dodenherdenking

Nog een paar foto's van de rijen waarin zonen
van moeders en mannen van vrouwen begraven liggen
Jongens in de bloei van hun leven
Het werd zomaar afgesneden
Als een bloem op het veld
En dat alles door geweld
Mannen die geen vader meer konden zijn
Gezinnen storten toen zo maar in het levensravijn
Wie kon er toen nog blij zijn
En toch waren ze blij
Toen de dag aanbrak
En ze met z'n allen riepen, wij zijn vrij!
Maar moeders en vrouwen en kinderen moesten
door het leven verder zonder die ene hij!