Oorlog en vrede
Oorlogen….
Ze zouden niet moeten mogen
Maar als de mens zelf oorlog is
Dan gaat het eerst op kleine schaal mis
En later ontstaat er een grote brand
De mens leeft dan aan de zelfkant
Velen denken ook aan vluchten
Ook vanwege rampen
De mens blijft zuchten
Maar het zal niet opluchten
Zolang de mens op de mens vertrouwt
Of dat men het heil in een ander land kan vinden
Nergens vindt men het geluk
Soms vergaat men al voordat de reis is gelukt
Vluchten helpt niet
Want overal heerst er in deze wereld verdriet!
Doe je tranen in een vergiet
En men ziet niet hoeveel tranen er zijn geplengd
Want als je weg rent
Van alles wat je overkomt
Raakt men afgestompt
En is er nergens een uitweg meer
Het leven doet wel vreselijk zeer
Maar neemt het zoals het komt
En blijf waar je bent!
Want overal komt een mens aan z’n end
Soms voortijdig door een ramp
of door grote oorlogen
De mens leeft horizontaal
Zo blijft het zware verhaal!
Het is wel een schandaal
Dat de mens oorlog voert
Daar is de mens niet voor gemaakt
Maar geen mens is of was er die tot God naakt!
Door God kan er alleen maar vrede zijn!
Dan is de mens ontdaan van alle pijn!
Wil niet zeggen dat er geen moeilijkheden zijn
Maar dan kan een mens er mee leven
Want het mensdom doet graag een ander mens pijn
Dat is natuurlijk niet echt fijn
Maar door de vrede in je hart
Is er geen ernstige smart!
deur
