Naar de inhoud

Liesbeth

akke.beakke.be

Archief

ik

Ik wil
 
Ik wil wel of ik wil niet
Er was een man die zei:
Ik wil niet!
Wat wil je niet?
Nog verder leven!
De man heeft nimmer plezier
gehad in het leven
Dat kan best wel eens kloppen
Er is meer moeite dan verdriet
Maar als je gevoel er niet meer is
Dan is er iets mis
Je wilt uit het leven stappen
Maar je wilt een ander er niet mee
confronteren
Dan heb je toch wel gevoel
Gevoel voor die ander
Die jouw resten eventueel op
moet ruimen
Of die man heeft weinig of geen liefde gekend
Of de depressiviteit is in zo’n ver gevorderd
stadium gekomen
Dat het leven uit de ziel is verdwenen
En dan kan een mens nergens henen
Dan is de man een dorre boom geworden
Maar dorre bomen kunnen ook levend worden gemaakt
Soms kan een mens zelf het eigen innerlijk niet begrijpen
Want hij zegt: dat hij een lafaard is
Zelfkennis is er dus nog genoeg aanwezig
Nee, die man die mist het ware geloof
Die man hoeft helemaal niets in te nemen
Ook voor zo’n man is er nog redding
Maar de vorst der duisternis geeft gehoor
aan veel mensen
Die eigenlijk het leven niet meer zien zitten
Ze worden ook niet geconfronteerd met betere zaken
Omdat die niet meer mogen getuigen
En zulke mensen zouden kunnen helpen
De Geest die levend maakt
Die is uit het midden verjaagd
De vorst der duisternis heeft de dood uitgedaagd
Die wil niet dat mensen een levende ziel ontvangen
We spreken wel over geloof door geven
Maar aan doorgeven hebben we niets
Als er geen waar leven is!
Dan wordt er enkel een leugen doorgegeven
Die zegt: voor jou kan het niet meer!
En zo gaat de kerk niet meer vrijuit
De kerk is een dooddoener!
Ik kan heel het instituut haten!
Want ik begrijp het leven volkomen
van een mens zonder uitzicht
Ik weet verder niets van de man
Maar dat hoeft ook niet
Het levende geloof is er ook voor hen
Zonder aanzien van het persoon
De kerk moet zich schamen
Maar dat zullen ze niet beamen
Ze denken alleen aan kerk spelen
Dat is geen mensen die aan de
afgrond leven, helen!
Nee, als God me niet had bewaard
Was ik misschien al niet meer op deze aard
Want mijn leven is ook niet
veel meer waard!
Altijd geldt overal het egoïsme of
anders gezegd eigen liefde
Maar heb je de ware liefde dan mag je ook niet leven
Want de vijanden zijn op alle leven van
God gegeven tegen
U zij de glorie
U zij de victorie
Van mensen die het leven hing aan
een zijden draad
Want de kerk is een koud instituut
Die vergaderd mensen die van geen liefde weten
Die gaan in het zwart
Maar ze hebben een verdorven hart!
 
 
 
Geschreven door Liesbeth om 10:09 Reageer op dit bericht

Handelen
 
Ja, het is weer handelen
De oogst is binnen
Dat betekent muntjes innen
Ik las, we zijn allemaal broeders
Overal is wat te handelen
Iedereen moet in levensbehoefte voorzien
Maar er is een maar
De mensen zijn toch allemaal op reis,
niet waar?
We hebben broeders ver weg en dichtbij
En toch maakt dit niet altijd blij
Wat zouden we blij zijn als iedereen in eigen land
Zich zou kunnen handhaven en niet met hand en tand
Maar op een juiste wijze van onderhandelen
Dan had ieder land eigen zorgen
En dan kijk je met meer plezier naar morgen!
Dus het is handelen en wandelen!
Met de juiste vormen
De vormen van eerlijkheid en waarheid
Dat geeft op aarde vrolijkheid!
Geschreven door Liesbeth om 10:36 Reageer op dit bericht

vandaag

Vandaag
 
Er komt veel nieuws vandaag
Zomaar hier en daar wat
losgelaten in Den Haag
Ik ben niets meer
Ik ben een nummer van de onderste plank
Onderste plank?
Wat is er dan aan de hand?
Ik heet geen mevrouw en geen meneer
Ben tot het niets verwezen
Hé jij daar!
Ach, als u mijn naam niet weet
Zegt u maar mevrouw!
Oh nee, dat gaat nu niet meer
Ik ben niets meer
Ook geen juffrouw zoals een
vrijgezel dat was
Het leven verkeert nu in een grote plas
Een plas van verderfelijk water
We zitten nu toch wel met een kater
Wat slaat zo’n man toch een flater
Die de minderheid z’n zin wil geven
En dan te weten dat er nog mensen
mee zijn gaan zweven
Zweven in de hellepijn
Want men ligt nog niet in het ravijn
Maar men leeft als een harlekijn
Je trekt aan een touwtje
En dan gaat het armpje met het mouwtje
Zomaar op en neer
Want deze is ook niet meer een heer
Maar een aapje met losse onderdelen
Die bij elkaar worden gehouden met
een touwtje
Dit schrijft nu dit vrouwtje
Die nog wel weet wie ze is
Maar buiten dit vrouwtje is iedereen ook niets
Ja, we zijn allen gedegradeerd tot niets
Ja, en zo zitten we op een verkeerde fiets
Niet voor dames en  voor heren
Want die mogen niet meer verkeren
Tussen al het normale publiek
Normaal is nu echt abnormaal
Zo gaan de bedervers aan de haal
Met onze bijgebrachte moraal
We hebben een kind
Wat is het geworden?
Het is een zoon
Bij ons een dochter!
Ziet u hoe achterlijk de overheid is
Die doet gewoon wat hier of daar
een mens mist
Mist in het gewone menselijke brein
En zo storten we dan met z’n allen in het ravijn
Wat een geschreeuw zal dat zijn!
 
 
 
 
Geschreven door Liesbeth om 19:58 Reageer op dit bericht

Meer van Liesbeth

↑ Terug naar de berichten