kerstdag

De profetie is vervuld
Het Kind in de krib
ligt in doeken gehuld
Hij ligt daar klein en teer
Zijn moeder zit naast Hem neer
De herders en de wijzen
Die moesten een ster na reizen
Zij brengen Hem goud, wierook en eer
En knielen voor dit Kindeke neer
Hij was rijk en werd arm
Zo liefderijk was Zijn Vaders arm
Hij wilde zijn lieve Zoon aan ons geven
Om mensen op de aarde een beter leven te geven
Een Zoon is ons geboren!
Iedereen moest dit heugelijke heilsfeit horen
Zij naam is Wonderlijk, Raad, Sterke God,
Vader der eeuwigheid, Vredevorst

Nog wat rood en groen

Na mijn moeder vandaag in het
verpleegtehuis te hebben geïnstalleerd
Ben ik weer naar huis teruggekeerd
Maar de rust is nog niet aangebroken
Want ik blijf niet van werk en
boodschappen doen verstoken
Maar nu eerst even ontspannen
Anders raakt een mens te gespannen
Dat is het vaak in deze tijd
Duisternis en drukte, daardoor
raken mensen soms de weg kwijt
Eenzaamheid is dan troef
Dat is wat mij erg bedroef'
Ook met veel mensen om zich heen
Voelen zij zich eenzaam en alleen
Daarom is er het feest van het Licht
Dat wens ik iedereen toe met dit gedicht

Nog even een plaatje met lichtsfeer
En dan ga ik weer
Het is weer net als elk jaar
Deze tijd is de drukste tijd van het jaar
Morgen gaat mijn moeder een
poosje naar een verpleegtehuis
Dus met alle voorbereidingen ben ik
op het ogenblik weinig thuis

Een boompje met licht
In deze dagen zie je overal
in de tuinen wel zo'n gezicht

Zomaar een vredig plaatje

Toch weer rood en groen

Met deze donkere dagen
Dan moet je even een gokje wagen
En een foto met wat creativiteit belagen
Een beetje creatief bezig zijn 
Dat is ook wel eens fijn
Een gewone kerstplaat is het niet
Maar het gaat er meer om
dat men de letters ziet.

De cactusbloemen zie ik elk jaar
Dat vind ik helemaal niet naar
Precies voor kerst
Dan staat de cactus erbij op zijn best
Nu mag ik opnieuw weer genieten
Ook van de kleine sprieten
aan de onderkant van de bloem
Zo'n bloem is toch echt een juweel
Gelukkig is hij niet geel
Want rood en groen
Zijn de kleuren die het met kerst
toch goed doen....

Rode besjes geven een gevoel van toen
De besjes tussen al het groen
Ze werden altijd weer
gebruikt voor de kerstsfeer
Je keek er met plezier op neer
Ze worden nu ook in een kerststuk verpakt
Dat maakt juist zo'n kerststuk apart
Rood en groen de kleuren die het
in adventstijd steeds weer goed doen
Maar zonder een beetje licht
Is het wel een somber gezicht
Een kaars, wat glitters en ballen
worden nog aangebracht
Dan is het plaatje vol van kerstpracht
Maar het geeft verder geen licht in de nacht
Verwacht Hem die het Licht in de wereld bracht

Zomaar een landschap van Texel

Wandelen op het strand
Kijken naar het zand
Voetstappen achterlaten
Kleine en grote gaten
Energie op doen
Want het is niet meer als toen
Soms gaat de rek er even uit
Door alle omstandigheden
Is het niet meer als even geleden
Dagen zijn bezet met mensen
Die hebben op hun manier
ook zo hun dagelijkse wensen
In het ziek zijn en het lijden
Dan is ondersteuning niet te vermijden
En zo wandelend aan de zee
Heeft dus ieder zo z'n eigen wee

Langs het wad daar
loopt een pad
Wanneer je daar loopt
Dan nemen de wolken
je gedachten mee
Je ziet aan de einder de zee
Alles ligt daar stil en glad
Zo volg je dan verder het wandelpad

Texel is een eiland van schapen
En je ziet er knappe knapen
Ze kunnen heel schaapachtig kijken
Dan kan je jezelf gelijk weer met
schaapachtig beeld verrijken
Hij kijkt wel loerend met z'n ene oog
Maar gelukkig dat mijn camera niet bewoog
Nu staat hij er netjes op
Met zijn lieve schaapachtige kop

In de duinen dicht bij het strand
Is er wat aangespoeld op het vaste land
Het zijn zo maar wat dingen
Het is niets om over te zingen
Een gewone laars is het maar
Maar ja, dat zie je enkel daar
Een open gekliefde zool
Zoiets is niet mijn idool
Maar om het te fotograferen
Kan je zo'n verloren laars
toch wel waarderen

Zomaar wat avondrood...

Een vuurtoren op het land
Maakt dat het schip niet
vast loopt op het strand
Het lijkt wel een kaars in de nacht
Hij houdt steeds de wacht
Het is een pracht gezicht
En geeft mijlen ver licht

Dit winterse roosje
zag ik vorige week
Het maakte dat ik van
het wandelpad afweek
Het stond daar zo vrij en fier
Ik zei, kom even hier
Dan leg ik je met mijn camera vast
Het was helemaal geen last
Moest wel hoog reiken
om het te kunnen bereiken
Maar het is toch wel gelukt
Het wordt verder door een
opengaande knop wat opgesmukt
Nu breng ik het even hier
Misschien geeft het nog
verder wat winterplezier