SKRIV Hfdst. 2

In deze warme dagen en... de coronatijd wordt er meer gelezen. Daarom"presenteer" ik de trouwe blogbezoek(st)ers... en anderen een kortverhaal dat ik schreef. Omdat ik ongeveer 40 jaar geschiedenis gaf... en veel over de prehistorie vertelde, dacht ik aan de "ontwikkeling van de eerste getekende boodschap": een soort "pictogram-verhaal avant la lettre". In een blog met de naam "eenbeterewereld" is kennis van het verleden heel belangrijk : zo zien we de evolutie naar "onze" maatschappij... verbeterd op technologisch vlak maar... op inter-menselijk vlak... daar kun je dikwijls een vraagteken bij plaatsen!      Vandaag het eerste hoofdstuk van het kortverhaal ...

De "titel"

Toen het schrift nog niet bestond : het ontstaan van de eerste “met beelden geschreven Boodschap”…

 SKRIV  :  De Reddende Boodschap !

Hoofdstuk 1                     De storm gaat liggen.

Het had de hele dag gesneeuwd. De bodem was bedekt met een halve meter van dat koude witte goedje en nog steeds dwarrelden vlokjes naar beneden. De takken van de bomen plooiden onder het gewicht van de sneeuwmassa: hier en daar kon je duidelijk het gekreun horen. Het was nu heel wat rustiger dan de vorige dagen: de storm had onafgebroken gewoed, 4 dagen en 4 nachten lang.

 In de grot was het gezellig warm als je maar dicht genoeg bij het vuurtje ging zitten. Vader had wat droge takken aangestoken en het vuurtje knetterde. Je kon het geluid goed horen want het werd weerkaatst door de hoge wanden van de grot. Op de rotsachtige wand zag je grote, spookachtige figuren, telkens wanneer iemand rechtstond. Skriv zat op de grond, vlakbij het vuurtje en gespannen luisterde hij naar de verhalen die vader zo boeiend kon vertellen. Daarbij maakte vader gebruik van de figuren die hij op de wand van de grot heel groot kon afbeelden. Je moest je oren goed spitsen want soms sprak vader heel zachtjes en als hij even stopte luisterde Skriv met ingehouden adem en keek hij een beetje angstig naar de ingang van de grot.

 Moeder had een stuk hertenvlees op het vuur gelegd en Sira, het zusje van Skriv, kroop over de grond. Rond haar knietjes had moeder wat dierenhuid gewikkeld. Het was echt nodig want haar knietjes waren al fel geschaafd. Wanneer de wind de rook naar binnen joeg, hoestte Sira hevig. Vader en moeder keken dan bezorgd in haar richting. Sira was niet zo sterk als haar broer. Toen ze twee jaar geleden geboren werd hadden vader en moeder haar dagenlang met de beste zorgen omringd : ze was toch zo teer. Maar nu begon ze echt levenslustig te worden.

 Moeder draaide het vlees eens om : het was het laatste stukje. Vader was door het slechte weer sinds een viertal dagen niet meer kunnen gaan jagen en de kleine vleesvoorraad raakte op. En, met gedroogde bessen alleen, kon je de winter niet doorkomen. Skriv , die sinds zijn achtste jaar samen met vader op jacht ging of met moeder voedsel ging zoeken, was er nu 12. Moedig als hij was, stond hij op, keek naar buiten , nam een boog, enkele pijlen en 3 speren.

 -“ Vader “ zei hij “ de storm is gaan liggen. Misschien kunnen we deze avond nog op jacht gaan.”

 - “Neen, jongen, het is veel te gevaarlijk. Ook de wilde dieren trekken er nu op uit om te jagen. Het is bijna donker en jagen met toortsen in onze hand is veel te moeilijk. Morgen staan we heel vroeg op en dan gaan we op jacht!”

 Het was echt geen feestmaal die avond. Een stukje vlees voor elk en nog enkele gedroogde bessen. Toch werd het nog een fijne avond want vader vertelde weer heel boeiend over de avonturen die hij beleefd had. Skriv was zoals steeds één en al aandacht. Hij zat naast vader, dichtbij het vuurtje dat langzaam doorbrandde. Hij luisterde gefascineerd naar vader. Ook al vertelde die het verhaal voor de tiende keer, iedere keer was er toch weer iets nieuws te horen.

 Sira viel zachtjes in slaap in moeders armen. Ook de ogen van moeder werden zwaar.

 -“ Zo, jongen, leg je nu maar neer. Morgen moeten we goed uitgerust zijn voor de jacht!”

 Skriv wist dat het nu tijd was. Hij legde zich neer op een dierenhuid. Vader plooide ze om over Skriv. Op de andere huiden legden zich vader, moeder en de kleine Sira neer, allen dicht bij elkaar, een beetje verder in de grot , vlak achter het smeulende vuurtje. Dat lag als een waakhond vlak voor de ingang van de grot. Buiten huilde de wind nog wat na. De eerste sterren werden zichtbaar aan een heldere hemel. Het zou buiten koud worden die nacht…

KLIK op de FOTO : Prehistorische grot in de Perigord 

Jaren geleden (ongeveer 1971) werden verschillende dorpen in een fusie samengebracht. Lanklaar verloor zijn zelfstandigheid en... het archief moest gecentraliseerd worden. Natuurlijk hadden de 5 kerkdorpen die Dilsen-Stokkem zouden gaan vormen ieder een archief en... er werd veel opgeruimd omdat het dubbel of zelfs vijfdubbel was...

Mijn schoonvader die de laatste burgemeester van Lanklaar was en daarna schepen werd (- hij zou helaas slechts enkele jaren later op 65-jarige leeftijd overlijden -) verwittigde mij dat er heel wat naar het stort zou gebracht worden maar... dat de Lanklaarse secretaris in heel wat boeken documenten gestopt had... en daarvan zouden er een aantal reddeloos verloren gaan! Ik ben snel naar het gemeentehuis gereden en kon nog net een aantal werken doorbladeren en wat documenten redden.

Die blijven dus bewaard en kunnen ten allen tijde terug! Eén pakje heb ik dadelijk met een koordje "omwonden" want daarin zaten processen van dorpsgenoten van ongeveer 1918 tot 1943. Dat heb ik afgegeven om in de kluis te stoppen... in de hoop dat het daarin is terechtgekomen.

In bijlage een voorbeeld van een document : een heer uit Lanklaar (daarna woonachtig in Dilsen) trouwt in Düsseldorf en... daar heeft men papieren nodig die bewijzen dat hij bijv. hier niet al gehuwd is.

We gaan nog nader in op documenten! Probeer alvast dit mooie handschrift te ontcijferen over de heer Heyligers !

KLIK op de FOTO !

We zullen alleszins een transcriptie maken !!!

Het hoeft niet Kerstmis te zijn om over "vrede" na te denken.

Tijdens het klasseren van de talloze documenten die hier te vinden zijn vond ik dit mooie beeld terug. Het werd gemaakt door een oud-leerling Kris Dirkx, voor de lezingen die ik gaf in een Middelbare School in Bree (H.Hart) tijdens de uitwisseling met studenten uit Wallonië. Kris , ondertussen zelf leraar geworden,  gaf er toen "Plastische Opvoeding"! Het thema was "oorlog en Vrede".

De opdrachten waren gespreid over diverse vakken en na mijn verteluurtje over "Onze Regio en de Eerste Wereldoorlog" mochten de studenten proberen om moordwapens om te buigen tot "vrede-brengende" toestellen! En dit was het voorbeeld dat de leraar aanreikte.

KLIK op de Foto : schitterend getekend !!!!!

Prachtig en... om na te denken !!!

Het wordt nu toch (weer) warm... heel warm : dus werken we voort aan lezingen voor...de post-coronatijd...

In de archieven vond ik een mooi document dat de belangrijkheid van de Limburgse mijnen beschrijft in... 1951 !!!

KLIK op de FOTO : de titelpagina van een "korte" speech! Let op de prachtige tekening : ik kan de naam van de tekenaar jammer genoeg niet ontcijferen: een werk van Bronckaers???

Het is een "dringend" pleidooi "met het oog op het beschermen van deze nationale rijkdom, rijkdom in stof, in kracht en in geest, onderpand van ons economisch zelfbestuur".

Zo dacht men er toen over !!!

Jongeren uit onze diverse buitenlandse teams krijgen nog lessen in "wellevendheid" : ook tijdens de jaarlijkse Vredesweek op de Filipijnen is dit een thema !

Vroeger... bestond dat ook bij ons en... het is jammer dat die "lessen" niet meer gegeven worden. Vandaag de titelpagina (KLIK op de FOTO) van een "Kleine Handleiding der Wellevendheid" ten dienste van de familie en de onderwijsinrichtingen. Geschreven door N. van Pamel en uitgegeven in 1951! Het boekje bevindt zich tussen de papieren van onze papa en mama die beiden jarenlang lesgaven in 4de, 5de en 6de leerjaar en... het boekje gebruikten. 

Als je er doorbladert lees je heel veel nuttige tips , soms klinken ze een beetje "te" gewoon, tegenwoordig zou men zeggen "te belerend",  maar vele "regeltjes" worden nu niet meer aangehaald ! Misschien was het goed dat "vak" terug in te voeren... als je soms kijkt naar de mentaliteit en het gedrag van vele jongeren !!!

We kunnen uiteraard niet alles aanhalen maar toch hier enkele titels van hoofdstukken : zorg van de persoon , hoe gedraag ik me in de huiskring, op school, op straat , in de trein of de tram, in de auto , in schouwburgen en vergaderzalen, restaurants , winkels, kerk, op het sportterrein, tijdens een bezoek enz... zelfs tijdens "danspartijen" !

De eerste zin is een stevige "nadenker" : Een Perzisch spreekwoord zegt :"De beleefdheid is een geldstuk dat diegene die het uitgeeft, rijker maakt" !

Een fijn weekend toegewenst !!!

Slechts een 75.000-tal sprekers telt de taal waarin onze Boodschap voor een Betere Wereld nu vertaald is : de taal Akuapem-Larteh : taal 835 !!! Een geweldig aantal talen... uniek in de wereld voor een "eigen" boodschap ! En telkens weer vind je mensen die hun taal willen promoten EN onze Boodschap voor een Betere Wereld belangrijk genoeg vinden om ze te vertalen !

KLIK op de FOTO

De taal Larteh vind je in Ghana , in het Zuid-Oosten !

EN...ZOALS STEEDS ... WE SPEUREN VERDER ... hoewel het steeds moeilijker wordt. Ik had een contactadres gevonden van een universiteit in Amerika waar een goep zich bezig hield met de studie van de taal Manchu (zo staat het op hun site)... een mail gezonden maar als antwoord kreeg ik dat ze geen "native speaker" meer vonden en zelf ook niet voor een vertaling konden zorgen... vreemd om die taal dan te bestuderen... maar ja... we doen voort !!!

Uit Ghana werd ons weedr eden vertaling van onze Boodschap voor een Betere Wereld toegezonden : deze keer ook weer een zeer lokale taal die slechts enkele tienduizsenden sprekers (nog) telt: Akuapem Kyripon : taal 834  !!!

KLIK op de FOTO

EN...ZOALS STEEDS ... WE SPEUREN VERDER !!!

In het begin van de 80-er jaren van vorige eeuw (dat klinkt nogal "oud" hé !) schreef ik een boek(je) over de geschiedenis van de Lanklaarse Post. In ons dorp kwam er een officieel "hulpkantoor" in 1825 (dus bijna 200 jaar geleden). Uit dat jaar stamt het document dat je kunt bekijken door even op de FOTO te klikken !!!

Een echt uniek document !!!

De kantoorhouder - laat ons hem gemakkelijkheidshalve postmeester noemen - moest zorgen voor de ontvangst en de distributie. Dit document is vanwege de directeur van de Maastrichtse post ! Hij stuurt een aantal getaxeerde brieven - er bestonden toen nog geen postzegels en de geadresseerde moest bij ontvangst betalen - en vraagt om "met omgaande" de benodigde som te bezorgen !

Zelf heeft hij op 21 december geen brieven ontvangen vanuit Lanklaar... dus moet er ook geen geld meegegeven worden !

Later zal de eerste postzegel verschijnen (rond 1840 ) maar hoe dat in elkaar zat, dat vertellen we nog wel eens !!!

Ondanks de eerder sombere vooruitzichten werken we toch af en toe aan presentaties die misschien in het najaar kunnen doorgaan... of nog later.

We maken zeker steeds een reisje doorheen het Maasland, terwijl telkens verschillende "aspecten" uit de geschiedenis van onze regio behandeld worden in woord en beeld. Alle dorpen en woonkernen komen voor en na aan bod !

KLIK op de FOTO : één van de oudste overzichtsbeelden van ons dorp Lanklaar

We schrijven ongeveer anno 1900... we zien o.a. de kerktoren met de spitse toren (die in 1940 zal omwaaien bij een storm) , de meanderende Vrietselbeek, de bomen langs de "steenweg" (Napoleonsbaan  / Rijksweg) ...   en dan stel je je soms de vraag : hoe zal het er binnen 120 jaar uitzien???

Deze keer kunnen we weer een uitzonderlijke vertaling van onze "Boodschap voor een betere wereld" toevoegen aan onze reeks : de taal Boto-Kuafasa : taal 832 !!! Ze werd ons weer toegestuurd uit Ghana en... ze is aan het verdwijnen !

KLIK op de FOTO : taal Boto-Kuafasa

Zo verspreiden we niet alleen een boodschap van vrede en hoop maar helpen we ook aan het behoud van een tekst in een taal die met "uitsterven" bedreigd is !!!

En... we speuren verder !!!