fietsen

De voleinding!

Na veel jaren moeizaam

Te hebben moeten leven

Werd mij heden morgen te
kennen gegeven

Dat ik van alles wordt ontheven

Hij nam mijn grote last weg

Twee reuze stukken hout

Ze waren als houten splinters
van een reus

Ja, je kijkt raar op je neus

Dat je met zulke reuze splinters

Toch zo goed hebt kunnen lopen

Hoe moet je het nu zien

Een hele grote splinter voor mij

En een wat kleinere van mijn echtgenoot

Ja, hier zie je dan dat je je voet aan niets stoot

Het heeft met de vervulling van

de wet en de profeten te maken

Dit alles na de zaligsprekingen

Dit zijn nu Gods tekenen

En velen van deze zijn in

mijn geheugen opgetekend

Het werk van de Zaligmaker is klaar

Zo is ook de voleinding daar!

Mattheüs 5

Wegstoppen

Veel mensen stoppen het weg

Wat stoppen ze weg?

De dag van het ouder worden of zijn

Men denkt…ik kan er best nog wel zijn

Maar ineens is het leven anders

Je wordt op jezelf geworpen

Iedereen heeft het druk

En zo gaat een mens wat ouder wordt

Een beetje stuk

Omdat er onrust in de mens huist

En dat men denkt dat iedereen er wel
voor je is

Of op je zit te wachten

Dat zijn verkeerde gedachten

Want dat is niet zo!

In de jongere jaren moet je vooral

Niet wegstoppen dat als je ouder bent geworden

Een ander wel veel tijd aan je zal besteden

Of veel tijd over heeft!

Niets is minder waar

Je kinderen zijn soms gaar

Van alle drukte rond hun werk en huisgezin

En je neemt daar geen plaats meer in

Dan moet de mens leren loslaten

En je met andere dingen bezig houden

Want anders zitten er heel veel gaten

Gaten in de nog komende dagen

En als je er niet mee om kunt gaan

Dan blijft het met je rust gedaan

Want je onrust werkt onrustbarend door!

En zo geniet je niet van de tijd

De tijd die je nog na de pensionering krijgt!

En in deze egoïstische tijd

Is wat het sociale leven betreft

Iedereen wel de weg kwijt!

Heb je je er wel op voorbereid

Dan heb je ook weleens tijd

Dat je iets anders zou willen doen!

Maar het leven gaat soms zo genadeloos
 op en neer!

Dat je het moet doen zoals het valt of komt

Maar raak in geen geval afgestompt!

Koffietijd is inspiratietijd!
Niet door alcohol
Want dan slaat een mens op hol
Maar gewoon wat in jezelf leuteren
en gelijk je koffie op leute...

Het licht!

Het werpt een heel ander licht
op die tijd!

Ja, en nu is er geen andere tijd

Er is altijd wel ergens oorlog

En in het duister wordt er niet gezien

Wat sommige mensen moeten lijden

In een oorlog is dat niet te vermijden

Maar ook lijden mensen door de kilheid

De kilheid van deze verwoestende tijd!

Er gaat geen dag voorbij

Of er is een kleine oorlog

Want mensen zijn van zichzelf een oorlog

Kijk maar naar een klein kind

Is deze niet eensgezind met de ouder

Dan kan hij gillend aanhouden

Omdat deze z’n zin wil hebben

De mens in de natuurlijke staat

Is een mens van de dood

Mits deze door Gods Geest is opgewekt

Dan hebben kinderen voor ouders respect

Maar voor de rest is een mens een rebel tegen God

En daarom hebben we nu het verwoestende lot

Een lot dat iedereen heeft aangegrepen

Want voor dit alles moet je wel bewaard zijn gebleven

En van de vreselijk eeuwige dood zijn ontheven!

De verwoestende werking van een verloren geest

Houdt met de duisternis een oorlogsfeest!

Het geschrevene heeft te maken met

de weduwen uit Indonesië

De excuses zijn wel gemaakt

Maar wat in die tijd er had moeten zijn
is verzaakt

Mensen met een hart voor weduwen

Mensen die soms krachteloos zijn!

En nu na zoveel jaren zijn ze aan het eind
van de levenstrein

En krijg je nog wat mededogen!

Misschien voor het gevoel een gerechtigheid

Maar je ging al die jaren misschien

wel door een helletijd!

Het leven is een strijd!

En er is geen mens die de weg
voor je plaveit

De egoïsten zijn met zichzelf begaan!

En draag je het Licht

Dan zien ze je het liefst vergaan!
Ze gunnen je geen bestaan!
De huichelaar doet vriendelijk in je gezicht
Maar leeft van manipulatie!
Zodat je zachtjes naar de zijkant
wordt gedreven!
Dan hebben zij ook in
deze tijd een goed egoïstisch leven!
Want dit soort van mensen
hebben alleen eigenwillige wensen!
En dat doet de verwoesting niet staken
Want het hele leven bestaat uit
het verdienen van knaken!

Psalm 56

Kleiperen zijn kleine peertjes  

Socialisten

De socialisten!

Die leven van de listen!!

Ze denken alles te kunnen herstellen

Maar ze blijven hun eigen achterban kwellen

Door steeds maar voor sinterklaas te spelen

En het op een legale manier weer terug te stelen

Ja, die vrouwen kunnen daar mooi kwelen

Maar het is allemaal drab uit hun kelen

Ik geef er geen cent voor

Ze maken alles smerig en goor

En dan die arrogante flierefluiter

Die zegt we maken het land veel mooier
en sterker

Het is een ongerechtigheidwerker!

Dat is toch zeker nu wel te merken

Kan nog niet eens zijn eigen gezin op
de been houden!

Zelfverloochening weet hij niet wat het is!

Ja, zo gaat het toch op een gegeven moment mis!

Heb geen vertrouwen in de socialisten

Ze zijn altijd bezig het geld te verkwisten

Ze beloven koeien met gouden horens

Maar het zijn voor alle mensen dorens!

Hier kon je de herfst al ruiken
En hij is snel op komen duiken

Schokkend

En man en drie kinderen

Uit het leven getreden

De man wilde rust

En heeft zijn kinderen

met de dood gekust!

Zijn verhaal kan je wel begrijpen

Want het leven kan zuur verstrijken

Als je een vrouw hebt gehad

Die je aan de afgrond bracht

Vrouwen kunnen intens gemeen zijn

Als ze wraak op je nemen

Maar ga je weer een relatie aan

Dan is die eerste vrouw niet van de baan

En zo is het ook met de vrouwen

Maar hier is het de duivel die het spel won

Het begint bij ruzie

Het eindigt in echtscheiding

De kinderen de dupe

En alleen zijn is ook niet alles

Dus komen er nog een dosis moeilijkheden bij

Niemand is in deze situaties blij!

De duivel heeft volkomen vrijspel

En maakt het leven van mensen tot een hel!

Maar wie de Weg en de Waarheid en het Leven

heeft gevonden

Die krijgt pleisters op die vreselijke wonden

Maar zonder Hem

Hoor je alleen nog die duivelse stem!

En voert de weg langs de afgrond

Naar de weg die alles in het leven afrond!

Herfst

Einde zomer

Is begin van de herfst

Het geeft altijd het gevoel of je sterft

Vooral als de dagen donker zijn

Maar ergens komt er weer zonneschijn

Want dat is altijd na de regen

Soms ga je even over sombere wegen

Maar daar onder is altijd de milde kracht

Die je opdoet in de rust van de nacht

En als de nieuwe morgen is aangebroken

Dan is het zwart weer achter de

blauwe wolken gedoken!

Grote wolken voor de regen
of na de regen...deze dagen
hebben we niet te klagen
wat regen betreft!

Klachten

Het regent klachten

Waar ze niet aan dachten

Toen ze gingen samenwerken

Maar nu moeten ze toch wel merken

Dat menigeen er niet in geloofd

Het vuur is overal bijna gedoofd

Mensen die bekwaam moesten zijn

Zijn net een harlekijn

Ze kijken naar de verkeerde kant

En krijgen ze kritiek

Dan zijn ze niet thuis

Volgens henzelf gaat alles goed

Omdat niet land en volk er toe doet

Maar omdat zij hoog op zichzelf staan

En dat maak je niet meer ongedaan

Visieloze mensen

Met zieke wensen

Moeten nog steeds regeren

Zo kunnen ze de fouten nog vermeren!

Een eend in een stilte gebied

Hoe?

Hoe lang moet een mens lijden

Om zijn ziel te verrijken

Soms een leven lang

Want de mens heeft een hang

Naar alles wat met vlees te maken heeft

En niet weet dat Gods Geest

Een haat heeft tegen alles

Wat niet voor Zijn Woord beeft

Je ziet het lichamelijke vergaan

Het onheil in het lichaam

maakt Hij niet ongedaan!

Maar soms komt er een moment

Dat Hij het onheil wendt

Maar dan is de levenstijd voorbij

En dan komt de geest van het lichaam vrij!

Maar wie niet horen wil moet voelen

Je kunt niet met een toornig God kroelen

Ook al bedenkt men dat voor zichzelf!

God blijft God en staat hoog op Zijn eer!

Daar komt alles in het Woord eigenlijk op neer!

Maar blijft men vreemd van deze zaken

Dan zal God in het leven al eerder bij de
mens afhaken

Hij laat ze allen aan hun lot over

En dat is voor een mens een hete oven!

Dan is er geen vrede aan het eind van het leven

Maar dan is het de hel waar aan je over
wordt gegeven!

En zo sterft de mens een wrede dood

Zonder dat deze opgenomen wordt
in Gods schoot!

Mattheüs 7:22-23

Hervormen

Ze spreken steeds over hervormen

Dan denk ik wat moet men hervormen

Als je steeds bezig bent geweest

Alles in de samenleving te vervormen

En men het allemaal aanhangt!

Want laten we wel zijn

We zitten toch in een crisistrein

Die naar de afgrond rijdt!

Ja, vervormen heeft ook een tijd

Maar daarna is het einde tijd!

Want iedereen is de juiste weg van
hervormen kwijt

We prutsen hier wat aan

En we geven daar een draai aan

Maar de hervorming laat op zich wachten

Dat zijn de mensen die leven in de nachten

Ze kijken niet verder dan hun neus lang is

Want meer is er in donker niet te zien!

Vroeger hadden we alles aardig op de rails

Bijsturen was hier en daar wel nodig

Maar dit is nu overbodig

Want wie zo als deze laatste jaren

In de vorige en deze eeuw wilde hervormen

Die behoren nu bij de wormen!

Mattheüs 7:2

Tijd

Tijd en tijden

Tijd is er om je te wijden

Te wijden aan hogere zaken

En niet altijd aan tijdelijke knaken

Want soms kan ineens alles stagneren

En pegels kun je niet eren

Maar Hij die het Koninkrijk is

Aan Die wijd je je tijd

Tijden vergaan

Soms snel en ook wel langzaam

Snel in de dagelijkse dingen

Maar langzaam in de tijden

Waar men je onteerde

En dat niemand zich ervoor
geneerde

Om je altijd te krenken

Men moet bedenken

De tijd gaat dan snel voorbij

En dan is er geen tijd meer

Om alles nog over te doen

Daar wringt menige schoen!

En wat een geluk

Bij mij kan het allemaal niet
meer stuk

Het Koninkrijk en Zijn gerechtigheid

Is er voor mij tot in alle eeuwigheid!

Dat raak je nimmer kwijt!

Ook al maken ze je een kopje kleiner
in de tijd!

Mattheüs 6:31 t/m 34

De groente op de akker
mooie natuurlijke kleuren

De week van de verlichte molens

Zomer

Wat een zomer

Met de zomer is ook de volledige

Waarheid op tafel gekomen

Je dacht dat er geen einde aan zou komen

Niet aan de mooie zomer

Maar aan al die vreselijke ellende

Hoewel ik toch zeker wist

In God heb ik mij niet vergist

Wel is het kwaad gegist

Het steeg en stijgt ook nu de pan uit

Van kwaad tot erger

Het werden wel bergen

Maar de ergernis was het ergst

Je gaat met je neus over de straat

Want overal zie je ze met het kwaad

Het roddelen en je in een zwart daglicht stellen

Dat deden ze graag om je te kwellen

Zoiets deden de vrouwen graag met
hun mooie petten

Maar vlak de mannen ook niet uit

Want die spraken ronduit

Zodat ze je met hun geplaag

Je alle hoeken van je huis lieten zien

Met op schrift gestelde beschuldigingen

Buigen moest je voor het kwaad

En als je dat zou doen dan werd alles veel beter!

Maar dat gebeurde natuurlijk niet

Want mijn God verraden of verloochenen

Daar dacht ik niet over

Ik had gebogen voor Boven

Het werd dus geen kiezen of kabelen

Maar je werd zo overal uitgezet

Je was dus monddood gemaakt

Je was wel geestelijk

bekleed maar je voelde je naakt

Maar al had ik voor het kwaad gebogen

Dan hadden ze ook op je gelet met hun
smerige ogen

En hadden ze je er alsnog uitgesmeten

Geraffineerd ging de “Farao”aan het werk

Wel is en blijft hij voor eeuwig een grafzerk

En eens komt aan het echte kwaad ook een einde

Want hij ondermijnde

Het Hoogst Gezag

En Zijn vlag zal over hem niet waaien

Hij mag zwaaien aan de haaien

Om met al zijn gedoe

Mensen met een feestneusje te paaien

Een feestje hier en daar op het kerkelijke erf

Wat voor feestjes dan?

Op allerlei gebied

Zoals een markt voor de kerkdeur

En met het nieuwe winterseizoen

Lekker met z’n allen buiten spelen

En in de zomer met jongelui op vakantie

Zo blijf je een leuke meneer

Maar het brengt geen zielenheil

Het maakt van mensen een dweil

Menigeen die er in trapte of

trapt is de sigaar!

Het is raar maar waar

Aan de buitenkant zou je denken

Die meneer heeft veel aardigs te schenken

Maar vanbinnen is het een rat!

Ja, een echte kerkrat!

En zo werd het daar een
moordenaarshol!

Lukas 12

Het spiegelbeeld van de molen in het water