weer

Alleen

Alleen op de wereld

Je weet het en je moet door

Iedereen is er niet bij

Ook al ga je niet opzij

Mensen worden zo niet blij

Je bent als een vogel zo vrij

Is dit alleen voor mij?

Nee, dat kan niet waar zijn

Dit is voor iedereen die het aan wil nemen

Dan neem je voor niets en niemand de benen

Je gaat henen en het wordt veel wenen

Je wordt door onweer voortgedreven

Soms denk je, ik ga het begeven

Want het is werkelijk geen leven

Het is nog minder dan een hondenleven

Je hart wordt totaal gescheurd

Maar het is wel helemaal gekleurd

Rood is de kleur van de liefde

Liefde maakt een hart groot

Je wenst niemand in de goot

Hoewel er zijn er die daar terecht zijn gekomen

Omdat ze niet wilde komen

Komen tot het heil

Dan ben je later een straatdweil!

Niet door de liefde

Maar door eigen schuld

Want de liefde had heel veel geduld

Ezechiël 17 en 18

De kleuren die alles opfleuren
Maar er kan niets gebeuren
Als je geen kleur in je draagt
Daarom maar een dagpauwoog
Je ziet alleen de vleugels daar omhoog

Deze vlinder heeft een kraag van bont
Zo blijft de vlinder gezond
Bont is voor de kou
De vlinder wordt dus niet ziek
Ze  fladdert zo door de zomerdag
Wat heerlijk als je zo vliegen mag
Van bloem naar bloem
Daarbij is dan ook nog het bijengezoem...
Vreugde voor vlinders en bijen
En als je er naar kijkt dan word je alleen maar blijer!

We doen maar een papaver
En is er voor het paard geen haver
Dan wordt het later een kadaver
De achtergrond van de papaver is wat grijzig
De zon schijnt er in en dan is het niet ijzig
Midden in de zomer kan het
koud om je heen zijn...
Maar gelukkig doet het geen pijn!
Wat een mens al niet kan schrijven
Dat komt omdat dat mens moest blijven
Schrijven en beschrijven
Het deed de ware pijn verdrijven
De klok staat nu niet op even voor vijven
Het is misschien al veel later in de tijd...
En wat zo waar is...dat de tijd heel snel voorbij glijdt!
Misschien is er dan wel een eeuwigheid
Daar vergaat nimmer de tijd
Daar leeft men vrij en blij!

Levenskroon

Wie ontvangt de levenskroon?

De mens die de tucht liefheeft

Want die heeft kennis lief

Een degelijke vrouw is de kroon van haar man!

In spreuken twaalf staat het beschreven

Al wie dit niet liefheeft

Die is dom!

Daarom leven vele gezinnen zo krom!

Waarom dit en waarom dat!

Draag je kruis!

En je komt met het gezin voor eeuwig thuis!

Kerk

Het instituut kerk

Als God daar niet in is

Dan gaat alles mis

Allereerst is er dwaalleer

Dan ontstaan er scheuringen

Niemand krijgt hiervoor bekeuringen

Alleen degene die door Hem wordt afgescheiden

Als de kerk met een grote K

Die moet het meest onder kerkscheuringen lijden

Melaats word je bevonden

Dat is het gevolg van de zonden

De zonden van de kerkmens

Die rondloopt met een eigen wens

Omdat men denkt dat de kerk een circus is

Het gebouw en het instituut zijn een aardse tempel van God

Daar dient wel de Waarheid te worden gepreekt

Ga je de Waarheid verloochenen

Dan ontstaat er veel kommer en kwel

Alles draait dan uiteindelijk uit op een ware hel

Families worden uit elkaar gescheurd

Er wordt door dit verlies vreselijk getreurd

Alles is in de kerk met een kleine k verbeurd

De mens wordt geestelijk ziek

Ze mankeren zelfs soms wat aan de motoriek

Hun gedachten zijn dat ze heilig zijn

Ze doen geen water bij de wijn

En jij die diep hebt gebogen

Gaat dit dwaalvolk niet verhogen

Want je hebt er geen behoefte aan

om met de leugen mee te regeren

Dat is God op het hoogst onteren

Zo ontstaat het verraad in het kwadraat

De mens in zijn natuurlijke staat

Is niet voor het goede paraat alleen wel in het kwaad

Zo dreigt alles onder te gaan

En is het over met de Waarheid

Dan is het Woord van God geheel ontkracht

En Christus wordt ontluisterd van zijn ware macht!

Alleen Hij heeft alle macht in Hemel en op aarde

Zo wilde Hij nog mensen voor nog meer kwaad bewaren

Het boekje Micha

In het bijzonder hoofdstuk 4

Hebreeën 12

Kom even om een hoekje kijken...
Niet al te ver
Want ik blijf graag in mijn roze wolk!

Op zichzelf

Door doofheid of andere ongemakken

Wordt de natuurlijke mens op zichzelf geworpen

Geen uitjes meer

Geen verjaardagen meer

Want God kreeg in het leven geen eer

Hoewel Hij vaak niet doet naar onze zonden

Dit zijn dan zo die menselijke wonden

Hoe verteer je dit in de ouderdom

Soms ongenadig krom

Je lot aanvaarden is een moeilijk begrip

In de ouderdom God vinden

Dan zit je eigenlijk al op de wip

Om daarvan af te vallen

En dat geeft harde levensknallen

Wie niet horen wilt moet voelen

Als je heel je leven met de wereld blijft kroelen

Jong geleerd is oud gedaan

Dan kan je rustig op de rechte weg verder gaan!

Want Zijn goedheid is in je nog flexibiliteit ontstaan

Dan kun je nog gemakkelijk van die brede weg af gaan

Dat kost echt niet zoveel moeite

Alleen moet je strijden tegen de antigeest

Want die viert graag in een flexibel gemoed zijn feest

Werpt zo maar godslasteringen naar binnen

Dat is waar je gemoed niet van wil zingen

Dus er ontstaat een innerlijke strijd

Want je wilt die inwendige vent kwijt

Die jouw hart wil verharden

En goede ogenblikken moet je niet voorbij laten gaan

Want juist in de ouderdom komt het er op aan

Zal ik wel of niet naar de Hemel gaan?

En wat vreselijk als je buiten moet blijven staan!

Dialoog

Dat is een begrip

Het was eens hoog

Maar alles staat nu droog

In het leven gaat het om orde

Netheid en vlijt

Zodat de mens gedijt

Daarboven staat verantwoordelijkheid

Zodat men de dagen goed verslijt

Orde is niet meer aan de dag

Netheid is er ook al niet meer op tijd

Alles is in chaotische vormen gesmeten

Zo wordt alles snel vergeten

Door het bos zijn de bomen niet meer te zien

Ook al zeg je iets en je denkt het helpt misschien

Dan merk je op dat je tegen muren praat

Want iedereen is niet meer paraat

Men is dood gevallen of ligt in een diepe slaap!

Vlinder

De kunst van de natuur

Wordt door een vlinder bezocht

Met het mooie weer zit ze niet op de tocht

De vlinder vlindert wat rond

Vlinderen is heel gezond

Ze beweegt langs de vlinderplant

Daar is vlinder even gestrand

Op een tak met veel fleur

Daar gaat de vlinder wat rusten

De vlinder hoeft niet te zuchten

Want ze beweegt zich verder vrij door de luchten

De openlucht en de bloemenlucht

Ze zoeft van bloem tot bloem

Want daar is het haar om te doen!

Er was vandaag nog wel wat te tijd te vinden 
De zon scheen en de vlinders
fladderden gezellig heen en weer
En wat doe je dan met dit weer?
Met de vlinders lekker vlinderen
Omlaag, omhoog, probeer ze maar
te vangen...

Nadenken

Nadenken en nadenken

Het zijn er twee!

De één denkt het leven is er voor mij

De andere denkt, ik ben er voor het leven

Ja, waartoe is ons leven gegeven?

Niet om het feestelijk te beleven

Wij hebben allen een taak!

Dat is voor ieder apart een zaak

Als een kleine rader heb je je plek in het geheel

Maar sommige mensen denken zo niet helemaal

Ze willen een eigen fantastisch levensverhaal

Wat komt de mens toch bedrogen uit

Je bent er om het leven te leven

En zoveel mogelijk naar je talenten te geven

Het leven is geen pijpkaneel

Om er aan te zuigen voor een geluksdeel

De huidige maatschappij heeft vele talenten

Alleen zijn ze niet op goede schoenen geschoeid

De moderne mens heeft veel verknoeid

En als je dan overal de rekening hiervan ziet

Dan denk je met verdriet

Dat een mens telkens weer niet opschiet

Opschiet om te leren van de fouten

Of eens probeert er verandering in te brengen

De mens in het geheel van z’n bestaan

Die is altijd bezig aan het afgaan

Het leven loopt vast

Omdat men in duister tast…

Twee vlinders rustend op een blad

Ik zag geen twee beren
broodjes smeren...
Maar twee vlinders
samen vlinderen...
Ze konden mij daar
niet mee hinderen...

Dotterbloem

Een dag van druppels...
Macro opname!

Een bloem aan de waterkant
Met een beetje zon er in
Het is vandaag een waterige dag
Somber en grijs
Ondanks het weer toch een fijne zondag gewenst!

Een vlinder...

Een vlinder geeft geen hinder
Ze vliegt zachtjes heen en weer
Gaat op een houtenblok zitten
Op een vlinder hoef je niet te fitten
Deze zit nooit in de weg
Kom je dichterbij dan is ze al weg!