wandeling

Daar…

Daar gaat hij

Een oudere man

Hij maakt een wandeling

Een wandeling ergens buiten

Waar de rust nog aanwezig is

Hij is een mens van het platteland

Hij gaat zo met z’n rode klompen

Langs de waterkant

Het zijn de mannen die hard werkten

De mannen met het oeroude verlangen

Van eenzaamheid en rust

Je kunt tussen veel mensen wonen

Maar toch ook alleen wonen

Maar daar bij de klompen

Daar zullen ze niet lopen met lompen

Ze hebben geboerd

Het heeft hun hele leven beroerd

Het zijn mensen dicht bij de natuur

En daarom zij ze zo vriendelijk en welgezind

Ja, ze leven als een kind

Ze zijn afhankelijk van moeder natuur

Het is altijd weer anders wat zij geeft

Vandaag is het bepaald buiten geen feest

Maar op de foto is het een fijn moment

Daar zie je in de verte de wolken vrolijk drijven

Alleen moet je je handen van de koude even wrijven

En is het bij vijven

Dan wordt er huiswaarts gekeerd

Ja, de boeren hebben altijd veel geleerd

Geleerd om geduldig in tegenspoed te zijn

En vrolijk bij de voorspoed

Want alles komt uit één grote Hand

Dat is alleen Gods Vaderhand!

Zo snellen we in het oude jaar nog twee dagen

Dan komen er nieuwe dagen

Zo gaat het maar voort

Totdat je mag komen bij de hemelpoort

Waar God de Zijnen zal binnenhalen

Aan Gods Vaderhand kan een mens nimmer verdwalen!

Voorbij

Het jaar trekt voorbij

Niet iedereen is blij

De crisis breidt zich uit

We lopen gewoon vooruit

We doen net of het allemaal wel gaat

Maar ondertussen is er iets dat knaagt

Aan de zekerheid van het bestaan

Pensioenen gaan naar de maan

We moeten straks als ouderen

met minder verder gaan

Dan dat we allemaal ooit dachten

En heb je geen pensioen

Ja, dan zit je in een doem

Nergens komt er meer iets bij

Alles is afgeroomd

En niemand is nog blij

Of toch nog wel?

Ja, jongere mensen voelen het

niet die kommer en kwel

Ze leven er nog redelijk op los

Ze denken wij zitten niet in een donker bos

Maar zachtjes sijpelt het loon voor iedereen door

En trekken ze straks ook aan het kortste eind

Och…wat maakt het uit

Als je veel hebt te verteren

Dan gaat het tij soms keren

Doordat er iets ernstigs gebeurt

En dan zie je wat het allemaal heeft gebaard

Geld en goed

Het is absoluut niet goed voor het gemoed

Je hoort dertigers en veertigers praten

Je zou ze bijna gaan haten

Wat een egoïsme stralen ze uit

En dan denk je het is maar goed

Dat alles uit elkaar spat als een zeepbel

Dan worden ze eens bij de feiten bepaald

Hoe de menswording is verschraald

Hoewel de harde harten

Voelen weinig van deze smarten

Ze willen er lustig op los gaan

Maar men ziet niet dat alles eenmaal zal vergaan

Ook al kan het nog wat duren

Men leeft of het eeuwig blijft duren

Het oppervlakkig leven

Gaat heus niet zo snel beven

Als ik het maar heb

En als ik maar mee kan doen

Ja, daar wringt nog steeds de schoen

Men wil niet voor een ander onder doen!

Beklagenswaardige mensen

Met hun valse wensen

Zo vliegen we naar het einde van twee duizend elf

En het nieuwe jaar komt er aan

Hoe lang zullen alle zeepbellen nog bestaan!

Dat zal tweeduizend twaalf gaan leren

Fijn als je er in de afgelopen jaren van hebt kunnen leren

Hoe het allemaal niet moet

Maar ieder ontvangt toch z’n loon

Is het geen spot en hoon

Dan is het wel de zeepbellen die dan kwellen

En zeepbellen zijn teren zaken

Die je in je levensbestaan ernstig kunnen raken

Eén beweging en ze zijn kapot

En dan maar als een kip zonder kop kakelen

Dat is de toekomstig mensheid

Met de “wijsheid” in pacht

Ze hebben hun kinderen in de wieg al ontkracht

Ontkracht van het deugdzame leven

Kinderen moeten straks met de erfenis van hun ouders leven!

Een erfenis die niets aan iets wezenlijks achterlaat

Ja, zonder al het wezenlijke is het voor dit mensdom te laat!

De kinderen vallen in het verderf en in het kwaad

Omdat ouders leven zonder opoffering

Hun egoïsme is het eerste ding

Dat hen in het leven houdt

Als je ze hoort praten dan krijg je het koud

En later als je het overdenkt benauwd

Hun harten zijn zo koud

Want ze kennen geen berouw

Dat hun kinderen voortleven in een winterse kou!

In de winter kan het ook minder grijs zijn
dan vandaag...hopelijk wordt
het weer wat beter
De kleuren komen dan beter uit!
Zo vliegen we naar het
einde van het jaar!

Ik ben nog even druk bezig
Privézaken kunnen soms veel tijd kosten...
Tot later...

Dit bruine schaap was
net zo nieuwsgierig als
andere schapen
Hij zit dik in de wol!

Kerstgedachte

Een stil moment

Je zit even teruggetrokken

In je levenstent

En je denkt…

Is dat Kind er ook voor mij?

Of maak ik mezelf blij?

Wanneer dit Kind

Echt wordt bemind

Dan weet je pas

Of dit Kind u of jou bemind

Dan komt Hij het innerlijk verblijden

Dan ga je meer stille momenten

aan Hem wijden

Want dat vreugdevolle gevoel

Dat zou je willen vasthouden

Maar het is soms zo genoten

en ook weer weggesloten

Opdat een mens blijft zoeken

Naar het Brood dat uit Bethlehem komt

Zo maakt dit Kind een hongerig of een ziek

mensenkind weer gezond

Het dagelijks Brood eten

Dat wordt dan een zeker weten

Dat het Kind waarlijk is geboren

Er is een Kindeke geboren op aard

Ja, dit Kindeke is alle hulde waard

Het is gelijk aan een roos die is ontloken

Er wordt dan vrijuit over dit Kind gesproken

Dan zie je echt geen spoken

Maar een Kind dat een mens doet groeien

En als een bloem gaat open bloeien!

Te voet

Zij gingen te voet

Het was een lange reis

Maar daar in de stal

Was het later een paradijs

Het Kind dat werd verwacht

Bracht daar in de kerstnacht

Het Licht in de duisternis

Wie kon dit nu geloven

Dat Gods Zoon

Daar ter wereld kwam

In een armelijke beestenstal

God zo groot en machtig

Bent u het al indachtig

Dat God doet zo als Hij het wil

En geen gevolg gaf of geeft aan
enige menselijk gril

God liet of laat hier zien

En weinig mensen begrijpen dat misschien

Dat alles niet zo feestelijk is

Als het mensdom doet geloven

Eenvoud komt enkel alleen van Boven

Daarom is God zo te loven

En heeft de rijkdom op aarde

Met het vele dat zij vergaarde

Weinig in te brengen

Dat gebeurde alleen door vijanden

Maar vijanden werpt Hij met eenvoud terneer

Bij velen die met hoogmoed leven doet het zeer

Daarom gingen de heidenen zo tekeer

Ze blaften tegen dit machtig Opperwezen

Maar God doet hen nu met alle leegheid beven

Want Hij doet recht en gerechtigheid

Heb je Hem lief gekregen

Dan krijgt een mens geen spijt

Daarom is de Kerstnacht een bijzonder feest

Want dat is het echte Christusfeest

De Heiland is geboren

Dan gaat de heilzon gloren

De Zon der gerechtigheid

Die geeft een bijzonder Licht

Dat is het Licht dat de mens verlicht

Daarmee is de kaars aangestoken

En dan blijf je niet van het Kind verstoken

Het Kind gaat de mens oprichten

En tot een levende geest stichten

Een mens dat niet meer zonder God kan leven

Heeft er iemand hier nog wat op tegen?

Is het antwoord ja

Dan zal dat nog eens zwaar wegen

Want Gods wegen zijn altijd afwijkend van de menselijke gedachten

Daarom kwam het Kind midden in de winter

En heb je Hem voorbij laten gaan

Dan is een vlucht in de winter zeer alleen en eenzaam

En helemaal niet raadzaam

Want in de winter wordt een mens niet meer bekwaam

Om te delen in het geschonken heil!

Aan alles komt een eind

Ook aan alle geschonken genade

Waarin de mens zich had kunnen baden

Geld en goed brengt een leeg gemoed

Maar aanbidding van dit Kind

Maakt de mens welgezind

Zodat het Kind in de kribbe
teer wordt bemind!

Opmaken

De wereld maakt zich op

Om het gewone vreetfeest te vieren

Is het niet om te gieren?

Dat er zoveel dieren

Over deze aarde gaan

Mensen met een dierlijk instinct

Weet u nu waarom de wereld stinkt?

Het feestgedruis gaat voor

Voor al het heil dat Hij bracht of brengt

Maar weet u dat ieder uur de dood wenkt

Kijk maar om u heen

De wereld lijkt wel van steen

En voldoe je niet aan het wereldsvertoon

Waarin men de mens ziet met zijn machtsvertoon

Dan klinkt er alleen maar spot en hoon

De weg is een diep duistere weg

Niemand die het volmondig zegt

Weet u waar het aan ligt

Aan de mens met het dierlijk instinct

De mens die van nature zo verschrikkelijk hinkt

De mens die zo naar vlees verlangt

Die zichzelf optuigt en met glitters behangt

Dat is waar de mens nu naar verlangt

Geen eenvoudig kale Kerst

Nee, dat vindt men nu juist de pest

Men wil het zien met natuurlijke ogen

Maar het Kind zie je alleen met geestelijke ogen

Dan kan dat Kind een dier tot mens verhogen

En anders blijft het bij dierlijk zijn

Wat later ook nog een beest kan worden

Een beest is een ongetemde

Een dier kan nog naar z’n baas luisteren

De dieren in de stal

Die waren er wel terwijl Maria van
haar Kind beviel

En er waren Herders en Wijze uit het Oosten

Die zichzelf kwamen troosten

Om dit Kind te zien

Die hadden ogen van het geloof

En zij bleven ook niet doof

Nee, deze wereld is niets waard

Zonder het gezag van het Kind

Waait alles van de kaart

En eet iedereen met Kerst een namaaktaart!

Want dit Kind is hun niets waard!

Zalig zijn de arme van Geest

Want zij zullen God zien!

Begrijpt u het nu misschien!

En hebt u het nog niet begrepen

Dan kunt u het ware Heil wel vergeten!

Geen kaars die dan gaat branden

Dan zal alles verzanden

En nog erger je zult in de hel
van de duisternis verbranden!

Weerkaatsend zonlicht naast de kerk

Joseph Addison

Beter om tienduizend keer te sterven dan mijn eer te verwonden.

Op weg

Op weg

Waar naartoe?

Zijn we al moe?

Van al dat aards gedoe

Nimmer rust

Het zoeken hier of daar

Ja, het is waar

De mens die zoekt

Die zal vinden

Die wordt gelijk als een hinde

Als je het Wonderkind vind

Het kind in een stal

De Koning van het heelal

Werd geboren zonder glitter

Zonder enige glamour

Het alles had zo weinig om het lijf

Denk er aan als je als vrouw zo je Kind krijgt

Een rijke Koning in je armen

Je wordt rijker en niet armer

Hij zo klein en toch zo groot

Daar in een eenvoudige moederschoot

Grootheidswaan was daar niet te zien

Wel een kind dat vreugde bracht

En dat was geen misschien

Hij bracht zijn ouders in veiligheid

Want Hijzelf was Gods heiligheid

Niemand kon aan dit Kind komen

Maar wel toen zijn tijd drie en

dertig jaar later was gekomen

En nog zijn er mensen die niet van zulk

een Kind kunnen of willen dromen

Maar een leven met dit Kind is als honing

Dat komt omdat Hij zelf is de Koning

De Koning in een eenvoudig mensenhart

Daarom sluit je dit Kind stevig in je hart

Een Kind dat niet welkom was in deze wereld

Maar die velen wonderlijk heeft genezen

En zo zijn de dagen aan elkaar geweven

Het Kind nu klaar met het werk op aarde

Waar Hij vele zondaren opzocht en vergaarde

Maar wie Hem niet heeft leren kennen heeft
 een zwaar gemis

Maar voor hen die Hem wel kennen

Wordt het echt Kerstmis!

De hanen in de vrije natuur

Ralph Waldo Emerson

Niets is zo rijk als de onuitputtelijke weelde van de natuur. Ze toont ons alleen oppervlakken, maar ze is miljoenen meters diep.

De winterzon geeft mooie effecten

Joseph Addison

Een mens moet zowel stom als harteloos zijn, als hij gelooft dat er geen deugd of waarheid is, maar enkel aan zijn eigen kant.

Nacht

Het is nacht

Wie is het die het Kind verwacht?

We zijn op reis naar de dag

Dat het Kind geboren wordt

Althans dat we dat gedenken

En of dit Kind heil wilt schenken

Gewone praatjes vullen geen gaatjes

Het zijn vaak opgeblazen zaken

De zegen van het Kind

Dat is alleen wat er dan blinkt

De gewone wensen

Krijg je van veel mensen

Het is een gewoonte elk jaar

Ja, dan moet dat maar

Maar als je beter weet

Dan is er alleen het Kind

Dat Wonderkind heet!

Die zich worstelende door het zweet

Omdat de mensheid zo beet

Beet omdat het Kind
anders is dan andere kinderen

Dat is wat het mensdom zo kan hinderen!

Een roodborstje in de zon

Dean Acheson

Staatslieden zijn geen architecten, maar tuinlieden die het moeten doen met materialen die de natuur biedt.

Kliko

Er gaat veel voedsel de kliko in

Voor miljoenen

Mensen kopen en smijten weg

Omdat het niet geconsumeerd werd

Een dag of twee later is het oud

En dan smijt men het weg

Onnodig verdwijnt het voedsel

in de vuilnisbak

Men doet het in deze tijd met groot gemak

Brood is volgens zeggen na twee dagen oud

of niet meer te eten

Men had eens moeten weten

Hoe men vroeger de eindjes aan elkaar moest knopen

Of in de oorlog kon je helemaal geen voedsel kopen

Zodat er wel niets iets werd gemaakt

Wagens vol zie je de zelfbediening uitgaan

Men koopt niet naar het budget

Men koopt omdat het wel eens
van pas kan komen

Komt het niet van pas

Dan verdwijnt het ras

Je hebt wel eens dat iets bederft

Maar de tegenwoordige mens heeft het gemak

niet van de ouderen geërfd

Alles moet snel en slim

Men eet ook niet meer zo als vroeger

Alles is op snel klaar maken gericht

Dat betekent ook dat het snel bedorven is

Men werkt veel buiten de deur

Het normale eten klaarmaken is tijdrovend

En men heeft dan geen zin

Kijk nu maar naar de folders

Je wordt er gewoon een beetje suf van

Wat er tegenwoordig allemaal thuis niet moet en kan

Met de feestdagen wordt men overladen

Dit alles is uit de boze

Daarom zijn de mensen zo aan het hozen

Geef de Kerstdagen een bijzonder accent

En verspil aan dat dure voedsel geen cent

Houdt de centen in de knip

Dan zit men straks niet op een wip

Dat er geen centen meer zijn

En de wip naar beneden valt

Dan is het hele jaar verknalt

En begint men het nieuwe jaar zuur

Want hoe betaal ik mijn hypotheek of huur?

Leer van een dubbeltje een kwartje te maken

En laat je niet door de moderne
 culinaire hapjes gek maken!

Hoe eenvoudiger hoe gelukkiger men is

Al het geld bracht één heel groot gemis

Liefde en aandacht voor de andere mens

En nu is alles zwaar ziek of verziekt

En het Kerstfeest riekt

Naar een onaangename wereld

Het riekt niet naar het goede voor de naasten

Omdat men zich niet heeft willen haasten

Om van de grootheidswaanzin af te komen

Ja, de mens is een fantastische dromer

Maar wel met de verkeerde dromen

En zo heeft de duivel alles af kunnen romen

Zodat men geen idee er van heeft wat
het is om echt te dromen!

Te dromen van een toegankelijkere mens

Een mens die niet met z’n eigen ik voorop loopt

En soms ratelt als een kip zonder kop

Maar hoe kan het ook anders

De mens is een verworden snob!

Een uitzicht met een mooie lucht

Aristoteles

Het geheel is meer dan de som van delen.

Vierde Adventszondag


Het Brood

 Het brood is nodig

Nooit is brood overbodig

Het is een eerste levensbehoefte

En als je van het brood proeft

Dan krijg je nog meer behoeft'

Toch moeten we het weten

Dat moet een mens niet vergeten

Dat het met mate dient te worden gegeten

Maar het ware Brood wordt anders

gegeten

Dat eten we dagelijks uit het Woord

En dat Brood is zelf het Woord

Dat schenkt de mens de sterkte van het geestelijk bestaan

En hebben we dit Brood aan ons voorbij laten gaan

Dan wordt er nimmer nog Brood gegeten

Ja, dat zullen er velen niet begrijpen of niet weten

Komt allen tot Mij, wie tot Mij komt zal ik niet uitwerpen

Want ik ben van de Vader gezonden

Maar niemand kan komen tenzij
 de Vader het heeft geschonken

De Vader is het die trekt

De Zoon is het die het opzoekt

En de Heilige Geest is het die de mens wederbaard

Zo kunt u begrijpen hoe het Brood wordt genuttigd

Wie niet heeft willen of kunnen komen

Hoeft nimmer van het Kind van Bethlehem te dromen

Want dit Kind wordt ook wel Broodhuis genoemd

Het Kind is het levende Brood

Ontvangen uit Vaders’ schoot

Opdat de spruit uit de dorre aarde voorsproot

Er is geen mooier en beter Kerstevangelie

Dan de geboorte van Christus

Dat is een feest van eenvoud en matigheid

Het is een feest zonder de waanzin van alle dag

Die vergaan, dat is door het gedrag!

En door dat ze niet door de Vader getrokken zijn

Ze landen uiteindelijk in het ravijn

Ook al leef je met een opgehouden schijn

Het karakter komt in het verderf naar buiten

Hoe ernstig is het als men geen acht gegeven heeft

Op de God die eeuwig leeft!

Of dat men Hem heeft verloochend of verraden

Dan sta je bij de kwaden!

Je kunt je dan nimmer in Zijn gestorte bloed baden

Dan hebben de zonden je de das omgedaan

Daarom is het heel nauw in de weg van Christus te gaan!

Hier is het weer aan de orde
de Weg is smal die naar het leven leidt

En de weg is breed die naar het verderf leidt

Altijd moet er met twee wegen worden gesproken

Anders zal men niet kunnen zien

Omdat het eeuwige leven geen misschien is

Maar een nauwe doorgang

Dat maakt niet bang

Dat maakt alleen strijdbaar

Omdat het God Zelf is die het
in je openbaart!
En deze God is alle hulde waard
Die is meer en veel meer 
dan een kerstkaart!

Johannes 6

Als de lente komt en de natuur zijn schoonheid toont

Johann Wolfgang von Goethe

Alles in 't leven laat zich verdragen, Maar niet een reeks van schone dagen.

Ik zie molentjes van delftsblauw
De raderen kunnen draaien
dat is net zoiets als de gedachten...

Friedrich Nietzsche

De stijl verbeteren betekent de gedachte verbeteren.