Een paradijs

Water dat stroomt,
Vuil opneemt en wegvoert,
Dat schoonmaakt,
Dat reinigt,
Tot diep in spelonken,
In gaten en holen,
Wat fris maakt en nieuw,
Het voelt als herboren,
Als bloemen die bloeien,
Als gras in de nevel,
Als vliegende wolken,
Als vleugels gekregen,
Water dat stroomt,
tot ver in de nacht,
De ochtend verdreven,
Als balsem voor ziel,
Voor zaligheid gegeven,
Als water dat stroomt,
In het diepst van je wezen

Wanneer mensen de fouten dingen zien,
Zullen ze de goede dingen leren,
Wanneer mensen goede dingen doen,
Zullen ze de fouten dingen de rug toekeren.

Wanneer mensen hun geluk denken te vinden,
Zal het nooit zeker zijn dat ze het hebben gevonden,
Dus doe geen fouten dingen,
Want anders zul je nooit zeker zijn dat je aan het geluk bent verbonden...

Is de lach die op een kindergezicht verschijnt
wanneer de zon in een plas
mooie kleuren tovert
en de laatste sombere wolk verdwijnt.

Geluk.
Is de liefde die al het belangrijk onbelangrijk maakt
oorlogen mogen woeden
de aarde stilstaan
twee jonge mensen, hand in hand, er is niets dat hen raakt.

Geluk.
Is de eerste keer dat je dochtertje een woord tegen je zegt
ook al begrijpt ze het nog niet
maar het is fijn
wanneer haar kleine handje vragend in de jouwe wordt gelegd.

Geluk.
Is weten, dat al ben je niet jong meer
het na de dood verder gaat
kind zijn bij je vader
al het geluk van je leven voor eeuwig... nog één keer

jij vogel, daarboven in de lucht.
jij vliegt ver boven de grond.
jij bent zo vrij.
als hij jou zie vliegen,
denk hij,
dat is makkelijk.
wat zou ik graag met jou vliegen.
zo vrij van alles.
weg van de zorgen.
weg van mijn aardse problemen,
en alles uit de lucht bezien.
tijdens de vrijheid van het vliegen.

jij vogel, daarboven in de lucht.
jij vliegt ver boven de grond.
jij bent zo vrij.
als hij jou zie vliegen,
denk hij
dat is makkelijk.
wat zou ik graag met jou vliegen.
dan bedenk hij,
wat een gevaren er voor jou,
hier beneden zijn.
zodat jij, ondanks je vrijheid.
toch een gevangene bent van de aarde.

Ik zie de zon schijnen overdag,
met een vriendelijke lach,
ik zie de maan in de nacht,
het licht glanst op iedere dierenvacht,
overdag is het mooi weer,
maar soms iets te zeer.
Dan komt de nacht, die heeft het weer overgebracht,
Nu is het koud buiten,
toch blijven de vogels fluiten,
later is het stil,
het is buiten koud en kil,
iedereen zit te gapen,
en zitten later te slapen.
Soms zie ik in de nacht sterren,
maar dan wel van verren,,
nu ga ik zachtjes dromen,
hopen dat ik bij de sterren kan komen.

Jij bent de regen van mijn woestijn,
De zon van mijn donkere nachten.
De wind die waait tussen de stille bomen,
En de werkelijkheid van mijn dromen.
Jij bent de traan van mijn ogen,
De lach van mijn mond.
Het kloppen van mijn hart,
Dat jij beheerst sinds de dag dat ik je zag.
Hoe kan ik het zeggen:
Dat ik zielsveel van jou hou

Let me take you to a special world,
my world of dreams come true.
Where the full moon is forever,
and the moonlight always guides you.

Where the wind plays with the dead leaves,
and the cold tickles my skin.
I think you know the feeling,
of the magical sensation within.

The trees are our only witnesses,
the moon our guardian light.
The leaves our comfortable blanket,
the silence our only delight.

The stars are sparkling in the sky,
Looking down on you and me.
I feel your warm breath in my neck,
Oh please let this fantasy for ever be

Hallo lieve bloggers.

Ik wens jullie allemaal een mooie weekend met veel zon.

knf anja.

Breng je adem tot rust, en volg zij ademtocht.
Laat je gaan op zijn stroom,
zoals het blaadje
dat op het water van een fris beekje wegdrijft.
Je geest, verheugd over deze ervaring,
komt ook tot rust, en kan zich aansluiten
bij het zingen van het water
en versmelten met het blauw van het licht,
dat nu alles omhult.

De zon, de hemel,het blauw boven de bergen
en de heerlijke rozengouden wolken.
Het bos.Het ruisen van het bos.
Een zacht windje doet de droge bladeren
van enkele bomen ritselen.
In de lucht het gezoem van ontelbare insecten.
Het gezang en getjilp van de vogels
Een buizerd in duikvlucht.
De geur van krijden en natte aarde.
Vlakbij ruist een beekje.
Dat is het universum, dat ben jij
dat zijn wij samen.

U heeft me het wonder van de tijd geschonken,
zodat ik leren kan,
de tijd te weven in zilveren draden
en door de herinnering
leren kan
te vergeten
en met een glimlach
de vleugels te laten gaan
die reeds op reis zijn naar de verre verte.

voorzichtig
vol verwachting
kruisen onze blikken
de liefde is voelbaar
verboden

Soms zie ik mensen verdrietig zijn
dat doet me soms pijn.

ik help ze graag
maar of ze het begrijpen is de vraag.

Je hebt maar 1 leven en dat moet je accepteren
daarom is het soms beter andere te negeren.

Je moet er wat van maken, wat je bereiken kunt
ook als een ander het jou niet gunt.

Trek jou niets aan van die anderen
hun doel is jou te veranderen.

Wees jezelf, en doe wat je zelf het beste vindt
zodat die andere het niet regelen, en het jezelf is die wint.

En je zult met blote voeten
over het frisse groene gras lopen,dat nog nat is van de morgendauw
en teer als zijden draden
door de lichte beroering van een briesje
heen en weer gaat
alsof het huivert,
vlak voordat de zon opkomt,
op wiens kus het wacht.

Je streelt ze voorzichtig
met vuur in je ogen
je hoofd duidelijk in de wolken
bespeel je ze vol passie
je haalt het beste uit haar boven
het mooiste liefdeslied
vloeit voort uit jullie samenspel
en ik kijk toe
bewonderd
en toch met enige jaloezie

Uit de stilte van je hart,
dat lang onbewegelijk en in gedachten bleef,
zullen kleuren voortkomen,
en daaruit weer klanken,
die dansend in het universum zullen worden verstrooid.
En jij zult midden in die muziek zijn,
jouw sprookje zal beginnen
als je wilt.
Je hoeft niets anders
en niets heerlijkers te doen
dan te leven.

altijd
zal ik
voor je zorgen
er voor je zijn
altijd

Ik bood je het vuur van mijn zonsondergangen
en de door de wind bewogen boomtoppen.
Ik bood je de gouden stilte van mijn woestijnen
en de magische schatten, die zich uitstrekken in het maanlicht.
Ik bood je de dans van de wolken aan de hemel
en het schuim van de voorsnellende golven van de zee.
Ik bood je het lachen van de regen
en het diepe gezang van de donder,
het ruisen van een waterval, de vrede van het meer.
En je hebt mijn geschenk aangenomen,
en op je gezicht verscheen
de mooiste meest stralende glimlach.

Wat ben je mooi.
Wat komen jouw klanken uit verre werelden.
Waarschijnlijk heeft jouw hart het licht van de sterren in bewaring
en houdt het de herinnering in zich besloten.
je hebt mijn dromen gewiegd tot aan vandaag.
Nu roept mij jouw stem,
nu ben ik bereid ze te zoeken.