Zee

De stilte van de zeeGeeft altijd vree
Met het waaien van de wind
Voel je, je weer even als een kind
Een kind dat naar schelpjes kijkt
En even terugkijkt in de tijd
Maar na een poosje is het weer voorbij
Dan is het heden er weer met de werkelijkheid
Het is ook weer tijd om naar huis te gaan
En in de maalstroom van alle dag voort te gaan
Heden en verleden
Je komt het steeds weer tegen
Maar bij de zee
Vergeet je elke nare wee...

















