Naar de inhoud

Liesbeth

seniorennet.beseniorennet.be
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

kleurrijk

Kleurrijk
 
Het Woord van God is kleurrijk
Het Woord werd vlees
Maar je leest wel de mensheid is zwart
Toch drukte God de mensheid aan Zijn hart
Hij gaf een mens kans om opnieuw te beginnen
Steeds weer en weer
De val van Adam en Eva
Na de zondvloed
Maar de mens nam het niet op in het gemoed
En David was een voorbeeld voor velen
Maar toch kon God de wereld niet helen
De mens is zwart en blijft zwart
Of ze vertoeven in een grijs gebied
En dan ziet men zichzelf niet
En bekijkt de ander als een
waardeloos geheel
Ook al zegt het de Waarheid
Ze verachten genade
En ze wisten niet dat ze verkeerd baden
Een gebed is van henzelf
Een stroom van mooie woorden
Maar het kwam niet van het Licht der wereld
En zo zie je een wereld vergaan in
eigen gerechtigheid
Want de gerechtigheid van die Ander
Die heeft men niet nodig
Maar de afgoden hebben zij lief
De mensheid is een grote dief
Een dief van de uitnemende liefde
Zo was of is het dat men God griefde
In zijn aanbod van genade
We zien dat men zich over heeft geleverd
Aan het alles vernietigende monster
Men zoekt verkoeling aan het strand
Maar je ziet ook het loopt daar aan de
zee van zonden
Helemaal uit de hand
De één na de ander verdrinkt
Dit moet men als voorbeeld nemen
In de geestelijke wereld
Waarin men denkt goed te zijn
En men zit vast in die monsterlijke trein
Die zegt doe maar want iedereen doet het
Maar wilde men anders zijn
Dan had men afscheid van dat leven
moeten nemen
Maar de mens laat zich verleiden
En dan is ondergang niet te vermijden
 
 
Geschreven door Liesbeth om 11:22 Reageer op dit bericht

een man

Een man
 
Er ging eens een man in het zwart
Hij had diepe ernst in het hart
Hij ging in rouw
Wat had die man dan meegemaakt
Hij had veel zonden begaan
Die maakte nu een baan
Een baan in het hart
Dat zette hem aan tot rouwen
Maar na deze fase
Was hij weer geheel opgeknapt
En had hij een vrolijk hart
Een hart waarin de vreugde zong
Van zijn nieuwe leven
Nieuw leven?
Ja, zijn hart was vernieuwd
En zwart werd blank
Ziet u van welk ras een mens is
Of je nu een witte huid hebt
of een donkere huid
Allemaal zondaren
Maar bij hem waren er nu vreugdesnaren
En Hij begon met vers eten
Zo kon hij niet vergeten wie hij was
Maar zijn hoofd werd gevoed
Niet een redeloze of radeloze
Maar een mens met de Geest vervuld
Er was er Eén die droeg zijn schuld
Dat was God in Christus
Die man was Koning David
Davids zoon was geboren
En toen prijkte glansrijk het
ochtendgloren!
 
 
 
Geschreven door Liesbeth om 00:00 Reageer op dit bericht

lichtzinnigheid

Lichtzinnigheid
 
Telkens weer
Merk ik op
Hoe lichtzinnig men leeft
Hoe ernstig ook wij worden
getroffen
Het lijkt geen boodschap te zijn
Wat doet dit allemaal pijn
Men heeft kennelijk iets nodig
Hoewel het in de ernst van het leven
echt overbodig kan zijn
Want verkeerd gevuld
Draagt men een zware schuld
Ook al denkt men van niet
Men wijst naar zwarte piet
Maar al wat blank is zwart
Want niets weegt zwaar op het hart
Men maakt elke dag een verkeerde start
Dat treft mij elke keer in het hart
Worstelen doe je heel je leven
Maar niemand zal daar iets om geven
Ze hebben je allen verlaten
Omdat ze zwart haten
Zwart geworden door de mensheid
Dit moet je af en toe even kwijt
 
 
Geschreven door Liesbeth om 11:50 Reageer op dit bericht

alles

Alles
 
Alles heeft een begin
Maar ook een einde
Christus is gekomen
En ook weer opgevaren
En als alles apostolisch
is afgehandeld
Dan is dat het einde van
een zwaar geestelijk werk
Een ieder die genade heeft ontvangen
Zal zelf zijn of haar weg moeten
vervolgen
Zijn komst had vele gevolgen
Daar kun je als ontvanger niet om heen
Je vind je weg in de navolging
Je bent verder niemand verantwoording
schuldig
Je bent vurig van Geest
Omdat je vreest
Dat menigeen verloren zou kunnen gaan
Maar er is reeds eerder vermeld
Ieder draagt eigen verantwoordelijkheid
En als je Hem wilt verraden of verloochenen
Dan ontvangt men daarin het loon der werken
Hij heeft lange tijd gegeven
Maar nu is het voorbij
En na deze Christus is er geen
Het is die Ene God
Vader, Zoon en Heilige Geest
Met Hem was het een waar feest
 Maar wat je er door meemaakte
Dat is meer als verschrikkelijk
Mensen veranderen dan in beesten
En die feesten dan weer verder
met andere beesten
Zo geeft God ook grenzen aan
Raar dat we zo slecht met grenzen
stellen om kunnen gaan
Maar dit alles komt toch bij Hem vandaan
Zonder grenzen komt alles tot grote wanorde
God is een God van orde
Dus wie zijn eigen gelijk wil volgen
Die raakt verzwolgen in eigen chaos!
Dan zie je door de bomen het bos niet meer
Je ervaart niet meer de genade
Men gaat zich baden in de afgoden
Om geen leeg gevoel te ervaren
Maar je kunt nimmer nog opvaren
Het innerlijk komt niet meer tot bedaren
Dit is dus een heilig verklaren
Ze behoren ook wel tot de genade snaren
Waar je de vreugde in kon en kan vinden
Zonder je verder over de boze op te winden!
 
 
 
Ezechiël 47
 
 
 
Geschreven door Liesbeth om 19:29 Reageer op dit bericht

Meer van Liesbeth

↑ Terug naar de berichten