Ter nagedachtenis van een zeer goede vriend.

Een vriend heeft ons verlaten.........Bij het herlezen van zijn laatste mooie gedicht,
leek mij dit de ultieme boodschap, aan ons zijn vrienden gericht.
Hij gebruikte woorden, als "groot verdriet" en "nabestaan",
dit was zijn afscheid, nu kon hij rustig in Gods armen slapen gaan.
Maar enkele lijnen verder stond dan weer,
vriendschap en blijven streven,
dit klonk dan weer als een wijze levensles,
voor hen die achterbleven.
Hij gaf ook de raad, " begin de dag met een lach en een lied,"
vervolgde "zoals de vogeltjes fluiten in het riet,"
en verder de woorden "welgezind,"
en " door iedereen bemind."
Wat een troost te weten, dat hij zo kort,
bij die eeuwigdurende nacht.
toch nog aan ons zijn badmintonvrienden dacht,
en als allerlaatste nota, een A viertje lang,
" neem a.u.b. mijn taak over", dat maakte mij ook bang.
Bang en toch ergens trots en fier,
met een hart vol pijn,
omdat ik, in deze dwaze wereld,
even zijn VRIEND heb mogen zijn.
Blues.




















