zondag...
De tijd
Zondag heb je veel tijd!
Dat is tijd die je verblijdt
Het is een dag van rust
Maar wat verstaat men onder rust
Rusten op een bank!
Of de innerlijke rust
Het gaat om de ware rust
Daarom heet die dag zondag
De Zon schijnt in je ziel
Dat is waarvoor ik kniel!
Dan ontvang je deze rust
Oh, waarom heb ik deze Zon nooit eerder gekust!
Omdat men op zondag geen behoefte had aan rust
Men wilde zich altijd maar vermaken
Want zondag gaf een gevoel van de dood
Dat wilde men liever niet in de schoot
Leven wilde de mensen
Dus ontstonden er op zondag allerlei wensen
Om buiten te gaan verblijven
In de natuur of in de sport
Niemand luisterde naar het liefdesgebod!
Oh, mens je gaat niet naar de kerk omdat het moet!
Je gaat naar de kerk omdat het mag
En dat je de rust, ontvangen mag!
Rust is zo’n zegen!
Daar is alles aan gelegen
De mensen houden liever van onrust
Daarom wordt de zondag niet op waarde gekust!
Zondag is de dag van de Zon
De dag van de enige Levensbron!
