
voor altijd in mijn hart.

Het moet een mooie sleutel zijn,
mooi van glimmend goud.
Zodat jij dan voor altijd,
voor altijd van mij houdt.

Wie kent mij nou
wie ben ik
zou iemand dat weten
wie ben ik
wil iemand dat weten

niemand kent mij in het echt
ik doe mij anders voor
ik durf mij zelf niet te zijn
bang voor de reacties,van hoe of wat
wat zal ie denken,wat zal hij vinden

achter deze ogen zit veel verdriet,
waar niemand iets van weet
soms ik zelf niet meer
leef in gedachten en alleen gedachten van hoe of wat
wie ben ik,
wat wil ik wie kan ik zijn zonder na te denken

niemand die om mij geeft
niemand die naar me vraagt
niemand die ook maar 1 keer vraagt van hoe is het
nee nooit
nooit zal die dag eens komen

leven met verdriet
leven om alleen te zijn
leven om voor je zelf te zorgen
leven met pijn
leven om je zelf niet te zijn

steeds maar zoeken wie ben ik
steeds maar zoeken van wat wil ik,
steeds maar vallen en weer op staan
eens zal die dag eens komen dat ik val
en dan........? wie help mij dan.......?

In zo’n korte tijd ,
Waarin ik je leerde kennen.
Ben je zo speciaal voor Mij geworden,
Jij geeft me dat gevoel; waar ik maar niet aan kan wennen.
Dat gevoel waar ik niet meer zonder kan,
Dat gevoel is zo apart.
De hele dag ben je in mijn gedachten,
Jij woont in mijn hart.
En daar hou ik je vast,
sluit ik je op.
Zodat je nooit meer bij me weg kan,
En bij me zult zijn totdat mijn hartje niet meer klopt!