Archief

Vakantie is veel zien,veel ontdekken. Zo kom je ook op plaatsjes die
nauwelijks op de kaart staan of in toeristisch opzicht niet veel te bieden
hebben. In CUCERON zag ik deze aangelegde waterbak.. een foto waard dacht ik... Enkele km verder een piepklein dorpje VAUGINES met een kerkje in Romaanse stijl. Kanjers van platanen wel twee meter doormeter geven schaduw aan de jeu de boule banen...Vooral het OPENLUCHTKLASJE is mooi om zien....is dit geen zaligheid voor de kindjes en de juf ? 
                                                                           

Na drie weken rondzwerven in deze streek vol zonneschijn,soms wat te
warm maar wie klaagt er over.....is hier de enige dag regen,alleen in de voormiddag
dan nog.
Het heeft ook zijn charme,weinig beweging in APT waar ik ben. De natte
straten spiegelen beelden ,de mensen komen buiten met andere attributen... de
koffie smaakt anders in de bar ...

Kijk toch eens wat ANTOINE aan mooie tegeltjes gebakken heeft om het leven in
Pertuis voor te stellen. Al even mooi is het geveltje van de librerie mot à
mot....de ontwerper van dit huis zal zich ergeren,de eigenaars en het stadsbestuur
moeten zich schamen.....
Het is barbaars zoveel rommel van doosjes en kabels rond deze prachtige tegels
boven de inkom, die het geheel
degraderen.....

Stijl oplopend met een mooie rotspartij aan de ene en een uitzicht op het
Luberon gebergte aan de andere kant,kom ik op een pleintje met de dienst voor
toerisme,altijd meegenomen....een tentoonstelling van schilderijen,verkoop van
streekproducten.....het is net als bij ons in Belgie,het stramien bedoel ik. De
tuin achter is in verhouding tot het gebouw, groot,luchtig netjes
onderhouden.....in tegenstelling met de gewone huizen die ik eerder
zag.....in het dorp.

Le P'tit Bouchon laat ik links liggen alleen omwille van de zon en neem
plaats op het grote tuinterras van de zelfde zaak om het hoekje,ook hier
fladderen de vlinders in het rond. Ik bestel een pilsje van Belgische
origine,meteen vraagt het vriendelijke meisje of ik een Belg ben....zij komt uit
de omgeving van Luik....wij zijn dus buren.
Aan de overzijde van de straat is een kunstgalerie met kleurrijke
schilderijen en heerlijke rustige jazz muziek à la Keith Jarret...op de gevel van
de galerie staat in koeien van letters "la vie est
belle"....ja....

De kerk in een niet zo gangbare stijl gebouwd, is het einde van het dorp, ik heb
misschien vijfhonderd meter gewandeld nogal stijl omhoog en omlaag. Aan de
noordkant slenter ik terug genietend van het verre uitzicht over de vallei. Het
is zeer warm Gelukkig beschermd de schaduw van de hoge huizen tegen de
zon...

Op een hoge bergkam ligt dit kleine dorpje. Er zijn twee straatjes over de
lengte van de"kam". De huizen zijn oud ,niet onderhouden. Het heeft echter zijn
charme vooral met de heerlijke zonneschijn, die aan de oude gevels wat meer
geeft.....

Minuten lang rij ik over een kaarsrechte weg door velden met rijen LAVENDEL
zo ver het oog reikt. Het is einde van de maand mei,de lavendel moet nog echt
gaan bloeien. De hoogvlakte van Valensole is een van de streken in Frankrijk
daarvoor gekend. Zo groot en netjes onderhouden als de velden,zo groot en netjes
onderhouden is ook de prachtige villa van de eigenaar,zonder buren in het midden
van zijn velden, een schril kontrast met de oude dorpjes. De herenboer "boert"
goed zo te zien.....

Het zijn niet allemaal dorpjes zoals Lourmarin,Roussillon en andere. Op mijn
doortocht in st Saturnin-les-Apt ,een klein dorpje aan de voet van de Valensole
hoogvlakte ,zag ik de resten van het kasteel met eigenaardige steenstapeling en
ook een pizzeria. De vraag waarom deze gesloten is hoeft niet
gesteld.....

Regen spoelt de zachtste delen van de rotsen langzaam weg....sommige bomen
staan slechts met enkele wortels vast.Op een dag storten ze neer,allicht zonder
verwittigen. Op eigen risico betreden staat aangegeven ergens bij het begin van
het bezoek....ik mag er niet aan denken daar in de buurt te zijn....