regen

Wereld

Kijk naar de wereld

Niets is er begerenswaardig

Niets geeft bevrediging

Alles is leeg en dor

De mens gaat door het leven

Als een dronken lor

Geheel van zichzelf vervuld

Dat brengt nu de bergen van schuld

Schuld die niet te bedekken valt

Daarom wordt menig leven vergald

Omdat de mens innerlijk z’n vuist tegen God balt

Hoe?

Hoe je het ook doet

Je doet het bij de mensen nooit goed

De beste stuurlui staan aan wal

En maakt er dan niemand ooit een fout?

Maar o wee, als jij het bent

In de ogen van een ander

Waar nog niets is te zien aan

een bepaalde levenswandel

Bekijk dan de hele wereld

En je ziet geen mens is vlekvrij

Elk mens heeft zo z’n fouten

En in heel moeilijke situaties

Moet je wel je hoofd bij elkaar houden

Maar het venijn gaat je dan benauwen

Ja, dan moet je alles wel tien keer herkauwen

Voordat je tot een daad kan overgaan

Zo is nu het bestaan

Van mensen die helemaal vooraan staan

Je beschuldigers slapen niet

Ik verdedig hier niemand speciaal

Maar je leest af en toe een verhaal

En in deze moeilijke tijd

Zie je wel, de beschuldigers zijn ook de weg kwijt

Ik las vanmorgen spreuken één en dertig

Het eerste begin dat wil wel wat zeggen

Voor mensen die denken het voor het zeggen te hebben

Daar zit soms een of de grote fout

En dan krijgen veel mensen het benauwd

Ja, zo'n iemand heeft z’n werk of daden niet herkauwd

En dan pas krijg je het echt benauwd

Mensen moeten eerst eens de hand in eigen boezem steken

Dan komt de hand er vreselijk melaats uit

Zo ziet een mens er dan in wezen helemaal uit!

Wie gaat er nu vrijuit?

Pas als je door Jezus genezen bent verklaard

Dan pas ben je voor de wereld wat waard!

Geleerd

Hoe is mijn prediking?

Preek ik de mensen naar de dood

Of worden ze opgenomen in Gods schoot?

Ja, het verschil tussen prekende is zeer groot

Maar heb ik het niet echt van mijn Meester zelf geleerd

Dan zijn er maar weinig die het zijn afgeleerd

Om op een bepaald niveau te preken

Evangelie moet te eten zijn

En het moet je brengen waar een mens zalig zal zijn

En dat is aan Jezus’ voeten

Zodat deze voor de zonde gaat boeten

En de schuld aan Hem mag geven

Zodat Hij alles maar ook alles kan vergeven

Je hebt mensen in het leven

Die denken als ik maar een ander mens ga vergeven

Dan zal Jezus mij ook wel vergeven

Maar zo is het dus niet gelegen

Een ieder moet persoonlijk boeten

Een ieder moet persoonlijk belijden

Om af te komen van zijn ziekelijk lijden

Een mens wat alles al vergeven is

Die gaat mensen zien als onwaardig in het vergeven

En kan deze mensen wel vergeven

Mits zij  in alle nederigheid door het leven gaan

Maar hoogmoed komt veelal ten val

Ook al gaat deze door een dal

Een dal van eigen gemaakte zonden

Dat bedekt niet de wonden

Nederigheid leert men van Jezus Zelf

Ben je een hoogmoedige van geest

Dan viert men ook geen feest

Met een medelijdende Hogepriester

Want menigeen is het die tegen deze Hogepriester briesten

Omdat Hij ze niet schonk of schenkt

Wat men in zijn of haar ziekelijk geest denkt

En als deze dan niet bedenkt

Dat je met grootheidswaan niet door het leven kan gaan

Dan komt er ook geen echte schaamte

Dan wordt men een geraamte

En dat geraamte valt ik elkaar

Want Jezus is met zulke helemaal klaar

Dus alle prediking die er nog op volgt

Heeft in feite totaal geen zin

Het is als parelen voor de zwijnen

Want er is nooit meer een geestelijk gewin

De kerken zitten vol met ongeloof

De oren zijn voor altijd en eeuwig doof

Omdat ze het ware geloof niet hebben verkregen

Want op de ware nederigheid volgt een echte zegen!

Dan pas heb je de zaligheid verkregen

Maar weinigen zitten er niet echt om verlegen

Dus komen ze op alle gebied zichzelf weer tegen!

 Er zijn totaal geen vruchten
En hoe men ook kan zuchten
Men blijft als een onrijpe vrucht
Die uiteindelijk aangevreten wordt
Dat is het lot van de mens
Overgegeven aan het verderf
En dat ook nog op het kerkelijk erf!
Het is om je dood te schamen
Want er komt nooit een eeuwig amen!

Geloof

Hebt gij geloof?

Dan verzet je wat onmogelijk lijkt

Het geloof is er één van, die bergen verzet!

Maar het moet zijn als dat van een mosterdzaad

Anders kom je nimmer tot deze grote geloofsdaad!

Mattheüs 17:20

Mattheüs 21:21

1 Korinthe 13

Zacht

Zacht en teer

Geeft deze bloem zich weer

Een schone dunne gedaante

Ze komt uit het niets

En dan is deze bloem iets

Een bloem in de open natuur

Een bloem waar er velen van zijn

Maar toch heeft deze bloem iets fijns

Verrassing

Ja, een verrassing

De technologie zorgt

voor stremming in het metroverkeer

Het netwerk van de KPN ligt plat

En nu ligt het vervoer ook op z’n gat

Ja, hier is het dus al te zien

Er hoeft niet veel te gebeuren

En de mensen kunnen zich niet verplaatsen

Je kunt zelfs geen hulpdienst inroepen

Het zal allemaal wel weer goed komen

Want ze zijn hard aan het werk

Maar toch…je afhankelijk maken

van al dat technologisch gebeuren

Het is iets waar we niet om hebben geroepen

Maar de zogenaamde vooruitgang

wilde altijd succes boeken

Ik zit dan ook van zulk nieuws te snoepen

Niet dat ik het de mensen gun

Die op weg naar hun werk zijn

Maar gewoon dat men kan zien

Wat het allemaal teweeg kan brengen

Je moet als burger natuurlijk wel mee

Maar de burger ontvang ook de meeste wee

Waarom altijd die snelle vernieuwingen

Het oude is dan niet meer goed

Je moet vooruitstrevend zijn

Ja, leuk als je bedenkt dat het allemaal niets kan zijn

Zo niets dat je geen kant meer op kan

En geen telefoon meer kan gebruiken

Om dat het netwerk het af laat weten

Je zal maar een hartinfarct hebben

Ja, dan zou het ook je dood kunnen betekenen

Zouden ze er niet op hebben willen rekenen

Dat alles wel eens uit zou kunnen vallen

De mens met z’n vooruitstrevend denken

Wilde schijnbaar zulke gedachten zichzelf niet schenken

Of heeft het misschien wel ergens verstopt

Ja, en nu is even alles gestopt

Ik geloof nog steeds dat de mens zich met dit alles toch fopt

Een site uit de lucht

En je hebt ook geen contact meer

Zo gaat het met de netwerken van nu

En alles van weleer komt waarschijnlijk niet meer

Waarden

Hoeveel zaken in het leven 
zijn waarden verliest

Soms is het dat een mens kniest

Soms heeft de mens verdriet

Soms wordt een mens blij

Soms zet deze de zorgen opzij

Soms gaat iets van het oude voorbij

Maar iets nieuws kan er door uitspruiten

Een mens gaat soms door een diep dal

En dan is er een knal

Die het zeggen zal

Teveel en te dicht bij elkaar

Maakt de Waarheid niet waar

Een mens moet door ongemakken

Leren door z’n eigen levensvoegen te zakken

Een mens heeft toch niets in dit leven te makken

En van alle ongemakken

Gaat een mens naar betere dagen snakken

Ja, dat is bepaald geen wens van een mens

Men houdt graag het oude en vertrouwde vast

Maar men moet leren alles los te laten

Ook al ben je toch aanwezig

Het veilige vasthouden van elkaar

Dat is de weg niet naar waar

Waar men het levensdoel zal vinden

Men moet worden als een hinde

Bevoorrecht

Een sombere natte maand

Ja, wij zijn dan toch nog bevoorrecht

Regen en droogte

Komen allemaal uit Zijn hand

We hebben de droogte in het voorjaar meegemaakt

Ja, de droogte werd gestaakt

Er kwam regen voor het gewas

Ja, dan denk je wel waar het ook voor was

Geestelijk regen is ook van belang

En God heeft in de natuur gesproken

Dus ik zie geen spoken

Maar Gods hand in al deze zaken

Hij geeft waar Hij dat wil

Niet om dat de een of de ander slechter of beter zou zijn

Maar Hij heeft een volk dat er nog mag zijn

Zo zit het in het leven

Dat wil niet zeggen dat wij niet om een ander moeten geven

Want het leven kan een voorbeeld zijn

Voor een ander mens

Dat hebben we ook nu afgelopen week gezien

Een dwaas die onderkoeld door het leven ging

Ja, God zal de zijnen altijd bewaren

Dan bespeelt Hij andere snaren

Maar alles wat niet van Hem is

Dat leeft wel maar daar heeft Hij minder of geen aandacht voor

Later zal er wel weer aandacht voor anderen komen

Maar alle mensen vallen onder het oordeel van Hem

De goede moeten door de slechte lijden

En de slechten gaat het soms langer voor de wind

Dan een uitverkoren kind

Een kind dat bij Vader thuis is

Die weet hoe goed Vader voor een ondankbare wereld is

Want in Afrika leven vele dictatoren

Die hadden al lang mensen kunnen redden van de honger

Maar ook deze ontvangen een oordeel van God

Ja, het oordeel geeft aan vele mensen een lot

Een lot om niet blij over te zijn

Maar wij moeten leren alles te dragen en te verdragen

De goddelozen kennen deze antwoorden niet

Daarom zingen zij het lied van een wreedaard

En zo wordt de wereld tot een nietig iets verklaard

Want God is het Zelf die deze of die bewaard

Berusting is gewoon een zaak waar het om gaat

Ook al gaat er een fanaat

Over tot het kwaad

God is er voor Zijn zaad!

Bij God is ook altijd raad!

En wanneer men het kwaad

Niet goed aan kan zien

Dan geeft Hij troost om het te leren zien

Zoals God het heeft bedoeld!

Gelukkig

Oh…wat ben ik nu gelukkig

Oh…jij deed mijn geluk vergroten

Wat is eigenlijk geluk?

Een mens heeft dit maar een ogenblik

Ja, het geeft het gevoel een kik

Zodat het denkt gelukkig te zijn

Dan kan bij een man of een vrouw zo zijn

Maar geen mens schenkt een waar geluk

Een aards geluk gaat gewoon stuk

Soms duurt het bij de één wat langer

Maar na die tijd komt er een verlangen

En denkt men zij zijn gelukkig

Maar het gras is altijd groener in een andermans tuin

Daarom kunnen mensen zo vreselijk jaloers zijn

De één of de ander kan met een teleurstelling beter omgaan

Omdat deze weet dat ieder huis een kruis heeft

Maar wil je een leven lang gelukkig zijn

Dan moet je huis totaal opgeruimd zijn

Dan bedoel ik het innerlijk huis

Dan kan God daarin komen wonen

Maar laat je de rotzooi de rotzooi

Dan wordt dat een vervelende vertoning

Daar houdt God dus geen woning

En proef je ook geen honing!

Geen natuurlijke honing!

Maar een honing van de Bovenste plank

Dan zeg je God hartelijk dank

Als Hij in je misère

Je nog wilt helpen

Maar blijft de ondankbaarheid daar

Dan is God geheel met je klaar

Daar boven…

Daar boven op de bergen

Daar waar de koeien worden gemolken

Bij de mooie witte wolken

Waar de koeienbellen klingelen

Daar is rust en vrede

Ga je naar beneden

Dan zie je in het groot

Het verschrikkelijke verleden

Toen alles geestelijk is geschiedt

Een mens die vele mensen dood schiet

De Geest wordt overal uitgeblust

De Zoon wordt niet meer gekust

En zo is er een wereld vol onrust

Niets kan meer worden gesust

Iedereen heeft lust

Om een ander te pijnigen

Vaak niet te zien door huichelarij

Maar leef je in het licht

Dan zie je al dit soort venijn

Alle vrede was alleen maar schijn!

Alleen Hij kan de vrede schenken

En het is te zien

Alles wisselt op Zijn wenken

Is er ergens een rustig land

Dan ineens is er ook van alles aan de hand

De mens is van zichzelf een niet

Laat andere mensen beven als een riet

Omdat hij vele levens dood schiet

Wanneer je ziel naar de buitenste duisternis is verhuisd

Dan wordt alles wat nog goed is op de aarde verguisd

Men heeft geen lust aan ware liefde

Men wilde overheerser zijn

Daar zit de menselijke pijn

Boven een ander willen staan en zijn

Mensen die geen gezag dulden

Mensen die het voor het zeggen willen hebben

Die gaan over tot laffe daden

Ja, zo kwam eens het kwade

Het hoeft er maar één te zijn

Die de hele wereld doet landen in het ravijn!

Maar de Pottenbakker heeft macht over alle leem

Hij doet wonderen, ja Hij alleen!

Romeinen 9
FIlippenzen 2
Jesaja 45

Werk in uitvoering
en de paarden gewoon rennen door de wei

Regen

Regen, regen en nog eens regen

De pijpenstelen vallen op de straat

De druppels ploffen op de tuintafel

De bloemen laten hun hoofdjes hangen

Sommigen krijgen bolle wangen

Opgeblazen door het water

Regen geeft aan vele mensen een kater

Zo middenin de zomer

Vroeger waren ze er ook

Zomers waarin de mensen gingen kamperen

Het werd een bouwvakvakantie vol kramperen

Maar niemand liet zich tegen houden

Men werd liever ziek of verkouden

Dan dat werd ontnomen

En men ging van betere zomers dromen

Kwamen ze niet

Dan boekte men een vliegreis

Met een zonvakantie in het verschiet

Zodat er toch gebruind kon worden

Zo werd vakantieverlof

Toch voor menigeen tof

Maar het alles is uit de hand gelopen

Nu gaat iedereen een vliegreis kopen

En is de aarde en de lucht vervuild

De schone aarde hebben
 de mensen hiervoor ingeruild

Nu wordt er overal gehuild

Want de regen bracht geen zegen

Maar alle mensen komen nu zichzelf tegen!

Ja, het gaan op een nieuwe weg dat is toen uitgebleven

En doet een aarde met mensen verdwaasd samenleven

Hier wat rook

Daar een spook

De luchtkastelen zijn verre van goed

Bij veler maakt de regen geen blij gemoed

Omdat de mens zich dan verveeld

Dat is wat er bij mensen aan scheelt

De mens zoekt zijn vermaak

Al kost het hun laatste knaak

Men moet genieten van de aardse ijdelheid
Menigeen is nog steeds in een regenachtige zomer
de weg kwijt

Jong

Een mens is jong

Een heeft levensdromen

Zouden die dromen ooit uitkomen?

Zo gaat ieder jong mens door het leven

De één grijpt alle ijdelheid aan

Om lekker door het leven te gaan

Maar er komen toch brokstukken aan

Hoe moet je dan in het leven staan

Probeert een mens een schouder te vinden

Dan moet je je niet opwinden

Als die schouder er maar voor even is

Want de meeste mensen leven niet

graag in een ander z’n ellende voort

Men is het snel vergeten

Wat aan jouw dagen, weken, maanden
en jaren kan vreten

De dromen zijn niet geworden wat je dacht

Men kijkt niet meer naar je om

Dan valt een mens in een diep gat

Een gat om nooit meer uit te komen

Een depressie van jaren en jaren

Zo vergaat een mensenleven

Soms komt zo’n mens een ander tegen

Maar het is weer een voorbijganger

De mens moet leren leven

De mens moet durven leven

De mens moet zijn of haar leven

aan de Schepper geven

Dat wil niet zeggen dat je geen brokstukken gaat beleven

Maar je staat wel anders in het leven

Er wordt kracht en moed gegeven

Om door te gaan met te durven leven!

En misschien komt er dan nog wel eens een zegen

Leer op de juiste manier te wikken en te wegen

Kom je dan jezelf tegen

Dan is er maar één weg ten leven

Dat is de weg van Jezus’ leven

Jezus leven van mijn leven

Jezus dood van mijn dood

Die voor mij zijn leven heeft gegeven

Tot in de diepste, diepste  zielennood!
Op dat ik niet hulpeloos zou sterven
Maar Zijn heerlijkheid zou erven

Zo kan een mens het leven aan

Maar in het andere geval heeft

een mens een donker bestaan

Zonder zon of maan!

Sterren

Sterren van de showwereld

Ze gaan één voor één ook uit het leven

Ze waren door hun kunsten gedreven

En besteedde zo hun leven

De één wat meer

De ander wat minder

Soms ondervonden ze in het leven

Hiervan ook wel hinder

Het privéleven liep dan niet gesmeerd

Het leven van een ster die wordt geëerd

Daar zitten altijd haken en ogen aan

Soms is het al vroeg of jong met zo’n ster gedaan

De levensstijl is dan niet bepaald gezond

Zo gaat de één na de ander er onder door

Het leven is een gestadige dood hoor!

Toch leven we allemaal er snel overheen

Die levens daar heeft niet iedereen wat mee gemeen

Maar elk mens heeft hier ook een ziel mee gedragen

De ziel heeft geen verlenging van dagen

Je hoort ze maar zelden over het leven na de dood

Het geestelijke leven was dan nog dood

En als ze het erover hebben dan gooien ze het over een ander boeg

Aan het leven met publiek hebben ze genoeg!

Heel erg als je de dood in je meedroeg!

Verdriet

Het verdriet voor velen!

Is zomaar ineens geschiedt

Daar komt een man zomaar uit het niets

Die gaat tekeer als een idioot

Er zijn er zo velen op deze aardkloot

Een mensenleven is niets of weinig waard

Dat is nu de duivelse aard

Hij neemt een mens in zijn bezit

En deze doet precies wat hij wil

Een mens met fundamentalistische gedachten

Die zo vele gezinnen in hun leven wil ontkrachten

Want na zo’n roofoverval

Sta je met je rug tegen de muur

De duivel is een mensenrover

Hij gooit velen in een hete oven

Het leven wordt tot een hel

Hoe kom je door alle kommer en kwel

Als je de weg naar Boven niet kent

Ja, en ik denk ook dat zo’n vent

Geen spijt heeft van zijn daden

Want alles, als je het mag geloven

Was al enige tijd voorbereid

Ja, en dan breekt ineens voor velen aan

Een vreselijk tijd en strijd

Vreselijk om het verdriet te verwerken

En een strijd…waarin men zich afvraagt

Waarom dit allemaal moest gebeuren

Geen mens kan voor God bestaan

God is Rechter die beslist

Maar dat neemt niet weg

Dat een normaal mens het
slecht zal kunnen verwerken

Het zal je dochter of zoon maar zijn

Die zo van je worden weggenomen

Daar wil geen mens van dromen

Je hoopt allen op een natuurlijk einde

Wie het ook zijn mag

Ja, het is weer een zwarte dag

Een zwarte dag in de zomer

En ook nog vakantietijd

Bereid uw huis want gij zult sterven!

Ja, een mens moet dan wel de eeuwige zaligheid erven
Om eenmaal gelukkig te kunnen sterven!
Want sterven is erven!

Zullen de mensen nog eens tot Jezus komen?

Want daar is rust en vrede

Dat is toch de bede hier beneden

Moge dit tot een bekering leiden

Dat mensen het wereldse gaan vermijden

Om te komen tot een waar geloof

Waar het ook moge zijn

Dat mensen kunnen leven zonder duivels venijn

Alle vlees is gras en al zijn schoonheid als een bloem van het veld

Als de adem des Heren  daarover waait

Voorwaar, het volk is gras

Het gras verdort en de bloem valt af,

Maar het woord van onze God houdt eeuwig stand!

Jesaja 40:1-11

Zomaar wat bloemen voor het weekend...
Het zou herfstachtig zijn maar
ik zie gelukkig nog even de zon schijnen
We weten natuurlijk niet hoe lang het duurt...
Voor dat het weer gaat verzuren
We genieten nog even van de mooie
ochtenduren

Op weg…

Op weg….

Waarheen is de reis?

Is de reis naar het hemels paradijs?

Of gaan we op weg met vakantiedrift

Dan zitten we niet in de lift

De lift naar het hemels paradijs

Dat is een ander soort reis

Dan heb je lust in de kennis Zijner wegen

En die kom je op de zwarte zaterdagen niet tegen

Je moet naar een aardse bestemming

Soms zonder ongelukken

Of je komt er aan met allerlei brokstukken

Ja, het is altijd maar de vraag of de reis gaat lukken

De reis naar het hemels paradijs

Is het gaan door een oog

Dat is nadat we lust hebben gehad

Aan de kennis Zijner wegen

Dat is als het ware door het oog van een naald gaan

En dan mag je de Koning in zijn glorie zien staan

Met Zijn uitgebreide handen

Om je te ontvangen met zijn vriendelijke
ogen en milde handen

Het aanschouwen van de Vorst

Heeft natuurlijk wel wat gekost

Het heeft Zijn bloed gekost

En heb je de goede tijd vermorst

Ja, dan is het dat men zelf zijn schulden torst

Dan is er tandengeknars en een eeuwig geween

Want je staat dan op deze aarde geheel alleen

Je kunt niet meer vluchten naar de Troost

Want je had meer lust in het wereldse gebeuren

Men kon zich niet van dit alles losscheuren

De vakantiegod hoorde zoals gewoonlijk ook bij iedere afgod

De vakantiedrift leidt tot allerlei aards genot

Eten,  drinken en vrolijk zijn

Daarna ontvangt men de helse pijn

Want alles is er maar voor een ogenblik

En daarna is het weer over met de schik

En men blijft in dit leven

Steeds maar als een slaaf van zichzelf voortleven

En de aarde is geheel verontreinigd

En dat is ook niet weinig

Zoals de mens de aarde heeft vervuild

Ja, dat is er overgebleven als je de kennis van God

voor al het wereldse inruilt
Dan is er maar één die er nog huilt

Dat is de mens die wordt ingekuild

Ingekuild in het eeuwige graf

Ja, zo is na de schepping en de herschepping alles af!

Zo is de dag gekomen als een dief in de nacht

Ja, de dood komt altijd onverwacht

Als men had geweten wanneer deze zou komen

Dan had men z’n huis niet laten doorgraven

Dan was men elk ogenblik bereidt geweest

Om Hem te mogen ontmoeten

En de Redder van dit heelal
te mogen begroeten!

Job 21

Prediker 7
Lukas 12:35-48