De Sanglier

La Canette is een horecazaak in centrum Durbuy. Je kan er zowel binnen als buiten eten en door de aankleding buiten lokt dit vele toeristen.

Patattekop blijkt een artisanaal biertje te zijn of wat dachten jullie?

Een paar dagen geleden postte ik een artikel over het Recollettenklooster, nu eentje van het klooster van de vrouwelijke tegenhangers: de Recollectinen.

De buitenmuur ziet er ouder uit dan het gebouw, maar dat kan natuurlijk een eerste indruk zijn.

Iedereen kent de uitdrukking " je kan op de koppen lopen". Dat betekent dat er veel volk is.

Op de foto hierna kun je ook zeggen je kunt op de koppen lopen, maar het zijn dan kinderkopjes (=kasseitjes). Van veel volk is er absoluut geen sprake.

Het personeel van deze horecazaak (zie foto hierna) was al redelijk vroeg in de weer om de tafeltjes netjes aan te kleden.

De zon was van de partij, misschien stimuleerde hen dat wel?

Goed voor de vertering.

Als je deze pizzeria buiten komt en dan de weg naar boven neemt kan je er van op aan dat de helft van je pizza en je drankjes verteerd zijn tegen dat je aan je wagen bent. Eind de straat kruis je namelijk de Muur van Durbuy en dat is een kuitenbijter.

Als je vanuit het centrum van Durbuy de muur van Durbuy beklimt kom je op je linkerkant dit majestueuze gebouw tegen. Deze imposante villa dateert vanuit de jaren stillekes zoals ze bij ons zeggen, maar mag zeker gezien worden.

Een likje verf zou wel welkom zijn

a

Durbuy "Le Château", dat klinkt nogal chic hé?

Tijdens een recente wandeling, wandelden wij een helling af en opeens kwam door de bomen het kasteel piepen.

Ik natuurlijk blij dat ik dit eens vanuit een ander oogpunt kon vastleggen en het zonnetje deed ook zijn werk. Er hing wel nog een klein beetje mist.

Vanuit een hoger gelegen bosje had ik een mooi zicht op het stadje. In de zomer kun je dit plaatje niet schieten omdat dan bomen en struiken het zicht belemmeren, maar nu kon ik deze foto wel scoren.

Na een uitgestippelde wandeling kwamen wij terug richting stadje en door de bomen zagen wij al de torens van de kerk en het kasteel.

Rechts op de foto ook nog een streepje water van de Ourthe.

Het Recollettenklooster in Durbuy, naast de Sint-Nicolaaskerk, was de thuisbasis van de paters. In het klooster werd onderwijs onderwezen en zieken konden ook bij hen terecht.

Paters zijn er niet meer, dus nu kan je er overnachten (gîtes).

De zusters (Recollectinen) waren dan weer in een ander klooster ondergebracht.

Gisteren heb ik een foto geplaatst met zicht op een aantal middeleeuwse gebouwen. Vandaag ongeveer dezelfde gebouwen maar nu vanaf een ander camerastandpunt.

Bovenaan de foto ook de uitkijktoren Belvédère.

Van de voet van de Omalius rots, zie artikel gisteren, kun je een aantal middeleeuwse gebouwen fotograferen.

Op de foto onder andere het klooster van de Recollecten, de spits van de kerktoren en de torens van het kasteel van de familie d'Ursel.

De Omalius rots of Falize rots is een mastodont van een rotsformatie die zich iets buiten het centrum bevindt, naast de grote parking.

Deze massieve rots wordt ook door menig toerist-fotograaf vastgelegd en vereeuwigd.

Aan wandelpaden geen gebrek.

Rechtover het toerismekantoor vind je deze bewegwijzering. Dus keuze te over zou ik zeggen!

Welk kleurtje kies jij?

De meeste van deze wandelingen hebben we natuurlijk zelf al gedaan met onze viervoeter.

Dit is een typisch Ardens huis in houtvakwerk. Vooral die kromme eiken balken spreken tot mijn verbeelding.

Het dak en dakgoot lijken mij wel nieuw. 

Als je richting Durbuy wandelt langs de Ourthe kan volgend beeld je wellicht wel bekoren.

Tijdens minder regenachtige periodes kabbelt het water stilletjes aan richting de twee bruggen, maar als het daarentegen een hele tijd heeft geregend is er een heel sterke stroming.

Wie kent er de Sanglier niet in Durbuy?

Het is een historisch gebouw dat in de laatste decennia verschillende keren van naam veranderde en dat centraal ligt in hartje Durbuy.

Soms raak je wel eens het noorden kwijt. Je hebt de Sanglier, je hebt Waygu en La Brusserie. Al deze zaken liggen zo kort bij elkaar en hebben dan ook nog eens dezelfde befaamde kok en eigenaar. 

Foto 1 - WB staat voor Wout Bru

Foto 2

Hierbij scan van een oude postkaart van Durbuy die ik op de brocantemarkt van Barvaux kon op de kop tikken.

Natuurlijk is de tekst in het Frans.