Naar de inhoud

Liesbeth

seniorennet.beseniorennet.be
Donderdag 17 mei 2018

eend

Moeder eend zorgt voor veiligheid van haar kroost
ze doet haar snavel al open

2147274-f6066851395fe67e1db373e2f2c665a8.JPG

Geschreven door Liesbeth om 21:10 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Donderdag 17 mei 2018

natuur

Natuur
 
Wandelen in de natuur
Je ziet, alles is zeer puur
Vooral zo in de lente
Bloemen zijn open
Eenden hebben jongen
Je neemt het op met volle teugen
De zachte wind gaat langs je heen
Er is vreugde en geen geween
Het lijk wel een hemel op de aarde
De stille natuur geeft deze meerwaarde
Waar je een eenzame lis in het water ziet
Maar dit doet niets teniet
In het water krijgt deze bloem geen kater
De bloem is wel wat minder dan de
bloemen aan de kant
Maar dat hoort bij het waterland
Het genieten van deze mooie schepping
Dat geeft een oppepper voor de rest van de dag
Je wandelt met frisheid weer terug
En je denkt dat je hiervan dit alles genieten mag!
Niets gaat er boven dit stukje rust
Wat door weinigen nog wordt gekust
Want mensen hebben drang naar onrust
Naar film, theater, een harde muziek
Dat is slecht voor het motoriek
Dit is vaak wat men narent
Zo komt een brein aan een slecht end
Mensen leven heel erg materialistisch
Het brengt beslist geen geluk
Want daarmee is bijna alles stuk
We stevenen af op ongeluk
Ook al wordt het anders verteld
Omdat men denkt dat je alles
kan kopen met geld!
De mens heeft nu zijn eigen ondergang gegraven
Er is met de geldgod geen veilige haven
Het leven verkeert in groot gevaar
Maar die geldgod kom niet tot bedaren
Omdat hij geen rentmeester wil tonen
Want dan zegt hij, zo ontvangen jullie geen lonen
Maar niets is minder waar
Wie wat bewaard die heeft wat
Maar wie veel leent zit kaal op zijn blote
achterwerk
En het brengt geen liefde of een schat van rust
Hij heeft de mens geestelijk in een
eeuwige slaap gesust!
 
 
 
Geschreven door Liesbeth om 20:47 Reageer op dit bericht
Woensdag 16 mei 2018

tulpen

Tulpen in verval
Zo ziet de maatschappij er ook uit
De mensheid is in verval
Overal hoor je een knal
De mens raakt verward
Is dat niet verschrikkelijk hard
Allemaal door eigen schuld
De rugzak is misschien wel
hiervan de schuld


2146739-cefb5be02a2a4e337e9381f8d92b500b.JPG

Geschreven door Liesbeth om 16:30 Reageer op dit bericht
Dinsdag 15 mei 2018

rugzakje

Rugzakje
 
Ieder mens heeft een rugzak
of rugzakje
Kleine kinderen een zakje
Volwassenen een zak
Vroeger droeg je geen rugzakje
Ten eerste hoefde je nog niets
mee naar school te nemen
Moeders gingen hun huishouden doen
en de ramen zemen
Dus je werd weer opgewacht
Maar tegenwoordig heeft men iets anders bedacht
Kinderen kunnen geen kind meer zijn
Ze zitten al in een volwassenen trein
Waar je voor ’s middags je kuch moet meenemen
Moeders gaan niet meer ramen zemen
Moeders gaan uit werken
Huishouden is ook werken
Maar we zoeken de weg naar een burn-out
Dat brengt geen goud
Maar een psychologische rugzak
Een rugzak vol zware stenen
Je denkt het soms niet meer te kunnen dragen
En kinderen zien de druk hiervan in deze dagen
Kinderen moeten dan hierheen en dan daarheen
Er moet veel worden geregeld
Ze moeten tussentijds worden opgevangen
Totdat moeder klaar is met haar eigen verlangen
Je wilt net als iedereen voldoende verdienen
Zodat je je wensen kan vervullen
Maar het stuit op veel dingen
Waar men niet van kan zingen
Zoals psychisch het niet meer zien zitten
Zo worden de rugzakjes van de kinderen vanzelf vol
Kijk om je heen en je ziet de wereld is vol
Maar nog erger alles eindigt op dol
De moederrol is uit het verband gerukt
De moeder loopt zichzelf helemaal stuk
Wil aan wensen van kinderen voldoen
En ze worden kort voor de wagen
En hebben last van veel plagen
Want waar de tijd tekort is
Daar gaat het in veel dingen mis
Het kost allemaal klauwen met geld
En kinderen naar de opvang hier of daar
Kost ook niet een beetje
En dan vindt men het raar
Dat men vast gaat lopen
Rugzakjes voor kinderen
Kunnen moeders maar beter niet meer kopen
En eens meer tijd voor opvoeden nemen
En zo nu en dan de vensters zemen
Zodat men weer eens goed naar buiten kan kijken
En men de blik gaat verrijken!
Misschien komt het water dan niet meer
over de dijken!
En gaat er een zonnig humeur prijken!
En zie je geen hordes opa’s en oma’s wandelen
Die met de kleinkinderen onderhandelen
Wat ze steeds moeten doen!
Daar wringt een maatschappelijke schoen
Het zou de maatschappij veel voordeel doen
Geen materiële zaken
Maar psychische zaken
Die ieders hart kunnen of zouden moeten raken
De wereld is nog steeds op hol
vanwege de te verdienen knaken
 
 
 
 
Geschreven door Liesbeth om 00:00 Reageer op dit bericht
Zondag 13 mei 2018

moederdag

Moederdag
 
Je ontvangt een kind
Het wordt door je moederhart bemind
Maar dat kind is je later niet altijd welgezind
Want de wereld is het die op het hart
van je kind spint
Er wordt veel aangeboden
Het meeste van dit alles zijn de afgoden
Die in allerlei vormen tot ze komen
Dat kan letterlijk en figuurlijk zijn
Ze zitten in de wereld in een verziekte trein
Ruk ze er maar uit
Dan krijg je een gevoelige tater op je snuit
Ze denken al wijs te zijn
Het leven kan voor een ieder van ons
een zware les zijn
Maar in de meeste gevallen willen mensen
niet van dit alles leren!
Hoe zul je de weg van het verkeerde omkeren
Als moeder komt er veel smart
In het liefdevolle moederhart
Je wil ze graag voor veel zaken sparen
Maar er is een harde noot te kraken
Want niets is aantrekkelijker dan wereld
Waar je in ondergaat
De bloem sterft af
En de blaadjes liggen op het groene gras
Er blijft nauwelijks van moeder en
kinderen weinig of niets over!
De wereld is één grote hete oven
In en buiten kerkelijke instituten
Maar één ding heb je ze wel voorgeleefd
Een mens dat alles opgeeft en de weg van de
minste weerstand wil volgen
Die raakt in een vergiftigde wereld verzwolgen
Maar wie de volhouder is in Christus
En de weg van de zelfverloochening gaat
Die weet dat menigeen je verlaat
Of je als een stuk ellende wil zien staan!
Die denken en bedenken een niet heilzame weg!
Daar ligt een hete oven op de loer!
Ook al denk je ik sta aan het roer
Het roer van je plezierboot!
Maar o wee, als op een dag het komt
Die grote levensnood!
Daar komt geen mens onderuit
Als je de dood in ogen moet aankijken!
Dan schreeuwt men het van de daken
Ik had mijn ware moederplicht in deze
wereld niet moeten verzaken!
 
 
 
 
 
 
Geschreven door Liesbeth om 10:35 Reageer op dit bericht
Vrijdag 4 mei 2018

herdacht

Herdacht
 
De doden zijn weer herdacht
Het kwam door de vijandelijke macht
Maar wat als er ook vijanden dichtbij zijn
Door de chaos zie je het normale misschien
niet meer
En in de oorlog gaat menigeen tekeer
Wat doet dit ook na zoveel jaar bevrijding zeer
Hoe het is om geliefden te verliezen
En was het niet tijdens
Dan kon het ook daarna nog zo zijn
Als je in de wieg gelegd werd
En na twee en half jaar zonder
vader verder moest
Nee, dat heb je verkeerd gezien
Je Vader was je hemelse Vader
Maar dat moet je eerst ontdekken!
Wil het je later tot zegen strekken!
Hoe God je ter wereld liet komen
Zonder dat je dit besef meedraagt
Totdat je je heel vaak afvraagt
Waarom je geen vader meer hebt!
En zo van lieverlee ga je het begrijpen
Alleen moet de tijd wel rijpen
De dictator laat je het liefst dansen
naar zijn pijpen!
Waar was hij dan?
Die was overal
In vele mensen leeft er één!
Vooral als mensen altijd naar je wijzen
Dat jij de verkeerde bent
Maar je sterke rechtvaardigheidsgevoel
Treft soms wel zijn doel!
Je bent altijd op weg
Op weg om erbij te willen horen
Maar dat is je niet beschoren
En dan ineens in de volwassenheid
Dan zie je op wie je lijkt!
En dat smaakte geweldig goed
Het doet veel in je gemoed
En je wil niet anders dan dit te volgen
Maar er komen heel wat obstakels op je weg
Waardoor je je eigenlijk veel slechter
voelt dan menigeen!
En de dictator is in en in gemeen
Die wrijft je allerlei zaken aan
Waar je niet in zou willen hebben gaan!
Zo leer je je leven te gaan funderen
Ga niet alleen door het leven
want die last is te zwaar
En wat is dit waar geweest!
Zonder God is het leven zwaar
Maar met Hem ook maar hij wilde je dragen
En zo zie je dat een mens met Hem
door de dood moet gaan
Om in het ware leven gedragen verder
te kunnen gaan
Betekent dit dat je lijdelijk moet zijn
Nee dat zeker niet
Je komt overal in verzet!
Vooral waar de geestelijke moordenaar zijn
terrein is aan het verkrijgen
En zware tijden van het verzet breken aan
Je moet op je fundament bouwen
Ook al wil iedereen je er vanaf houden
Ze denken dat je gestoord bent
Maar die Vader in Christus kun je
toch nimmermeer verloochenen
En dit is iets wat ik nimmer hebt begrepen
Als een mens door genade is gegrepen
Alles in de uitverkoop zet!
Omdat je bang bent iets te verliezen
Daarna zit je je verdere leven wel te kniezen
Alles overdenkende met deze dodenherdenking
Zie ik hoe de dood kon worden verslonden
Als je als een kind bent gebonden aan God de Vader
Die laat je niet omkomen in de dood!
Als je weet dat je diep en steeds dieper moet buigen
Velen zijn omgekomen door de hand van de vijand
Maar zij die zich op Hem hadden verlaten
Die hebben wel het leven gelaten
Maar zij mogen leven voor Zijn troon!
Alle verzet ten spijt
Dan ben je niet je eeuwige leven kwijt!
Zo zie je de verschrikkingen van de dood
steeds voor je!
Elke keer weer opnieuw
Een mens is in principe een vijand van God
En dan heb je een slecht lot!
Hij had een liefdesgebod
En daarvoor heeft Hij Zijn Zoon geschonken
Maar wil je die naakte en gekruisigde Zoon
niet accepteren
Dan valt er weinig positiefs in het
leven te leren!
Of af te leren!
 
 
Johannes 10
 
 
 
 
Geschreven door Liesbeth om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Liesbeth

↑ Terug naar de berichten