ONTHOOFD

 Vriendje "reflex" en ik slenteren door mijn
geboortestad,tientallen foto's makend.Op de brug over de ingang van het
cultureel centrum kijkt het mannetje aandachtig toe....zo weet je wat
te verwachten....kunstenaar Ludo Boonen maakt zijn werken van afval metaal,ook
dit.... Schitterend toch....
 
 
aan te bevelen
http://www.toerisme-sint-truiden.be

Tientallen keren liepen en fietsten kinderen weg en weer tussen deze springfonteinen om op een speelse manier te verkoelen...hierbij ga
ik weer dromen van toen wij in een beek in onze buurt visjes probeerden te
vangen....met onze handen en weer lieten zwemmen....

Met een beetje fantasie begrijp je de naam van
dit dorp aan de maaskant.Kunstenaars van alle slag maken van
LEUT een gezellige bedoening,elke zondag van de maanden juli en
augustus.
De stoere "binken" TUBASPELERS van de fanfare
hadden mijn aandacht... jezelf zien blazen in de hoorn van dit machtige
instrument is grappig,als in een spiegelpaleis....hoewel....

De tropische temperaturen van de laatste dagen
doen me weer verlangen naar wat regen.De kleuren van de klaproos aan de rand van
de weg zijn dan enig mooi. Op het lapje grond hier in het Luberongebergte
groeien de klaprozen overdadig.....de middagzon bepaald dit
KLEURENPALET...een aquarel gelijk....

Zelfs bij het zachte licht van de ondergaande zon
werkt de directeur verder....of is hij het aantal verjaardagen vergeten....maar
ja,ook daarvoor heeft het personeel een
geheugensteuntje...tellen maar...

Kersenoogst was vroeger een intense
bezigheid.De loodzware houten ladders waarmee je de top van de hoogstambomen kon
bereiken werden rechtstaand verplaatst.De plukker droeg houten klompen. In een
gevlochten houten korf die bij nat weer flink in gewicht toenam werden de
kersen verzameld,de inhoud was ongeveer tien tot vijftien kilogram.Zo een
gewicht verplaatsen op de smalle sporten van de ladders en soms wel vijf meter
hoog.....dit was een karwei.
Dan heeft de moestuinman hiermee vergeleken een
gemakkelijke job....

Kenmerkend voor Laforet zijn de talrijke typische
droogschuren voor het drogen van tabaksbladeren waarvoor de omgeving van de
Semois toch bekend is,zij zijn stille getuigen van wat eens was.Stil,rustig en
gezond is het hier te leven.Heel veel vlinders fladderen lustig rond....in de
etalage van een winkeltje hangen "POPPENKASTPOPPETJES"netjes aan een
koordje....

Waar kan je,in deze tropische warmte beter
verblijven dan in een kerk of kapel.Deze gebouwen schieten al een tijdje
voorbij aan de eigenlijke bestemming.Toch fijn dat ze niet helemaal verloren
gaan.Hier in LAFORET een onooglijk dorpje ten zuiden van Vresse sur Semois staat
zo een exemplaar...goed voor een handvol foto's....het schaarse licht door de
ramen is voldoende... een kleine impressie....20 graden, toch te doen
dus.

Hoe mooi dat hoekje ook is,soms vergeet men het te vinden.Het lijkt me wat om met dit zwoele weer niets anders te doen dan daar op
die plaats de dag door te brengen met een heerlijk stukje
lectuur....bijvoorbeeld.

Het doet wat raar, spinnerag voor de ingang van
een vogelnestkastje.....is deze "spinner" niet te VOORTVAREND?

Het sprookjesbos was ook al een fantasietje van
de kunstenares,zo bleek bij navraag.Enkele malen slenterde ik rond in deze
wonderlijke tuin."Reflex" en ik zijn gelukzakken,als ik bedenk wat een onderhoud
zo een tuin vraagt,de natuur wacht op niemand en groeit overal
tegelijkertijd.....hou het maar bij. Mooie schilderijen op de juiste plaats....het is eens wat anders dan
grote velden en de vrije natuur waar mijn vriend en ik doorgaans vertoeven en
slenteren....

Aan het toegangspoortje hangen beschilderde
flesjes met een roos er in.....de ontvangst,het getuigd van smaak en
afwerking.Voor ik dit paradijselijke oord verlaat wil ik toch nog even SPIEKEN
in het gastenboek, mijn mening wordt gedeeld door menigeen....buiten het
poortje bekruipt de zin mij om op de mooie fiets te springen...de hoed past
echter niet. Reflex en ik gaan tevreden en voldaan naar huis....

MARL is de naam van de kunstenares,het spookt de
hele tijd door mijn hoofd. De manier waarop ze dingen zegt,de kleuren van haar
schilderijen....de vormen van het fruit,om nog maar te zwijgen over de namen die
ze geeft ...."vrucht" zeg nu zelf....het lijkt wel een tuin van EDEN als je het
ziet.
Na enig aandringen wil ze,samen met de gastheer
en vrouw toch op de foto.Voorbij frivole herfst,ook al zo een naam voor een
uitzonderlijk schilderij zie ik bezoekers die zich wagen richting
sprookjesbos....laten zij zich beetnemen,zelf kom ik ook in verleiding,wat een ervaring toch....
 
 
Meer over de kunstenares.  

http://www.marlartpainting.com

Hoewel een vlindertuin de meer natuurlijke
bezigheid is voor "reflex" en mij.....slenteren wij met een beetje schroom
tussen de prieeltjes,tuinkamers,struiken,bloemen.... we lopen wat verloren....zoveel
strak in vormen geknipt en netjes onderhouden omgeving zijn we niet gewoon.Komt
daarbij de vele schilderijen van fruit op een ietwat frivole manier benaderd
door kunstenares MARL....zij doet wat geheimzinnig en raad ons aan,ook het
sprookjesbos te bezoeken...?? De heer en mevrouw Swartenbroekx,de fiere
eigenaars van de tuin,rusten en weten dat het goed is,ik ben aan koffie toe en
samen met "reflex" vlij ik mij in een zetel....ter plekke....
 
Tuin.
Klipstraat 16A  3440
Zoutleeuw

volgende dagen meer foto's van het gebeuren

De watervogels in natuurreservaat het VINNE te
Zoutleeuw zorgen nu voor hun kroost.Het is veel minder druk op de plas Aan de
rand daarvan zijn de bloemen en planten volgroeid en zijn het voedsel voor
tientallen soorten insecten.Opvallend zijn de gestreepte WANTSEN,zij leven meer
zuidwaarts maar schuiven door naar het noorden....zou het met de opwarming te
maken hebben

Als leek sta je erbij en kijkt er naar.Dit
gevaarte van 250 meter lang en 2200 ton zwaar werd in enkele uren op zijn
voorbestemde plaats neergezet,nadat het enkele meters verder was gebouwd.Alles
wat blauw gekleurd is was daarvoor "verantwoordelijk".Twee van deze blauwe
apparaatjes klaarden het werkje.... electrisch aangedreven .....speelgoed zou je
bijna denken....vergeleken bij het gevaarte toch...
De TECHNIEK en vakmanschap staat voor
niets.....

Het oude klooster is verbouwd tot een
winkelcentrum.De VUURSTENEN van de eeuwenoude stadsomwalling zijn in
onbruik.Hedendaagse bouwmaterialen zijn in harmonie met de kloostermuren van
weleer.De autoparking onder het gebouw is een en al ruimte en licht,hier geen
gedeukte autobumpers of ademnood alles is fris en luchtig.Een lift brengt je tot
het winkelcentrum midden de stad.
De Ambiorixstad ademt planning en
doordachtheid.....en veel meer....daarover later
nog.....

Grote bouwwerken vergen grote terreinen waarbij
ook grote hoeveelheden grond worden verzet,soms aangevoerd uit andere
streken,hierdoor wordt de VEGETATIE beinvloed.Hier in de buurt van de prachtige hangbrug te Kanne waar de Jeker
en het Albertkanaal een paar honderd meter evenwijdig naast elkaar lopen is
de verscheidenheid aan begroeing enorm.
Tussen het gras vond ik enkele bloemetjes die misschien volgens
vorm herkend worden maar niet zo
vanzelfsprekend volgens kleur....

Nauwelijks twee maanden na de bloesems zijn hier
tekenen van een enige lekkernij,"reflex"kon het niet laten en het water kwam mij
in de mond.De wrange smaak deed mij beseffen dat er nog wat zon nodig
is.....waar is de tijd dat ik op mijn twaalfde of daarrond,om vijf uur in de
morgen op een ladder hoog in de bomen deze lekkernij plukte....vers,wat nat van
de nachtkoeling,heerlijk sappig.....ik had vandaag beter moeten weten,maar
ja....
De kersen op de laatste foto,een ander soort
weliswaar,nam ik begin mei vorig jaar op een middag in de PROVENCE....ook vers
en sappig....maar de nachtkoeling ontbrak...