Slagen
Wat veel slagen!
Kan ik ze nog verdragen?
Een mens heeft daarin geen behagen
Maar zo lang de mensen nog niet klagen
Dan kan je er wel een woordje aan wagen
Maar o wee, als de slagen leiden tot klagen
Dan zie je, de mens wenst geen onbehagen
De mens wil een hemel op de aarde
Men wil voor het genot leven
Maar daarvoor kwam de Zoon des mensen niet
Hij leed ondragelijk verdriet
Omdat men Hem verliet
Hij ging gans alleen in de zware strijd
Zijn gestalte had niet begeerlijks meer
Ondanks dat gingen de mensen tegen Hem tekeer
Ze vroegen niet, doet het allemaal zo’n zeer?
Ze gingen door en dachten Hij valt wel neer
Ja, en zo was het dan eigenlijk ook
Hij bezweek haast onder dat zware kruis
Totdat er een man uit het volk moest helpen dragen
En toch had niemand medelijden met Hem
Niemand hoorde nog Zijn stem
Ze riepen alsmaar weg met Hem
Zo’n lieve Borg en Middelaar
Ze waren met deze goedheid helemaal klaar
Toen en nu er is weinig verschil
Men gaat allemaal op in het gegil
Van de flitslichten van deze tijd
Niemand is voor zich echt de weg kwijt
Het draait allemaal maar door
Er is weinig of geen gehoor
We denken allemaal het zelf te kunnen redden
Zo flink als we allemaal zijn
Maar soms is het leven echt geen gein
Hier een oorlog daar een groot ongeluk
Of zelfs grote aardbevingen
Zien we het nog niet in onze belevingen?
Dat we dit allemaal zelf hebben gedaan
Onoplettendheid of andere zaken
Behalve aardbevingen dan
Want dat is iets dat kwam
Zomaar onder uit de aarde
Hoewel er in de tien geboden staat geschreven
U zult u niet buigen voor wat op de aarde is
Nog voor wat onder de aarde is
En we buigen toch allemaal voor alles
Omdat ons dat beter uitkomt
We hebben ons toch allemaal met een masker vermomd
Zoals in de tijd van het carnaval
Niemand ziet dan echt onze val
Maar Eén weet het wel
Vandaar al die kommer en kwel
Het is er allemaal op Zijn bevel
Maar Hij stort niemand in de hel
Hij heeft geroepen en geroepen
Komt allen tot mij en wordt behouden gij einde der aarde
Maar misschien hoorde het alleen de fijnbesnaarde
Die dan toch hier en daar wat kruimels vergaarde
Kruimels van Zijn Woord
en heeft het ook gehoord
Dan worden de oren misschien nog doorboord
We leven allemaal maar door
En gaat het niet goed, dan doet Hij dat!
Nee, we zijn het helemaal zelf
Hij wilde altijd al goed
Maar wij wilde niet
Dat deed Hem groot verdriet
Een Vader die zorgde voor Zijn kinderen
Wat zijn deze kinderen toch allemaal hinderen
Ook al is men op hogere leeftijd
Tot nu toe waren velen de juiste weg kwijt
Jezus is de Weg, de Waarheid en het Leven
Alleen door zijn lijden en sterven
Kunnen wij ons tot de Vader begeven
En in het andere geval blijft de woede of boosheid van God op de mens
Omdat men niet wilde
Dan is het onze eigen schuld
Als we blijven wie we zijn
Want Hij heeft alles gegeven
Opdat een ieder van ons voor eeuwig zou kunnen leven
Hij geeft vrede door recht
Christus is onze Verlosser
Omdat het Hem zijn leven heeft gekost
Hij heeft die onnoemelijk zware zonden van de wereld getorst
Is het nu te vatten?
Dat het Kruis bijna te zwaar was
Maar Hij heeft het ondanks alles volbracht
Hij was in de diepe lange duistere nacht
Voor ons mensen met allemaal walgelijke wereldse wensen
Want elke mens hangt aan de wereld
Maar het verlaten van deze wereld is stukken beter
Daar is liefde, vrede en barmhartigheid
Dat is een zalige heerlijkheid!
Jesaja 32
vrede
