Zwarte tranen, wit geluk

Hemellicht klaren donkere wolken,
de hoop doet duisternis verbleken
eenzaamheid zal blijk'lijk
vervagen,
miljoenen zielen zoeken het licht
die donkere paden openstellen,
wegen naar verdraagzaamheid
en vrede,
verworven met een beetje
menselijkheid,
die uiteindelijk in ieders hart
schuilt,
ontwaard in een illusie van
wederzijds respect,
dat vrede in het licht van hoop,
een nietig gegeven blijkt te
zijn.

Jouw ogen hebben mij geraakt
ik warm kleed, jij bijna naakt
en al verstond ik niet jouw taal
jouw ogen vormden een
verhaal
ik was zo rijk en jij zo arm
jij was zo koud en ik zo warm
mijn hart sprak:geef,en blijft steeds geven
het gaf jou hoop en sterker leven
jouw ogen diep in mijn gedachten
maakten los waar jij op wachtte
liefde van jezus gaf ik jou
jij leerde van zijn troost en trouw
Hij gaf zijn leven en in jouw ogen
zie ik wat wij nu vast geloven
want met het oog op hem gericht
zie ik toekomst in jouw gezicht.

Vaak is hij heel mooi om naar te kijken,
maar je kan er ook in verdrinken.
Je moet uitkijken met waar je loopt,
anders kun je jezelf bezeren.
De zee is onvoorspelbaar.
Als je er naar kijkt komt er geen einde aan.
De zee zit vol tranen,
maar ook vol schittering.
In de zee zit veel stroming,
soms is de zee ook heel stil.
Als je dreigt te verdrinken,
heb je zo nu en dan een helpende hand nodig.
Je kunt er iets van verwachten ,
maar het niet krijgen.
Zout op een open wond doet pijn,
water kan helpen verzachten.
De harde wind bij zee kan helpen vergeten,
of juist een plekje geven.
De zee is om bij stil te staan,
door de wind ga je vanzelf de juiste weg in.
Je kunt niet altijd alleen tegen de harde stroming in,
een duwtje in de rug kan nooit kwaad.
Na een lange tijd kun je jezelf redden,
al is dat soms heel erg moeilijk.
Iedereen heeft er andere gedachtes over,
en je kunt het zelf zo fijn maken als je wilt
De zee is om nooit te vergeten,
het is eigenlijk net als een leven.

de dauw druppelt van de morgen
glazen parels tonen zacht
stukjes toekomst
opgeborgen
ondoorzichtigheid verwacht

vogels laten bomen ruisen
geven stem
aan wat niet praat
en de aarde schudt haar dekens
laat ons weten hoe het gaat

en ik slaap
droom mijn eigen stukje wereld
ver van al wat nu begint
van de strijd om elke morgen
van de zon
die dagen wint
ik slaap in het verleden
waar mijn ziel ooit is gegroeid
om de wortels te herkennen
van mijn boom
die hier nu bloeit

de dauw druppelt van de morgen
glazen parels in mijn mond
ik kan de woorden ervan spreken
nieuwe woorden
oude grond

Christien mooi meisje met je donkere haren.

Hoort niet in een kooi.

Een engel zo mooi.

Jou ogen kijken ons aan.

Ik denk wat ben jij ver  van ons vandaan.

Ik roep jou naam,en je luistert.

En jou stem klinkt door de gang

Dat jij ons hoort .

Mooi meisje zo lief en teer.

Als een engel,soms een bengel.

Jou lach mag er zijn.

Echt je bent niet meer klein.

Maar je bent zeer fijn.

Laat jou lach voor iedereen.
Een zonnestraal zijn.

Gelukkig zijn is ons streven
iedereen wil het graag zijn.
Dat intens gelukkig zijn beleven
maar soms doet het zo'n pijn.

Pijn om wat je meemaakt
je denkt ik ben alleen.
Iets wat je diep raakt
maar kijk eens om je heen.

Iedereen heeft verdriet
om het één of om het ander.
Maar dat zie je dan niet
we moeten er zijn voor elkander

Ik voel de wind door mijn haren,
Nat zand tussen mijn tenen.
En zo om de paar seconden,
Een golf water tegen mijn benen.

Een stuk van mij verwijderd,
Ontstaan de golven in de zee.
Ze stromen naar mijn voeten toe,
En nemen groenige plantjes met zich mee.

Langzaam trekt de zee zich terug,
Even staan mijn voeten droog.
Maar na een paar seconden,
Duwen de golven het water weer omhoog.

De helder blauwe lucht wordt langzaam roze en geel,
De zon zakt in de zee.
En neemt al het licht van de dag,
Heel langzaam met zich mee.
Tijd om naar huis tegaan.

Het hart soms koud en leeg,
Emoties ,gevoelens brengen dit teweeg…
Haat, onwetend zelfs onverwerkte smart,
Vult het hart….vult het hart…

Soms een beetje warmte moet zich vullen,
Het hart heeft het nodig zich in te hullen….
Liefde, kennis en waardering voor de medemens,
Vult het hart zo heel intens…..

Het hart dat in zijn ritme wil bewegen,
Zet het open, zo alleen kom je het tegen…
Laat liefde stromen…
Vul het met je dromen….
Vul het hart…………vul het hart……….

Zachtjes hoor ik
Takjes kraken
Onder mijn voeten
Als ik loop
Over een pad
Gemaakt door elfjes

En dan eindelijk
Heb ik gevonden
Waar ik naar zocht
Vlakbij een meer
Dat glinstert
In het maanlicht
Zie ik hem staan

Een eenhoorn
Die rustig drinkt
Uit het kalme meer
Hij komt naar me toe
En laat me
Op zijn rug zitten

Zachtjes begint hij te lopen
En stap voor stap
Verlaten mijn zorgen
Mijn hoofd
En beginnen wij samen
Met onze reis
Naar de hemel

Als de lucht grijs is voor jou.
Kleur ik ze weer blauw, omdat ik van je hou
Als je door het bos de bomen niet meer ziet.
Zoek ik samen met jouw de weg, want ik heb je
Zo lief.
Voor jou wil ik de hoogste berg beklimmen.
Boven aan de top wil ik je voor altijd

Beminnen.
Ik wil zelfs vliegen naar de maan.
De zon is er niet zover vandaan.
Met mijn hand zal ik ze strelen.
Haar warmte neem ik even mee.
Om met jou te delen.

Met jou wil ik varen over zee.
We nemen enkel onze dromen mee.
Laat je door de golven leiden.
De wind zal je van alle onzekerheid bevrijden.
Zodra aangekomen met je dromen.
Zal het geluk je te ge moet komen.

Ik bouw voor jou de hoogste brug.
Wandel er dan over daar vind je de goede weg terug.
De donderwolken zijn verdreven.
Een regenboog kleurt weer je leven.
De vogels zullen weer zingen voor jou.
Zoals dit gedicht wil zeggen dat ik van je hou..

Jij was dat een blaadje
dat zich vast hield aan een tak
maar de wind was te sterk
en de tak brak

Jij was dat ene blaadje
die mee sloeg met de wind
verloren liet je gaan
en hopen dat iemand je vindt

Jij was dat ene blaadje
die werd gevonden
meegenomen naar mijn huis
en in een schilderij gebonden

Jij bent dat ene blaadje
dat ik aan een vriend heb gegeven
om te zeggen
blijf geloven in het leven

Er loopt iemand met mij mee
die waarschuwt bij gevaar...
Soms als ik het niet verwacht
Word ik haar ineens gewaar...

Er is een vrede diep in mij
't Wordt licht in duisternis...
Ik weet dat wat mij nu omgeeft
van andere sferen is...

En toch is het me zo vertrouwd...
Er is geen angst in mij...
Dat ik er niet alleen voor sta,
maakt mij ontzettend blij...

Wie ben ik, dat ik dit ervaar
dat engelen met mij gaan,
vanaf mijn allervroegste jeugd
tot het eind van mijn bestaan.

een engeltje
zo klein, zo broos
het was zo gelukkig tussen hen
die hij liefhad.
Het had niet mogen zijn,
De dood kwam langs
veel te vroeg,
nam hij dit engeltje
mee naar Gods beloofde land

De schoonheid van de ziel geeft de mens zijn vleugels…
Zijn uitstraling…
Zijn menselijke trekjes…
Maar nog mooier geeft het je dat beeld waardoor je
 als een engel in de ogen van een ander wordt gezien

Als boodschapper uit het

hemelrijk der sterrenpracht, dwaal ik rond door

het nachtelijk uur, met vleugels in zilvergoud getint

zacht zweef ik voort, en waar ik verdriet voel

doe ik harten verwarmen en sla mijn vleugels

om schouders van ieder mens die ik bemind

mijn wegen zullen zich leiden langs alle

sterrenstelsels en melkwegen, de maan schenk

ik even mijn lieve groet, en de heldere blauwe hemel

laat ik stralen met duizenden gouden sterren

langzaam ga ik weer verder en schenk zo

ieder mijn warmte, zodat harten van verdriet en pijn

kunnen genieten van het zonlicht van de dag

en tot dat de horizon weer zijn eerste

gebundelde stralen laat zien, blijf ik zweven

en toon ik als boodschapper mijn  lieve lach

Lichtwezen staat naast jou
Vermoeid lig jij in bed
Verzonken in een droomwereld
Jouw zorgen aan de kant gezet.

Je wordt opgetild
En gedragen naar zee
Een bootje ligt te wachten
En neemt je verder mee.

Het voert jou over rustig water
Naar een eiland vol mystiek
Geurende bloemen, alles prachtig groen
Hemelblauwe lucht en een mooi wit schelpenstrand.

Helder wit licht
Zie je in de verte schijnen
Je wandelt erheen
En voelt al het negatieve verdwijnen.

De tempel van genezing
Daar waar je aangekomen bent
Met waarneembare kleuren
Kleuren waarin je de regenboog herkent.

Voel die stroom van helende energie
Vul je lichaam met deze kleuren
Stuur het daar naartoe waar je het nodig hebt
En laat het maar gebeuren.

Pluk die bloem
Neem de schoonheid waar
Ook bij jou vanbinnen
Een brandend lichtje daar

Vriendschap is geen illusie
Het bestaat echt
Mensen die anders beweren,
hebben het voor zichzelf maar slecht
Zonder echte vriendschap is je leven leeg
Totdat er iemand op je pad komt
En dat brengt soms veel te weeg
Onzekerheid besluipt je, menen ze het wel?
Tot het voelt alsof je even wordt opgelicht
Alsof een engel je aanraakt,
met één vinger naar jou gericht
Open je hart voor anderen wordt er gezegd
Ineens voel je dat er een hand,
op je schouder wordt gelegd
Warmte stroomt er door je heen
Dit moet het werk van God zijn
Onvoorwaardelijk vriendschap bestaat echt

Achter het verborgen raam
Zie je geen oorlog en gevechten
Maar vrede en veiligheid
Zo zou het moeten zijn

Achter het verborgen raam
Heeft iedereen plezier
Niemand is verdrietig
Het is een vrolijk gezicht

Dit verborgen raam
Geeft je toegang
Tot de wereld dat wij
De hemel noemen.

O, hoe kan ik je nu troosten
bij je oneindige verdriet?
Stil stromen droeve tranen
om wie jou hier achterliet.

Toekomst lijkt zo grauw en donker,
de zon is weg, het gras verdort.
Doch na weken, maanden, jaren
staat vast dat het weer lichter wordt.

Want de tijd heelt alle wonden,
alleen littekens blijven bestaan.
Die zullen pas geheel verdwijnen
als we zelf zijn heengegaan.