Leven en werken

Werken is in het leven een noodzakelijk kwaad

Want als je het niet doet!

Wordt een mens in zijn onderhoud geschaad

Dus werken is een daad!

Maar we kunnen werken omdat we leven

Het leven is gegeven

Om de aarde te bewerken

We leven ook niet om te werken

Maar we werken om te leven

De meeste mensen gaan slaven

In plaats van te leven

Omdat dit alles wat in het vermogen ligt je kan geven

Dus eigenlijk leven de mensen niet echt

Maar als je werk je hobby is

Dan leef je zonder al dat rare gemis

Je leeft en werkt met plezier

Zo verloopt dan het leven nu en hier!

Niet hier en nu

Want als je zo leeft denk je anders

Je wilt de aarde leeg zuigen

Om maar van je rare daden te getuigen

Je begeert de raarste dingen in het leven

Om maar hoog op te kunnen geven

Van wat je allemaal deed in het leven

En straks aan het einde

Dan was je het zelf die het ware Gezag ondermijnde

Zodat je zo moet sterven

Zonder het eeuwige leven te beërven

Werken en bewerken

Het zijn twee grote verschillen

Maar de meeste mensen vinden zoiets om te gillen

Laat ons toch gewoon een aardappeltje schillen

Alles zoals het vroeger was

En niet overal het ruiken…de uitlaat van het gas

Daar hebben we alles mee vernield

Omdat geen mens echt heeft geknield!

Waar was ik nu weer door bezield?

Omdat men uit gaat zitten rekenen

Hoeveel uren we hebben om te leven en te werken

Meestal werk ik ook in de nacht

Maar dat gaat in Zijn kracht

In de slaap wordt alles geschonken

Dan ben je overdag beslist niet dronken

Maar je wandelt beveiligd over straat

In de heilige staat

Ook ben je geen fanaat

Zodat je rustig doorgaat!

Maleachi 3 in het bijzonder vers 14 en 18

Uit de knop...
Mooi of niet?
Het is maar hoe
men het ziet!

Dit zijn de verse nieuwe knoppen
van de onderstaande foto
Een groot verschil!

Een omhulsel waarin eens
een bloem tot bloei kwam
Nu is het leeg
Het huisje van de bloem is dor
en droog
Toch stak het tussen de bloemen
nog zijn hoofd omhoog

Klaproosjes in de zonneschijn
Mensen doen je in het leven
vroeg of laat weer pijn
Laat dan gelukkig mijn
vreugde de natuur zijn
Dankbaar ben ik in mijn leven
Voor wat mij van Bovenaf is gegeven
Maar de meeste mensen
die hebben niet deze wensen
Ze zijn allen wel nieuwsgierig
Daarna is het loon van de mens
Een vreselijk ondankbaar geluid
Er wordt totaal niets geuit!
Deze stilte
Geeft weer
de menselijke kilte....

Dit is ook regen...maar wel kunstmatig
Het voldoet nooit zo als de echte regen
Maar het kan soms tussentijds het gewas helpen
te groeien...

Bron

Vanuit de eeuwige Bron komt de Zon

De Zon der gerechtigheid

Hij kwam op vanuit de eeuwigheid

En gaat ook weer onder

Het is en was een heel groot wonder

Hij schijnt of scheen soms als een hete oven

Maar ook alle zegen kwam hierdoor van Boven

Regen en droogte

Ze brengen de mens op gewenste hoogte

Het werd door de Bron gegeven

Aan degene die naast Hem mocht plaats nemen

Het is terug te lezen in Marcus tien

Vanaf vers vijf en dertig tot en met vijf en veertig

Het is Zijn soevereiniteit

En die duurt verder voort tot in alle eeuwigheid

In het hoofdstuk is nog veel meer te lezen

Voor de mensen die het Woord beminnen

Het geeft rust in de menselijke zinnen

Wie het heeft willen omhelzen

Die heeft zichzelf niet bedrogen

Die wordt verlicht door het Licht vanuit de hoge

En die kunnen altijd opzien naar Hem

Want ook altijd is daar Zijn glorierijke stem!

Die roepen of riepen niet, weg met Hem!

Ben even naar de kapper geweest

Voorbijganger

Je ziet het lopen

Het is een voorbijganger

Ook al is het leven wranger en wranger

Je bent je eigen voorbijganger

Je loopt aan je eigen leven voorbij

Je doet geen stap opzij

Want de voorbijganger moet voorbij

Mens, wees toch blij!

Laat die voorbijganger gaan

Nee, die voorbijganger is of was m’n bestaan

Wie zal het begrijpen

Dat die voorbijganger je gemeen kan knijpen

Ja, kijk maar opzij

Dan ben je toch niet blij

Dat je levensloop een schaduw is

Een mens moet soms eens op de voorbijganger letten

Dan zie je wat de mens allemaal heeft moeten verzetten

In een leven vol ellende

En nu is die voorbijganger aan het eind

Het leven heeft niets meer te bieden

En zo zal het geschieden

Geheel uitgeblust

Omdat je de mensheid hebt gekust

Dit is wat er over is gebleven

Een mens onwaardig leven!

Denken

Je leest en denkt

Het gaat er om wat de gever in het schrijven schenkt

Jij denkt en zij denken

Ieder denkt op z’n eigen manier

Maar om hetzelfde te denken

Heeft de Gever iets te schenken

En dat is de gave van het geloof

We hebben wel of geen geloof

Ieder wordt of is anders opgevoed

Maar het herkennen van het denken

Wil zeggen dat we vanuit de Eenheid denken

Hoewel de één meer of andere gaven heeft

Het is toch de eenheid vormen in woord en geest

Dat is het vredesfeest van de grote Geest

Die er altijd is geweest

En aan wie je niet hoeft te twijfelen

Een mens moet aan zichzelf twijfelen

Hij is recht in al Zijn weg en werk

Hij stelt hier en daar paal en perk

Wie dit niet geloofde of wilde is een grafzerk

Want het willen moet er wel zijn

Om te ontkomen aan het diepe ravijn

Is het hart naar Hem opgeheven

Dan hoef je niet te vrezen

Dat Hij je in de diepte laat vallen

Maar heb je alles van Hem aan je laars gelapt

En ben je een goddeloze met een wrede stap

Dan is alles verkeken

Dan is de Geest totaal afgeweken

En is een verenigd leven met Hem verkeken!

Klagen

Er is veel te klagen

In deze dagen

Veel ongelukken

Mensen die in boosheid oprukken

Omdat de buren of andere mensen geen rekening met ze houden

Of op een ander gebied is er wel wat te mauwen

Er is veel onvrede die dan overheerst

Hoewel er ook vrede is

Maar dat is een bovennatuurlijke vrede

En dan wordt er soms wel veel geleden

Wie die vrede niet kent

Gaat met alles en iedereen slecht om

En maken in het gedrag alles krom

Zij mogen overheersen

Maar wie de vrede kent

Laat het aan zich voorbij gaan

Want die vrede gaat alle verstand te boven

Dat zijn mensen die God loven

Ook al moeten ze alleen over de aarde schuiven

Ze hebben een innerlijk dat altijd met de vrede kan fuiven

Dat is Zijn Woord

Waarin alles staat en door de werking van de Geest wordt gehoord

Efeze 2:17 en 18

Vogelen

Tijdens het vogelen

Hoorde ik met een tussenstop

Op de radio over het geluk

Het geluk een vogel te ontmoeten

Die je niet eerder had kunnen begroeten

Dat is geluk

En het geeft volgens een bekende

Nederlandse vogelaar het gevoel van geluk

Ja, heb je een vogel gezien

Dan kan je dag niet meer stuk

Ik hoorde hem maar zag hem niet

Ach, het was dat ik toen maar een tijdje geleden

De plaats bij het riet verliet

Maar hedenmorgen mocht ik hem wel van verre zien

Daarom is hij op de foto wel klein misschien

Maar het is een karekiet

Ze zitten altijd in en bij het riet

Zij zingen ook hun eigen lied

Wandel je in de natuur

Dan heb je zo innerlijk ook een lied

Een lied dat je, je doet verwonderen

Over alles wat je in de natuur voelt, hoort en ziet

Het voelen zijn de muggen

Horen doe je de meeuwen

En zien dat was de karekiet

Zoals u hem op de foto ziet!

Een foto uit het groene hart van Zuid Holland
Daar is het fijn vertoeven...
Het weer was was gisteren winderig
Vandaag hebben we regen...
De temperatuur is goed!

De stilte van de ochtend
en het ruisen van de natuur
Geven een fantastisch uur
bij het opgaan van de zon

Avondzon heeft altijd wel iets

Een brugje met veel fietsen in Oudewater

De meeuw was het even zat boven de afvalbak
en vloog naar de begane grond

Wateren bij zonsondergang
en loodrecht naar beneden

In de avondzon liet dit paard al het overtollige vocht de vrije loop