Overwinteren
Wie kan er echt overwinteren!
Men denkt wel daar in het zuiden
Daar willen de zonneklokken elke dag wel luiden
Men zoekt de zon op
En laat de winter achter zich
Alleen zal men dan nimmer begrijpen
Dat alle jaargetijden niet in het hart gaan rijpen
Want men wil dat ontvluchten
Men wil helemaal geen zuchten
Zuchten kunnen je hart zo heerlijk opluchten
Daarom is het zo fijn
Om iets te begrijpen van natuurlijke jaargetijden
Dan is er in de ziel minder lijden
Men verstaat de winterkou
En men krijgt berouw
En in de lente spruit er een takje uit
En in de zomer bloeien de bloemen
In de herfst valt het blad af
Dat is het geestelijke leven helemaal af
In het andere geval vergaat men als kaf
Maar men ontloopt al deze zaken
En dan krijg je het later zwaar voor de kaken
Als het hart akelige dingen gaat smaken
Proeven doe je met heel je hart
Juist vooral als je het snapt
Zo overwintert men dus vals
Je haalt zo nog meer op je hals
Want het leven is niet enkel van alle dingen genieten
Het leven is het dragen van grote verantwoordelijkheid
En dingen van belang overdragen aan de jeugd
Dat doet de toekomst deugd
In plaats van reizen met de vleet
Daarom is de wereld nu zo’n keet!
Maar ja, weet men z’n eigen weet
Dan gaat men door met de keet
En gebeuren er ernstige rampen
Dan ziet men toch zeker wel
Dat mensenlevens maar zijn als dampen
De dood wenkt ieder uur
En dan heeft men het zuur
Zonder God is het sterven als een vuur!
De vlam wordt gedoofd
Omdat die mens het niet heeft willen geloven
Zo leeft men in z’n eigen gemaakte oven
Alle zaligheid komt van Boven
Er zijn dus twee wegen
En om welke zit men verlegen
Men houdt al het ware geluk toch zeker zelf tegen!
Niemand draagt hiervoor schuld
Men betaald de rekening van eigen schuld
Want God had vreselijk lang geduld!
weer
