Categorie: Gedichten

Een vriend

Het klinkt zo mooi; een vriend

Wat bedoelt men ermee

Is het een beloning die je verdient

Zo puur zo trouw

een vriend, waarom vond ik jou

Ik heb om je gegriend

Een vriend is van wie je houdt

met wie je alles deelt, iemand die je geheimen toevertrouwd

Met een vriendschap die je nooit verveeld

een vriend geef je je hart

al wat je hebt deel je saam

Hand in hand, en soms met smart

samen door het leven gaan

Een vriend om bij te huilen

om bij te zijn in barre tijden

een vriend om bij te lachen

om samen mee te strijden

Geef elkaar de hand

deel elkanders pijn, vreugde en geniet

Want met die band kun je zeggen,

Ik heb een Vriend.

Veel te lang

Veel te lang

ging jij je eigen gang

veel te lang

was ik moedeloos en bang

Veel te lang

heb ik je naam onthouden

veel te lang dacht ik

alleen van jou te houden

Veel te lang

zat ik met onopgeloste vragen

veel te lang wilde ik

daar weer over praten

Veel te lang

ging ik met je door

veel te lang

was ik daardoor gestoord

Veel te lang

kon ik 's nachts niet slapen

veel te lang

heeft het geduurd

voor ik je echt kon verlaten

Ik voel me vaak zo leeg en zo verdraaid alleen

dan denk ik wel eens, waar lijdt dit leven me toch heen

Dan zou ik het wel uit willen gillen

en alles om me heen willen villen

'Ze' zeggen weleens; in ieder huis is wel wat

maar ja, denk ik dan, ze kunnen me wat

Ik wil zo graag wat rozengeur en manenschijn

kan dat nou zo moeilijk zijn

Van die rot gevoelens wil ik af

dat is toch niet zo maf

Die spanning en depressies wil ik kwijd

misschien voel ik me dan wat rijk

Meer lachen en vrolijkheid in mijn gezin

wie weet zit dat er nog wel eens in

Er voor vechten, weg met dat nare gevoel

daarvoor strijden, dat is mijn doel

Over een poosje hoop ik dan te kunnen vertellen

DAT heb ik TOEN  gezecht

en zie; het is gelukt

op wat geluk heeft ieder toch recht.

Mijn jaren tot op heden

Zoveel jaren zijn voorbij gegaan

die jaren, hoe zijn die mij vegaan

Mijn jeugd, veel verdriet en pijn

moesten die nou zo zijn

Een fijn gezin, lang moeten missen

voor liefde, een knuffel, achter het net vissen

Van het enen naar het andere huis

nergens echt een thuis

Die jaren van verdriet en pijn

waarom moest dat nou zo zijn

De weg naar volwassen worden

met al die vreselijke herrinneringen

hoe vergeet je zulke dingen

Proberen het te verstoppen, het vergeten

het verdriet, die pijn

maar dat zal niet zo simpel zijn

Zoveel jaren, de herrinneringen zullen altijd blijven

het verdriet, die pijn, zal het eens iets minder zijn

Inwendig kan ik soms nog wel eens huilen

en me verstoppen achter het heden

maar ik wil verder met mijn leven

Het verleden achter me laten

en stoppen het te haten

Veel liefde, die knuffel GEVEN, en ONTVANGEN

naar warmte zo verlangen

Ik zal en moet vechten tegen dat verdriet en die pijn

hopende dat het steeds minder zal worden

en dan gewoon gelukkig te zijn

zonder al dat verdriet en die pijn.

Voor mijn kinderen

Op een dag zijn jullie op de wereld gekomen,
met veel liefde en geluk,
veel gelukzaligheid heb ik in jullie gestoken dat gaat nooit meer stuk.

Ik heb geprobeert om veel te geven,
en misschien bleef er wel eens iets steken,
van jullie heb ik veel terug gekregen,
dat ik jullie heb is een heerlijk gegeven.

Natuurlijk gaat er overal wel eens iets mis,
maar daar zijn we altijd uit gekomen,
en weten jullie;
als er eens iets is, kunnen jullie altijd bij me komen.

Ook al zijn we dan niet echt meer bij elkaar,
jullie weten waar ik het over heb,
altijd sta ik voor jullie klaar,
voor praten over problemen, ongemakken, en jullie pret.

Weet mijn lieve kinderen,
al woon ik niet meer bij jullie in huis,
in mijn gedachten en in mijn hart,
daar is voor jullie altijd een thuis.

Liefs, mama

2002

Laat de vlam van dit flikkerend kaarsje..
De nacht doorschijnen
Net zoals jou geest mijn leven heeft verlicht

Mam, kan je me horen
Mam, ik voel me verloren
Kun je me wel vinden in de nacht
Mam, mag ik je storen
Mam, kan je me horen

Kan je me wel helpen met mijn angsten?
100.000 ogen kijken neer
Maar welke ogen zijn van jou?
Waar ben je nu?
Die hechte band tussen ons twee
Waar is die nou?
Ik voel me jaren ouder
Mijn leven lijkt veel kouder
M’n wereld minder zinvol dan ‘ie was als toen met jou

Mam, kun je me vergeven?
Mam, m’n nieuwe leven..
Haast bij elke stap voel ik verwijt..
Steeds in mijn gebeden..
Met mezelf gestreden..
Hopend op je raad
Met al je wijsheid
Ik draag met me mee
Wat jij me leerde
Elk door jou gekozen boek..
Maar vind ik straks..
In wat ik las..
Voldoende steun voor wat ik zoek
Steeds leger zijn de straten
En ik daarin verlaten..
De maan heeft minder glans
n ook de zon schijnt niet als toen

Mam, ik blijf van je houden
Mam… dat vertrouwde
Mam, ik mis nog steeds jou welterusten zoen.

Eindelijk…het weekend is weer daar,
De lange week die is weer klaar.
Het weekend kan weer gaan beginnen,
En kunnen we ons op volgende week bezinnen.

Maar nu eerst lekker uitrusten,
En ons overgeven aan alle lusten!
Geen werk in onze gedachten,
Dat kan immers wel weer wachten……

Zaterdagmorgen lekker uitslapen,
De rest van de morgen lui zitten gapen,
`s middags doen wat we willen,
We moeten immers geen tijd verspillen!

`s avonds naar een heel gezellig feest,
Want dat gaat niét door als ik niet ben geweest!
`s nachts weer laat naar huis terug,
En dan naar bed, vliegensvlug.

Zondags liggen we helemaal uitgeteld,
Door de drank en vermoeidheid geveld,
Maar dat mag de pret niet drukken,
Nog een fijne Zondag, dat moet gaan lukken!!

Dan breekt de zondagavond alweer aan,
Vanavond blijven we maar weer even droogstaan.
Op tijd naar bed, het is weer uit met de pret.
Morgen wordt ons werk weer voortgezet.

Waarom is hij van lange duur,
deze winter, koud en guur.
Laat de lente nu maar komen,
Nieuwe bladeren aan de bomen.

Laat die zachte zonnestralen,
Heerlijk op ons nederdalen.
Om onze lichamen te verwarmen
En onze wereld omarmen

Laat nieuw leven groeien,
En nieuwe bloemen bloeien
Het is genoeg geweest,
Winter onze kwelgeest,

Je kunt nu heengaan,
Jouw werk is gedaan
Je mag de staf overgeven,
Aan het nieuwe lenteleven.

Kriebels in het bloed,
dolende onrust in
zwevende hoofden
wil naar buiten breken

indringend, verderlicht,
strelend verlangen naar
zon, licht, en openheid
verwent winters lichaam

toenemende vrolijkheid,
schoonheid ontlokt aan
moeder natuur’s pracht
fel opbloeiende praal

vermoeidheid verdreven,
glinsterende ogen van
warm, heerlijk gevoel
geven innerlijke rust

de lente ontluikt

Liefde Is.........Grenzeloos.
Liefde Is.........Altijd In Elkaars Gedachten.
Liefde Is.........Onvoorwaardelijk Trouw.
Liefde Is.........Zon, Maan, Sterren En Elkaar.
Liefde Is.........Als Je Voeten De Grond Niet Meer raken.
Liefde Is.........Haar Dappere Ridder Zijn.
Liefde Is.........Nooit Gaan Slapen Zonder Elkaar Welterusten Te Kussen.
Liefde Is.........Een Soort Hartzeer.
Liefde Is.........Iemand Om Lange Winteravonden Mee Door Te Brengen.
Liefde Is.........Een Rode Roos Die Alles Zegt.
Liefde Is.........Een Liedje Zonder Woorden.
Liefde Is.........Iemand Die Je Hart Sneller Doet Laten Kloppen.
Liefde Is.........Zijn Kussen Tellen.
Liefde Is.........Jezelf Bedwingen Niet Elke Minuut Te Bellen.
Liefde Is.........Vroeg Opstaan Om Met Hem Te Gaan Joggen.
Liefde Is.........Alles Van De Zonnige Kant Bekijken.
Liefde Is.........Samen Dagdromen.