Donderdag 21 januari 2010
Haïti en steun ...
Op heel wat discussieforums zie je een hele polemiek ontstaan over het al dan niet steunen van de slachtoffers van de aardbeving in Haïti. Dat is het geval bij iedere grote ramp waarbij solidariteit via financiële hulp gevraagd wordt.
Ook hierin willen wij vanuit onze Boodschap voor een Betere Wereld op een respectvolle wijze omgaan met ieders mening en standpunt. Het is duidelijk dat er in het verleden heel wat zaken verkeerd gegaan zijn bij goed bedoelde hulpacties: soms kwam een gedeelte van het geld verkeerd terecht, soms bleef het "ongebruikt" of werd het uitgegeven aan zaken die de mensen ter plaatse niet echt konden voorthelpen.
Het is duidelijk dat er noodhulp nodig is EN dat er op lange termijn moet gewerkt worden. Dat laatste kan bijna alleen door grote organisaties die ter plaatse goed georganiseerd zijn. Dat betekent echter niet dat kleine projecten geen zin zouden hebben. Integendeel: zij bieden op weliswaar kleine schaal hulp aan heel acute noden of werken zelfs projecten uit op langere termijn.
Dat er bij grote organisaties mensen zijn die er dagelijks en op professionele basis mee bezig zijn, is duidelijk. Zo is trouwens ook het feit dat die mensen daar een loon voor moeten ontvangen. Men kan dus nooit zeggen dat iedere cent die men geeft ook letterlijk in zijn geheel aankomt. Maar de vergoeding voor mensen die hun hele leven professioneel met ontwikkelingshulp bezig zijn is ook geld dat eigenlijk "aankomt"!
Het politieke aspect van de landen waar zich rampen voordoen is uiteraard ook een bron van bezorgdheid en ergernis. Maar ook daar moet er op internationaal vlak een goede consensus gevonden worden om de bevolking te helpen: ieder land heeft een regime nodig dat de medemens, de burger op de eerste plaats stelt!
Verwijzen naar sukkelaars hier bij ons is natuurlijk ook een opmerking die men regelmatig tegenkomt... maar dat ligt toch heel anders: hier zijn er wel noodvoorzieningen, is er het OCMW, zijn er solidariteitsacties en verenigingen die helpen. Wie klaagt over het aantal daklozen in Brussel of de mensen die honger lijden in eigen gemeente mag zichzelf de vraag eens stellen: "Heb ik ooit gegeven voor Welzijnszorg? Heb ik ooit gegeven aan Poverello? Heb ik ooit gegeven aan de Vincentiusverenigingen?" Het zijn organisaties die zich hier de mensen met problemen ter harte nemen.
Een alibi vinden om niet te geven is heel snel gevonden: solidariteit met de medemens - hier en elders - is en blijft belangrijk. Maar ieders eerlijke mening moet ook gerespecteerd worden...
Ook hierin willen wij vanuit onze Boodschap voor een Betere Wereld op een respectvolle wijze omgaan met ieders mening en standpunt. Het is duidelijk dat er in het verleden heel wat zaken verkeerd gegaan zijn bij goed bedoelde hulpacties: soms kwam een gedeelte van het geld verkeerd terecht, soms bleef het "ongebruikt" of werd het uitgegeven aan zaken die de mensen ter plaatse niet echt konden voorthelpen.
Het is duidelijk dat er noodhulp nodig is EN dat er op lange termijn moet gewerkt worden. Dat laatste kan bijna alleen door grote organisaties die ter plaatse goed georganiseerd zijn. Dat betekent echter niet dat kleine projecten geen zin zouden hebben. Integendeel: zij bieden op weliswaar kleine schaal hulp aan heel acute noden of werken zelfs projecten uit op langere termijn.
Dat er bij grote organisaties mensen zijn die er dagelijks en op professionele basis mee bezig zijn, is duidelijk. Zo is trouwens ook het feit dat die mensen daar een loon voor moeten ontvangen. Men kan dus nooit zeggen dat iedere cent die men geeft ook letterlijk in zijn geheel aankomt. Maar de vergoeding voor mensen die hun hele leven professioneel met ontwikkelingshulp bezig zijn is ook geld dat eigenlijk "aankomt"!
Het politieke aspect van de landen waar zich rampen voordoen is uiteraard ook een bron van bezorgdheid en ergernis. Maar ook daar moet er op internationaal vlak een goede consensus gevonden worden om de bevolking te helpen: ieder land heeft een regime nodig dat de medemens, de burger op de eerste plaats stelt!
Verwijzen naar sukkelaars hier bij ons is natuurlijk ook een opmerking die men regelmatig tegenkomt... maar dat ligt toch heel anders: hier zijn er wel noodvoorzieningen, is er het OCMW, zijn er solidariteitsacties en verenigingen die helpen. Wie klaagt over het aantal daklozen in Brussel of de mensen die honger lijden in eigen gemeente mag zichzelf de vraag eens stellen: "Heb ik ooit gegeven voor Welzijnszorg? Heb ik ooit gegeven aan Poverello? Heb ik ooit gegeven aan de Vincentiusverenigingen?" Het zijn organisaties die zich hier de mensen met problemen ter harte nemen.
Een alibi vinden om niet te geven is heel snel gevonden: solidariteit met de medemens - hier en elders - is en blijft belangrijk. Maar ieders eerlijke mening moet ook gerespecteerd worden...
