knoppen

Koopzondag

Het is bijna zover

De vrije koopzondag

Ik vind het te betreuren

Ik wil helemaal niet zeuren

Maar één vaste dag in de week vrij

Zodat je elkaar eens kan ontmoeten

En dat je niet zo nodig moet gaan moeten

Dat was waar je de hele week naartoe leefde

Ik wil het nu even niet hebben over
de zondag als gelovige!

Maar gewoon als slaaf van het werk!

Want tegenwoordig is iedereen

slaaf van zijn werk en zichzelf

Maar zo wordt het niet door

de bril van de politiek bekeken

Die hebben gewoon ieder weekend vrij

En dan wil men shoppen!

En oplopen tegen chagrijnige koppen

Want het is toch geen gein

Als je ook zondag aanwezig moet zijn

Men houdt zo van vakantie

Maar een vrije dag in de week verfoeit men

En dat komt omdat men van nature een slaaf is

En op zondag wil men zichzelf niet tegen komen

Want dat geeft van die nare gevoelens

Wat moet je nou de hele dag thuis

We willen graag shoppen

Ja, ik spreek hier ook even Engels

Want zonet hoorde ik op het nieuws

We gaan nu naar onze weather man

We gaan ons steeds meer anders gedragen en spreken

We zijn gewoon onszelf niet meer

En weet u dit heeft toch even met geloof te maken

De duivel wil steeds verder verwarring brengen

Zodat we elkaar helemaal niet verstaan!

Ja, je zou hem bijna willen villen

Maar we wachten tot hij zichzelf omzeep helpt

Want op een keer wordt hij bang

Hij is heel erg sterk maar ook heel erg laf!

Want op een gegeven moment is alles kaf

 Dan wordt het koren van het kaf gescheiden

En dan is het niet meer te vermeiden

Dat het kreng bang gaat worden!

Ja, let op als je je werk in Den Haag niet goed doet

Gaat men rapporten achter houden!

Je ziet hem steeds roder worden!

Zo komen nu angst hazen aan het licht

Ja, het is me wel weer een gedicht

Het is nu wel van alles wat

Maar soms heb je het helemaal

met deze rotzooi gehad!

Of moet ik het afgronden noemen!

In ieder geval is het allemaal niet om te zoenen!

Dus dient men loon naar werken te ontvangen!

Omdat men zo uitermate slecht met mensen omgaat!

Maar bovenal het Hoogst Gezag haat!

De egoïst

De egoïst

Die weet niet wat ze mist

In dit geval bedoel ik mevrouw Bussemaker

Ik had het al gelezen

Maar dacht het heeft geen zin

Dat ik hier nog aandacht aan besteed

Wat de politiek is geheel gereed

Om met alles naar de afgrond te gaan

Dus ik hou op met steeds ter discussie te gaan

Ik heb of had een zware baan

Eerst met mijn zaak en gezin

En daar heb ik bewust een einde aan gemaakt

Omdat er nog een zaak bij was gekomen

Dan moesten de kinderen en je man

En bovendien nog je eigen persoon onder gaan lijden!

Werken met of tussen andere mensen is geweldig leuk!

Maar je loopt later met een vreselijk deuk

Als er mensen zijn in het gezin

Die de weg gaan kwijt raken!

Of een burn-out krijgen

Je moet een keus maken tussen

geld verdienen en mensenzielen

Thuis kan de vrouw ook heel nuttig bezig zijn

Je hebt tijd om jezelf te onderwijzen

Op allerlei gebied

Maar heb je een baan buiten de deur

Dan heb je je handen vol aan huishouden en gezin

Dan stompt de geest ook aardig af

Je blijft in je eigen wetenschap steken

En je hebt geen blik meer naar buiten!

Ben je dus zo’n egoïst dan maak je wel een keus

Maar de keus voor jezelf!

En je wordt een bekrompen geest!

Met hetgeen je hebt gestudeerd!

De overheid kan er wel geld in hebben gestoken

Maar die zien nu toch ook wel dat

alles in rook begint op te gaan

Vrouwen nemen trouwens de plek voor
de jeugdige werknemer in

De mannen moeten zich steeds meer overal
waar gaan maken

Ze moeten huisvader zijn en kinderen verzorgen

Want mams werkt buiten de deur!

Ze raken in een sleur van al dat werk

En ze hebben bijna geen tijd meer voor elkaar

En zo gaan vele huwelijken naar de knoppen

Dus een goed begin is het halve werk

Mevrouw Bussemaker zit in de bus naar de afgrond

Want ze is in haar geest erg ongezond

Ze heeft een heel enge blik!

Waar in het geheel geen blik op de toekomst is gericht

Ze spreekt met grote of lange tanden!

En zo zien we onze jonge gezinnen in het verderf belanden

Door zulk soort volk worden we geregeerd

Maar het is een regering die ten onder gaat

Want wat er in de toekomst nu komt

Dat is allemaal drek

En vast geen vers spek

De magere jaren zijn gekomen

En misschien hoef je nimmer nog van vette te dromen

Want een kunstmatige economische wereld

Gaat ten onder aan z’n eigen stompzinnige cultuur

Dat wordt vast een vurig of een heet uur!

Een bijzondere bloem die aan een
klein boompje groeit!
De bladeren worden in de herfst
ook bijzonder van kleur!
Hiermede wil ik ook bedanken voor het
fijne praatje!

Moeder

Moeder zijn

Wat is dat fijn!

Maar soms weegt

het verdriet

Bij moeders niet op

Tegen het eerste geluk!

Soms maken kinderen

Ook wel hun ouders stuk!

Want normen en waarden

Zijn niet meer van deze dagen

Eens werd het in de tien geboden vermeld

Eert u vader en u moeder!

Maar dat is geloof ik niet meer van deze tijd

Want menig kind is daarin ook de weg kwijt!

Leef je in de verziekte wereld

Dan heb je geen boodschap

meer aan deze zaken

Het zal misschien menig hart

van een moeder of vader raken!

Kinderen krijgen is een zegen

Maar op allerlei wegen

Halen ze de tooi soms van je leven!

Maar waar het niet zo is

Die kennen niet het gemis

Voor die mensen is het kind

misschien nog goed

Ja, kinderen kosten soms ook je bloed

Je hoorde het toch wel

Dat een ouder vermoord werd door een kind

Maar je moet je kinderen ook niet tot ergernis zijn

En ik denk dat veel mensen

Voor zichzelf geluk wensen

Maar hoe anders kan het gaan

Soms zijn de levens zo krom als een banaan

Dan is er veelal meer verdriet

Dan menig mens aan de buitenkant ziet!

Maar je hoopt natuurlijk voor veel mensen

Dat het vandaag een dag was van moedergeluk!

Dan kan in ieder geval de Moederdag van

tweeduizend dertien niet meer stuk

Het zit niet in de cadeaus

Maar dat kinderen aan hun ouders denken!

Dat is wat zo’n dag een beetje geluk kan schenken!

De tulpen wanneer het mooi weer is

Afscheid

Mensen nemen telkens

afscheid van een geliefde

Het is een moeder of een vader

Of een zus of zwager

Of een broer of schoonzus
Soms ook een kind!

Het gaat maar door

Telkens verliest men iemand

Soms is het leed niet te stelpen

Je kunt mensen in rouw dragen vaak niet helpen

Iedereen moet het zelf verwerken

Maar als je laat merken

Dat je met hun bent begaan

Dan voelen ze zich al wat beter

Maar soms heb ik het gevoel

Dat mensen alleen om zichzelf wenen

Want zij zijn zielig

Nee, die is heen gegaan!

Daar is het werkelijkheid voor geworden

Het was erop of er onder!

De meeste keren was het er onder!

Want bij weinigen voltrok zich een wonder!

Maar dat gaan we zien op de jongste dag!

Wat zal dat zijn zo’n hard gelach!

Sommige denken dat men op een wolk zit

Of dat ze nog eens te zien zijn

Ik ga naar moeder of vader

wordt er soms gezegd!

Nee, dit alles is een ware leugen!

Je gaat of naar het huis van de Vader!

Of je gaat naar de eeuwige duisternis!

Ook al loop je naar een kerk en is er een dienst of mis!

De mensen hebben het allemaal verzonnen!

Omdat ze zichzelf graag troosten!

Maar weet je beter dan kan God je troosten!

Er is geen betere Trooster

Dan Gods Geest!
En als Hij komt met het
Pinksterfeest!
Dan vier ik weer een
Heilig Feest!

Galaten 4

Knop van clematisbloem

Tussen Hemelvaart en Pinksteren!




Verlaten

Velen van de discipelen

hebben Hem verlaten

En sommige waren er die
niet geloofden

Maar Hij heeft gezegd!

Niemand kan tot Mij komen

Tenzij dat het Hem van

Mijn Vader is gegeven!

Johannes 6:60-65

Een margrietje op een zonnige ochtend

Hemelvaart

Geen mens is het waard

Die dag van Hemelvaart!

De dag waarop een mens

verlost kan worden

Van alle aardse zorgen

Men leeft met het vlees

En geeft niet om de Geest!

Want Hemelvaart dat geeft

recht op het wederkomen in het geestelijke hart

Maar de mensen zijn deze rotwereld niet zat

Ze houden meer van hellevaart

Maar daardoor raak je wel van de kaart!

En zeker als je in de Hemel woont

Dan kun je met al het aardse niet meer
uit de voeten

Want mensen denken dat ze goed zijn

Ze zien spoken in hun brein

Gevangen door de duivel

Die graag door gaat met z’n gehuichel

En zo iedereen probeerde te vangen

En niemand kreeg meer echt verlangen

Naar die Ene die de wereld kan maken

tot een aards paradijs

Dus dan ga je alleen op reis

En ben je dan thuis gekomen

Dan mag een Godlievend mens bij
de Vader wonen

Maar heb je alles aan de kant gezet

Dan ontvang je nimmer met Pinksteren

die uitermate hemelpret

Tussen Hemelvaart en Pinksteren

Zal er niets glinsteren

Want er zijn 10 stille dagen

Niemand kan nog terecht met vragen

Het eeuwige oordeel is gevallen!

Geen hemelleven voor kwallen!

Geen hemelleven voor hen die God

wisten en weten te tergen

Dan is het loon gekomen

En zullen vijanden tot vrienden
worden gemaakt

En eeuwig bij de Vader mogen wonen!

Daarom is Hij zo te loven!

Want alleen de ware Liefde komt van Boven!

Vlees kan vlees niet dienen

Maar vlees wil vlees ook niet missen

Daarom blijft de vader der leugenen rond gaan

Totdat het voor altijd met hem is gedaan!

Omdat Christus voor ons de dood in wilde gaan!

Hij voor mij anders moet ik de eeuwige dood sterven

En valt er geen hemelleven te erven!

1 Petrus 2 in het bijzonder 11 t/m 17

Openbaring 22 in het bijzonder 12 t/m 16

Een takje van de lijsterbes

De bloem viel af
Bestemd voor het bloemengraf
Maar ik heb haar vereeuwigd
Hoewel...als het digitale verloren gaat
Dan is het ook een bloem zonder enige staat!

Bloem van de camelia

Mooi geel en nog fris

Zout

Heb je het ooit zo zout gegeten

Het is alweer een week geleden

Dat het is geschiedt

Het maakte die dag tot niets

Want er werd gestolen een fiets

Eén van onze elektrische fietsen weg

Nu is het wat minder leuk om

op de fiets weg te gaan

De één trapt met eigen energie

De ander heeft een zere knie

Dus fiets ik weer als een jeugdige meid

En raak ook nog een pondje kwijt

Want elektrisch fietsen is wel bewegen

Maar het is geen zegen

Voor het kwijt raken van calorieën

Maar het ergste is

Dat men niet meer van een

ander z’n spullen af kan blijven

Soms wordt er gestolen via een inbraak

Of wordt je eer gestolen in het leven

En zo heb ik al veel voorbij zien gaan

Inbraak na inbraak

De mens is zonder zout

Dus alles gaat in het leven fout

We leven in een woud

De multiculturele samenleving

Heeft ons bezocht met menige beving

Ruiten kapot geslagen

Materialen uit zaak gestolen

En ze gaan hun gang onverholen

Ja, dat is de ellende van deze dagen

En het waren altijd buitenlanders die het deden

Of van een zigeunerkamp!

Ook de fiets werd mee genomen

door een buitenlander

Want door al die narigheid

Koop je dan wel tot je spijt

Een veiligheidscamera

Dus ja, daar zijn ze op te zien!

Ik zal ze niet allen over één kam scheren

Maar ze mogen van mij allemaal terug naar eigen land!

Ook al zijn ze hier geboren

In hun land kunnen ze voor mijn part iedereen kaal vreten

Hier zie je dus wat men binnen heeft gehaald

En wie betaald steeds het gelag!

De nette burger die hard werkt of hard gewerkt heeft!

Ik moet onze regeringen weer hartelijk bedanken!

Voor alles wat ze ons aan hebben gedaan!

Hier heb je ook dieven

Maar eigen soort is beter

Want je maakt voor hen dan de grond heter!

Maar op die buitenlanders krijg je geen vat!

Ze worden bijna niet opgevoed!

Ze maken van de samenleving één al roet!

Ik moet er bij vertellen dat mijn gemoed

Geheel rustig is gebleven

Vroeger zou er iets door mijn lijf over zulk onrecht gaan gieren!

Maar ik weet dat het allemaal niet meer helpt

Ook al ben je overstelpt

Door heel veel ellende

Wennen gaat het nooit!

Maar je hebt je zelf er maar mee!

Ik wens dit tuig van alles toe

Dat ze zwaar slaag krijgen met een stevige roe!

Misschien leren ze het dan af!

Amper achttien jaar en dan al roven!

Zulk tuig komt zichzelf niet te boven!

Heb je dan geen liefde voor zulke zondaren

Nee, die is voorbij!

Laat ze maar boeten!

Het is weer voor insectenjacht
volgens de berichten duurt het niet zo erg lang...
wel jammer!

Tulpen in de vrijheid!
Het is soms fijner om bloem te zijn
Dan een mens in een gebonden levenstrein!

Oorlog

Een kind heel klein

Weet nog niet van gelukkig zijn

Een kinderziel kan wel worden verziekt

Een kind dat moet opgroeien met angst en pijn

Omdat er geen ouders meer zijn

Ouders die verdriet hebben dat ze een kind verloren

Ouders die niet meer in staat zijn ze te verzorgen

Kinderen die werden vervoerd

Naar het laatste levensstation

Een kind waarvan het bestaan

Is begonnen bij de Bron

Een Bron die leven geeft

Ook aan een kind in de moederschoot

Dat er dan een vijand is

Die kinderen en ouders doodt

Mensen zonder hart!

Die geven aan anderen ongekende smart

Er waren nog mensen met een hart

Die zich over wezen ontfermde

Maar soms kon een kind niet meer kermen

Want de gevoelens waren gedood

Ze leefde met een blik

Die niet meer kon zien wat geluk was

En zo was er een oorlog

Velen jaren geleden!

Maar nu zijn er mensen in het heden

Die kinderzielen smoren

Omdat ze zelf in de macht van

de maatschappij zijn verloren

Een maatschappij die teveel vraagt

Een maatschappij die niet meer mensen uitdaagt

Tot een behoorlijk levensbestaan

Nee, een bestaan dat mensen te ziek maakt

En daarna de dood injaagt

Mensen die aan een burn out of wat het ook mag zijn

Moeten lijden om dat ze niet meer

kunnen zijn wie ze waren

De maatschappij is tot slavendrijver verworden

En zo zien we dat mensengeesten doorslaan

Of dat lichamen er aan gaan

Dit alles is net zo erg als het kind/ouder
zijn in de oorlog

Wat bezielt de huidige mens toch?

De slagen zijn reeds gekomen

Zijn we al van het slaven afgekomen?

Zodat we eens in gaan tomen

Om tot nadenken over te gaan!

Waarvoor we in het leven dienen te staan

Niet om een ander tot gort te slaan

Maar om een ander het leven te gunnen!

Zodat eenieder behoorlijk het gezin kan runnen

Waardoor de stress van druk, druk, druk wordt afgenomen

Waar mensen van vrolijke dagen kunnen dromen

Waar grootouders ook gelukkig met

kinderen en kleinkinderen kunnen zijn
Zonder de druk van oppassen!

Van mij mag hij voorbij zijn die trein

Die van toen is gestopt maar die slaventrein
gaat voort

Waardoor mensenzielen werden en
worden vermoord!

Ja, op deze dag van dodenherdenking!

Snakken mensen naar een ongekende vrijheid

Een vrijheid waar niet de overheid alles voor je dicteert!

Maar waar je zelfstandig kan handelen en nadenken

Dat is wat er aan mensen moet worden geschonken

Zodat men niet naar de hoeveelheid geld blijft lonken

Maar zodat men ervoor gaat

Hoe de liefde naar elkaar gaat lonken
En men elkaar geestelijk gaat verrijken!

En men zegt hoe lieflijk is dat zonen

In hetzelfde Huis als de ouders wonen!

Psalm 133

Dodenherdenking

Is dodenherdenking een schenking?

In vredestijd gedenken we dit!

Maar eerst werden miljoenen mensen omgebracht

Het was een vijf jaar durende nacht

Tot we werden bevrijd!

Maar het gaf aan in de tijd

Dat mensen niet waren bevrijd!

Maar dat ze gebonden lagen aan de
 ketenen van de duivel!

Die rond ging met heel veel gehuichel!

Hij bracht vele misstanden teweeg

Er was niemand die zweeg

Zo kregen we dus een grote spraakverwarring

Want niemand had het van de

God van het verbond verwacht

Want ook van Hem kwam dit kwaad!

De kerken zaten na de bevrijding vol

Maar de welvaart eiste zijn grote tol!

De duivel kwam met oorlog

En hij maakte de mens tot een kleine oorlog

Rebellie tegen het Hoogst gezag

We wandelden door een grote woestijn

Waar de droogte ook z’n tol behaalde

Doordat mensen zelfs het eind ervan niet
 konden halen

Velen kwamen geestelijk om

En we bleven maar de doden gedenken

Het leven wilde God niet meer schenken

Maar als eenling zag ik het Licht

En zag dat ik de enigste was

Ik kon het niet geloven!

Ik alleen?

Daar was een stil geween!

En later bleek het ook zo!

De geestelijke oorlog richtte zich op mij

Want ik was de kwaaddoener in veler ogen

Oh…dit had ik dan ineens voor ogen!

Een ongelukkig geestelijk mens!

Dan heb je nog maar één wens

Zodat er nog een mens zou komen

Maar dat is me zwaar bekomen

Mijn echtgenoot werd geestelijk
dood geschoten!

En zo is het kwaad nog verder ontsproten!

En nu na zo’n een en twintig jaar

Ben je van al dat kwaad zo gaar!

De mens zonder het eeuwige Licht

Is voor mij als een zwaargewicht!

Mijn geestelijke ervaringen

Geven altijd als ik spreek aanvaringen

Dan waren er kleine oorlogen

Maar nu ben ik het beu!

En geef niemand meer de hulp van een biljartkeu

Zodat ze mijn wedstrijdbal wegschieten

Ik ben alleen van de natuur of rust aan het genieten!

Ieder heeft zo z’n eigen verantwoordelijkheid

Na een hele lange geestelijke strijd!

Dus dodenherdenking is misschien wel gewenst

Omdat men dan nog voor ogen gesteld krijgt

Hoe erg oorlogen kunnen woeden!

Zal God mensen nog behoeden?

Het er niet zijn van je kinderen

Die ze ook hebben gedood

Daar zit de grootste pijn

Dat je liefste er niet zijn

Maar ook dat er velen dood zijn

Hoewel God ze allen op kan roepen?

Door een groot bazuingeschal

Dat geeft dan een daverende knal

In het dal van de schaduwen des doods!

Dan zullen we zien wie er wel en niet bij Hem
zullen zijn!

Want de leugen heeft ook de ronde bij
de graven gedaan!

Maar ja, God is groot!

Die redt toch uit de aller grootste nood!

Ook al duren de jaren voort

Waarin veel pijn en verdriet werd
teweeg gebracht!

Je houdt elke dag toch trouw de wacht!

Omdat je op Zijn alles beslissende zegen wacht!

Psalm 5

Jesaja 45:7 en 8