11 november... om nooit te vergeten...
Ongeveer 20 jaren geleden schreef ik een reeks korte artikelen over oud-strijders van WO I uit ons dorp. Aanleiding was het zakboekje van één van onze gesneuvelden. Doorheen het boekje was er een kogelgat: aan de achterzijde een bloedvlek...
Dat kleine zakagenda met de laatste notities van een jongere die ook graag wilde leven stond voor mij symbool voor de zovelen die zo jong moesten sterven op de slagvelden in de jaren 1914-1918... En toen kwam de spreuk "nooit meer oorlog"... maar een aantal jaren later schreven we 10 mei 1945...
En ook nu nog is de wereld er één van heel vele conflicthaarden met vrijwel dagelijks een aantal slachtoffers... niet alleen van geweld...
En toch... moeten we blijven ijveren voor een "Betere Wereld"... toch moeten we blijven werken aan het realiseren van die droom...kijken naar de toekomst maar nooit het verleden vergeten!


