Logo

In Durbuy is er slaapgelegenheid genoeg. Om dit te illustreren zie foto hieronder van een infobord dat je vindt aan de ingang van het stadje.

Moet er nog zand of stenen zijn?

Aan de ingang van de dogshop (in feite honden -en kattenzaak) hing dit mooie boeket aan de ingang. Een hond of kat zul je er niet kunnen mee verleiden, maar een hobbyfotograaf zoals ik vond dit wel een foto waard.

En de boodschap erbij kan ook tellen.

Tijdens een namiddagwandeling (rond 16h00) in het stadje stelde ik mij plotseling de vraag: "Waar is iedereen?".

Geef toe, het was wel midden in de week, maar geen enkele toerist te bespeuren. Ik waande mij opnieuw volop in de coronaperiode.

Bij een rondwandeling in Durbuy merkten we een opvallend wagentje op.

Geef toe klein, geel en charmant.

't Zal wel zo'n elektrisch ding zijn

Bij het afdalen van de muur van Durbuy (Rue Neuve) en het naderen van het centrum van Durbuy kan je volgend panorama bezichtigen.

Je ziet een deel van het vormsnoeipark Topiary en helemaal onderaan op de foto één van de bruggen over de Ourthe.

Duidelijker kan een boodschap toch niet zijn

Het terras is open!

Tijdens de week en in alle vroegte (08u30) lijkt het stadje soms wel wat leeg. Getuige hiervan volgende foto.

De twee die je wel op de foto ziet zijn mijn vrouwtje en onze hond.

Aan de titel voel je het al komen. Ook in Durbuy zijn er een aantal streekprodukten die de moeite waard zijn om even uit te proberen (eten, drinken,...).

Hierna een foto van de etalage van de beenhouwerij Bodson die een aantal van deze produkten in de picture brengt.

Je kan toch niet alle dagen varkensvlees eten

Als je zulk een terrasje ziet zoals hieronder dan krijg je toch onmiddellijk goesting om je neer te vleien in de zeteltjes en de ober te roepen?

Jij niet?

Ja, als er zich niet onmiddellijk iets speciaals voordoet in het stadje, wat moet je dan fotograferen? 

Hieronder foto genomen van voor de Falizerots met de torens van het kasteel en het Recollettenklooster op de voorgrond.

In het midden steekt de toren van de kerk (met haan) er ook nog bovenuit.

Geef toe, het kasteel in een groene omgeving met op de voorgrond het kabbelende water van de Ourthe, dat geeft toch een rustig gevoel. Meer moet dat niet zijn

Stel dat Wout dit leest, zou ik dan korting krijgen als ik in zijn zaak langs ga?

Als je zo'n terras ziet, ga je toch plaatsnemen iets bestellen en genieten. Of toch niet?

Als je langs de ingang van het kasteel wandelt heb ik maar één woord in gedachte en dat is "imposant".

De dikke muren van de omwalling en het robuuste karakter van heel het complex roept bij mij respect en vakmanschap op van de architect indertijd en de werklui die hieraan meewerkten.

Daar zijn de eerste terrasgangers. Binnen een uurtje zit dit hier vol

Eerst dacht ik dat het de aanvoer was van verse bananen, maar deze leken me achteraf toch nog wat te groen.

Bij nader onderzoek waren het kajakken die werden aangezeuld voor de oversteek van Durbuy naar Barvaux.

Le château in al zijn glorie. We zijn pas mei en de grondvesten van het kasteel staan reeds volledig in het groen.

Onlangs vond ik in een supermarkt in Barvaux een fles wijn die bij mij een belletje deed rinkelen en die mij deed denken aan een bekend hotel-restaurant in Durbuy.

By the way, deze rosé past perfect bij BBQ en een koude schotel. 

Eén van de betere restaurants in het pittoreske stadje is Wagyu. Je kan er bij zonnige dagen en dit zijn er de laatste tijd veel, op het terras zitten of binnen. Aan jou de keuze.

Vorig jaar kwam het hotel nog in the picture te staan door de brand die er woedde.