Naar de inhoud

Hobby en vrije tijd

Gedichten enzo.............
akke.beakke.be

Categorie: Gedichten uit mijn hart

De tijd stond even stil


De tijd..........

De tijd stond even stil
Het is alweer een tijd geleden
Toch weten we dat u bij ons bent
Met ons heb mee gestreden

Ons mooie engeltje
Dat om de familie zweeft
Ons beschermd
met ons mee heeft geleefd

Die dag zullen we nooit vergeten
Dat u ons verliet
Het doet nog steeds erg pijn
We hebben nog steeds verdriet

Maar ook de wetenschap
Dat u veilig bent daar boven
Brengt vrede in ons hart
Daar blijven we in geloven

Rust zacht lieve moeder
Want ook al bent u niet meer in ons midden
Weten we dat uw geest nog bij ons is
En zullen we voor u blijven bidden

Dag lief engeltje van ons

Je schoondochter

Image and video hosting by TinyPic

Geschreven door meetandgreetplaza om 00:00 Reageer op dit bericht

Als ik

Als ik........

Als ik mijn leven overnieuw kon doen hoe zou ik dan zijn?
En dan wist wat ik nu weet ook al was ik weer klein ?
Zou ik nee durven te zeggen?
Zou ik vechten voor mijn plek ?
Zou ik het misbruik kunnen weerleggen?
En durven zeggen ga weg joh met je drek ?
Zou ik dan rechtop lopen met mijn hoofd omhoog ?
Zonder schaamte voor mezelf
Mensen durven aankijken zonder die grote boog
Zou alles niet gebeurd zijn en was ik dan gelukkiger geweest ?
Het zijn allemaal vragen die spelen door mijn geest
Hoe zou ik me voelen als het niet was gebeurd?
Zou ik dan praten over alles wat er in mijn hoofd rond spookt?
De schaamte en de angst keihard voorbij laten gaan
Praten over wat mijn pleegvader had bezield
Hoe zou ik me voelen als mijn kwaadheid zou kunnen richten op de juiste persoon ?
Zou ik dan makkelijker zijn voor de mensen om mij heen ?
Zou ik zekerder kunnen zijn van mijzelf
Dan zou ik ook niet meer bang hoeven te zijn voor
Straks laten zij mij alleen
Vaak zeg ik de dingen verkeerd
Zit ik snel op de kast
Kwaadheid dat zit er in me, heel veel
Ik ben soms kwaad en onredelijk
Tegenover velen is dat niet reëel
Hoe zou ik me voelen als ik meer vertrouwen heb in mezelf ?
Zou ik dan ook meer vertrouwen hebben in de ander ?
Zou ik dan blij zijn als mijn man bezorgd is om mij ?
Niet denken van, ik kan beter niets zeggen
Hollen, rennen, vliegen
Dan hoef ik ook niets uit te leggen
Hoe zou ik me voelen als ik meer vertrouwen heb in de ander ?
Zou ik dan niet meer bang zijn om in de steek gelaten te worden ?
Achterdochtig ben ik te veel
Wel of geen mensen om mij heen
Ik weet zelf niet wat ik wil
Iemand voor mij alleen
Bij wie ik me veilig voel, en die ik vertrouw
Het gevoel van armen om me heen
Ik heb toch iemand voor mij alleen
Ik wil wat meer genegenheid
Totale verwarring in mijn geest
Mijn hoofd is in constante tweestrijd
Zonder vertrouwen geen leven
Maar is het niet zo dat vertrouwen alleen maar word geschaad ?
Dat het vertrouwen er voor zorgt dat je altijd gekwetst raakt ?
Nee, altijd is vast niet waar
Laat ook maar
Mijn gedachten op dit moment zijn raar
Hoe zou ik me voelen als weer "gewoon" mezelf zou zijn?
Zou ik dan weer goed kunnen slapen ?
Zonder nachtmerries, gewoon fijn dromen
Ben heel soms bang
Dat die tijd nooit zal komen

Het slapen wil nog steeds niet gaan
Ieder geluidje
Doet me de ogen weer open gaan
Hoe zou ik me voelen als ik mezelf even waardevol vind als de ander ?
Zou ik dan geen bevestigingen hoeven te zoeken?
Wat denkt ik?
Als zij mij maar aardig vinden
Bij twijfel pas ik mezelf nog meer aan
Ik voel me nu verward
Alles maar dan ook alles er voor over hebben
Zodat die ander mij ziet staan
Teleurstellingen die ikzelf veroorzaak
Ik voel me nu zo stom
Hoe kan ik positief naar mezelf kijken
Voel me zo ongelofelijk dom
Maar ik wil gelukkig worden
Als ik wil worden wie ik echt ben
Hoe zou ik me voelen als ik van mezelf zou houden ?
Zou ik dan trots kunnen zijn op mijn lichaam ?
Geen vieze haat op wat er is gebeurd
Maar blij zijn dat ik hierin woon
Genieten in het heden
Simpel zat,hier en nu
Niet leven in het verleden
Zonder schaamte, angst,schuldgevoel en pijn
Van binnen is het een chaotische strijd
Door gevoelens die nergens meer voor nodig zijn
Had ik als kind maar gegild
Dan sloeg ik nu misschien niet steeds op tilt
Ik moet nu niet meer zitten te grienen of te janken
Dat ik dit gevoel beleef
Heb ik toch zeker niet aan mezelf te danken
Want ik was maar een kind
Met de hersens van een kind
Wat had ik kunnen doen ?
Of moeten doen ?
Om het misbruik te stoppen
Was er iets wat ik kon doen ?
Was ik sterk genoeg ?
Lichamelijk of geestelijk ?
Om iets te ondernemen?
Nee. nee. nee !!!
Maar toch, ik neem het mezelf kwalijk
Dat ik het niet eens heb geprobeerd
Dat ik tegen niemand iets heb verteld
En ik weet ook wel
Dat ik het niet kon
Dat ik de kracht niet had
Dat ik het niet kon stoppen of voorkomen
Ik sprak er met niemand over
Als het achter de rug was
Stilzwijgend wachtte ik op de volgende keer
Ik wist dat die zou komen
Een rot gevoel, afwachtend...wanneer...

Ik zou dan nu moeten accepteren wat er allemaal is gebeurd?
Omdat het mijn leven dan weer kleurt?
Je kunt de tijd niet keren
Je kunt er alleen maar van leren
Oké, ik heb geleerd
Maar wat doe ik nu nog verkeerd ?
Waarom blijf ik hangen in deze gedachten en hou ik vast aan het verleden?
Kan ik niet gelukkig worden in het heden ?
Is het een zomaar loslaten wat mij niet lukt ?
Of zit het niet zomaar in het loslaten ?
Zoveel chaos in mijn hoofd
Veel onrust in mijn benen
Het ene moment zit ik als verdoofd
Het volgende moment ben ik verdwenen
Ik beweeg heen en weer
Stil zitten lukt me niet
En mijn voeten gaan op en neer
Volgen het ritme van een lied
Handen die van alles willen
Die werken in sneltreinvaart
Een mond die zin heeft om te gillen
Ik voel me soms een op hol geslagen paard
Opgesloten, gevangen in een net zonder mazen
Lukt het vrijkomen me nu eens een keer
Terwijl de onrust mijn geest overheerst
Beweeg ik me door iedere kamer
Met een lichaam onecht kalm en beheerst
Met een hart dat klopt met de kracht van een hamer
'Wie ben ik ?
Wat ben ik ?
Wat is het doel van mijn leven ?
Soms voel ik me alleen
Zo verdomd nutteloos
Met het idee te hebben gefaald
Ik ben toch niks slechter dan een ander?
Maar ik voel dat ik heb gefaald
Gefaald in zoveel dingen
Maar ergens heel diep in mij weet ik
Ook ik heb mijn goede kanten
Maar ik zie alleen de dingen
Die niet volmaakt aan me zijn
En de goede kanten
Keer ik steeds weer de rug toe
Maar ik wil óók genieten van het leven
En niet dat vreemde gevoel hebben van
Binnenin mij zit het goed fout
Ik wil verder
Ik wil leven zoals ik wil
Ik voel dat ik voelen wil
Ik weet wie ik ben
Ik weet wie ik was
Ik weet wie ik wil zijn
Ik ben wat ik nu ben
Ik ben geweest wat ik ooit was

Ik ben van plan te zijn wat ik wil zijn
En de dingen doen waar ik van hou
Liefhebben die ik lief vind
Ik wil leren de dingen van de zonnige kant te zien
Van de één op de andere dag is het over met de pijn ?
Met het verdriet en de gevoelens er omheen?
Wist ik maar het antwoord al was het er maar één
Met al mijn verdriet en onmacht
En al die angst en onzekerheid
Kom ik andermans leven binnen
Bang om te verliezen wat ik heb
bang om jou kwijt te raken
bang om onze band kwijt te zijn
bang om weer in een put te vallen
die put vol verdriet
die put vol pijn
Ik ben iemand
Die huilt in stilte
Ik ben iemand
Die bang is te geloven dat liefde voor haar is weggelegd
Waarom weet ik niet
Of anders, ik wil het niet weten
Waarom doe ik mezelf zoveel verdriet ?
Ik zie de kracht in mij die mij deed overleven
Maar nu is die er even niet
Zoekend naar wie ik ben
Niets klopt op dit moment
Mezelf afvragend of ik mezelf wel ken

Image and video hosting by TinyPic

Geschreven door meetandgreetplaza om 00:00 Reageer op dit bericht

Voor mijn trouwe viervoeter

Een gedichtje voor mijn trouwe viervoeter.

Eens kwam jij op de mensenwereldals een klein hulpeloos dier

en nu ben je bij ons, een wollig klein dier

Helemaal grijs, een zwarte snuit en met die grote poten

waarmee je dapper naast ons ging lopen

Als pup hadden we van jou veel plezier

je was een heerlijk klein wollig dier

Je groeide al heel snel op tot een grote hond

en keek nieuwschierig de wereld rond

Je werd volwassen en heel groot

je paste allang niet meer op onze schoot

Je was heel lief, onze grote vriend

een dikke knuffel, een lekker bot had je vaak verdiend

Soms was je wel een dondersteen maar heel trouw

lieve Do, wij hielden zo veel van jou

Je was nog maar acht toen je plots het leven liet

wat hadden we een vreselijk verdriet

We missen je nog, elke dag

je was een vriend, zo èèn die er altijd wezen mag.

Voor onze trouwe vriend Domino

 21-03-1992  + 14-06-2000

Image and video hosting by TinyPic

Geschreven door meetandgreetplaza om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Hobby en vrije tijd

↑ Terug naar de berichten