Het verhaal van het project : deel 9 : 07 september 1996

(Deel 8) Het programma  “VERMIST” in onze school…

Tussen al deze gebeurtenissen door staat weer een nieuw schooljaar voor de deur. Met mijn nieuwe leerlingen Sociale Activiteiten wil ik verder werken rondom het thema “Verdwijningen”. Maar, de toon van de werkstukken – die nu in grote getale binnenstromen – verandert. Waar in het begin hoop en vertrouwen werd uitgetekend, slaat de toon nu om in verdriet, angst, woede, wanhoop… Dit negatieve “denken” van zovele jongeren zou een beslissende factor worden in de positieve Boodschap voor een Betere Wereld die ik later zou schrijven en die nu reeds in zovele talen rond de wereld reist!

Op een middag komt er een belangrijke telefoon: de TROS! De makers van het programma “VERMIST” willen een programma maken over de “help(st)ers”! Als locatie voor een uitzending stel ik onze school voor: het College te Neeroeteren. De uitzending wordt vastgelegd voor donderdag 5 september. Alles wordt tot in de puntjes voorbereid: het leraarslokaal is het centrale punt waar de TV-ploeg haar computers plaatst en de studiezaal zal dienst doen als studio! Heel wat mensen worden gecontacteerd om mee te werken aan de uitzending … Maar tijdens de voorbereidingen komt er die vreselijke 3^de september: de lichamen van An en Eefje worden teruggevonden.

De TV-uitzending gaat toch door. Het wordt een heel moeilijke dag. Omdat de ploeg geen tolk bijheeft doe ik zelf telefonisch een interview met de moeder van Laetitia (ik heb ongeveer 39 jaren Franse les gegeven). In onze school zijn o.a. de tante van Mélissa, de man met de speurhond, de papa van Nathalie Gijsbrechts, …..: ze worden allen geïnterviewd door Jaap Jonbloed. Tijdens een korte pauze komt er een fax van Paul en Betty “of ik even de tekst voor het bidprentje van An in het Frans wil vertalen”. Dat doe ik ook nog , toch wat “zenuwachtig”, want er zullen vele tienduizenden exemplaren gedrukt worden. Daarom bel ik nog even met een collega in Maaseik om mijn vertaling nog eens te “checken”.

’s Avonds rijden we nog maar eens vlug naar Hasselt…

(Deel 7) Julie en Mélissa

In augustus 1996 raakt alles in een stroomversnelling. Op 09 augustus wordt Laetitia Delhez ontvoerd. ’s Avonds hebben we een bijeenkomst in Grâce-Hollogne. We denken nog steeds aan het spoor van de zeeschepen maar in de loop van de nacht komt er het bericht dat de bedoelde cargo de volgende dag niet vertrekt vanuit de haven van Antwerpen. Weer een verkeerd spoor…

Maar, dank zij gegevens die verstrekt worden door een getuige komt men op het spoor van Dutroux. Samen met Michelle Martin en Michel Lelièvre wordt hij aangehouden op 12 augustus. Er volgt weer een huiszoeking in het huis van Dutroux in Marcinelle maar het is slechts na aanwijzingen van Dutroux dat Laetitia en Sabine kunnen bevrijd worden op 15 augustus. Het hele land staat in rep en roer want tijdens de volgende dagen wordt het langzamerhand duidelijk dat een aantal diensten naast elkaar door hebben gewerkt…

Op zaterdag 17 augustus worden te Sars-la-Buissière de lichamen ontdekt van Julie en Mélissa. Op 18 augustus geeft Dutroux toe dat hij ook An en Eefje ontvoerd heeft… maar verder is er nog geen nieuws…

Op 20 augustus ga ik met Gilberte en een 6-tal van mijn leerlingen Sociale Activiteiten naar Grâce-Hollogne om er afscheid te nemen van Julie en Mélissa. De leerlingen worden er bij de familie ontvangen en dat maakt op hen een onvergetelijke indruk. Zo ervaren ze een bijzondere waardering voor de hulp die ze boden tijdens het afgelopen jaar.

 In de vroege ochtend van 22 augustus rijd ik samen met mijn echtgenote naar Hasselt. Daar nemen we Paul Marchal en zijn echtgenote Betty in onze auto. Paul zit naast mij en kijkt een berg correspondentie door. We rijden we naar Luik, naar de begrafenisplechtigheid.  Op de parking stapt een man op ons af. Het is de burgemeester van Sars-la-Buissière. Hij geeft me een grote bruine omslag: daarin zitten heel wat brieven van inwoners die hun spijt uitdrukken dat het in hun dorp is kunnen gebeuren… Ik moet ze bezorgen aan de families van Julie en Mélissa.

De kerkelijke plechtigheid is indrukwekkend en op het kerkhof zijn we dadelijk na de dienst slechts met enkele tientallen aanwezig: later komt er een immense mensenmassa en wordt het oord één grote bloemenzee…

Enkele dagen later zal de realiteit nog verschrikkelijker blijken te zijn…

KAPAMPANGAN

(Filippijnen)

" Eng kekaming layunin ay gawan yang mabuti at ligtas eng kekatamung mundo, potang eng lahat a kabataan makatanggap la o makapag-aral la, madevelop da eng talento da, potang ngeni at pag metanda naqla, sopan da eng bawat isa na matatag la, ating tiwala at pagalang keng bawat isa".

Nederlands

wij willen een veilige wereld waarin alle jongeren onder goede begeleiding al hun talenten optimaal kunnen ontwikkelen om ze nu en later ten dienste te stellen van elkaar in een geest van solidariteit, vertrouwen en wederzijds respect.

En ... zoals steeds ...we speuren verder !!!

Deze keer zoeken we het veel dichter bij huis! We gaan naar Nederland, meer bepaald naar de gemeente "het Bildt".  Daar werd onze Boodschap voor een Betere Wereld vertaald in de taal Bildts: taal 357!

De vertaling werd gemaakt door de heer Klaas Dankert, voormalig burgemeester van de plaats "het Bildt". De gemeente het Bildt ligt in Nederland, ten noorden van de lijn Harlingen, Franeker en Leeuwarden (per 21/09/2005 11.000 inwoners, opp. 10.200 ha).

Over deze taal schrijft de heer Dankert:

'Het bijzondere aan het Bildts is in mijn optiek dat het nog een springlevend overblijfsel is van de inpoldering, nu 500 jaar geleden. George van Saksen had een contract gesloten met de broers Dirk, Floris en jacob van Wijngaarden en Thomas Beuckelaar, schoonzoon van Floris. Deze Zuid-Hollandse heren moesten het buitendijkse land in de mond van de oude Middelzee inpolderen door in één zomer een dijk van ongeveer 16 kilometer aan te leggen. In 1505 is deze dijk door arbeiders vooral uit Zuid-Holland en Zeeland helemaal met 'skop en pipegaal' aangelegd. De taal van deze mannen met invloeden van het Fries van de mensen op het aangrenzende 'oude land' werd het Bildts. Er zijn op het Bildt nog altijd bepaalde woorden die je verder alleen in Zuid-Holland hoort.'

We zijn de heer Dankert bijzonder dankbaar en we wensen hem alle succes toe in zijn strijd om het behoud van deze taal!!!

Bildts

“Wy wille ’n failige wereld werin alle jonges en maisys, onder goeie begelaiding, al hur talinten soa goed mooglik ontplooie kinne om se nou en later in dienst te stellen fan nander  in ’n geest fan solidariteit, fertrouwen
en respekt fan en foor nander.”

Nederlands

wij willen een veilige wereld waarin alle jongeren onder goede begeleiding al hun talenten optimaal kunnen ontwikkelen om ze nu en later ten dienste te stellen van elkaar in een geest van solidariteit, vertrouwen en wederzijds respect

En ... zoals steeds ... we speuren verder !!!

Tijdens het Asian Youth Forum 2006 in Batam, Indonesia , zal onze Boodschap voor een Betere Wereld besproken worden!

Onze ijverige Filippijnse medewerkster Mary Grace Alonzo zal er spreken over de betekenis van onze Boodschap, over haar wereldwijde verspreiding (meer dan 500 talen)  en over het feit dat ze reeds bestaat in meer dan 30 originele Filippijnse talen!

In de inleiding situeert ze het project: ontstaan vanuit België, ontwikkeling, aantal talen, contacten, acties...

Ze behandelt daarna de Boodschap (in het Engels) in 5 hoofdstukken:

1. Ieder kind, waar ter wereld ook, heeft talenten en moet de kans krijgen die ten volle te ontwikkelen.
2. Daarvoor is een "veilige" omgeving nodig!
3. Wat is er nodig om die talenten individueel te kunnen ontwikkelen. (individuele dimensie)
4. Als je je talenten ontwikkeld hebt, doe er dan iets mee ten voordele van de anderen ! (sociale dimensie).
5. En ... doe dat in een geest van vertrouwen, solidariteit en WEDERZIJDS RESPECT!

We hebben het financieel kunnen mogelijk maken dat Mary Grace daar onze Boodschap kan overbrengen!

We wensen haar veel succes en... we wachten met spanning op de resultaten! Weer een jongere
 die kansen krijgt... en hopelijk daarna nog veel anderen!

Het thema van het forum : "Asian Youth Responses to the Millennium Development Goals: Is the Future Within Reach?". 
 

Deze keer nog eens een Afrikaanse taal en... met de hand geschreven en ingescand opgestuurd: onze Boodschap voor een Betere Wereld in de taal Ndebele : taal 354 !!!

Deze taal wordt gesproken in Zimbabwe: er zijn ongeveer 1,5 miljoen sprekers! Ze wordt gesproken in Matabeleland. Buiten Zimbabwe vindt men ongeveer 8000 sprekers in Botswana.

NDEBELE



Nederlands

wij willen een veilige wereld waarin alle jongeren onder goede begeleiding al hun talenten optimaal kunnen ontwikkelen om ze nu en later ten dienste te stellen van elkaar in een geest van solidariteit, vertrouwen en wederzijds respect.

En ... zoals steeds ... we speuren verder !!!

En ... zoals steeds ... we speuren verder !!!

Deze keer verspreiden we onze Boodschap voor een Betere Wereld in India, in de taal Konkani: taal 347 !

De vertaling werd gemaakt door Shennoy Dsouza, waarvoor onze hartelijke dank! 

Konkani is een Indo-Arische taal hoewel veel woorden afgeleid zijn van de Dravidische talen. De taal wordt gesproken in de gebieden Goa, Maharashtra, Karnataka en Kerala in India. Door de invloed van westerse talen (Portugees, Engels) dreigde het Konkani uit te sterven. Er zijn ongeveer 7,5 miljoen sprekers. (bron: Wikipedia)