wandelen

Eenzaam

Met de Kerstdagen

Voelen mensen zich meer eenzaam

Dan met andere dagen

Hoewel er dan ook vele dagen eenzaam zijn

Maar al dat opgefokte gedoe

Is voor eenzamen een extra roe

Wie kan dit nu bevatten

Als je alleen kijkt naar alle uiterlijke schatten

Ik hoop dat vele eenzamen

De weg naar het Kerstkind zullen gaan vinden

Dan is er een begin van minder eenzaamheid!

Want wie brengt of bracht nu die eenzaamheid

Dat is de vorst der duisternis

Die houdt niet van mensen

Die wil alleen allerlei opgefokte feesten

Zodat de mensen leven als beesten

Of liever gezegd varkens aan de trog

Dus eenzaamheid is misschien toch

Toch beter dan tussen velen te verkeren

Waarin je in je eenzaamheid nog eenzamer zal zijn

Voor een eenzame is het echte Kerstfeest misschien wel erg fijn

Om fijn dicht bij Jezus te zijn

Het Kind dat al in de kribbe omhelst

Met zijn tere armen

Komt Hij tot een arme van geest

Dat is nu een echt Kerstfeest!

Gaan we het zo houden?
Er kan nog wel veel gebeuren in een paar dagen
Maar toch geloof ik dat de sfeer zo blijft!
Het is alweer aan het vriezen
Niet leuk voor mensen die veel binnen
moeten blijven maar toch...het is
heel apart!

Of het weer er vandaag mooi uit gaat zien
is nog een vraag...het ziet er niet zo heel
stralend uit!
Maar als je naar buiten kijkt is
het toch nog steeds mooi wit!
Ons begeleid de wintersnit!
Nu nog drie dagen te gaan
En dan mogen we de Kerstdagen
in gaan!

Dit geeft een zonnig sneeuwgevoel!

Vandaag een korte dag of een dag
met weinig licht...in ieder geval
is het de kortste dag van het jaar!

Vandaag wordt het zo te zien wat zonniger
dan gisteren, dat geeft een heel andere sfeer met de sneeuw!

Mensen die genieten van de sneeuw
en het wandelen...

Schitterend

Wat schitterend is deze dag

De dag waarop je rusten mag

Een dag waar het door omstandigheden

Eens heel rustig is geworden

De rust is tegenwoordig verworden

En nu is er die serene stilte

Door de dekmantel van de sneeuw

Wat is er zoal geschiedt in de vorige eeuw?

Waardoor we in deze eeuw geen rust meer kunnen verdragen

De mensen zijn elkaar altijd maar aan het opjagen

Ze zitten altijd maar bij de vleespotten van Egypte

Wie verstaat dit nu?

Weinig mensen denk ik!

Maar als we weinig of niets zien

Dan begint het gezeur en gegrien

We willen dit, we willen dat!

Soms kan ik dit niet meer verdragen

Neem toch rust als het je wordt geschonken

Maar de mens kan zichzelf niet regeren

Dus dat betekent alleen maar afreageren

Omdat het niet zo gaat als men wil

Heerlijk… bijna overal is men nu gedwongen stil!

Vliegen is in sommige gevallen gevaarlijk

Met de auto op de weg is riskant

Met de fiets raak je van de veilige kant

Alleen kun je nu lekker rustig wandelen

Wie de weg opgaat

Die heeft kans dat hij een aanrijding maakt

En zo wordt de vierde adventzondag versleten

Is het al rustig in alle hoeken van het hart?

Waar dan Christus kan worden verwacht?

Nee, daar hebben nu geen tijd voor!

We willen andere dingen beleven

Ja, zo gaat het nu in het leven

Als je niets meer doen of laten kan

Dan geven we toch de schuld aan die Man!

En we laten alles zo als het is!

Maar eens gaat het dan echt mis!

Want het kan zijn dan het leven andere zaken in petto heeft

Zodat men niet alleen meer van vertier leeft

Maar dat men zorgen op zorgen heeft!

Een mens zou eens gezond moeten denken

Dat de dagen die nog komen voor senioren

Niet zo heel veel dagen meer zijn

Morgen kan het ineens afgelopen zijn!

Maar men denkt altijd, dat is voor een ander!

Toch staat het eens voor onze eigen deur!

Dan komt men om in een waanzinnig eigen gezeur!

Wandelen in de sneeuw

Job 17 en 18

De verrassing was groot hier!
Er is nog eens zeker 15 cm bij gevallen...
Iets wat we in vele jaren niet meer
hebben beleefd!
Geeft te denken!

Licht in de duisternis
De ene lantaarn is de andere niet
Bij deze was het nog niet zo erg aan
het sneeuwen...
Er komt een dikke witte deken bij!
Morgen kijken we hoe de verrassing is...en
of de wegen dan nog begaanbaar zijn!

Ernstig

De daden waren ernstig

Je wordt gebroken in je ziel

Om zoveel schande en egoïsme

Het kan niet meer goed komen

Niemand wilde bij die Jezus wonen

Die zomaar een buitenstaander als

een vreemdeling tussen hen deed wonen

Het was volgens Zijn eigen raad

En zo ontmoet je dan het kwaad

Waar je zo verder nooit mee te maken had

Ik ontving mijn grote Schat

In het kerkelijk hart

Daar begon de reuze smart

Hoewel ik nimmer van plan was

ooit Jezus te gaan verloochenen

Kwam ik nu voor verraad en verloochening te staan

Ze willen allemaal met je opgaan

Maar ze wilde niet naast je komen staan

Omdat men bang was voor hun goede naam

Maar wat heb je aan een goede naam

Als je niet dicht bij Jezus wil komen staan

Dan is er nimmer een nieuwe naam

Met Hem kun je door, over en op alle levenswegen gaan!

Hij vooraan en jij er achteraan

Je komt heus niet voor raadsels te staan

Want Hij gaat je voor als een God die het waar maakt

En zo wordt de weg nimmer gestaakt

Ook al wilde je op een bepaald ogenblik er niet meer zijn

Je viel echt niet in het ravijn

Hij begeeft en verlaat je niet

Ook al is het zielsverdriet zo groot

Hij gaf en geeft zich als een Koning bloot

En wie deze Koning verstoot

Valt zomaar vanzelf in de goot!

En dan was je misschien wel groot

Dan lig je nu voor eeuwig op de schroot!

Bomen en huizen

Bomen en huizen

Zijn een mooi voorbeeld

Van de menselijke schepping

In ons woont een boom

En die boom wil ook een huis

Een eigen thuis

Dat thuis is als een mantel om je heen

Waar je door de deur in en uit kan gaan

Dat is voor een vruchtbare boom een waar bestaan

Ja, wie zal dit nu verstaan?

Bomen kunnen zich toch niet verplaatsen?

Maar men spreekt wel eens over mensen

Dat men mensen ziet wandelen als bomen

En goede wandelende bomen zullen thuis komen

Die bomen wandelen door een open deur

En die vinden ook hun woning

En daar leeft men van honing!

Want je bent thuis bij de Koning

De Koning wilde zijn woning verlaten

Om zo arme en nietige mensen een thuis te schenken

Hij heeft heel lang staan wenken

Alles wisselt ook op Zijn wenken

Maar Hij zelf verandert niet

Hij droeg een ondragelijke verdriet

Omdat Hij de hemel voor ondankbare mensen verliet!

Lucas 13:1-5

Wit

Wat prachtig wit

Dit wit geeft licht

En wanneer het in het hart is gevallen

Dan ontvang je de witte sneeuw in alle gevallen

Al blijft het een tijdje liggen op de aarde

Want sneeuw heeft een meerwaarde

Sneeuw dat gevallen is in het hart

Heef last gehad van zondesmart

Door de sneeuw werd alles zuiver

En dan is er geen huiver

Voor sneeuw die buiten ligt

Opdat je dan wat minder uit de voeten kan

Nee, het is zelfs zo dat je steeds naar meer sneeuw verlangt

Maar dat is bij velen niet het geval

Men spreekt erover omdat men er niets van begrijpt

Hoe de sneeuw in je hart je leven verrijkt

Het spreken van God in de natuur

Moet doen denken dat men leeft in het zuur

Want alles is toch tegenwoordig zuur of verzuurd

Alles is door de zonde ommuurd

We houden liever de zonde vast

En gaan door het leven zonder dat we worden verrast

Nu heeft de natuur ons op een wit straatbeeld verrast

Zo dik is het in jaren niet geweest

Als het zo dik in je hart is gevallen

Heb je tenminste wel een vredig Kerstfeest

Want Hij maakt de zonde schoon

Al waren ze als scharlaken zo rood

Hij gooit je als je er om verlegen zit niet in de goot

Maar Hij maakt de zonde eerst bloot en dan weer als witte wol

En zo geeft de sneeuw buiten voor “vreemdelingen” op aarde

Een aparte natuurlol

En al blijft het nog een poosje liggen

Dan wordt het leven eens ondersteboven gekeerd

Misschien wordt het een mens eens afgeleerd

Alleen maar met het vertier te leven

Want massaal zijn we weer in vakantiebeweging

Allen op drift geraakt

Zo wordt de zonde nimmer gestaakt

De onrust neemt alsmaar meer toe

En het stilstaan bij het sterven wordt taboe

Je moet uit het leven halen wat er uit te halen valt

Maar je kunt beter een Kerstfeest in vrede vieren

Dan een Kerstfeest met alle afgoden die een mens maar kan wensen

En kijk eens om u heen!

Ziet u niet dat de hele aarde weent!

Maar is je hart als steen

Dan loop je aan alles voorbij of er overheen!

Dan is er geen, hoe zal ik U ontvangen!

Dan is er geen echt waar verlangen!

We spreken er wel over maar we dienen toch andere belangen!

En daarom zijn of leven we helemaal gevangen

Want God deelt dan niet meer onze aardse belangen

Hij geeft ons over aan ons zelf

En dan moet je het maar zien te redden

Hij wordt dan niet in het hart geboren

En is er geen nieuwe morgen!

Een Morgen waar het Kind wordt gekust

Het Kind dat in alle omstandigheden je lust geeft

Om door moeilijke en zware omstandigheden te gaan

Hij geeft je een rotsvast bestaan!

Dat is het welbehagen in de mens!

Heeft het Woord nu het oor doorboord

Dan begrijpt men wat men nu heeft gelezen of gehoord!

En anders kan de belofte niet in vervulling gaan!

Dan schijnt er nimmer een zon of een maan!

Jesaja 2

Jeremia 30:23-24

Jeremia 31

Het hekwerk de andere kant op

Een stevig pak
Op een hek, boom en tak
Ergens maakte iemand nog een smak!
Ik geloof dat hij z'n arm brak
Oppassen want het is soms verradelijk glad!

Sneeuw...sneeuw...
Een dikke laag
Krijgen we vandaag
Er ligt al het een en ander
Dus moet ik aan de wandel
Wanneer de sneeuw is gevallen
Dan komt het kind in mij boven
Ja, dat is natuurlijk niet te geloven
Maar heb je ooit sneeuw in je hart gehad
Dan blijft het kind in je leven
Een kind met heldere gedachten
Daarom is het zo fantastisch om sneeuw
in je hart te verwachten
Het ziet er dan zo vredig uit
Net zo vredig als je kijkt door een ruit
Waar je buiten nu het witte tapijt ziet groeien
Zo kan ook je hart helemaal open bloeien!
En dan even heerlijk met sneeuwballen stoeien!

Winter

Ja, het is winter!

Winter in de natuur

Winter in m’n leven

Een winter doet een mens niet echt opleven

Een winter kan wel veel leuks geven

Maar het geeft meer armoede dan gemak

En zo zit je met alles wat met de winter te maken heeft in de prak

Te koud om naar buiten te gaan

Of te glad om te lopen

Of je raakt van een koude regen verzopen

De winter is geen vriendelijk ding

De winter is heel erg koud

Een mens voelt zich dan misschien wel eens benauwd

Je kunt geen kant meer op

Het vertier krijgt een strop

Want je energie raakt zo ook snel op

Ja, wat moeten we nu met die winter?

De winter kan ook weer lente brengen

Als we ons maar aan het ware vuur willen warmen

Dan kan het een mens wat opwarmen

Maar het kan vriezen en dooien

Zodat men blijft vertoeven in ijzige kooien!

Dan valt er na de lente in de zomer niets te hooien

Dan zijn we dor en verdorde mensen

En is er niet veel meer te wensen

Wat dom zijn eigenlijk mensen

Die niet verder kijken dan hun neus lang is

De mens heeft zichzelf gehesen in een ijzig harnas

En misschien is er wel bij vele tandengeknars

Vanwege het enige echte ware Ras!

Het ras dat God is gevolgd

Het ras dat van Kruis dragen wist

Die leven zelfs in de winter niet in de mist!

Van dat ras is alles uitgewist

Wat te boek stond geschreven!

Die hoeven niet voor de oordelen van God te beven!

Ja, zo is nu het winter en het zomerleven!